5142 resultaten.
Het laatste woord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 Ik haal nu heel diep adem.
Mijn laatste woord is: "Hoop!"
Want hoop doet leven.…
Smultaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Met wat leesmeel
talmt de adem,
welt het alsem,
weten tanden
'Maden strelen de eetlust'
mee te delen...
Destijds H. van der Meyden,
eeuwig jong-zakelijk,
koestert z'n maag:
'Smekkende vrouwtjes
zijn een sensatie.
Voorgekauwd succes
of een ex-relatie -
het plempt relaxed
in mijn Privaat.'…
Zuchtend landschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
465 Het zuchtend landschap
openbaart zich bij nacht
in oeverloze liefdesbrieven
ze hijgt met haar talloze rivieren
houd haar adem in als een slang
tussen dwaalstenen in duister
ze opent deuren met haar organisme
haar organisatie om alles te duiden
een mist hangt boven het zoetwatermeer
vlinders dwarrelen en dansen in de lucht
niets anders…
wie niet oppast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 voor wie nergens vandaan komt
weet verdriet geen weg
heeft herinnering geen adem
hangt leven aan beeldloze tijd
voor wie nergens vandaan komt
hij is de som van vergeten tijd
hangen woorden loodzwaar in de lucht
vervagen in de plooien van de tijd
voor wie nergens vandaan komt
heeft geen weet van naam of huis
draait het leven zich niet om…
In ronde stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 je hebt geen stem
het zwijgen zoekt
woorden in duister
taal is de sleutel
van betekenis
keiharde waarheid
je weet
en voelt
aanwezigheid
ware aard
iets mysterieus
vanuit de dieptes
naakt met blote adem
in ronde stilte
verstand op nul
helemaal jezelf
groots in kleinheid
ongetemd hart
stille gedachten
kunnen niet praten…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 een tunnel van angst
muren kijken mij dreigend aan
de angst is overal, in mij, naast mij,
voor mij, achter mij, boven mij
ik ben vervuld van angst
hijgend ren ik door
naar het streepje licht
in de verte
eindelijk kruip ik
uit de tunnel
naar het licht
ik voel dat mijn gedachten
de angst hebben losgelaten
opgelucht haal ik adem…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
584 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
Zaterdagnacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 eenzaam aan de oevers
van in zijn bed gedroomde rivieren
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de nacht
nieuwe essenties van het woordenspel
korte woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom
alle liefde om hem heen snakt naar adem…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
Tussen ons in
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
528 De eerste ogen die ik
nog gesloten zie;
de eerste adem voelen,
als jij opent voor de dag.
Als een refrein dat volgt
op de hoogste tonen;
aan de nacht herinneren
slechts de kreukelzones,
in onze lijven gegutst.
Het gepruts daargelaten,
vergaten wij elkaar niet
tot leven te kussen.…
in gedeelde lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
686 hoofd
toen hij van ruisende bomen droomde
hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit
om in een droom van verbondenheid
boom met de bomen te worden
mensen zouden hem zien
zouden weten wie hij was
aanraakbaar wilde hij zijn
zuchtjes wind streken over zijn kroon
de blinde wildeman zag
de alziende ritselende populieren
een ademen…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
274 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
Deze nacht...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.414 De nacht brengt ons samen
We laten ons voeren op vleugels
Je ogen fonkelen als parels
Wetend dat we elkaar gaan begeren
Langzaam sluipen we om elkaar
Ademend onze liefdesgeuren
Ik plaag je met onweerstaanbaar genot
En laat je sluipen totdat je me aanraakt...…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Hij sprak: ‘schep moed, mijn troost’, en ving in zijne mond
Haar adem, en haar ziel. Zij hemelde op zijn lippen.…
drakendoder
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
602 dollende draken spelen met mijn gedachten
hun tongen vurig gespleten likkend
in de verholen hoeken van mijn brein
zo zonnig zoenend
bloembladeren verstrooiend
richten ze hun spleetogen
op de diepten van mijn ziel
daar waar ze willen zijn
pianonoten gezang klinkt daar
niet bekeken
wil ik worden
driftig speel ik door
hun hete adem strijkt…
Blijf rennen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
569 Zodat ze volgen
Waag het niet om stil te blijven staan
Zelfs op het punt van struikelen
Blijven rennen
Doorgaan, doorlopen
Doorbijten, met bloedende
Voetzolen, pijn
Is geen reden om te blijven staan
Rennen door zwellende blaren
Vallen de tranen
Stoppen, omvallen
Kruipen, trek jezelf van het pad
Draai je niet om
Waag het niet je adem…
Flow along
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Het hart tot kloppen gemaand
Het bloed tot vloeien, de longen
Tot adem, de ogen tot betraand zijn
Krijgt de boreling een ferme tik
Op zijn billen en voelt zich een vis
Op het droge
Nog lange tijd zal hij geboortetranen
Schreien, ziel zijn gevangen in huid
Tegen de stroom in drijvend
Komt hij niet van zijn plaats
Is vonk, dansend op…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Ik voel je adem als
een frisse wind, die mij opfleurt en doorvoelt, hoe onaccep-
tabel het leed ook is. Ik huil alleen bij jou, mijn tranen verdwijnen in stilte.…
ballonvaart
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 in azuurblauwe lucht
drijven wolken, zacht als wol
een vlam blaast warmte
in het bollende doek
een mand vol mensen
zweeft langzaam omhoog
hoog genoeg
voor een blik die alles overziet
laag genoeg
om de aarde nog te voelen
de mensen nog te groeten
stilte heerst boven
drukte daar beneden
we varen op adem van de wind
als veertjes zo licht…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Frêle lijn beweegt
woorden raken zacht de lucht
vrede houdt adem
Er hangt iets tussen
ons, haast niet te zien, een fijne
lijn gespannen over oude gronden, licht als adem,
maar zwaar van betekenis, te breken door één vergeten gebaar.…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Zachte adem stroomt
binnen fluistert het licht zacht
stilte draagt mijn stem
Ik voel het licht in mij als
een zachte adem die door eeuwen heen
fluistert en blijft stromen. In de diepte ontvouwt zich
een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Elke fluisterende trilling
glijdt langs haar blad, de frêle glans van
groen vangt de zachte zon zoals mijn zintuigen het volle
gewicht van de wereld ademen en toch een ruimte om te ademen voor mezelf.…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 Bloem opent zich zacht
licht streelt zacht het groene blad
stilte ademt mee
De middag ligt open in
een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht
over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt
als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
Waar de wind mijn ziel ontmoet
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
267 Ik spreid mijn kwetsbare
vleugels, fladder mee op de adem van
je delicate beweging, voel hoe mijn innerlijk zachtjes
meedrijft in de uitgestrekte, oneindige hemel van jouw aanwezigheid.…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 De dagen werden jaren,
de adem werd overleven.
Woorden stokten,
maar het hart –
het hart weigerde te zwijgen.
En ergens,
tussen separeermuren en sterren,
tussen wanhoop en het fluisteren van hoop,
begon iets kleins te bewegen.
Eerst een trilling,
toen een adem,
toen een stem.…
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
717 Wanneer nacht en water
elkaar behoedzaam vinden en de kust
slechts nog een teder vermoeden blijft, valt alles samen
in een trage, open adem waar licht, zee en ziel vrij zijn van elke grens.…