3262 resultaten.
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het uitzicht
de gaarde die ik al vroeg had verkend
waar zij ontplooide tot haar volle bloei
een wonder werd toen werkelijk…
Verborgen wereld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 Het gaat zogenaamd om de vrede,
maar in werkelijkheid gaat het alleen om de poen.
Dit is de eigenlijke rede,
waarom zij voor kogels kiezen en niet aan praten doen.
Bommen die als regendruppels uit de hemel vallen,
laten de aarde steeds weer bloeden.…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
329 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
Eindtijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
176 Zijn droom en werkelijkheid verweven,
is het nu dat wij in tijdloosheid zweven,
hebben wij nu alleen nog het verleden,
leven we dan nooit meer in het heden?
Is het eindeloos einde nu in het zicht,
is de tijd voor d’eeuwigheid gezwicht?
Wij dwalen nu door een niemandsland,
hebben niets meer aan ons verstand.…
Afwezig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
113 zij hangt boven de straat
valt zonder onderscheid op
het trottoir
op de ramen
op het boodschappenkarretje
dat verlaten staat naast de ingang
het karretje wacht niet werkelijk
het draagt de vorm van wachten,
de wielen zwijgend
een mens achter de telefoon
gebogen over een klein licht
dat hem voortdurend naar elders trekt
zijn lichaam…
Jij bent mijn stem
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
48 Ik wil niet
maar jij bent mijn stem
ik stotter in mijn onderkomen
kom ontkleed mij
en sta mij toe hier naakt te staan
waar waarheid versmelt met dromen
zo ben je naar mij toe gekomen
jij bent mijn stem, ik geef me over
ontdaan van angst en van het moeten
hier in de luwte van dit late avond uur
waar illusie en werkelijkheid elkaar groeten…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 overleeft,
een vorm van onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks bestand
onder het zwarte vernis, verbergen
de werkelijkheid…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 Werkelijk waar is het daar
Daar waar de engelen zijn
Hoog verheven boven de zon en de maan
Daar wil ik heen
Ontsnappen naar een plek waar het al goed is
Als een vogel in een kooi waar het deurtje van openstaat
De vrijheid voor zich
Dezelfde vogel die een nacht ervaart, wanneer de kooi wordt overdekt met een deken
De deken die om de zoveel…
Nachtvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.033 Ik ken zoveel mensen niet,
al kom ik ze tegen, hier of daar
in werkelijkheid of verbeelding
ze blijven me vreemd, verafstaand.
Gedreven overdreven of
overdreven gedreven:
het tempo is me vaak bizar,
onaards, alsof duivels jagen
op reddeloze zielen vol angst.…
toen krom niet wilde deugen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
857 tegenvleugen
sprak recht toen
krom niet wilde deugen
de transparantie
valt in scherven
we weten allebei dat liefde
langzaam haat zal erven
nog plooien we
en strooien zand in
tanden die al knarsen en
tot stilstand zullen komen
het eind van onze dromen
komt in zicht als iedereen
zijn doopceel licht, chaos heeft
ons naar de werkelijkheid…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 komen bomen tegen
dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed is koud
in strijden zonder moord
nagels krabben werkelijkheid…
Rampen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
913 De werkelijkheid ondraaglijk, niets is meer wat het lijkt
als Gaia vecht voor het behoud van haar natuurlijke waarde.
De wanorde en chaos na de aardbeving
een tremolo van binnenuit het moederhart;
een huivering, die waarschuwt voor de aftakeling
als Gaia vecht, waar mens het noodlot tart.…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
Blind date
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Bovenin de kamer
troont het licht nog als een fries
maar naar beneden toe
wordt het duister dieper
en werkelijk de tempel van de nacht
die hen voor elkaar bestemmen zal.
Hij bereidde het huis voor op haar komst,
veegde het venijn weg uit de hoeken
maakte ze rond en onderhorig
aan liefde die moet beginnen onder doeken.…
Stemming
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.755 Stemming
Dit is een welgemeend gedicht
heel zuiver en gezet in toon
Gemaakt in waar ik woon
Een schoon gesticht
Daar is de werkelijkheid een droom
En dromen komen en vergaan
Daar vind ik inspiratie
voor mijn tomeloos bestaan
Daar flitsen denkbeelden van mij
Mijn geest voorbij
En word ik weer gelukkig met de
Tijd en met de wereld…
Stukje Leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.713 Van de week mocht ik er heel even bij,
ik was werkelijk gevleid.
Dat kleine stukje wereld is in leven,
niet in Frankrijk of Oostenrijk maar heel dichtbij.
Ik wil dat kleine stukje alles van mij geven,
maar die mogelijkheid is er niet, ik ben niet zo vrij.
