3326 resultaten.
Leestekens in een landschap
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
532 in het verrafeld landschap
aan de rand van het bestaan
zweeft een gier om de dode
ontdaan van het zware pak
gaf de dood hem vleugels
verdwenen verten
van zwervende gedachten
de tijd met duizend wijzers
uitgewist in de horizon
in de open levenloze ogen
het stukgehamerd hart
staat het landschap geschreven
laat in teisterende wind…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ik heb zoveel asfalt gezien
Zoveel wegen
Zoveel snelheid
Zoveel ondoordringbare stenen
Ik heb met zachte handen
in de verbeelding
het landschap uitgedacht
Alles was vloeibaar
Meerduidig
Alleen maar stroming
van een rivier naar zee
Kijk hoe de kleuren zich vermengen
met lucht en water
Hoe de horizon verdwijnt
Niets is hetzelfde…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik wist dat
jij zou komen
zag de horizon
oplichtten door
fantastische
bloemen
in je handen en
je lach straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog…
Hun geborgenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik wist
dat het zijn
handen waren
waarvan
de vingers
mij wenkten
om in hun
geborgenheid
te komen schuilen
zijn sterke
open handen
waren altijd een
toevluchtsoord
als ik door verdriet
moest huilen met
tranen die uit
heel diep van
binnen kwamen
ik ben op weg
naar een
transparante horizon
omdat daar licht
nog het langst
in…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere morgen opnieuw
bewonder ik de wijde horizon
de smaragd groene velden.
Iedere dag adem ik weer
de frisse ochtend geuren
van weide en bloemen.
Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.…
Ons vertaalidioom
netgedicht
3.2 met 42 stemmen
289 dieper kijkt
als ik je bijlicht
met het geluid
van mijn stem
die vragend
al de paden gaat
die jij mij wijst
in mijn totale
ondergrondse
onervarenheid
want waar talen
langs elkaar
schuren en tegen
muren botsen in
een verkeerde toon
is de lach die wij
samen hebben
ons vertaalidioom
zeker als wij fixerend
kijken en zo de
horizon…
Vriendelijke opportunist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
666 Je begrijpt bloementaal
en zang van flirtende vlinders
de zon klimt over rauwe leugens
nergens stilte in jouw leegte
jouw nieuwe horizon
voorbij fragiele woorden;
Wanneer relatietwist om vrede roept
na jaren van verwarring en conflicten
opstand en tegenspraak, alles wat jij
in het diepst van jouw gedachten voelt
je voelt je thuis…
Terugreis naar jezelf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
179 Een verre grijze horizon
strekt zich uitgeslapen uit
in landschappelijke gebarentaal
die jij niet alleen kunt begrijpen
emotionele momenten
zonder luwte en intieme rust
vinden zuurstof in nieuwe bezinning
alsof de ander dichterbij komt
je bent weer terug
naar wie je bent geworden
na alle veranderingen
ben je weer jezelf
zoals je was…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van zand schroeiend in de zon
die wegkwijnende grond gewoon liet verdwijnen
omdat het simpelweg niet groeien kon
De grilligheid van het klimaat boort gaten
in de voortspoedende tijd die langzaam aan
de wereld zonder waarschuwing achterlaten…
Duizend kleuren groen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.741 Duizend kleuren groen
Kleuren het seizoen
Duizend geuren bloesem
Geven een nieuw begin
Aan het einde van mijn gevoel
Nog één keer die lange wandeling
Als de zon weer ondergaat
Nog één keer die laatste zoen
Mijn voetstap is alles wat ik achterlaat
Duizend kleuren blauw
Kleuren de lentehemel
Duizend heldere tranen
Voor het laatst gehuild…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten
ze heeft haar terugkomst beloofd
in het achterlaten…
HET PAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 zich
doet pijn aan opgelopen wonden
die ik al te graag steeds weer lik
aftakeling op het pad naar de eeuwigheid
geen keerpunt
plotseling sta ik aan het eind
wordt aangesproken
de man kwam uit het bos
hij kent mij, wist ook dat ik kwam
als verlamd, luister ik naar zijn woorden
hij wijst mij de juiste weg
indringend, diepe indruk achterlatend…
Unieke vrouw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
626 saaie
Gouda voor jou, zie ik je dus
nooit meer vreugdevol kunstzinnig
bezig zijn, liefste, de zomers
hier zullen winters zijn zonder
jouw liefdevolle glimlachen,
Je zult nooit meer op markten
staan met je kleurrijke, warme
Erasmusmutsen, weet je nog hoe
ik je ooit heb gepromoot, weet
je dan niet dat ik meer van je
houdt dan jij wreed achterlaat…
Mildheid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 losgelaten in de
verwachting dat verlangen en
geluk, zorgeloos en duurzaam
zijn, een zonnig mild klimaat,
een omhelzing als warme deken, de
lauwerkrans voor elke ontdekking
Het voert langs de verzilting van
mentale aanslagen, die naar gelang
de ervaring duurt, vaker de
levenslang onbeantwoorde vragen
bij zich dragen en littekens
achterlaten…
Hun land, hun hemel en hun sterren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 Ze trokken voorbij, alles achterlatend behalve de herinnering.
