2508 resultaten.
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 Ik vang je op in mijn wiegelend bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 De winter telt de roest
door de ruit en in de nerven
van de transparante jaren,
waarmee het seizoen vervelt
tot in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren…
Chaos in mijn hoofd
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.965 Dit wordt mij verteld
en daarna door mijn hoofd duizend keer versneld.
Kids, werk, man, huishouden zijn mijn prioriteiten,
toch hebben ze er allemaal onder te lijden.
Mijn humeur verandert per seconde
en dan begint er weer een nieuwe ronde.
Wat is er toch met mij aan de hand,
waarom krijg ik de rust niet aan mijn kant.…
Lach van een Clown..
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
978 Met een stralend gezicht,
waar iedereen voor zwicht,
duizend grappen en grollen,
je lach laten meerollen.
Veel te grote superschoenen,
de neus nog even opboenen,
naar het volgende optreden,
luid applaus, heel tevreden.
Blij weer geslaagd te zijn,
kruipt vanonder het satijn,
een mens, subtiel fragiel,
bevangen in eigen ziel.…
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 Voorzegger, die uzelve roept, o, kom,
En roep uw „koekoek” duizend blijde keren,
En fladder aan, vergulde vlinderdrom!
Zij zweeft hierheen, die zon en zomer eren:
De lof van hare schoonheid klinke alom,
Waar zon en zomer te beminnen leren!…
Poezenliefhebber
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
706 Je stierf met duizend poesen op je arme,
graatmagere, uitgeleefde lichaam.
Poeslief!…
Liefste,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 kersenbloesem
in het roze
noem ik je
liefste
Wanneer ik je verlaten vind
zal ik strelen en zachte woorden
prevelen waarin gevangen
zonnestralen uw wangen
verwarmen doen
tot alle droefenis is verdwenen
vervlogen ochtenddauw
in hemelsblauw
noem ik je
liefste
Wanneer ik je zomaar ontmoeten mag
vlecht ik sterrenkransen om
je schouders met duizend…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 Ik stierf duizend doden
toen ik hem weer zag
ik had de schrik flink te pakken
kon wel door de grond heen zakken
daar stond de man wat ouder
maar nog met steeds dezelfde blik
en tot mijn grote schrik
sprak hij mij aan
op dezelfde lieflijke toon
zoals hij gewoon was
jaren geleden
hij trok een grimas
voor mij althans
voor zijn gevoel…
Eindelijk weer even
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Toch is vreugde niet voorgoed gegaan
want onverwacht schijnt even weer de zon
en trilt de herfst in duizend gouden tinten.
Ik zie hoe jonge kinderen blij dansen in het rond
en nog geen vragen hebben zoals wij zo vaak.…
Leven En Dood
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
476 Duizenden kristallen sluiten zich aaneen tot een geheel.
De hemel strooit zijn onschuld uit over mijn verdriet
Van wat alleen de hemel als rechtvaardig ziet.
Rozen kleuren het leven tot aan de dood.
Symbolen van hartstocht kleuren de onschuld rood.
De hemel gaat aan de aardse symbolen niet voorbij.…
Poetry-slam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
816 stuiven er vandoor, nergens heen
en fuiven in de nacht heel gemeen
zoals bacteriën, virussen en consoorten
die we op muziek niet hoorden
we slaan ze lam, rot en dood
moeten ijlend vluchten op een boot
witte strepen maken golvende krassen
water is nu eenmaal om te wassen
gin tonics en vodka om te zuipen
in hoge aangespoelde kuipen
met duizend…
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken in
en uit hun bestaan, de ene blond
de ander een brunette en later verven
zij hun witgrijze haren, wrijven
dag- en nachtcrème op de droge huid
De dames Sluik verdacht van eeuwig leven
maar niet als van de goden gelijk
Hun rijk is van de duizend…
In krankte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
830 Het groene gras, het groene kruid,
En duizend bloempjes spruiten uit...
En iedre vogel kweelt en fluit.
Maar van de vogels altemaal
Zingt wel het teerst de Nachtegaal:
En, als ik krank en peinzend dwaal,
Roept hij mij toe, in zoete taal:
'Wel-op, mijn kranke vriend, wees blij,
Daar is het zoele Jaargetij!…
Wie zijn wij?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.072 Wie zijn wij dat we kunnen kijken
met ogen groot van verbazing
omdat de bladeren verkleuren en vallen
met duizenden en de boom toch blijft
leven en later opnieuw zal bloeien?…
POSEIDOON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
909 Hij wil vernielen
En heersen waar hem duizend offers vielen
Ten prooi. Ik stond aan 't strand en staard' in 't rond.
