7277 resultaten.
TOT IK ZIE DE AVONDSTER
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.383 maak mijn lamme benen krachtig
lopen wil ik en heel ver
laat de zee zijn voor mij prachtig
tot ik zie de avondster…
De dood deed je even blozen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.170 Het leven op de zee
altijd aan het varen
met de kapitein aan boord
hij was de anker in je leven
wat nu wreed werd verstoord
Nu dobber je maar rond
niet weten wat te voelen
tranen dansen op je wangen, in je hart
het is nog niet daadwerkelijk realiteit
alles gaat zo snel en lijkt verward
Straks zal de zee betijen
en stuurt je bootje weer…
Troosteloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
667 en trekt terug
en deint verlangen met zich mee
eindeloze zilte zee…
jou missen kan ik niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.559 op een morgen
als de dag
klaarte uitbreidt
zullen de tuinen
in zee verdrinken
wij zoeken samen
ons en onze stemmen
in elke nacht
geven ons
in onze monden
woord voor woord
krijgen er nooit genoeg van
elkaars adem te zijn
’t licht valt in de kamer
waar jij lucht bent
en ik zoek langs oevers
uren jou
in mijn zee.…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Langs het snijvlak van naamloos land
en een onbegrensde zee,
loop ik over korrelig zand
met het ritme van de golven mee.
Waterrijke ruigte, weelderig behept,
tijdloos doch tijdig van aard.
Mijn weemoed, zoals de zee die schept
is hier een terloopse gedachte waard.…
Omarmen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 De zee geeft
vleugels, je
krijgt onherroepelijk
nieuwe krachten.
Foto Dick Voogd…
50 tinten grijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het flauwe middagzonnetje
achter een dunne wolkenlaag
laat z’n licht schijnen
op de kalme branding van de zee
even geen uitbundigheid
van zon, zee en strand;
gezien vanuit het heelal
neigt de aarde grijs en grauw
maar wie goed kijkt
doorkijkt en doorvoelt
ziet minstens
50 tinten grijs
Jan Jacob Krediet, schrijverij
Peter van der…
tokkelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 zoals de meeuw zweeft
op heuvels van thermiek, hoog-laag
een vleugeldans,
abseilen naar beneden
waar een zee vol zilte dromen wenkt
gestage golven weemoed brengt
al naar gelang het tij
een zilveren vis juicht
in zijn sprong boven het water
waar hij vonken schiet en later
terug in zee
neemt hij de meeuw, de heuvels
en de dromen
met…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.
Naar de Lage Landen bij de Zee.…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Onstuimig als de wind
die sterker is
laat het uitwoeden
tot de wind zich over
de zee wegtrekt.
Een storm
die sterker is dan jij
zo sterk als ook jij wilt zijn
het geeft je een duw
de goede kant op,
regendruppels als tranen,
spoelen weg naar de zee,
achterlatend...sporen in het zand,
enkel nu nog maar een herinnering.…
Ieder schelpje, elke steen.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
476 wij leven in een pressure-cooker
aan de leiband van een virus
een koekje van ons eigen deeg
bewogen door een judaskus
hoop blijkt ijdel
opgehouden handen leeg
maar hier - langs deze hete kust
verzamel ik wat zee mij schenkt
van schelpjes slakkenhuis en steen
al wat de zee bij vloed mij brengt
en wat mij vrede geeft en rust
van ieder…
voor een eilandliefde
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.697 Ik knijp mijn ogen toe
om te kijken
of ik jou kan zien
wonend over zee.
Het vaste land is
onder mijn voeten.
Op een mooi eiland, ver weg,
woon jij.
Met enkel zee
tussen ons in.
Het is water dat ons scheidt,
en kilometers land...
