2289 resultaten.
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met gezwinde pas
ze wil weer aan het schilderen
de zomer heeft ze geen boodschap aan
voor je het weet vallen de bladeren
vliegen de vogels naar verre…
DE BEZITTING
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.213 Er moet een tuinman zijn, want er is leven
nog in het park, een verre klop, die spade schuilt
maar half in 't hoge gras ... Twee ogen, roodbehuild,
een lang wit lichaam dat komt langs de bomen zweven...
Dat 's al. Dat alleen leeft hier nog. Dat dwaalt ontzet
door deez' bezitting, vrouw of fee, met slappe tred.…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 schoonheid
op de tippen van de gekozen tonen
het lijkt een droevig melodietje
op tevreden vleugelslagen en de wil
dat zij haar leven zelf dichtvouwde
het trage lijf verliest zich in
milde zaagselsporen om een
te worden met de grond en tijd
zij heeft haar zonnestraal begraven
heel even verzinkt ons de moed
maar zij ankert in een verre…
De laatste wereldvrede
gedicht
4.2 met 6 stemmen
14.105 Wat blijft eigenlijk van verre
over van onze eigenwaarde?
Niets in de eeuwigheid
om voor te vechten zo gezien
en waar kan oorlog anders nog toe dienen?…
Mijn vliegbrevet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Van verre kan ik straks de oorzaak zien.
Van grote hoogte zie ik gevolgen volgen.
Met wind tegen kan ik weerstand voelen.
Weerstand maakt dat ik me angstig maak.
Aan de horizon zie ik witte wolken komen.
Dichtbij de einder gaat angst op in rook.
Paniek kan ik eindelijk weg zien stromen.
Straks ga ik een afgeschreven Airbus kopen.…
Verder Is Alles Rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 laaien en niet willen worden geblust
Van alle tijden de Amerikanen
Nu strijdend met trauma’s als veteranen
Geen vrede meer vindend bij ‘In God we trust’
Verder is alles rust
Met luide stem maakt een echtpaar weer ruzie
Ooit bracht de liefde hen tot een fusie
Verbruid nu de kans dat nog wordt gesust
Geamplificeerde hardrock gitaren
Die verre…
Oud schip
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
522 Ik lig als een oud schip in de haven,
vermoeid van de verre reizen en de
averij zo her en der. In het ruim
liggen nog voldoende biervaten, maar
zelfs het bier vloeit minder dan ooit.…
schril contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
459 Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land
Met langs verre horizon de boerderijen
Waar langs paden populieren staan in rijen
En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant
Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog
En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw
Het veld des morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg…
Luister even.......... ja jij..............
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Kijk naar de sterren, dat verre licht,
probeer het onbevangen eens geheel onverplicht,
nu weg van een kudde en zeker ver weg van hun lof
dat ene te beluisteren als puur en alleen dat sterrenstof.…
Als een dia serie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 We hebben zo vaak elkaar van verre aangevoeld,
onbedoeld zal onze hechte band vast markant blijven
dit steeds aanwezige eergevoel mag ons verblijden.…
BLIJE SPRAAK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Bij het grote Pinksterfeest te Jeruzalem
laten Jezus' volgelingen woorden luiden
vol laaiend vuur en wilde stormen
Joden hierheen gekomen uit verre landen
herkennen allemaal hun eigen taal
horen eerbiedig verwonderd of spottend toe
tijdens alleen afgezonderd bidden
of luid tezamen God aanroepen
kunnen gevoelens gedachten overtreffen
woorden…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We denken dat we ouder worden
maar al wat leeft, is tijdloos.
Tijdloos als pasgeboren kinderen.
Tijdloos zoals alle dieren zijn.
Besef dat we kinderen blijven
wanneer ons ego krimpt.
We ontstaan uit kosmische ruimte.
Vertraag daarom. Vertraag uw tijd.
Besef dat mensen kinderen blijven.…
Toen Wij nog Voeren
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
486 in onze bootjes hebben
wij als piraat of als
ontdekkingsreiziger
de wereldzeeën bevaren
overal waar we kwamen
veroverden en ontdekten
we vele schatten verre landen
weerstonden vele gevaren
onze schepen waren klein
kwetsbaar met vast zeil
afhankelijk van de wind
en de soms te woelige baren
als je pech had sloeg hij
om met zeil en al…
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 straks wellicht opgewacht
op ‘t toverachtig golvend hemels strand
Hoor de golven zingen in de woeste zee
golven stervend op uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen van de sterren ver
van de golven, voortdurend aangespoord
Door een honderdtal lichtjaren verre…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen
Toch blazen herfststormen kruinen kaal
Zijn bomen hun kleuren ontnomen
Nee ik wil niet leven in een bos
Ja leven wil ik op het vlakke veld
Met uitzicht tot de verre…
Gros Bisous
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
447 bisous de partout
Een anoniem paard
Plotseling de nulle part
Sans doute tout à coup
Een bodembestaan
Ondergronds zonder water
Nooit werd het er later
Diep als d'oceaan
Gros bisous is au bout
Een meermin met voile
Een zwarte étoile
De nulle part et partout
A horse with no name
In een rimboewoestijn
Wil liefst z'n guapa zijn
Verre…
Bijzondere broer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 We zouden op vakantie gaan,
naar hele verre landen.
