Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Leestekens in een landschap

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 532
in het verrafeld landschap aan de rand van het bestaan zweeft een gier om de dode ontdaan van het zware pak gaf de dood hem vleugels verdwenen verten van zwervende gedachten de tijd met duizend wijzers uitgewist in de horizon in de open levenloze ogen het stukgehamerd hart staat het landschap geschreven laat in teisterende wind…
J.Bakx15 november 2023Lees meer >

Vertraging

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Ik heb zoveel asfalt gezien Zoveel wegen Zoveel snelheid Zoveel ondoordringbare stenen Ik heb met zachte handen in de verbeelding het landschap uitgedacht Alles was vloeibaar Meerduidig Alleen maar stroming van een rivier naar zee Kijk hoe de kleuren zich vermengen met lucht en water Hoe de horizon verdwijnt Niets is hetzelfde…

Een jaar lang dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Want een boom weet niet hoe laat het is Tijdloos waaien de takken in de wind Aan de stoeprand is het zaterdag Maandag begint bij de voordeur Aan het eind van de straat is het al overmorgen Achter de horizon is het kwart over drie Achter het ochtendlicht begint de schemering Alleen als wij ontwaken vroeg in de morgen krijgen de…

Het diepste zuiden

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 499
ik wist dat jij zou komen zag de horizon oplichtten door fantastische bloemen in je handen en je lach straalde al van verre jouw warmte in je ogen sprankelden ondeugende beloftes om ooit in dat geluk te mogen spiegelen want uit het diepste zuiden komen altijd de mooiste bruiden we leven in seizoenen vol records de een nog…

Hun geborgenheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 450
ik wist dat het zijn handen waren waarvan de vingers mij wenkten om in hun geborgenheid te komen schuilen zijn sterke open handen waren altijd een toevluchtsoord als ik door verdriet moest huilen met tranen die uit heel diep van binnen kwamen ik ben op weg naar een transparante horizon omdat daar licht nog het langst in…

Iedere dag opnieuw

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Iedere morgen opnieuw bewonder ik de wijde horizon de smaragd groene velden. Iedere dag adem ik weer de frisse ochtend geuren van weide en bloemen. Iedere ochtendstond geniet ik van de witte schapen grazend in het Pruisisch blauw. Iedere nieuwe dag rijst voor of achter de wolken de nieuwe warmte bron.…

Ons vertaalidioom

netgedicht
3.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 289
dieper kijkt als ik je bijlicht met het geluid van mijn stem die vragend al de paden gaat die jij mij wijst in mijn totale ondergrondse onervarenheid want waar talen langs elkaar schuren en tegen muren botsen in een verkeerde toon is de lach die wij samen hebben ons vertaalidioom zeker als wij fixerend kijken en zo de horizon…

Vriendelijke opportunist

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 666
Je begrijpt bloementaal en zang van flirtende vlinders de zon klimt over rauwe leugens nergens stilte in jouw leegte jouw nieuwe horizon voorbij fragiele woorden; Wanneer relatietwist om vrede roept na jaren van verwarring en conflicten opstand en tegenspraak, alles wat jij in het diepst van jouw gedachten voelt je voelt je thuis…

Terugreis naar jezelf

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 179
Een verre grijze horizon strekt zich uitgeslapen uit in landschappelijke gebarentaal die jij niet alleen kunt begrijpen emotionele momenten zonder luwte en intieme rust vinden zuurstof in nieuwe bezinning alsof de ander dichterbij komt je bent weer terug naar wie je bent geworden na alle veranderingen ben je weer jezelf zoals je was…

Wereld van glas

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 846
alzo geschiede meedogenloos in de zon gebraad Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen duinen van zand schroeiend in de zon die wegkwijnende grond gewoon liet verdwijnen omdat het simpelweg niet groeien kon De grilligheid van het klimaat boort gaten in de voortspoedende tijd die langzaam aan de wereld zonder waarschuwing achterlaten…

