2384 resultaten.
Jezus zeker weten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.227 boven gelaten met boodschappen
jaarlijks met alle narigheid op te knappen
Steeds garend in uw heilig sop
Neem de treurnis om verliezen
nu om Fritzi die ging in het hoge noorden dood
van Hemelse Mevrouw Ping en Geachte Muizenpoot
Jezus zeg wat hebben we hier te kiezen
Verdrietig zoek ik nu hier thuis
in haar bundels naar een vorm van troost…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Maar dit is troost, wat is geweest,
Kan niet vervluchtigen of sterven.
Hoe ver wij aan elkaar ontzwerven,
Elke afstand overzweeft de geest.
Opeens verzwinden ruimte en tijd,
Er is geen toekomst en verleden.
Wij leven in een eeuwig heden,
En ik ben durend waar gij zijt.…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 Wee, wie die snel-gewiekte schaduw derven,
Geen menslijk woord, dat troost in 't hart hun giet,
Heil wie haar wint, die wenen langer niet,
Maar wensen één genade en dan te sterven.
O, Vrouwe, ik wiegel stil op 't klare stromen
Der diepe ziel, die uit uw ogen smacht,
De speelziek-schalkse, dan weer peinzens-lome.…
Slow Blues in A
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
712 de smartelijke kreten van de zanger
een leedschreeuw om hulp, begeleid door
de jankende uithalen van een bluesharp…
“Why did you leave me, oh tell me why”
De vraag blijft hangen in de bedompte lucht
wordt alleen herhaald door de soloklanken
van de stratocaster keer op keer…
er klinkt geen antwoord… ‘t hoeft ook niet
de blues is de troost…
Tragicus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.090 De troost bij het haardvuur is voorbij,
zoals de warmte van je soepele lichaam
ver van mijn koude lichaam spookt, je zwarte
lokken lijken op de manen van mijn paard.
Verslagen gaan we weer de harde struikelwegen
van eenzaamheid en liters Chardonnay uit Chili.…
La morte-saison 1
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
635 mijn geest kent
komkommertijd
niet dat hij bezonken rust
of bruist van
ongedurige verveling
neen, mijn muze is
door derden verleid
waarom vertel ik
u dat zo uitvoerig
omdat dit de
bestaande leegte uitdijt
daar mijn aard
neigt naar complexiteit
zoekt hij troost in
het dichterlijke moeras
normaal toch bron
van inspiratie uit…
bloemen in je hart
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.878 wanneer ik dood ga
hoop ik dat er bloemen
groeien in je hart
en dat het bol staat
door een explosie
van geuren en kleuren
die jouw herinnering aan mij verbeeldt
wanneer ik dood ga
hoop ik dat er bloemen
groeien in je hart
paarse viooltjes
die prachtige muziek maken
en met fluweelzachte blaadjes
langs je wang strijken
om je te troosten…
Anne Frank
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
921 ‘Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen’
Je eerste zinnetje; het dagboek is rood-wit geruit
de troost in ’t Achterhuis, de enige die jouw geluid
begrijpt, geen ruzie maakt, zoals de beide vrouwen
om niets en al die ‘grote’ mensen halen altijd ouwe
koeien uit de sloten, vinden je brutaal en een flapuit
Anne Frank, je liefste dromen…
Gestorven
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.540 Laat mij alleen,
Verstoor de stilte niet;
Ik kan uw woorden,
Kan uw troost niet horen!
Als holle klanken kloppen zij me in de oren;
Als klanken tergend luid. - 'k Wil met mijn groot verdriet.
Dat niemand kan verstaan als ik, alleen zijn... 'k Heb
Zó veel verloren!
Niemand die weet
Wat zij mij is geweest.…
zwijgen is te weinig, woorden te veel
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.777 zwijgen is te weinig, woorden gauw te veel
ik wil hem troosten, geef een aai over zijn bol
sla een arm om hem heen, mijn hart loopt vol
en fluister, dat ik van hem houd, héél veel…
Intens ?
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
704 het antwoord heel beslist:
"Zonder deze odyssee, waarin
dichters wel eens overdrijven,
naar ethiek en geest de pennen
blijven slijpen, de taal en teken
in hun voortgang te laten weken,
in het onbewuste te laten rijpen,
maar op het juiste uur geoogst,
tijd en dood kan overstijgen, een
immense reis intens beleefd, blijft
het een troost…
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Lucht om mij heen,
wordt lichaam dat mij draagt en
troost. Geheugen, val uiteen.
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Het enige wat mij nog
kan troosten, is de Christusicoon, die
mijn Vriend zelf geschilderd heeft.…
HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.722 Er is veel dorst, er is veel pijn,
maar weinig troost voorhanden.
Wij kwamen in 't begin der wegen
de kloeke druivendragers tegen,
en vroegen toen reeds: Is 't nog ver ?
Zij wezen met kort duimgebaar,
alsof het nog een boogscheut waar,
naar d' Avondster.
En 't land werd niet gevonden.…
Vreemde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.157 Ik troost me maar met de gedachte
dat jij mij nog veel slechter kent.…
Morgen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.777 De landen liggen morgen-klaar,
Mijn oog ziet nog geen zorgen daar,
Geen troost hoef ik te borgen waar
Die wast in 's harten hoven.