Met een oude auto reizen,
en dan samen ergens stranden.
Als we dan zover zouden zijn,
en beide gingen trouwen.
Zouden we elkaar helpen,
onze huizen te verbouwen.
Als we bij elkaar waren,
en maar een half woord zeiden;
Haalden we herinneringen op,
uit die goede oude tijden.…
Dagpauwoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 brandend van verlangen
met rode tinten in de hemelboog
om dan te dalen en zacht neer te strijken
op hoofd en huid van vreemde kostgangers
van onze lieve heer die pelgrimerend
de torens van de kathedraal beklimmen
waar ooit kapittels en kanunniken
regeerden, nu gebrandschilderde schimmen
in spitsen van het belgisch heuvelland
als verre…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 Uit de schaduw van vals licht
van haar verre verleidelijkheid
nog immer bevreemd ontheemd
spreekt nu de eenzijdig
herwonnen rede
spreken zal hij in haar nabijheid
over dertigduizend mijlen
hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging
uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren…
Geschiedenis herhaalt zich.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mensen worden hun rechten ontnomen,
opgesloten in verre gevangenissen,
vreemd en stil
waar altijd plaats is,
maar niemand ooit lijkt terug te keren.
Ze gebruiken dezelfde gebaren,
spreken dezelfde woorden.
Geloof is geen kompas meer,
maar een schild
waarachter ze hun onmenselijkheid verbergen.…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Fluisterende wind
verre blik die mij ontglipt
schaduw blijft hangen
Ze loopt door de
verweerde straten, alsof ze hier
niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans
om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.
Toch houd ik mijn plank vast
als een roer in onrustige branding.
Elke beurt een nieuwe golf,
elke zet een kleine storm
die mij dwingt rechtop te blijven.…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 Fluisterende wind
verre blik die mij ontglipt
schaduw blijft hangen
Ze loopt door de
verweerde straten, alsof ze hier
niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans
om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.…
Koerswijziging
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
76 Ik droom van verre, onbekende stranden,
waar golven fluisteren in de vroege nacht.
We reizen samen door de wildste landen,
omdat jouw hand de verste reis verzacht.
Geen kaart die onze eigen koers kan dwingen,
geen grens die houdt de vrije vleugels tegen.
Ik hoor het lied dat wij vanavond zingen,
twee sterke vrouwen op de open wegen.…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Wereld raast verder
mijn ziel, dwalend en zoekend
licht gloort diep in mij
De wereld raast in felle kleuren voorbij,
terwijl de ziel in stilte blijft zoeken
naar een verre glimp van vrede,
verborgen achter de alledaagse ruis.
Elke indruk raakt vandaag net iets dieper,
emoties stromen als een ongetemde rivier.…
ik roep niet meer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
960 bloemen
op mijn veld van gevoel
was er eerst blinde hoop
naar glanzende verwachting
zoals bijen zoekend zoemen
onbezonnen ruikend aan
een honingzoete struikenknoop
in de waarheid echter
kwam allengs het starre beeld
van de zure aanwezige verdroging
in een verstilde waterloop
woorden tellen al lang niet meer
terwijl zij stapelen tot verre…
IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.081 IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan,
En 't is, terwijl ik kijk droom'rig door 't glas,
Of heel de wereld machtig stelsel was
Van reuz'ge rad'ren, die onhoorbaar gaan,
Met blauw-saffieren velgen, plas naast plas,
En smal-smaragden spaken, laan naast laan,
En brede, gouden spaken, graan naast graan,
Went'lend om verre toren,…
Lijden
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.436 Een kunstenaar moet lijden
is mij eens verteld
Maar in welke mate
werd er niet bij vermeld
Maar goed na een weekje was ik klaar
met een zolderkamer bouwen
Daar trok ik mij terug
ver van drank en drugs en vrouwen
Ik heb mij daar een doornenkroon
op het hoofd gezet
En ik hield mij verder verre
van lol plezier en pret
Starend uit het…
Lijden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.304 Een kunstenaar moet lijden
is mij eens verteld
Maar in welke mate
werd er niet bij vermeld
Maar goed na een weekje was ik klaar
met een zolderkamer bouwen
Daar trok ik mij terug
ver van drank en drugs en vrouwen
Ik heb mij daar een doornenkroon
op het hoofd gezet
En ik hield mij verder verre
van leut en jool en pret
Starend uit het…