Zo ver weg ben jij,
en toch voel ik jouw warmte
zo ontzettend dichtbij.…
Het ruime sop
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.613 Zandbank wordt zee,
en schepen varen uit
het oog, het hart, van wie
hen uitzwaait aan de rede,
tot zij ook aan elkaar
verloren raken
Waar is zij, kapitein,
is dit wel onze zee? Is dit
opspattend schuim
ons samen?…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
Betekenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Ik heb de graten gegeten
Van de vissen uit ’t water
In een schelp heb ik gehoord
Wat de zee had te vertellen
Het woud met vele geluiden
Vertelde ‘t verhaal van de wind
De waterval sprak van de stilte
In storm liet donder zich horen
En overstemde het water
De zee en het woud
Toen sprak stilte in vele vogelkoren
Over het schoon van de…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
sprookjesbestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Kijk naar de hemel
kijk naar de sterren
laat je inspireren
laat het licht
verhalen vertellen
reis van land tot land
van dorp naar stad
tot aan de magische zee
kijk omhoog
luister maar mee
de zee
vraag om
verhalen die bestaan
sprookjes land
wandelen door de bladerlaan
er is een tijd van komen
en een tijd van gaan
en de tijd van gaan…
Ont moeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Ik ontmoette de zee,
liet mijn voeten omspoelen,
omringen met haar wezen,
'zee, ik aanbid je' zei ik.
Haar branding bedolf me,
haar golven sterk, die dag,
sterker dan ik.
Ik wilde tot hun breekpunt komen,
er tegen opspringen
om onze uitbundigheid te meten
maar telkens waren ze me te vlug
en wierpen me omver.…
Lockdown 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Weken met tijd
lagen achter ons,
een zee van tijd,
waarin soms verveling
als een vloedgolf
ons belaagde.
Nu, geen uren, geen dagen,
geen tijd meer.
De zee heeft zich teruggetrokken.
Ruimt groeit almaar,
moeilijk definieerbaar,
een prettige doezeling.
Morgen komt de tijd weer opzetten,
agressiever dan ooit.…
Ciara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
406 Ciara
De zee ademt,
de storm is op het
ogenblik sterk aan het
toenemen.
Hoge golven,
daar komt de zee niet
onderuit.
De eerste storm
met de naam Ciara
wordt een feit.
Het wordt hevig
en er worden
voorzieningen
getroffen.
Storm, voorzichtigheid
is geboden.…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
Het is herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 De dieren in de zee
halen
prachtige capriolen uit,
een waanzinnig mooi
gezicht.
Herfst wel op zijn retour,
want de winter
is in aantocht.
De zee in alle vrijheid.
Gelukkig maakt zij
deel uit van onze
levensbehoefte,
dat mogen we zeker wel
koesteren.…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
Glazig
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.896 beelden spinnen
zich tot leven
het behang golft
proostend mee
bubbels stijgen
dronken op
en ik drink uit
een bodem zee…
fluweel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
946 dezelfde zachte zee
azuur en zilvergroen
waar zonlicht
deinend meebeweegt
mijn oog zich
in ontroering leegt
herinnert mij aan toen…
Moeder des Vaderlands
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
763 de zee treurt hoge golven
duinen doen hun helmgras buigen
stilte overheerst
de driekleur strijkt halfbakken uit
want heeft geen wimpel meer…
Lichtboom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.085 Zilverspar
in het zonlicht
versierd
met rode
en zilveren ballen
en witte lampjes
Lichtboom
eiland van lichtstilte
in de zee van je gedachten…
volle maan
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.301 maan en sterren
spiegelen op
de golven
heimelijk dein ik
met ze mee
in wiegend licht
verzonken
ben ik vol
maan en zee…
golf (tanka)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
894 golven breken stuk
op de kust, de bloedbaan breekt
in het kloppend hart
bloed stroomt als de zee, in mij
in ritme van het leven…
K.O.
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.356 Een wolkenvuist
beukt de horizon
bloedrood
de avond valt
op het canvas
van de zee en
in Arnemuiden
slaat de klok
nèt te laat.…