En 'k meend' een reuzig bekken schuim t' aanschouwen,
Waaruit Poseidoon met hoog opgestroopte mouwen
De baard inzeepte van het wereldrond.…
van meisjes en blauwe bessen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 Ook ik ben daar geweest en vond het er niet fijn
ik voelde me in het beste geval een opgejaagd konijn
Men heeft mij daar wel duizend keer op mijn hart getrapt
het is me pijnlijk duidelijk waaraan ik ben ontsnapt.…
SPAARBANK: VRIJ WIJN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
696 Zeven centen borrelgeld,
Als gij 't dagelijks wilt sparen,
Maakt, in vijf en twintig jaren,
Duizend Gulden: wel geteld!
Hier een Spaarbank... daar, vrij Wijn!
Mensen! zeg: waar moet ge zijn?…
MOEDERHART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 ooit las ik iets over een moeder
zij verloor haar kind
en dan probeer ik
me voor te stellen
hoe hartverscheurend
zij dit wel niet vindt
een versnipperd moederhart
in duizend stukjes voor altijd
weggewaaid door de wind
een kristallen vaas
voor eeuwig versplinterd
en net zolang duurt het voor
zij ze allemaal terug vindt
misschien heb…
gebroken geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 ooit in een wilde nacht
haar vergetend had verraden
door nevelig en vol van lust
in andermans armen te vallen
nu huilen hun gebroken harten
hopeloos alleen ieder voor zich
in de anderhalve meter wereld
terwijl er juist nu behoefte is
aan een arm om de schouder
die hen steun geeft en afleiding
bij het weer vinden van geluk
dat daar in duizend…
jij en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 zoals we steeds vervluchten
in elkaars verschillen en woorden
dan toch blijven hangen aan
het korte zinnetje “ ik hou van jou
dansen duizend vlinders
aan de aaneen geregen
jaren waar het lijden
eenkennig melodieërde
doch, het spel herenigde onze
fronten en bracht kennis
aan de macht van gewoonte
die jij trouw volgde
alsof de zomer…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 wilgenroosje broederlijk ineen
Kamille roerloos op het pad
afgewisseld met gedroogde paarden keutels
Ganzen vlogen op en krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad
Rood al, 't blad van vogelkers
Engelwortels schermden
Duizendblad keek of ik duizend…
BINNENKNAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 vernuft
waagden vijf mannen zich
ver onder de golven
van d' Atlantische Oceaan
zij verlangden steeds meer
te ontdekken bij het wrak
van de vergane Titanic
de speurlustigen
lieten zich niet meer zien
men zocht daadkrachtig
waar het eens aller trotste
zeeschip naar de bodem daalde
vanuit heel de wereld
ijlden gedachten hierheen
duizend…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 ik proef je nooit genoeg
ik voel je nooit te lang
er is iets in je armen
waar ik altijd naar verlang
je draagt me zonder moeite
de zon zegt ons gedag
duizend sterren stralen
in je ogen en je lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de…
Novemberroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Door een tapijt van vochtig blad toegedekt,
waaruit al het leven schijnt te zijn weggelekt,
en spoedig bezet zal zijn met duizenden kristallen.
O roos, keer terug, ik zal eindeloos op je wachten.
Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen,
dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen,
om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Catacombe
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
487 Onder de groeven van duizend jaar oude restanten in steen gehouwen bevinden zich nauwe catacomben
te laag om te staan
hoog genoeg om te bukken
hier leeft in alle stilte de dood
een dolende rat
een dwalende raaf
kijken naar mij
verdwaasd kijk ik ze aan
mij bekruipt heel aarzelend
een schoorvoetend gevoel
dat zij niet kennen
benauwende…
Een verfijnd spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
600 gangbaar
in het westen werd
daar een verfijnd spel
dat zich afspeelde
tussen twee artiesten
waarbij tijd stilstond
zonder toeschouwers
het voor en naspel
verwaaide in de zacht
zwoele wind die later
verkoeling bracht
waarbij het op drift
raken tijdens het
samenzijn langzaam
in rust werd afgevlakt
met een rijzende maan
en duizenden…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-…
Wolf
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
377 Er is een wolf gedood
Voor iedere wolf
Die vermoord wordt
Komen er tien terug
Staan honderd mensen op
Met wolvenkracht
Huilen duizend wolven
Bij nacht
In het licht van de maan
Komen zij in roedels
Van heinde en verre
Naar de plek des onheils
Om de nabestaanden
Bij te staan
En te beschermen
Tegen de aartsvijand…
Licht door de tranen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
620 Tussen de duizend prikkels
van de kosmos, ben je de enige ster die echt tot mij doordringt.
Mijn hart bonst tegen
mijn ribben aan, overspoeld door
de kracht van je wezen. Als een betovering die mijn
filters wegneemt, heb je een plek veroverd die niemand anders ziet.…