Het geluid van de paarden loste op in de stilte.
Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie.
Ze reden de onbekende wereld tegemoet.
Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten lag.…
Wie weet mag 't zeggen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Hoe vertaal je verdriet
het gemis in alle kleuren
het regent doorzichtige tranen
evenals de mijne
de dood heeft huisgehouden
het raakt, het raakt diep
het zet me
met mijn beide benen
op de grond
het confronteert me
met mijn eigen sterfelijkheid
met het achterlaten van
met het grote onbekende
is 't 'n groot zwart gat
waar ik vanaf kinds…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 notities op
elk woord dwarrelt terug
op de uitgesproken plek
onder je voetstap veert de vloer
lichter kan een dans niet worden
in elke hoek van het vertrek een ezelsoor
om niets te vergeten
nog altijd volle maan op het kussen
heldere sterren tussen de lakens
adellijke kometen aan de zoldering
sterven is in scherven vallen
en resten achterlaten…
Ik ging door het lint
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
829 ik ging door het lint
was roze in haar haar
gedachten las ik in haar ogen
dacht ik,
bedácht ik naar bleek
was haar huid en haar
prachtig geknipt voor mij en mijn dromen
zijn bedrogen want ze kwamen uit
het niets zomaar tevoorschijn mij
achterlatend als een gevonden voorwerp
lijdend en medewerkend tegelijk en smeltende
sneeuw stopte…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 huwelijksbootje
met kinderen, klein- en achterkleinkinderen;
euforie heeft plaats gemaakt
voor rijpheid en het besef
écht bij elkaar te horen
de vlammetjes
van onze oude levenskaars
flakkeren soms verontrustend snel,
terwijl wij weten dat ze eerdaags zeker
en voor elkaar en derden toch nog onverwacht,
voorgoed en diepe rouw en gemis
achterlatend…
Vakantieblues
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 wereld
Verstoppen, keer op keer
Na jouw vertrek direct al
Een lusteloos gevoel
Rottige gedachtes
Een paar
Toen heleboel
Maar schat
Het gaat iets beter
Ik scheer me weer, beleef
Weer wat momenten buiten
Bezoek wat lui waarom ik geef
Ik weet
Het duurt nog even
Voor jij hier bij mij staat
De tijd gaat altijd sneller
Voor hen die achterlaat…
ontmoet de mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 er leven mensen in mensen
mensen uit een herinnering bewaard
mensen die hier wonen en nog daar
onbestemde mensen achtergehouden
en de mensen die we achterlaten
mensen van alle delen van de dag in één mens
mensen van vele talen die spreken met één mond
kleine mensen in grote mensen
en soms daarin de grootste mensen
er leven mensen tussen mensen…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Laat me één zin achterlaten,
niet uitgesproken,
maar tussen ons in —
waar tijd even stokt
en stilte alles beslist.
Denk je
dat je het haalt?
Hier,
tussen leven en wachten,
bestaat hoop
alleen nog als schaduw.
Laat ons zwijgen.
Woorden doen pijn.
Ze raken niet
zoals jij dat deed.…
kruipen door de diepe duisternis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
455 niet met een dicht gespijkerde mond
al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen
zijn je handen doorboort
en toch ben je Jezus niet
al ken je zijn verdriet
Gebonden aan de zonden
laat de ketting maar losser
zoeken naar mijn eigen oordeel
wat geen wezen voor mij kan doen
kruipen door de diepe duisternis
waar de levende hun leven achterlaten…
Uilenvlucht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Excuses voor de muren die ik achterlaat,
voor de brokstukken van wie ik was.
Ik wil vallen.
Een klap die alles stopt.
Jongens vallen even hard,
even breekbaar als glas.
Hoe lang blijven mijn ogen gesloten
voor de grond me opeist.
Ik huil alsof iemand gestorven is,
misschien door de man die ik driemaal
per dag probeer te zijn.…
niks van waarde; cirkeldrang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Waar niks van waarde overblijft
geen gevoel in zijn/haar lijf beklijven wil
een verwaarloosbare wind zelfs
vrij spel krijgt
bij een gebrek aan
boeiende elementen
als de betekenis volledig ontbreekt
de stekende leegte hem/haar bleek achterlaat
met onwaarachtige woorden
over veerkracht of strijd
uit zijn/haar kromme duim
gezogen argumenten…
Verwijlen
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
242 Ik blijf nog even staan waar
een bries door het hoge gras beweegt en
herinneringen komen en gaan zoals wolken die geen
bestemming zoeken maar toch iets achterlaten van hun voorbijgaan.…
Het pad van een vlinder
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
141 In deze ochtend die nog
geen contouren kent, volgt mijn blik
haar van bloem naar bloem, tot zij verdwijnt tussen
het blauw en slechts een zachte trilling achterlaat in de zomerlucht.…
Avondrood
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.959 Avondrood zo warm zo zwoel
Het mooie strand verlaten en puur
Mijn voeten spelen met het zand
Terwijl ik naar de horizon tuur
Alleen het zachte ruisen van de zee
De wind plaagt mijn krullende haren
Tranen lopen over mijn wangen weg
Herinneringen zullen eens verjaren….…
vleugels gespreid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
818 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
handen raakten muren
voeten klommen
geleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…