2142 resultaten.
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt. Zoals wortels verborgen
blijven onder de aarde, blijft ook dit gemis bestaan, laag onder laag.
Wanneer de avond dieper
wordt en alles stiller lijkt, blijft ze aanwezig
zonder iets van zich te vragen.…
Ardennen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
660 van kou
een wit pad
kronkel tussen de bomen
naalden van ijs
drie kleine boezoes
lopen over het pad van sneeuw
op het einde draaien ze om
ze zitten op de slee
van klein naar groot
we woezen naar beneden
we schreeuwen, lachen, krijsen
van blijdschap
ow ow
we gaan scheef
me broer springt eraf
me zus doet hetzelfde
ik ga hard
ik verlies…
Waarom Ik Schrijf
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
1.809 Zoveel mensen, evenveel gedichten
Schrijven om hun leed te verlichten
Of anderen te laten zwichten
Voor de liefde die ze op hen richten
Zoveel dingen om over te schrijven
Haat, verlies, geluk, liefde bedrijven
Zou graag willen meedoen met diegenen
Als ik die gevoelens maar even kon lenen
Heb die gevoelens niet gevoeld
Ervaringen niet meegemaakt…
bespeelde emoties
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
953 Nooit zul jij zijn
Wat je had kunnen worden
Doordat je je hart het zwijgen oplegt
Moeilijk te verwoorden
Zo ontzettend onbaatzuchtig
Zo begaan met haar geluk
Je hele wereld draait om haar
Het maakt nu langzaam stuk
Wat wij samen hadden
En wij wij hadden kunnen zijn
Alles wat nu over blijft
Is een gevoel van verlies en pijn…
Voor mijn schoonmoeder
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
5.412 Hoe verdrietig was jouw leven,
veel verlies, weinig geluk.
Je wilde heel veel geven,
maar maakte ook veel stuk.
Het was vaak niet zo bedoeld,
een ieder weet wel hoe dat voelt.
Ik begreep je vaak wel goed,
praten over verdriet,je wist niet hoe dat moest.…
Vooruit zien terug zien
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
710 kijken
Verbaasd kijk ik nu achteruit
Ik deel het eerste met mijn dochter
Nooit wilde ze achterop de fiets
Altijd in het stoeltje gezicht naar voren
Het achterop stoeltje dat was maar niets
Zelfs onze hond wil naast of voorop op de fiets
Zit hij in zijn mand achterop dan kijkt hij
Onder mijn oksel door naar voor
Door verplaatst gewicht verlies…
Een hele krat
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.282 Mijn vrouw wilde ook violen,
toen ik terug kwam bleek mijn fiets gestolen,
ik dacht bij dit verlies kan er ook nog wel een pilsje af,
maar de kroeg die was gesloten, wat een straf.
‘k Ben toen maar naar huis gelopen,
kon toch geen pilsje kopen,
maar het regende pijpenstelen,
‘k ben gaan schuilen maar dat ging gauw vervelen.…
Met liefde bekroond
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.662 De jaren sloegen littekens, soms diep,
verlies van hen die mij dierbaar waren,
waar ‘k niet mee te koop liep,
’t leven deed pijn bij ‘t klimmen der jaren.
En ook de klappen waar ik niet om vroeg,
wat niet was wat het had kunnen zijn,
het gemis en onrecht dat ‘k in stilte droeg,
’t leven doet dan pijn.…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 , het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard
zoals de volle vlinderboom
klein en dwaas, raamgebonden
rond de zon
-wens, oh wens een stip in het gemis-
een wereld klaar
met handen uit een mond; het ondergaan
nadien
ik kloosterkelk de tijd
vastgebonden aan intieme stemmen
"moerbeiboom, welk blad verlies…
BEGEERDE STEM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 de wereld wil dit al te graag weten
schept hierover haar eigen denkbeelden
overal rijzen nevels spiedend op
noden tot stilstaan of steeds dwalen
moge de oude boodschap van Job
telkens weer over ons heen waaien
de ware gelovige kan wellicht
getroffen zijn door leed of verlies
ziet daarbij ook zijn eigen kleinheid
naast de wonderen der aarde…
Pastorale
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Ik word transparant en boet in aan
zwaartekracht om de kwalen te
ontregelen, ik verlies de macht en
ontbeer de moed uit de gongslag van
de dag een maatkostuum te halen.…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 ontziet vreest het uur dat
in gebaren zijn taal verkiest
boven de zwerm met wie hij was gekomen
een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt rake stukken leven van het verlies…
in tijden van verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
424 in tijden van verdriet
elk jaar opnieuw
komen herinneringen
aan de gestreden strijd
voor vrijheid in vrede
die het verlies bracht
dat wij vandaag eren
waarom dan toch nog
is er altijd weer oorlog
om macht en bezit
om geloof of afkomst
over soort van liefde
tussen ons mensen
in het klein en groot
waarom lijden wij leven
dat wij…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 misschien een utopie als vruchtbaar land, waar een andere
kiemzucht uit ontstaat, met een overlevingskracht nog
kwetsbaar, maar in tijd sterker dan verwacht, als je daarin
gelooft blijf je uitverkoren, zelfs in een verloren paradijs
moet je het verlies nemen, al komt er veel voor terug, een
om met elkaar in creativiteit en duurzaamheid te delen…
Dagboek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Ik had mijn dagboek afgepoeierd
Waarom weet ik niet precies
had 't te maken met een nieuw begin,
een oud verlies?
