3968 resultaten.
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 rank en stralend
in dwars kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
Alles wat ik adem
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.005 langzaam
oud, in het vergane licht
blaas ik nevel buiten de wereld
en kijk naar het stilstaan
van de schemer
wij hadden samen de nachten
en ik weet mijn liefste
de stilte kwelt
tussen het raam
van zon en maan
verraadt mijn geween
de eerste uren,
de dagen van toen
koude druppels in mijn hals
sterren als oud zilver
boven…
Muspellsheim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 het vuur van hoogste waarde
Het rijk der vlammen is gewekt
De reuzen zijn opgetrokken
Verhitting heeft zich uitgestrekt
Zodat goden zullen mokken
De regenboogbrug bezweken
En de heilige es verschroeid
De Ragnarok was het teken
Oude structuren uitgeroeid
De wereld zwart en gekronkeld
Geen verlichting van ster of zon
Echter in de schemer…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Zelfs hier is de herfst voelbaar
ondanks de warmte van het middaguur
word ik in de schemering steeds meer gewaar
dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur.
Van de bergen in het noorden
rollen wolken naar het dal
waar jij en ik het traag verval
beseffen zonder grote woorden.…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 De schemering valt.
een grote, rode maan
stijgt langzaam uit de golven
aan de oosterrand
der nauwlijks ademende avondzee.
de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.…
vaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 in de schemering
waar winden snijden
oppervlaktes doortast
door waterschaatsers
omringen ze een gevallen
vaal blauw gewaad
geknield voor de
hoogdagen der ongewissen
stromen rivieren
langs mauve beekjes door,
waar berken staan
met eekhoorntjesbrood
al op de knieën gedwongen
in het vaal gele zonlicht
dat moerassig in het…
Tweestrijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 we zijn niet als schemer
twee gelijke stroken aan elkaar gebonden
we zijn niet als het zonlicht
over het vlakke land
in dromen verzonken
we zijn als blauwe olie en brak water
met afstand als tussen rand
onvermengd
hand in hand
verstrengelend
de kracht van poëzie
vleselijk wensend
- nee -
hoe kunnen onze ogen
in één knipperende…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Het daglicht in de duisternis maant
tot willekeur en schemering,de schaduw
valt over het ontmantelde huis, waarvan
alleen de trap nog over is, de laatste
stap te wagen over de verveloze treden van
de wereld, het verleden is getekend in een
voetafdruk van gebladderde vernis,alleen
de herinneringen en pijn blijven vers.…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
uit mijn raam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
703 mijn raam
er was niets wat er toe deed
grijs en saai, zelfs geen scheet
de buitenkant van mijn binnenkant,
het was geen gezicht dat ik zag
slechts de weerspiegeling van de dag
toen ben ik op mijn fiets gesprongen
voor een pakje shag bij het tankstation
en oud brood voor de eenden in het park
ik keek zojuist weer uit mijn raam
de schemering…
Zondvloed
gedicht
2.9 met 14 stemmen
5.069 Bittere schemering, loochen de genade
eertijds beloofd achter uw onheilswolken,
wentel de wereld in het bloed der volken,
ga met de duivel en zijn moer te rade!…
Met lichtpenselen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 het bos heeft jou herkend
geeft met het knappen
van wat takjes de paden aan
die jij gelopen hebt
het toont de mooiste plekjes
de eerste groene stekjes
die zich openend warmen
aan jouw liefdevolle blik
koel kabbelt water
in het net ontwaakte ven
waar al vliegen dansen
in schemerige waaiers zon
het bos geeft jou
zijn doek met lichtpenselen…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan dood
in de haast van de schemer, zwakker dan licht
op de weg die zich zoekt
naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
Halleluja
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 In zolderkamer, vliering of garage
houdt menigeen wat schemerig praktijk.
Het brengt iets op, de slimste worden rijk;
ja goochelaars ontvangen minder gage.
