2289 resultaten.
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Aan de verre horizon glanst de grote stad.
Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken
in de heldere azuurblauwe lucht—
een strakke grens tussen beton en eeuwigheid.
Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels.
Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 In het stille avonduur wordt de
hemel een doorgang voor hun verre roepen.
Ik luister hoe hun stemmen oplossen boven de velden
terwijl de eerste sterren verschijnen en de nacht hun richting bewaart.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 De lucht draagt de geur van
gras en aarde die de nacht nog vasthoudt,
en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel,
een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent.
Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Hier lost de onrust van de mens geruisloos op,
meegezogen door de verre, diepe stroming.
Er blijft niets over dan de grote leegte,
een spiegel die de eeuwigheid weerspiegelt.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het avondrood vervallen oude stenen muren
de slapende bossen fluisteren van pijn en lust
een sombere schaduw dwaalt langs purperen weiden
waar mensen slechts een verre…
Spelregels voor de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Dan zingt het verre koor hoe 't einde wacht:
slechts wie bemint, behoudt zijn recht van leven;
wij zetten glas en knikker in de nacht,
en spelen eerlijk wat ons is gegeven.…
Droeve Tijden
gedicht
3.7 met 199 stemmen
36.437 Als vader komt, dan krijg ik een paard,
Een levende paard en een blinkende zwaard,
Een helm met pluim en een grote banier;
Dan gaan we rijden verre van hier;
Dan maken wij oorlog en nog, en meer…;
Zeg, moeder, wanneer komt vader weer?…
een dag niet gelachen een dag niet geleefd .
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
909 Alles is veranderd sinds jij hier niet meer bent
Ik lees je naam in de sterren, overal waar ik ga, ben of sta
Fluisterend hoor ik van verre jouw geluid, je leeft nog elke dag
Kan ik verder zonder jou, staat de tijd nu stil?…
WAT HARD IS BLIJFT BESTAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Verledens hebben gebouwen,
door jaren, eeuwen, heen
gevormd, hersteld, aangepast
en herkenbaar gehouden.
Wat in gebleven steen nog is,
manifesteert de geschiedenis.
kan worden aangeraakt en
ook digitaal op foto gezet.
Gebouwd om in te wonen, werken
en om geloof vol eerbied te belijden.
Het heden valt te onderscheiden,
maar hoe echt anders…
Troostvogel
gedicht
4.4 met 48 stemmen
33.808 speelgoed door een mankement
Niet meer zo leuk is als tevoren
Je kwartje ergens is verloren
Kortom, als je verdrietig bent
Dan komt de vogel met een lied
Je hoort het, maar je ziet hem niet
En als hij voor je heeft gezongen
Dan vliegt hij weg met jouw verdriet
Zolang er kinderen bestaan
Is hij ze altijd komen troosten
In Doesburg of in 't Verre…
WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...
poëzie
3.8 met 34 stemmen
4.531 Wat is het goed aan ‘t hart van zacht verliefd te zijn,
zijn luimen naar een verr' of naeren lach te meten,
en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten,
weer blij te mogen rijze' in iedren morgen-schijn,
deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.…
Ego vigilabo
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.788 Ze zwijgen al nu, tonge- en taalberoofden;
ze treuren: 't zonnelicht is uitgedaan;
en, daar ze henen zijn, en bergen hunne hoofden,
en hore ik stemme meer, noch asem gaan:
de dikke duisternissen staan
daar, vast en verre nu, die zang en zonne doofden.…
Modern Times
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
4.585 geen plaats hier voor Wijzen uit het verre Oosten:
Nijntje en Bob de Bouwer in speelgoeddozen
geen zingeving, geen duiding: de kerstboodschap?
"Is dat dat lijstje met wat ik nu liefst had?"
Dra slapen ze, dek ik ze toe met wat weemoed
zoals een mijmerende vader dat kerstnacht doet
Moge hun huppelende hartjes in vrede gedijen...…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 Genietend van Hollands vergezichten
Die o, zo hersenschonende verre velden
Steeds weer wisselende natuurgedichten
Die me van rust en stilte en zo vertellen
Reizend met de trein naar het volgend oord
Wisselt het raam in een lijst vol nieuw geluk
Echter, vaak wordt mijn ogenblik ruw verstoord
En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk…
Kleine Dingen
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.533 Als je meent dat het geluk ergens anders ligt,
in een pint, een whisky, een disco, een verre vakantie,
heb je een totaal vals idee van het 'geluk'.
