4358 resultaten.
Vogels
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.151 zwavelende kragen
De vogels vlogen hoger
dan zij ooit waren gegaan
nog hoger dan de hemel
die het steen had stukgeslagen
Dat droomde ik vannacht
toen ik met ingehouden traan
de dagen zag in spiegelbeeld
vol wonderlijke vragen
Maar toen ik weer naar buiten keek
en vogels hoog zag gaan
wist ik dat steeds de wolken weer
hun vleugels zouden dragen…
WAAR ZOUDE IK MET MIJN LIEFDE HENEN
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.441 - 'k Voel door mijn hart de regen wenen
en draag in 't hoofd de dood der zon.
Ik hoor op straat de vlagen kermen
en weet me in al mijn zinnen mat...
- Wie zou mijn huivrend hart verwarmen
als ik niet úwe liefde had?...…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Maan tot kalmte, blijf weg ervan,
tot het ijs echt dragen kan.
Ontdooi met warme deken.…
in kerend tij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
934 mocht je zien
in ongebruikte kleur
en zonder tegenlicht
in stil bewegen
liet je me handen
gaan over je huid
we stemden af op
ongehoord geluid
we dronken water
dat ons samenvloeide
werden één in smaak
hoopten dat nieuw leven
ons deed openbloeien
het was te laat
in kerend tij
verdronken wij
ogen neergeslagen omdat
handen ringen dragen…
NIEMAND KAN HET ALLEEN
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.351 Alleen je lasten moeten dragen
dat kan toch zeker niemand aan
dan heb je iemand nodig
die je met raad en daad bij zal staan.
Die iemand is er altijd wel te vinden
en biedt jou dan zijn hulp wel aan
zodat jullie met elkander
de zware wegen zullen gaan.…
Liefdes 4
gedicht
2.5 met 118 stemmen
66.032 Ik wil jouw naam niet in herinnering dragen.
Niet dag na nacht mij in jouw vlees herhalen.
Jou wil ik niet tot grafschrift maken,
Jij bent mij meer dan deelbaarheid.
--------------------------------------
Uit: ‘Doornaderd licht’, 1998.…
wij uiterstesn
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
994 Waar zullen wij samen grenzenloos
de sporen samen trekken,
voren die ooit aren dragen?…
waarom streel je mijn gezicht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.072 waarom streel je mijn gezicht
met warmkoude handen
wil je zachtjes met me landen
duiken in het wuivend licht
je vlaagt in mijn gedachten
wervelt spoken door de nachten
in de onrust die je waait
of, zijn het ideeën die je zaait
draag me met je krachten
als ik storm kan verwachten
dwarrel toekomst voor mijn oog
vlucht met de herinnering…
Mijn lichtje
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.081 De pijn die ik moet dragen
wil jij graag met me delen,
zodat ik niet alleen zal zijn
zoals op de wereld al zovelen.
Jij bent mijn zon en mijn maan
de sterren van het heelal,
maar het licht van mijn leven
dat ben jij bovenal.…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Ik wil haar verder dragen dan de horizon.…
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
netgedicht
3.3 met 125 stemmen
27.383 ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen, zo velen
die jou met warmte willen…
Oimyakon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 Woorden vallen als fluisterende sterren
in duizend ijskristallen uiteen
wachtend op lang vervlogen liefdes
die restanten van warmte met zich mee dragen
wat bezielt de mens te verblijven
in een dergelijk oord waar lichtstralen
wangen breken beukend in de wind
het menselijk kiemen onmogelijk gemaakt
doch geboren zijn in dit helse oord
is…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht ik opgetogen
de wang tegen zijn wollen vacht
en wens dat veilig voelen voor
de baby die ik draag…
Voix céleste
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.179 het kloppend hart
drijft lucht
door buizen
die wind omzetten
in klinkende lagen
opdat in gewelven
het met wierook
opgestegen lief en leed
aan het hemelse
wordt opgedragen
eikenhouten pilaren
dragen het bejaarde lijf
door eeuwen heen
waar de mens zelve
zomaar even in de tijd
met handen en voeten
zijn toetsen mag raken
en…
Jij hebt mijn diepte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
749 geholpen
