2336 resultaten.
De trechter van tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
46 De zon hangt loom tussen de huizen
oude mannen op een bankje halen
herinneringen op aan vervlogen dagen
soms, valt er een traan van gemis
Nieuwe bladeren vullen de leegte
in de stilte van verblindend licht
de zon gaat onder in een rode gloed
in elk seizoen zit dood en bloei
Je woorden in touwen verstrengeld
een gevecht tussen duivel en…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 Is er een plaats
waar de leegte
mij slechts
de ruimte laat
Breng me daar
en vertel me
blijf ik staan
...als de regen en de zee
niet meer op mijn klippen slaan
Als mijn ziel niet wordt gedreven
door de wind
Als de hemel en de aarde
mij niet zeggen waar te staan
Als ik nergens om mij heen nog
houvast vind
Is er een plaats
waar de stilte…
Niets
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.051 Is de leegte niet de leegte. Is de stilte niet de stilte.
Is het zwarte toch altijd nog zwart. Het licht van de ster verschijnt ons, vanuit het hemeldonker. Draait de maan om ons heen. Blijft de zon waar hij is. Alles kent de duisternis niet.
Voorbij het einde, het niet niets. Leven gaat door. Komt niet voorbij het niets. Generaties komen.…
Toverlantaarn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.776 Uitgeblust, ontdaan van het vroegere vuur
spreekt zij op doffe toon de woorden van as
slechts één nazomerse windvlaag zorgt al ras
voor de leegte waar ze bang voor is, de muur
biedt geen bescherming
heeft geen ontferming
Met aarzeling betreedt ze het pad waarover
ze niet zal wederkeren en elk uitzicht
is het laatste, zo veronderstelt ze.…
Tot de zonne-stralen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.219 Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen,
Die eeuwig weer in ons te wekken lust,
Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust,
Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen
Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen,
Uw rustloos licht op lege leegten rust,
't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen
Van uwer liefste kinderen…
Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
1.875 Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen
En, vlucht'ling, binnentreed herinn'ring's zalen,
Loop 'k wezenloos, afwezig, rond te dwalen,
Schimmige herinn'ring zelf uit vroeger dagen:
Muzeum, koud en stil, van sarkophagen -
Vergeten dienst van vrome wierookschalen -
En marmerpuin of leegte op piedestalen,
Die eenmaal Godenschoonheid…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe schijn
trilt de stilte vast
verharding, ijs
verstening van de ziel
lichaam, hand, oog
verliezen al hun kracht
het is niet de dood
die hier ons wacht -
het is de leegte…
De weg naar de glimlach
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.693 Nu..voel ik nog diep van binnen
leegte, pijn, een open wond
`t bleek `n einde van beginnen
toch blijft liefde ons verbond.
Mijn ziel dwaalt rusteloze wegen
verblind door tranen, zonder zicht
`k voel me zo hopeloos verloren
zoek tastend `n uitweg naar `t licht.…
Jouw duister zwart
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.210 De tijden in jouw duister
waar enkel woord gefluister
de koude stilte trillen laat
tot tranen kralen op ’t gelaat
waar heimwee van ’t gemoed
de klank soms galmen doet
Tussen sterren in de leegte,
Zinnen van begeerte ziet
zingen steeds hun eigen lied
ze klagen soms die woorden
zo eenzaam in jouw noorden
waar het ijs nooit smelt
en de…
Anti-kennis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
759 De liefde kan niet zonder
haar betekenis
een anti-kus moet zoenen
Verstand verdwijnt in leegte.
Getallen en formules
moeten troostrijk zijn
als engelen zijn verdwenen…
op dode stenen jagen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
926 ook doelloos van deur naar deur gerend
en heeft het uiterlijke slechts in schijn belegd
opdat de leegte moest worden getemd?
of lig je tussen dode stenen geklemd?
eenzaamheid is aan de mens eigen
wanneer wij blijven zwijgen
of schaduwen zich door de jaren heen
aan elkander blijven rijgen
of hangt er om je nek een dode steen?…
Als een meeuw
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.365 In de tijden met dreiging van regen
De dagen dat de zon nooit schijnt
Terwijl je snakt naar het licht
Van deze dreiging het eind
De eeuwen dat de tijd duurt
De leegte en grauwheid van de stad
Ik wil ver weg vluchten
Op de wind die ik ooit had
De bulderende jagende wind
En de wolken zo grijs
Veroorzaken bij anderen angst
Maar zijn als…
Hoop en Vlijt
gedicht
3.0 met 11 stemmen
8.612 Geen zwarte ruimte maar stralende zon
langs de vaart een grutto zonder weet
van leegte tussen manen, sterren, stelsels.
Een zwaan broedt plechtig het leven uit,
bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet
dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt
dat zij en de dotters, kikkers linden
er alleen staan voor de onverschillige kosmos.…
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 samen op de roltrap
kwart over zeven
wijde broek verhult
je manke been
arm in een mitella
zwarte haren kleuren
vele tinten grijs
breekbaar, gebroken
staren blikken in de verte
waar zij eenzame leegte
vullen met hoop
al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af…
moeder waarom
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.299 liet jou de volledige duisternis
jij bleef tussen planken ingebed
voor altijd eenzaam
in het reeds aanwezige aroma van rotting
een prooi voor het verterend vuur
hemelschreeuwend naar licht
dat nooit die vernietigende kracht bezat
om in jouw sterfkamer door te dringen
geen zucht van levende onrust
niet eens één hartenklop
enkel donkere leegte…
Het verloren kind
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.012 Jij alleen kan deze leegte
door een troostende hand erkennen.…
Tegen de klok in
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.367 En zweeft vervolgens
weg over de leegte
van het eindeloze water.