Dat kleine stukje leven was ooit van mij,
zonder dat stukje sta ik in de kou....…
Verlangen
poëzie
3.5 met 18 stemmen
4.684 Gebeuren zal dit niet,
Zomin als een engel daalt
Naar streken waar verdriet
Tot wanhoop wrang verschaalt,
Niet volgens onze orde:
‘t Geluk wacht zijn eigen tijd
Om geboren te worden
Binnen de werkelijkheid.
Maar ééns, door levensengte
Breekt haar rijk open, wijd…
Wij werden ingewijd
En weten sinds zij ons wenkte:
'Ik kom op tijd.'…
zonder titel voor jw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
701 fladderend bijna
slaat hij zijn witte handen uit
losgemaakt van werkelijkheid
vindt hij vrije hoogten
zijn eigen weg
de blinde vogel zingt
aleen nog in de nacht
de gebalde vuist
omklemt twee penselen
de andere hand
raast heen en weer
op het doek
het rusteloze lichaam
springt, klimt
tijd verstrijkt
minder woestheid
altijd opnieuw…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ontwaken met het drukkende gevoel
dat het vandaag dan werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen…
Tierelantijn
hartenkreet
4.6 met 38 stemmen
2.332 Vannacht was ik mezelf
Bij jou zijn voelt zo fijn
Geborgen zonder zorgen
Liefde zonder tierelantijn
Vannacht was vol geluk
Jouw schouders mijn rust
Handen die mij streelden
Lippen zo lieflijk gekust
Vannacht was eindeloos
Een warme lange stroom
Gekoesterd door de uren
Ontwaken in een droom
De nacht vol met emoties
In een mooie werkelijkheid…
Groningse Wachttoren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
701 Daar had ik u werkelijk bij de neus:
dacht u nu heus dat ik zou dienen
een god die met brede lemen voutn
op vaderlijk terrein mijn eigen keus
het paradijslijk feest zou herzien en
wij dus de "Wachttoren" koopm moutn?…
Ik wil
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.670 Ik wil de droom zijn van elk kind dat zijn leven anders leidt
Dan de normale werkelijkheid.
Ik wil de droom zijn van elke onzekere vrouw die heel erg aan onzekerheid lijdt
Zodat ik vertrouwen en zelfrespect kan geven in hun vrouwelijkheid.…
Lesley -Ann
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.580 wordt
je hart is bevrozen
en ik voel
mensen begrijpen je niet
zoals ik doe de dingen
veranderen nooit
er is een prijs
te betalen
ze laten je hart breken
en willen je maken
zoals jij niet bent
het is tijd dat je loslaat
want ooit gaat het barsten
in dat mooie lieve gezicht
je doet zo je best
te laten zien wie jij
werkelijk…
Eenzaam
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.260 eenzaam diep van binnen
Zoveel mooie, lieve woorden
Ik kreeg ze iedere dag
Je had me op een voetstuk geplaatst
Zo hoog dat je me niet meer zag
Had me maar daar gelaten
Had me maar niet verleid
Ik heb teveel van mijzelf aan je gegeven
En ben daardoor een stukje van mezelf kwijt
Ik lach, doe vrolijk en lijk gelukkig
Maar ben in werkelijkheid…
de ommekeer
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
701 Het antwoord moet nog komen
Nu alleen maar in mijn dromen
De werkelijkheid is anders
Alles werd mij ontnomen.
Waar en wanneer zal ik aan
de eenzaamheid ontkomen
Het heldere brein zal verschroeien,
het ongenoegen zal groeien.
Alleen ikzelf heb het in handen
Alleen ikzelf leg het aan banden.…
Maanvrouw II
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.138 Hij koos voor haar en dat zegt
Eigenlijk al genoeg, want als hij
Werkelijk van haar houden zou
Dan zou hij never, nooit en nimmer
Naast haar kunnen existeren; hij zou
Haar wild en driftig van zich afslaan.
Zoveel weet ik al. Ja, zoveel weet
Ik al van hem...…
Luctor et emergo
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
736 Met veel kabaal kwamen
de messen aangesneld,
de kopjes, ‘k heb ze
werkelijk niet geteld.
Heel langzaam gingen
de snijbladen naar beneden
einde in zicht, de finale
kon niet meer worden vermeden.…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in het zonlicht
de toren van kasteel de torendroom
waar sprookjes lopen
naast de werkelijkheid…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
kommer kom
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
688 kon ik je maar zeggen
wat ik werkelijk bedoelde,
maar die nukkig afgewende rug
maakt dat ik het verwoorden
nog steeds niet durf,
omdat ik de kou al voelde
die volgen zou, al voor
het laatste woord, gewogen
en te min bevonden,
de poel van onmin
deed ontluiken.…