dravend in vergeten
maar de zon sprong
op een eiland
had een maangesprek
en scheen onze rug
een zomer
we ademden sprakeloos
gaven ons over aan vakantie
een zomer lang, verlegen
liep ik naar de afgrond
jij zei, het spijt me niet
ik sprong in droom der dalen
jij bent mijn diepte
ik klim omhoog
in bomen van de hemel
ik draag…
Bezeten van mij
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.632 in een oogopslag van slag
de dag dat ik jou zag
uit het goede hout gesneden
je contouren, hoe je oogde
ik smolt als warme was
ik was verknocht, verkocht
voelde je roomwitte huid
en heb je meteen genomen
zo zacht deinend onder mij
ontvouwden zich mijn dromen
maar onze relatie begon te kraken
jij kon de last niet langer dragen
sprong soms…
Zondagavond
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.296 Ze zit op de badrand de deur is op slot
Haar linkerborst bonst ze hoort hem nog schelden
Ze stapt in het water warm troostend genot
en huilt onderhuids tranen toont ze nog zelden
Gewurgd door zijn woorden moet ze niet klagen
Hij zou haar nooit slaan hij is immers een heer
Naar buiten toe is haar lot best te dragen
en het wordt heus wel beter…
Ode aan m'n liefste
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.815 Met hoeveel gemak
je keer op keer vastberaden
op de verkeerde plek staat te wachten
aangeslagen
de weg niet meer weet
te laat op komt dagen
alweer je sleutels vergeet
hoe door de was op 60 graden
oen
ik te strak ondergoed moet dragen
hoe je op je allerbest
de helft vergeet bij boodschappen doen
verzonken in gedachten
het eten verpest…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik vond U
en dronk
nu
zijn mijn woorden stuifmeel
verpoederd op wiebelende draden
als wriemelende voetjes ze dragen…
mijn dagen als hond
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
572 het zij aan zij lopen het was het
dragen van de eindigheid op een
drafje, God kan niet sneller meer
verdragen op deze technologische
paden, Hij vreest het eind van zijn
dagen de straatplaveien gevlochten
mensen vaag in hun onbestemdheid
van lange dagen en bevruchting onder
de tegels, mijn hond en ik ingebeeld
hij behoedt me niet van het…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Daar rijden de soldaten
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.988 Daar rijden de soldaten
Betrest, verguld, gespoord,
Langs lindegroene straten
Als door een erepoort;
Zij dragen, licht-kapellen
Op lijfrok en schabrak,
De vlokken niet te tellen,
Waar zich de zon in brak.…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
Klokslag twaalf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
632 Enigszins verwonderd
kijkt zij om zich heen
haar grijze ogen gaan
weifelend en twijfelend
naar slanke handen
gevouwen willen zij vasthouden
geknepen willen zij vergeten
ontspannen willen zij vieren
waar fiere schouders
weken dragen van tot hier
laat haar ingetogen lach
rimpeltjes schuchter verschijnen
berustend gooit zij
een hand…
Geen woorden
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.186 Geen woorden meer voor troost,
‘k ben met stomheid geslagen,
dit leed is voor hen bijna niet te dragen,
zo wreed en zinloos.
Als er een God is laat hij plagen,
zoals hij Kaïn deed verjagen,
als er ook maar iets is boven de mens,
dan heb ik maar één wens.…
Voor de dapperlozen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.028 haar geen boeken op de plank
waaruit men later kon verhalen
met een weerga waardoor niemand
er haar naam ooit meer vergat
en ook geen beeld dat diepgebronsd
haar geestverwanten af liet dwalen
en al zeker niet diegene
die verdoemd al zonder zat
Er was geen stad naar haar vernoemd
of maar een straat die het zou wagen
er haar volle naam te dragen…
Ik zwijg in belofte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
517 ik
mag spreken van schijn en bedrog
en haak mijn wiel aan het einde
van jouw stem
alwaar ik mag wezen
zonder jou aan te raken terwijl
ik weet dat liefde ons zoet zal smaken
in hebbigheden waar ’t geluk
onze voorspoed zal ontbinden
want voor elkander geschapen
maakt van de morgen nog geen nieuwe dag
doch ik weet mijn leven te dragen…