En eindigen we zoals het hoort,
in den beginne.…
Dag Guusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.737 dood als een onverwachte nare gast
die komt en neemt zonder te groeten
Zoveel prachtige plannen met het gezin
vallen als rotsblokken hard in het water
het zwarte gat daagde je uit en wist: ik win
alleen vader en zoon spreken over later
Voor hen beiden is er wel leven na de dood
al wordt dat eerst een hoop verdriet sussen
de ontstane leegte…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Het leven, in zondagspak gehesen,
nog onbestemd van alle doelen vrij
past door zijn eigen mijmerij
als gegoten bij mijn wezen
want in de loop van heel de dag
wil niets bijzonders meer gebeuren
- en in die leegte kan 'k bespeuren
dat er iets moois verborgen lag.…
Ergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 ik geen sprookjesheld-
die horen bij de grote vragentrossen
waarmee de mens als denker-aap zich kwelt
Zolang ik denk, besta ik zegt Descartes
en dit wanhopig klampen aan 't bestaan
door kwesties te verzinnen speelt mij parten
het is mijn angst in nietzijn op te gaan
die het krampachtig ratelen der raden
in werking houdt zo gauw de leegte…
Herfstwind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wild en onbesuisd jaagt ze wolken de leegte in
voortrazend over stranden en velden
eindelijk verlost van lome zomersluimer
blaast ze ongetemd en ongeremd
met bolle wangen herfstblaadjes
als luchtpost verspreidend over het land
Limousines aanschouwen gelaten haar
geweld, lodderig en lui met een knipoog
wachtend tot ze eindelijk vermoeid haar…
Verdedigingsgrijs
gedicht
2.9 met 19 stemmen
7.472 De vijfvingerige leegte die je aangrijnst.
In de lucht: een eigenhandig gedolven mangat
dat je zult vullen met jezelf.
Laberdi laberda laberdonia.
-----------------------------------------------
uit: 'Binnenstebuitenwereld', 2008.…
vermeende inspiratieloosheid
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
748 twee punten
in een gering raken
weidsheid groeit
in een zee van oeverloosheid
het vervult zich
in een rij atomen
afgesneden
van de baan terug
elk op weg
naar een vruchtbaar land
geen leegte geen lijden
van een handvol
gegijzelde cellen in het zog
van een doelloos zwalpen
het was slechts een spiegel
voor ons verborgen
voorbij de…
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 Met de leegte van het landschap,
en gezoem van de snelweg
in zijn hoofd,
legt hij zijn handen op zijn ogen.
Hij is verloren,
weggegaan.
En daar onder die zachte maan,
Is het tijd dat men hem vindt,
met de echo van de wind.…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 ijsgladiolen
haar glazen beschutting
het scharen in een vlucht
wenken van vogels
vluchtig zeldzaam
vermomd
in een raadselachtig zacht spreken
hoofdschuddend
haar dampende theewater
en hij droogde op in stilstand
ongewapend en kneedbaar
tot in zijn omzichtigheid
wachtend op een doorbraak
tot hij niets meer zeggen kon
in het zinnebeeld van leegte…
Dansende slang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Zijn is het bezweren van de leegte
die het wekken van de dansende slang belooft
het leven dat geen tijd kent, slechts beweging draagt
wervelt tot de strelende zinnen van het binnen
vandaar begint het ontginnen van de toortsen van verlangens
slechts getuigen zijn zij, afspiegelingen van het grote inferno
tot het laatste uur van het laatste…
Liefste, Ik hou van jou
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.573 Mijn hoofd lijkt over te lopen
Gedachten vullen, en meer
Mijn hoofd begint te bonzen
Ad’ren zwellen meer en meer
Mijn gedachten vullen de leegten
Die er eerder waren geweest
Mijn denken voert de boventoon
Ontspanning geeft de geest
Welhaast lijkt alles te ploffen
Geen ruimte is er meer
Mijn slapen die blijven kloppen
Mijn hart die gaat…
Uitzien naar een horizon
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
771 als door een beslagen ruit
zie ik enkel mist
en voel vandaag niets
ik lijk niet opgestaan
het is een pas op de plaats
op een stoel
kan zelfs onder een deken
of pratend met loze woorden
die daardoor toch veel zeggen
ofschoon ik zelf niet weet
wat ik bedoel
het is tasten
in de vergankelijkheid
opsommen van argumenten
die mijn leegte…
Octava alta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Zij herstelde mijn geloof in een feeërie,
terwijl ik strandde in boeddhistische leegte,
waar mirakelen nu eenmaal welig tieren, maar
nooit zo tintelig door spirituele diepgang.
Al is mijn angst voor Circes in het geheel
niet ongegrond, ik heb meerdere Magdalena's
gezien, meerdere duisternissen doorkruist.…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Hoe vaak heeft het antwoord niet met leegte,
ja met omfloerste blik de pijn verdragen..
de rook van onze mooie, zoveel betere dagen.…