U voelt wel over wie ik het nu heb:
Juist, handopleggers en meer van die klanten,
gebedsgenezers en dat soort trawanten,
door God begiftigd met de gave ~NEP~.…
Muzikale bomen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
442 Gevederde vriendschap hoog
in de bomen, wil die enkeling
graag belonen bij het schemeren
van dag naar nacht. Worden door
vogels van allerlei pluimage
decibellen van hoge toonsoorten
veelstemmig voortgebracht.
Zoveel variatie, zonder specialisatie
kruint daar hoog tussen het bomengroen.…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 Ik loop graag door een herfstig bos,
zo in de avond schemer
met een tapijt rood bruin
en af en toe een glansje geel.
De geur van rottend, dorrend blad,
geluid gedempt door druilerig gedriezel
het zicht beperkt
door vlaagjes flarden mist.…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen worden langer
de schemer…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 vaak word ik
door schoonheid verblind
het is een tint die mij
met haar verbindt
en ik de blauwe lucht
zie als hemel
terwijl het gras ruikt naar parfum
dat ik ooit rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
Doekval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Ik gevallen doek
hang slappig en beticht
verloren in een schemerende hoek
naar licht en zicht.
Mijn faam is zoek
de rest is het gesjochten
van kunstgeschiedenis
en oliedomme duitenmis
die veel te innig zijn vervlochten.
Beroemd stond ik als duur te boek
tot kenners die zich zelf benoemden
mij redeloos ontroemden.…
Prenataal bestaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 Hier val je samen met jezelf,
dat wil zeggen het totaal,
een schemerige wereld,
waarin je stijgt en daalt.
In deze omgeving vol geluiden
- maar die komen slechts vaag door -,
vormen ritmische patronen
een continu en rustgevend decor.
Al die ervaringen, zo vroeg opgedaan,
zijn blauwdrukken voor 't postnataal bestaan.…
Rijnvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 dagen schreeuwen in het oor van mijn hart
En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten
Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken
Ik loop de kribben af
De oeverkiezels over
Diep
In water
Zak
Tot later
Met mij zakt de zon mee af
We worden klein en helder
Kalm mijn hart nog even
suikerzoete schemer…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 te treden
aan mijn geplooide lippen
het colostrum voedde slechts
een kleine opening in het
centrum waar het aanleggen
zich in bijzonder in het
openbaar had genesteld
uren sloegen aan, de slaap
hulde zich in een
kleverig kostuum en
schurkte langs de regels
die het duister haar
had toegedicht
de nacht werd een kijker
wijl de schemering…
MEDUSA
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.757 Een vrouw met honderd slangen op haar hoofd
en elk der slangen heeft hem aangeboden:
de gladde appel uit de tuin der goden
waarmee bezwaarde kennis wordt beloofd.
Maar wie haar aankijkt is meteen versteend
en schaart zich onder slinkse schuldenaren,
herneemt de last van al die voor hem waren
hetgeen hem met zijn vaderen vereent.…
volle maan
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
973 middernacht
kijken naar buiten
genieten van het
mooie licht
van de volle maan
flarden wolken
in allerlei vormen
schieten voorbij
kom weer tevoorschijn
volle maan
donkere contouren
doemen op
tuinen zwak verlicht
door het licht
van de volle maan
middernacht
de natuur in rust
en overal
mysterieus licht
van de volle maan…
Darlington
gedicht
3.1 met 39 stemmen
21.102 Ze ruimde de bladeren in de tuin.
Wanneer de winter voorbij is, de zomer
gekomen als tweemaal twee is vier
wie zal haar verzekeren dat wij leven?
Wij worden niet ouder dan kabouters.
Wij sterven zo ongemerkt als dwergen
aan bomen van kennis, een volk vol ernst.
--------------------------------
uit: Gedichten (1961)…
Thuis
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
3.067 Je gooit je tas neer
sleutels op tafel
even rustig zitten
en geen vragen
starend
naar het onkruid
gegroeid in de tuin
denkend aan de zomer
wintertrui aan
lekker even dromen
geen gezeur aan je hoofd
masserende handen in je nek
even verdoofd
zuchtend op de stoel
er even tussenuit
niet denkend
dat je weer moet werken
je bent nu lekker…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen
-------------------------------
uit : Tuin…