Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Waar de maan mij terugziet

hartenkreet
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 262
Maanlicht op water waar stilte ons samenbrengt liefde zonder stem Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen op de rand van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
CB6 juli 2026Lees meer >

Zwartgerokte duistervogels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 232
Aan de verre horizon glanst de grote stad. Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken in de heldere azuurblauwe lucht— een strakke grens tussen beton en eeuwigheid. Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels. Ze draaien in een vicieuze cirkel, dwangmatig gevangen met hun angsten, als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.…

De najaarstrek

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 256
In het stille avonduur wordt de hemel een doorgang voor hun verre roepen. Ik luister hoe hun stemmen oplossen boven de velden terwijl de eerste sterren verschijnen en de nacht hun richting bewaart.…
CB25 augustus 2026Lees meer >

De nazomer in mij

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 270
De lucht draagt de geur van gras en aarde die de nacht nog vasthoudt, en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel, een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent. Het licht wordt voller in de ruimte waar gedachten langzaam stiller worden.…
CB11 september 2026Lees meer >

Eeuwig getij

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 260
Hier lost de onrust van de mens geruisloos op, meegezogen door de verre, diepe stroming. Er blijft niets over dan de grote leegte, een spiegel die de eeuwigheid weerspiegelt.…
CB13 september 2026Lees meer >

Schaduwgang in avondzang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 151
hier gehoord Eenzaamheid als herfstwind in de bomen het koude blauw omringt het zwarte pad de angst van God is in de nacht gekomen een dode vogel in het kille verdorde gras In het avondrood vervallen oude stenen muren de slapende bossen fluisteren van pijn en lust een sombere schaduw dwaalt langs purperen weiden waar mensen slechts een verre…
Jaap Smet28 september 2026Lees meer >

Spelregels voor de nacht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 27
Dan zingt het verre koor hoe 't einde wacht: slechts wie bemint, behoudt zijn recht van leven; wij zetten glas en knikker in de nacht, en spelen eerlijk wat ons is gegeven.…
karo mare14 november 2026Lees meer >

Droeve Tijden

gedicht
3.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 36.437
Als vader komt, dan krijg ik een paard, Een levende paard en een blinkende zwaard, Een helm met pluim en een grote banier; Dan gaan we rijden verre van hier; Dan maken wij oorlog en nog, en meer…; Zeg, moeder, wanneer komt vader weer?…

een dag niet gelachen een dag niet geleefd .

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
Alles is veranderd sinds jij hier niet meer bent Ik lees je naam in de sterren, overal waar ik ga, ben of sta Fluisterend hoor ik van verre jouw geluid, je leeft nog elke dag Kan ik verder zonder jou, staat de tijd nu stil?…
kayleigh24 december 2010Lees meer >

WAT HARD IS BLIJFT BESTAAN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 133
Verledens hebben gebouwen, door jaren, eeuwen, heen gevormd, hersteld, aangepast en herkenbaar gehouden. Wat in gebleven steen nog is, manifesteert de geschiedenis. kan worden aangeraakt en ook digitaal op foto gezet. Gebouwd om in te wonen, werken en om geloof vol eerbied te belijden. Het heden valt te onderscheiden, maar hoe echt anders…

Troostvogel

gedicht
4.4 met 48 stemmen aantal keer bekeken 33.808
speelgoed door een mankement Niet meer zo leuk is als tevoren Je kwartje ergens is verloren Kortom, als je verdrietig bent Dan komt de vogel met een lied Je hoort het, maar je ziet hem niet En als hij voor je heeft gezongen Dan vliegt hij weg met jouw verdriet Zolang er kinderen bestaan Is hij ze altijd komen troosten In Doesburg of in 't Verre…
Drs. P.18 september 2020Lees meer >

WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...

poëzie
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.531
Wat is het goed aan ‘t hart van zacht verliefd te zijn, zijn luimen naar een verr' of naeren lach te meten, en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten, weer blij te mogen rijze' in iedren morgen-schijn, deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.…

Ego vigilabo

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.788
Ze zwijgen al nu, tonge- en taalberoofden; ze treuren: 't zonnelicht is uitgedaan; en, daar ze henen zijn, en bergen hunne hoofden, en hore ik stemme meer, noch asem gaan: de dikke duisternissen staan daar, vast en verre nu, die zang en zonne doofden.…

Modern Times

netgedicht
2.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.585
geen plaats hier voor Wijzen uit het verre Oosten: Nijntje en Bob de Bouwer in speelgoeddozen geen zingeving, geen duiding: de kerstboodschap? "Is dat dat lijstje met wat ik nu liefst had?" Dra slapen ze, dek ik ze toe met wat weemoed zoals een mijmerende vader dat kerstnacht doet Moge hun huppelende hartjes in vrede gedijen...…

(Ver)Storingen

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 830
Genietend van Hollands vergezichten Die o, zo hersenschonende verre velden Steeds weer wisselende natuurgedichten Die me van rust en stilte en zo vertellen Reizend met de trein naar het volgend oord Wisselt het raam in een lijst vol nieuw geluk Echter, vaak wordt mijn ogenblik ruw verstoord En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk…

