3138 resultaten.
Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 In stilte mogen we denken aan Gods trouw
Dat Hij ons nooit begeven of verlaten zal
God, onze Heer, de Schepper van ’t heelal
Hij houdt Zijn beloften, Hij blijft getrouw.…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 En ik: dat op het heilig boek,
dat op de regels heet bewogen
om al wat zij behelzen mogen
van Gods belofte en Godes vloek,
de onbezonnen dartelheid
zijn loze tooi heeft uitgespreid,
dat het gebodwoord van de Heer
het bed is van een vogelveer!
En zij: laat af van aan te klagen.…
Steeds die twijfel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 de hemel opengaan
Komt er een eind aan alle dromen
Zullen ook wij door ’s hemels zalen gaan
Maar toch blijven wij inmiddels wachten
Hier op deze bedorven aard
Blijven hier met al onze klachten
Heer, is dat het wachten waard
U vraagt ons op Uw woord te vertrouwen
Maar voor ons is ’t zo ongewis
Of wij daar echt op kunnen bouwen
Of Uw belofte…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 niet bang,
"van m'n leven niet"
"Neen" sprak de dood; "ik bedoel na je overlijden"
Ik antwoordde "Neen dood dan ook niet, tussen haakjes, ik heb al een vriend en zijn naam luidt: 'Christus van Bethlehem tot Golgotha', Hij, Jezus, was als de dood voor jou, dood, bekende en deelde die angst met zijn goddelijke vader die Hem en ons de belofte…
Advent
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
566 Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.
Advent, wachten op het grote wonder
Dat straks op deez’ aard gebeuren zal
Tot heil en vree, voor ’t groot heelal
Oh, Vredevorst, dank voor dit wonder.…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Het is de Mistral die waait uit het noorden,
met een belofte van vorst en sneeuw.
Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht
een koude winter,
misschien de koudste van deze eeuw.
Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen.
Hier heerst nog rust respect en genegenheid.…
Muze van-tot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed
De gouden glans die de horizon besproeide
Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet
Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide
Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag
Gesteund door allereerste prille vogelzang
Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach
Die blijft de hele…
ZEGEN NA SMART
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 In mijn roerig verleden
ontmoette ik mooie herten
die me vergezelden
met schone beloften
maar opeens waren het draken
sprongen vol wrede bloeddorst
tegen deze jongeman op
wierpen me meedogenloos
in een zwarte afgrond
op de rotsbodem der wanhoop
was het reddeloos voortkruipen
overal tasten en stoten
een veld van berusting…
Nooitg geziene gnomen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 liederlijke dromen
gekomen want ook
wij verzonnen de
nooit geziene
gnomen er snel bij
traditie en vertrouwen
de fundamenten van
een relie opvoeding
waarin de vrijheid
van zelf inzichtelijk
handelen als laatste
hoop je wordt ontnomen
en je vast zit aaan de
maatschappelijke
wangedrochten de niet
ontbindbare huwelijken
de eeuwigtrouw belofte…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 We gaven handen,
warmte, kort en echt,
een belofte voor later
die hij meenam in de wind.
Thuis lijnde ik de teckel aan,
groette de tuinman,
en droeg de stroom
van herinneringen
als water langs een eend.…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 Hoop is geen belofte.
Het is blijven,
ook als de ander niet meer kan.
“Dan draag ik even mee,”
fluistert iets in ons allebei.
We kijken opnieuw,
leggen de stenen verhalen los,
vragen:
wat doet pijn?
wat helpt een beetje?
wat maakt dat je er nog bent?…
Monsters van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
357 Een handdruk, een deal, een belofte op maat,
en ergens verliest weer een ander zijn staat.
Sommige leven van cijfers en macht,
ze schrappen een naam na een echt kort gedacht.
Geen kreet en geen bloed, geen zichtbaar gevecht,
maar dromen verdwijnen heel stil en heel echt.…
Eeuwig vertrouwen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
295 Hemelse Vader naar Uw woord
zal eens over heel de aarde vrede komen
een belofte van U op Uw erewoord
jongeren zullen gezichten zien, ouderen dromen.
Heer wij bidden dat U Uw schepping spaart
U als schepper van alle leven op aarde
hebt reeds dikwijls tegen rampen ons bewaart
schonk ons gaven van hemelse waarde.…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
324 De maan werpt zilver over stille kansen,
als een belofte, stralend en schoon.
Hij vangt deze dromen die de nacht laat varen,
glinsterend en vederlicht sterrenzand.