De bergen blauwen in de vert,
De stromen blinken in de vlakt,
De bloesemboom is wit-gesterd,
Het dorp is rood- en blauw-gedakt.…
Lieve Caitlin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Lieve Caitlin,
je hebt Dylan zoveel liefde gegeven,
zoveel troost in zijn persoonlijke lijden,
je wist dat hij een groot dichter was,
ondanks zijn alcoholverslaving
en zijn zelfdestructie.
Je wist net als hij hoe het is om eenzaam
op de aardbol gekke bewegingen te maken.…
Onze hemelse vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Wat een troost, om dit te mogen weten
Als kinderen kunnen we op Hem vertrouwen
En heel ons aardse leven op Hem bouwen
Hij zal ons nooit en nimmer vergeten.
Wij hoeven niet alleen door dit leven te gaan
Want onze hemelse vader gaat met ons mee
Door de soms woeste baren van onze levenszee
Zodat wij alle stormen kunnen doorstaan.…
Ik blijf mijn eigen raadsel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
774 De hemel vouwt zijn sterren naar de wijzers van de tijd
in blauw gesluierd licht trekt grauwheid er haar nevels op
en draagt de lucht de aarde
Dit is de gang van zaken wanneer ik overdenk:
Ik ben als weltschmerz die het duister haar façade geeft
die achter verdroten ogen woekert
die troost zoekt in schone kunsten
onophoudelijk, rusteloos…
WERK EN DECORUM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 bloed
mijn kennis en kunde
mijn geschiedenis
mijn ontstaan:
negen maanden voor mijn geboorte
mijn zijn
mijn willen
mijn kunnen
continue afscheid nemen,
continue parkeren; 'so what'
Want straks zal ook
'mijn niet meer kunnen' betekenen:
verlies van decorum,
als mijn billen gewassen moeten worden
Geestelijk en lichamelijk
troost…
DE ZOEKER TOT ZIJN ZIEL
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.259 Weet, want de kostlijkste vreugd
Geldt slechts door 't licht van Uw lach,
Ziel, en het leed wordt tot deugd
Slechts door de troost van Uw ach.
Eens, als mij de ernstige dood
Boodschappend toefluistert: "nu",
Vind ik uit bitterste nood
Vlucht en bevrijding bij U.…
OVERDENKING
poëzie
3.7 met 3 stemmen
944 Gij zijt zo lief, gij hebt zoveel gegeven
Aan rijke warmte en loutere innigheid:
Mijn leed hebt gij met broze troost omweven,
Mijn luide angst een bed van rust bereid.…
Jeugdigheidselixer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
492 Mens, wat was ik verliefd op je stem,
hoe je via een elpee in mijn hart kwam,
mij troostte in de lange, eenzame nachten,
hoe ik keer op keer 'True Colours' draaide,
alsof je het speciaal voor mij zong, nam
ik de wijnfles, die mij even paaide,
maar al gauw liet ik mijn tranen gaan
en droomde ik dicht bij jou te zijn,
naakt tegen elkaar aan…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 slurpten het eerste licht
Het lichaam voelde zich uitgerust
klaar om verder omhoog te gaan
de zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf en dichtbij
alles leek scherper dan in het dal
Het hart klopte onstuimig uit liefde
wind troostte…
OP HET SLAGVELD.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.167 Door de kruitwolk en des slagvelds gruwelen,
zoekend stapt de Non waar hulp en troost biên.
Bloedig stort alom de krijgsman neder.
Lijk een engel komt zij toegevlogen,
knielt, verzorgt hem, biddend of met zoete
woorden hem vertroostend, helpt hem sterven...…
Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt...
gedicht
4.2 met 4 stemmen
11.123 Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt
grijpt mij uw schoonheid als een wanhoop aan,
een wanhoop door geen troost te blussen,
niet door te spreken, niet door te kussen,
even groot als mijn bestaan, en even oud.…
Heer geef ons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Heer geef ons de troost van Uw nabijheid
Als wij het moeilijk hebben in ons leven
Wanneer we de moed hebben opgegeven
En om veel leed en pijn hebben geschreid.
Heer geef ons het volste vertrouwen in U
Dat we mogen weten dat U ons wilt dragen
En wij bij U mogen komen met onze vragen
Dat U altijd naar ons wilt luisteren, ook nu.…
Huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Huilen betekend letterlijk
help mij, steun mij
ik ben machteloos, voel me hulpeloos
is communicatie middel erbij
Huilen is een typisch menselijk verschijnsel
door verdriet, pijn, onmacht
bij grote vreugde, ontroering en emoties
geruisloos, met weinig of veel kracht
Huilen is een efficiënte roep om bijstand,
steun en troost
teken van hulpeloosheid…
Vredige kerstnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 moest huis en haard en familie verlaten
Nu loopt hier verdoold als een ontheemde
Nergens wacht een rust plek of een warme haard
Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde
Slechts herinnering aan ‘t verre heeft hij bewaard
En vanuit de open kerkdeur klinken orgeltonen
Halleluja zingt het engelenkoor en vrede op aard
Om ons te troosten…
G.O.D.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Onze geprezen ziel
sterk of zwak, tot aan de
gemeenschappelijk Achilles hiel
gebruik van riten en symbolen
creatie van de geest, troost of vloek,
is mij om het even, een
deelbare kwetsbaarheid
tussen uiterste polen
in voor- en tegenspoed
draaikolk van de realiteit
misschien de verlossing die ik zoek
spiegel van vergankelijkheid…