Kleine Dingen

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.533
Als je meent dat het geluk ergens anders ligt, in een pint, een whisky, een disco, een verre vakantie, heb je een totaal vals idee van het 'geluk'. Geloof me, het 'geluk' zit werkelijk in de kleine dingen, die je elke dag voor het grijpen hebt.…
Phil Bosmans9 september 2008Lees meer >

DE LIEFDE OVERTREFT

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.188
gaat hen verre, oneindig ver te boven; Gij, gij wordt toegejuicht van aller Englen Heer.…
Aagje Deken4 februari 2019Lees meer >

Waarom

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Waarom is de veiligheid van 'n vrouw nog verre van een gemeen goed en kan zij zelfs onder haar eigen dak niet voor verkrachters worden behoed. Er zijn mensen die het antwoord zoeken op deze tegenstellingen en vragen. Vroeg of laat zal het hen gelukken de waarheid aan te dragen. Er zijn mensen die het antwoord geven.…
Tracy Rossy13 september 2006Lees meer >

Aardrijkskunde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 979
Het paviljoen vertrekt in stukken van het strand op platte wagens – oktober is ontruiming lispelt de dame in het zwart Hij draaft maar rond in minderende kringen op minderend zand – niemand splijt nog wateren niemand schept een pad voor hem Grijs de dagen zat van regen de akkers nooit vol de zee en 's avonds waait nog van verre fijn…

Mag ik uw woorden lenen?

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.888
De zieke man sprak met rappe tong over zijn land dat hij verliet, het lage winterlicht, meeuwen en luchten, een besneeuwde dijk, de open zee, snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten, zompen en zand, duinen en dorpen en de blonde wind over het verre wad, eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…

Jouw seringen.

netgedicht
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.709
ik had verwacht van deze nieuwe dag die lijkt op vele andere: ik zie maar niets veranderen ik sleep me er doorheen Ik sluit de deur weer achter mij tot ik hier straks weer terugkeer en wat ik hier dan vinden zal Misschien een silhouet maar ik hoor geen geluid: het is weer stil in bed Geen spoor van jouw gezicht in het verste verre…

-Liefdesdromen, iedereen heeft dromen nodig -

netgedicht
4.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 682
Het verloopt soms zo onverwacht, een kort en zielig mensenleven verre dromenreizen vannacht zo anders als men dacht, men dromen hopen mocht. Geheel niet wat de dromer zocht, iedereen heeft dromen nodig.…

Stille pijn...

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Verandering is noodzakelijk, verre van vermakelijk… Doch als zij nog samen gelukkig verder willen leven wordt het een kwestie van wederzijds nemen en geven. Na 51 jaar huwelijk lijkt dat toch niet onmogelijk voor ons, als kinderen maar onze lieve ouders willen de ouderdom met man en macht verhinderen……

Verstand en Gevoel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
begeer Of leven met een zeven Verwarring alom, noem mij Legio, Quatre Saisons in mijn wezen Zo sta ik bekend in mijn regio En dat zal me boeien Een ongeleide projectiel, Van engel tot kameleon En ergens in de eenzame straten Speelde een vrouw de accordeon To be AND not to be, Voor mij is dat het antwoord Een klein geschenk uit het verre…
Wouter18 november 2009Lees meer >

Vaarwel mijn zoon

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 733
Vaarwel mijn zoon, leg je hoofdje neer De nacht valt voor jou, je bent aan het einde Van je zo korte reis, slaap nu mijn kindje Je voorouders, die voor je waren Ze roepen je mijn zoon, van verre oorden Huil niet mijn kind, ga de weg die je moet gaan Spoedig zul je hen zien, die je eens zijn voorgegaan Charon zal je leiden naar het Zomerland…
Ayla28 februari 2010Lees meer >

Elk volgens zijn natuur

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.396
‘O, beter nog te vluchten,’ Zei de zwaluw, ’naar verre strand!’ - ‘Ach, liever nog te lijden,’ sprak de mus, ’in ’t vaderland!’ ------------------------------------ uit: ‘Gedichten’ (1870)…

De onbekende soldaat

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 773
Soms fluit ik nog kalm een liedje uit het verre verleden; toch wordt de lente ooit sterk zomerpracht een afschuwelijke dag eens een mooie nacht. Toen 'k was een knaap, die in de duinen lag, die heel-stil lachend, ook andere zonen bang aanzag.…

Eeuwige liefde (2)

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Zo lang al, stil, o zo geduldig wachtte jij steeds maar weer op mij zei: lief ik hou van je reis met me mee naar verre landen maar diep van binnen wist je ze is nog niet zo vrij nog niet bij machte van zichzelf te houden gebrek aan zelfvertrouwen maakt haar vleugellam.…

Droom van een Schildpad

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.271
bergen niemand kent er nog hun naam zoals zij tijdenlang verscholen hier bestaan in hun lichtvoetigheid in dans voor klokkentorens Achter westelijke bergen hoor ik trommels harder slaan als iets van antwoord op hun roepen spindauw tussen heksenkloven zingen zij van de rivier meerstemmig wat er overblijft van water dat er zal verdampen verre…
jan haak9 oktober 2011Lees meer >

Nimmermeer

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Neen, maar wat hiér gescheiden heeft, Is het onnoembre dat gevleugeld In ons naar verre ruimten streeft, Doch sterven moet als men 't beteugelt.…