Duizend kleuren groen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Duizend kleuren groen Kleuren het seizoen Duizend geuren bloesem Geven een nieuw begin Aan het einde van mijn gevoel Nog één keer die lange wandeling Als de zon weer ondergaat Nog één keer die laatste zoen Mijn voetstap is alles wat ik achterlaat Duizend kleuren blauw Kleuren de lentehemel Duizend heldere tranen Voor het laatst gehuild…

uitgewit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
de meningsverschillen uitvlakkend van het eigenste einde beginnend tot over de daken van je vrienden heen alsof de aarde haar mantel aantrekt en zich op haar kinderen wil verlaten nu ze nog eens van huis is de adem onttrokken, verstoken van warmte de bundels hout wachtend onder hun ijshutten ze heeft haar terugkomst beloofd in het achterlaten…

HET PAD

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
zich doet pijn aan opgelopen wonden die ik al te graag steeds weer lik aftakeling op het pad naar de eeuwigheid geen keerpunt plotseling sta ik aan het eind wordt aangesproken de man kwam uit het bos hij kent mij, wist ook dat ik kwam als verlamd, luister ik naar zijn woorden hij wijst mij de juiste weg indringend, diepe indruk achterlatend…
Hans Uding28 februari 2010Lees meer >

Unieke vrouw

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
saaie Gouda voor jou, zie ik je dus nooit meer vreugdevol kunstzinnig bezig zijn, liefste, de zomers hier zullen winters zijn zonder jouw liefdevolle glimlachen, Je zult nooit meer op markten staan met je kleurrijke, warme Erasmusmutsen, weet je nog hoe ik je ooit heb gepromoot, weet je dan niet dat ik meer van je houdt dan jij wreed achterlaat…

Mildheid?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
losgelaten in de verwachting dat verlangen en geluk, zorgeloos en duurzaam zijn, een zonnig mild klimaat, een omhelzing als warme deken, de lauwerkrans voor elke ontdekking Het voert langs de verzilting van mentale aanslagen, die naar gelang de ervaring duurt, vaker de levenslang onbeantwoorde vragen bij zich dragen en littekens achterlaten…
pama4 juli 2011Lees meer >

Hun land, hun hemel en hun sterren

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Ze trokken voorbij, alles achterlatend behalve de herinnering. Het geluid van de paarden loste op in de stilte. Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie. Ze reden de onbekende wereld tegemoet. Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten lag.…

Wie weet mag 't zeggen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Hoe vertaal je verdriet het gemis in alle kleuren het regent doorzichtige tranen evenals de mijne de dood heeft huisgehouden het raakt, het raakt diep het zet me met mijn beide benen op de grond het confronteert me met mijn eigen sterfelijkheid met het achterlaten van met het grote onbekende is 't 'n groot zwart gat waar ik vanaf kinds…
LadyLove20 augustus 2014Lees meer >

Herinnering in penseellicht

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
notities op elk woord dwarrelt terug op de uitgesproken plek onder je voetstap veert de vloer lichter kan een dans niet worden in elke hoek van het vertrek een ezelsoor om niets te vergeten nog altijd volle maan op het kussen heldere sterren tussen de lakens adellijke kometen aan de zoldering sterven is in scherven vallen en resten achterlaten…
Kees Keizer21 oktober 2014Lees meer >

Ik ging door het lint

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
ik ging door het lint was roze in haar haar gedachten las ik in haar ogen dacht ik, bedácht ik naar bleek was haar huid en haar prachtig geknipt voor mij en mijn dromen zijn bedrogen want ze kwamen uit het niets zomaar tevoorschijn mij achterlatend als een gevonden voorwerp lijdend en medewerkend tegelijk en smeltende sneeuw stopte…
AJ Meer15 april 2015Lees meer >

Tijdloos

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 819
huwelijksbootje met kinderen, klein- en achterkleinkinderen; euforie heeft plaats gemaakt voor rijpheid en het besef écht bij elkaar te horen de vlammetjes van onze oude levenskaars flakkeren soms verontrustend snel, terwijl wij weten dat ze eerdaags zeker en voor elkaar en derden toch nog onverwacht, voorgoed en diepe rouw en gemis achterlatend…