Om ze voor altijd in mijn hart te sparen,
souvenirs uit een onmogelijk land.…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 En wanneer je gaat, blijft iets achter -
een lichte trilling in de ruimte tussen ons,
een belofte die geen naam verlangt
maar toch haar weg vindt naar het hart.…
vrijheid vraagt een antwoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Bevrijdingsdag – 5 mei 2025 Tachtig jaar na de Tweede Wereldoorlog
een dag om te vieren
een dag om te feesten
een dag van festivals,
van markten en braderieën
een dag van dankbaarheid ook
dat wij dat alles kúnnen vieren
maar het vieren van de bevrijding
brengt ook verplichting met zich
het feest van de vrijheid
mogen én moeten wij doorgeven…
de hemeldroom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.461 eiland van de Laatste Dag
boek zonder letter of naam
plek om alles te verstaan
alle grenzen vallen tezaam
was las leefde vandaag korte tijd
in herbergzamende eindigheid
niets dat spijt of lijdt
rust stilte vergeten enigheid
het is een open boek
het hoofd niet gebroken
vragen die vragen oproepen
bestaan niet
wat te doen…
De slappeling!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.173 En hoewel je uit elke slopende situatie
Gebroken en onder littekens tevoorschijn komt,
Probeer je het nog eens- doodgaan is doodeenvoudig
Doorgaan met leven is een echte prestatie…
Terwijl mijn hart
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.631 Zo dierbaar maar ongrijpbaar
Ben jij mijn lieve schat
Een schaduw in mijn hart
Heb je zo lief gehad
Zoveel tederheid gevoeld
Ik kon alleen nog zweven
Nu diep gevallen gebroken
Treurnis siert mijn leven
Mijn vlinders zijn verdwaasd
Fladderen wezenloos in het rond
En herinneren me telkens weer
Aan de liefde die ons eens bond
Ik voel…
Latento
gedicht
2.7 met 65 stemmen
69.492 Niets van dit alles wil ik nog bewaren:
het zacht gestamel van je bloed,
het waanzinnig lichte ademhalen
van de vogels in je schoot, je handen
als gebroken eierschalen, trillend
in de broedplaats van de dood.
De veerman kijkt en wacht.
Hij heeft het touw reeds losgelaten.…
In parelmoers mirakel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
890 gras
een parel glinsteren
nog nat van vroege dauw
wachtend op meer zon
wist dat oprapen niet kon
zij schitterde
haar glans en licht gaf
haar de kans om zo te stralen
behoedzaam trachtte ik iets
van het groene weg te halen
het snoer bleek in
de schaduw opgeborgen
ik viste vond de anderen
op een rij en wist
het slot was toch gebroken…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Het ruikt naar suikerspinnenbos
fluweelwolken schaduwen
over de gelokte haren van
de geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één…
je ogen dodend mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
991 jij was mijn havik
ik jouw prooi
je ogen licht fixerend
dodend mooi
je greep mij
toen ik kwetsbaar was
mijn wil gebroken maar nog
lachend naast je zat
jouw ogen lazen regels wit
die zwart het rood van liefde geven
ik wilde langer blijven om met jou
een echt gedicht te schrijven
je bent gevlogen
mond met warmend rood
ik reed naar…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
Een huwelijk
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.319 Er was alleen maar wild met deuren
slaan - kijk eens wat een woede
en gebroken glas! - geen weggaan.
Nacht. Een hand dwaalt naar haar
dijen. Slaapt ze niet? Wil ze vrijen?
Morgen aan het huis gaan werken.
Maar iedere spijker die hij op de kop
gaat slaan, zal het merken - zo woest.
Uit twijfel groeit een huis.…
Een glazen toekomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
814 emoties barsten
ruzies rinkelen
beeld na beeld
spat uit elkaar
als herinnering,
bezaaid met tranen
ligt je hele leven daar
scherven
scherp gebroken
glinsteren wat was
puntig hoekig
vaak bedrogen
spiegelt vals het glas
in duizend kleuren
fonkelt woede
flintert haat voorbij
misverstanden branden
rode wonden in hun
vlijmscherpe…
zwijg maar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 zwijg maar de woorden die pijnigen
in het woud van mijn overladen gedachten
waar ook jouw blikken oeverloos eindigen
en geen bladeren zijn om verval te verzachten
gevallen bladeren
dichtgeslibde aderen
zelfs het binnenvallende licht
kent dode vlekken
het is dan wel op mij gericht
maar kan wat gebroken is niet bedekken
dode vlekken…
Verloren liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Doffe ogen
bevroren tranen
een mond die zwijgt
haar hart dat huilt
de wind die zachtjes
een masker streelt
over bleke wangen
en haren lokt
waar krullen futloos hangen
voeten lopen
over zwarte rozenblaadjes
laten een spoor achter
waarin in scherven
van gebroken liefde
werd gestapt
ze ziet zijn schaduw node gaan
niet bij machte
hem…
zie mijn zoon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 mijn zoon aan ’t kruis
zijn bloedende handen
heelden eens melaatsen
zijn bijna gebroken stem
riep eens moeder en kind
troostte de wanhopigen
hoor hoe men hem bespotte
na die uren van duisternis
van god en mens verlaten
waarin hij gilde van wanhoop
het zwaard kerft mijn ziel
na een levenslange dreiging
hij groeide onder mijn hart
trappelde…
Afscheid
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.570 Jouw lege ogen waren al gebroken
Ik keek naar je en zocht het beeld van toen
Hoe graag zou ik het nog eens overdoen
Maar het verleden had zich al gewroken.
Ik streel je wang; het is een vreemd moment
Op slag vergeten wat je me hebt ontnomen
Een vader, van wie ik afscheid heb genomen
Een vader, die ik nauwelijks heb gekend.…