Geloof me, het 'geluk' zit werkelijk in de kleine dingen,
die je elke dag voor het grijpen hebt.…
DE LIEFDE OVERTREFT
poëzie
2.8 met 13 stemmen
4.188 gaat hen verre, oneindig ver te boven;
Gij, gij wordt toegejuicht van aller Englen Heer.…
Waarom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.246 Waarom is de veiligheid van 'n vrouw
nog verre van een gemeen goed
en kan zij zelfs onder haar eigen dak
niet voor verkrachters worden behoed.
Er zijn mensen die het antwoord zoeken
op deze tegenstellingen en vragen.
Vroeg of laat zal het hen gelukken
de waarheid aan te dragen.
Er zijn mensen die het antwoord geven.…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De zieke man sprak met rappe tong
over zijn land dat hij verliet,
het lage winterlicht, meeuwen en luchten,
een besneeuwde dijk, de open zee,
snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten,
zompen en zand, duinen en dorpen
en de blonde wind over het verre wad,
eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…
Jouw seringen.
netgedicht
3.1 met 36 stemmen
2.709 ik had verwacht
van deze nieuwe dag
die lijkt op vele andere:
ik zie maar niets veranderen
ik sleep me er doorheen
Ik sluit de deur weer achter mij
tot ik hier straks weer terugkeer
en wat ik hier dan vinden zal
Misschien een silhouet
maar ik hoor geen geluid:
het is weer stil in bed
Geen spoor van jouw gezicht
in het verste verre…
-Liefdesdromen, iedereen heeft dromen nodig -
netgedicht
4.0 met 47 stemmen
682 Het verloopt soms zo onverwacht,
een kort en zielig mensenleven
verre dromenreizen vannacht
zo anders als men dacht,
men dromen hopen mocht.
Geheel niet wat de dromer zocht,
iedereen heeft dromen nodig.…
Stille pijn...
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.924 Verandering is noodzakelijk, verre van vermakelijk…
Doch als zij nog samen gelukkig verder willen leven
wordt het een kwestie van wederzijds nemen en geven.
Na 51 jaar huwelijk lijkt dat toch niet onmogelijk voor ons, als kinderen
maar onze lieve ouders willen de ouderdom met man en macht verhinderen……
Verstand en Gevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
725 begeer
Of leven met een zeven
Verwarring alom, noem mij Legio,
Quatre Saisons in mijn wezen
Zo sta ik bekend in mijn regio
En dat zal me boeien
Een ongeleide projectiel,
Van engel tot kameleon
En ergens in de eenzame straten
Speelde een vrouw de accordeon
To be AND not to be,
Voor mij is dat het antwoord
Een klein geschenk uit het verre…
Vaarwel mijn zoon
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
733 Vaarwel mijn zoon, leg je hoofdje neer
De nacht valt voor jou, je bent aan het einde
Van je zo korte reis, slaap nu mijn kindje
Je voorouders, die voor je waren
Ze roepen je mijn zoon, van verre oorden
Huil niet mijn kind, ga de weg die je moet gaan
Spoedig zul je hen zien, die je eens zijn voorgegaan
Charon zal je leiden naar het Zomerland…
Elk volgens zijn natuur
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.396 ‘O, beter nog te vluchten,’
Zei de zwaluw, ’naar verre strand!’
- ‘Ach, liever nog te lijden,’
sprak de mus, ’in ’t vaderland!’
------------------------------------
uit: ‘Gedichten’ (1870)…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 Soms fluit ik nog kalm een liedje uit het verre verleden;
toch wordt de lente ooit sterk zomerpracht
een afschuwelijke dag eens een mooie nacht.
Toen 'k was een knaap, die in de duinen lag,
die heel-stil lachend, ook andere zonen bang aanzag.…
Eeuwige liefde (2)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 Zo lang al, stil, o zo geduldig
wachtte jij steeds maar weer op mij
zei: lief ik hou van je
reis met me mee naar verre landen
maar diep van binnen wist je
ze is nog niet zo vrij
nog niet bij machte van zichzelf te houden
gebrek aan zelfvertrouwen maakt haar vleugellam.…
Droom van een Schildpad
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
2.271 bergen
niemand kent er nog hun naam
zoals zij tijdenlang verscholen
hier bestaan in hun lichtvoetigheid
in dans voor klokkentorens
Achter westelijke bergen
hoor ik trommels harder slaan
als iets van antwoord op hun roepen
spindauw tussen heksenkloven
zingen zij van de rivier
meerstemmig wat er overblijft
van water dat er zal verdampen
verre…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Neen, maar wat hiér gescheiden heeft,
Is het onnoembre dat gevleugeld
In ons naar verre ruimten streeft,
Doch sterven moet als men 't beteugelt.…