Ik was veslaafd geraakt aan die goeie goeierd,
schreef gedachten, wat ik deed en wat me speet,
kreeg heel vaak wel spiegelends terug.…
WIJ
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
703 We steunden elkaar
met ons grootste verlies.
Vaak zit ik te vissen
naar wat jij nu nog weet.
Jij zucht: “ik vind het zo erg,
dat ik zoveel vergeet!”
De rollen zijn anders,
ik zorg nu voor jou.
Probeer niet te vergeten,
dat ik van je hou!…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 Ik lig weer klaar
voor het gevecht dat niemand ziet,
het gevecht dat ik altijd verlies.
Daarom laat ik me helpen
door pillen die geen vragen stellen.
Alles blijft zoals het was:
de kamer te klein,
het hart te luid,
mijn hoofd dat oplost
als suiker in lauw water.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Ik draag het masker van regen en wind,
en verlies mij telkens, waar ik jou terugvind.
Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou,
het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.
Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd,
elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt.…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Verlies
was nooit
de inzet.
Laat me één zin achterlaten,
niet uitgesproken,
maar tussen ons in —
waar tijd even stokt
en stilte alles beslist.
Denk je
dat je het haalt?
Hier,
tussen leven en wachten,
bestaat hoop
alleen nog als schaduw.
Laat ons zwijgen.
Woorden doen pijn.
Ze raken niet
zoals jij dat deed.…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Takken worden zwaarden, dozen paleizen,
een handvol modder is een heel heelal
dat ronddraait op de palm,
nog niet wetend van zwaartekracht of verlies.
Stemmen botsen als bellen in de wind,
hoog, schril, onuitwisbaar,
terwijl de schaduwen dansen,
langer worden, maar nooit winnen.…
Hoofdlettergevoelig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
305 Polyphemus kijkt,
één oog, genoeg om te
zien
Poseidon schuift onder
zinnen-
hoeken zoek ,cirkel
stil en misschien
donkerste van het donker
kreeg tien gezichten
vóór
zij noemt zich niemand
en houdt iets terug
Circe vertraagt alles
kring rond,zonder brug
Sirenen fluisteren
kennis die sluit tussen
Scylla en Charybdis,
kies verlies…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Toch blijft de hand
boven de tafel hangen,
alsof verlies
zich laat uitstellen,
alsof de uitkomst
nog wacht.
Maar zelfs steen
wordt moe van dragen.
Iedere worp
maakt de tafel leger.…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Tussen mos
en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap
verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren.
Bomen ademen boven
mijn schouders. Hun schaduw
bewaart herinneringen tussen bladeren
en wortels. Woordeloze ruimte waar verdriet mag zijn.
In de bocht kleurt het groen
zachter dan daarvoor.…
1/86e
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
129 Misschien is dit geen verlies.
Misschien is het enkel dit:
dat ik zoveel gezien heb,
dat verwondering
stiller is geworden.
En jij die met me mailt,
zesentachtig jaar oud zoals ik,
zegt eigenlijk niet
dat de tijd snel gaat.
Jij zegt: wij rennen mee.
Alsof we nog steeds
kunnen kiezen
hoe hard.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Onder de brede adem van de dag vertraagt alles,
alsof de wereld even terugbladert in zichzelf,
alsof verlies geen einde is maar een contour
die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 En wanneer de dagen korter
en de nachten langer worden, ontstaat een
helder, kwetsbaar besef dat afscheid geen verlies hoeft te
zijn, maar een stille overgang waarin warmte nog lang kan na-ademen.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Het is een decadente tocht, een traag verlies
van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.
Want het leven, zo herinneren de kronieken ons,
schenkt beurtelings voorspoed en bittere tegenspoed,
en de tijd kent geen genade wanneer het lot voltrokken is.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 De motor werd de storm die in haar woedde,
zwart leer omarmde een lichaam, wild en vrij;
ze raasde door een stad van liefde, leugen en verlies,
steeds onderweg, geen stil compromis nabij.…
In hjitte ierappel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
48 Door denkbeeldige stegen, gebogen
gestalten,
de een in verlies, de ander in licht
Een gestorven kanarie, een uitbundige overwinning
twee uitersten, oog in oog gericht
Een kleine gestalte naar links
hellend
de uitbundigheid plotseling tot
stilstand
de vraag naar pijn, naar evenwicht,
ieder zijn eigen ongemak als
onderpand
Vijf kandidaten…
leven met het weten (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 er was een tijd van plannen maken
van later, ooit, van grote dromen
je rende mee met volle dagen
het leek alsof niets kon ontkomen
tot woorden vielen, stil en koud
een waarheid die je niet verwachtte
geen hoop op ‘beter’, slechts vertraagd
de toekomst vond plots eindigheid
hoe leef je door, met wat je weet
als niets meer vast lijkt, alles…