Vakantieblues

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 710
wereld Verstoppen, keer op keer Na jouw vertrek direct al Een lusteloos gevoel Rottige gedachtes Een paar Toen heleboel Maar schat Het gaat iets beter Ik scheer me weer, beleef Weer wat momenten buiten Bezoek wat lui waarom ik geef Ik weet Het duurt nog even Voor jij hier bij mij staat De tijd gaat altijd sneller Voor hen die achterlaat…
Hookie15 februari 2017Lees meer >

ontmoet de mensen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
er leven mensen in mensen mensen uit een herinnering bewaard mensen die hier wonen en nog daar onbestemde mensen achtergehouden en de mensen die we achterlaten mensen van alle delen van de dag in één mens mensen van vele talen die spreken met één mond kleine mensen in grote mensen en soms daarin de grootste mensen er leven mensen tussen mensen…
Sevichny10 november 2021Lees meer >

Coma

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 383
Laat me één zin achterlaten, niet uitgesproken, maar tussen ons in — waar tijd even stokt en stilte alles beslist. Denk je dat je het haalt? Hier, tussen leven en wachten, bestaat hoop alleen nog als schaduw. Laat ons zwijgen. Woorden doen pijn. Ze raken niet zoals jij dat deed.…
Nathan10 januari 2026Lees meer >

kruipen door de diepe duisternis

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
niet met een dicht gespijkerde mond al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen zijn je handen doorboort en toch ben je Jezus niet al ken je zijn verdriet Gebonden aan de zonden laat de ketting maar losser zoeken naar mijn eigen oordeel wat geen wezen voor mij kan doen kruipen door de diepe duisternis waar de levende hun leven achterlaten…

Uilenvlucht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 246
Excuses voor de muren die ik achterlaat, voor de brokstukken van wie ik was. Ik wil vallen. Een klap die alles stopt. Jongens vallen even hard, even breekbaar als glas. Hoe lang blijven mijn ogen gesloten voor de grond me opeist. Ik huil alsof iemand gestorven is, misschien door de man die ik driemaal per dag probeer te zijn.…
Nathan23 april 2026Lees meer >

niks van waarde; cirkeldrang

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 122
Waar niks van waarde overblijft geen gevoel in zijn/haar lijf beklijven wil een verwaarloosbare wind zelfs vrij spel krijgt bij een gebrek aan boeiende elementen als de betekenis volledig ontbreekt de stekende leegte hem/haar bleek achterlaat met onwaarachtige woorden over veerkracht of strijd uit zijn/haar kromme duim gezogen argumenten…
Stoker13 juni 2026Lees meer >

Verwijlen

netgedicht
1.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 242
Ik blijf nog even staan waar een bries door het hoge gras beweegt en herinneringen komen en gaan zoals wolken die geen bestemming zoeken maar toch iets achterlaten van hun voorbijgaan.…
CB25 juni 2026Lees meer >

Het pad van een vlinder

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 141
In deze ochtend die nog geen contouren kent, volgt mijn blik haar van bloem naar bloem, tot zij verdwijnt tussen het blauw en slechts een zachte trilling achterlaat in de zomerlucht.…
CB18 juli 2026Lees meer >

Avondrood

hartenkreet
4.3 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Avondrood zo warm zo zwoel Het mooie strand verlaten en puur Mijn voeten spelen met het zand Terwijl ik naar de horizon tuur Alleen het zachte ruisen van de zee De wind plaagt mijn krullende haren Tranen lopen over mijn wangen weg Herinneringen zullen eens verjaren….…
car13 april 2005Lees meer >

vleugels gespreid

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 818
hoog in de lucht zie ik je glanzen vleugels gespreid een horizon rijker je ogen waren leger dan de put waaruit je klom vanaf de bodem handen raakten muren voeten klommen geleden weg, ontvelden in het pijn verdrijven wanhoop was je touw de strop zou adem blijken verstijfd van kou wilde je het leven grijpen je bent herboren…