Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

“Krinklend water, stille Margot”

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 382
Weet gij waar de wind geboren wordt, door tegen uitroeiing te rebelleren, zegt hij die broeikas niet te tolereren, een zachte stroom die omhult als herinnering. Het verdriet huist in kleine hoeken, tussen ademhalingen van de aarde, daar draagt gij uw hart behoedzaam, niet wegduwen, maar bewaren wat breekbaar voelt.…

Drentsche Aa

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 312
Ik stroom langs beide oevers voorbij heidevelden, hooilanden en houtwallen metaalblauwe weidebeekjuffers komen langszij baltsen vrolijk als boven mij een woelmuisje gespietst wordt waar doornig struweel gedijt door een baars verstoord dwarrelt en danst, als een wolk het lemige zand, waarop een zomerse bui tikt en trommelt op mij…
Haijcke10 februari 2026Lees meer >

JONGE VENNEN

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 183
In Breda 's Mastbos scheidt een beukenlaan twee meertjes van elkaar, die door verzakking van weiland met moerassige omranding geroepen werden tot krachtig bestaan. Luchtige pijnbomen en dennen staan aan de oevers, geven waterwelving een dansspel van springende schittering, waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan. Het vroege kikkerkoor wekt…

Luctor non emergo

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 199
Het toenemende aantal Zwembaden verslinden water, Die gezien de verwachte tekorten Een doorn zijn in het oog Van de drinkwaterbedrijven, Terwijl het open water in ons land, Zo vervuild is door industrie En boerenbedrijven, dat daar Zwemmen suïcidaal is te noemen.…

Genieten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 184
De regendruppels krinklen Belletjes op het water, Het ranke riet wuift ze gedag, De zonnestralen maken Vele kleine regenboogjes, De pompebladen wiegen Zachtjes in ’t ochtendbriesje, De witte en roze bloemen Wiegen met de bladen mee. En ik, ik zie het aan, geniet, Ik geniet voor twee.…

Heen en weer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 155
Hij haalde in slechts één keer, Bij één pomp, In beide emmers water, Rookt nu in alle rust z’n pijpje.…

Kwetsbaar evenwicht

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 231
veredeld water ontsnapt geruisloos aan Pandora's kwetsbaar evenwicht vanonder het voorgedrukte deksel ademt het kattenkruid en wentelt zich onhoudbaar stervend in ongelegen wanorde buiten elke ontvankelijkheid van ruimte tijd geluid en licht…
MacZym18 september 2026Lees meer >

vuil water op het asfalt

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2
van de bus de blomme praat niet ze stinkt naar pis in de scheur van de stoep waar de rat knaagt ik wacht of ze nog iets zegt ze zwijgt mijn vingers raken de steel niet aan de stortstroom slaat de blokken kapot zand en puin vullen mijn mond mijn keel ik wil de nieuwe baan maar de baan wringt en sleept me mee tot niks heel blijft vuil water…
Nietsweter29 oktober 2026Lees meer >

Vissend op de Noordzee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Niets ben jij, mens gekluisterd aan het aards bestaan mijn rijk reikt tot de horizon de wind bepaalt waar ik zal gaan. Ik bal mijn vuist en schreeuw hem toe hier boven kun je heersen, al het land op aarde is aan de mens aan mij. Eens zal ook jij je onderwerpen, slaaf voor eeuwig zul je zijn.…
Jos de Vink3 augustus 2003Lees meer >

sarah, mijn vuur en rook

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.667
er nimmer naar vroeg onze tragische kilte een zwoele wind bewierookt haar naakte lijf.…

Hoe een omelet te bakken zonder het ei te breken

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.031
Leg eerst de schalen in een geur - Aarde en wind, dat wat je bij kinderen vindt Het dood konijntje bij de achterdeur. Sluit dan bokaaltjes af, Adem niet langer Wees je eigen ruime graf. Wacht nog een dag of twee. Je eieren broeden met je mee. Open de ramen op de derde dag.…

het verdwenen Groninger land

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
schreien in de felle Januari wind het geschreven woord waar niemand nog iets over wil vertellen de stilte is sprakeloos en op het zwijgen na bijna dood, deze dood lijkt zelfs ontredderd daar er geen graf bestaat dat veilig in de armen van moeder aarde de slaap kan vatten want de angst regeert, zelfs in de vluchtroutes van dit bestaan…
elze6 februari 2018Lees meer >

Onbetaalbare Vrijheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
besef de waarde van vrijheid door het te zien te ervaren door jouw met haar aard toe te doen aarden werkelijk vrij te zijn niet gebonden aan rolstoel bed cathethers of weet ik wat voor andere slangen niet meer die ellenlange witte gangen naar een eng diep verborgen apparaat - op weg naar vrijheid of niet - geniet waar je kunt geniet…
catrinus5 september 2021Lees meer >

Vrij ervaren

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 716
Een koude wind schrijnt en knijpt in het gezicht van mensen, perst het ginter en de toekomst uit, waarin de aarde wordt verkleind, verarmd en zet de wereld in de vitrine van de winter. Verweerde oude stammen van vergeten herinneringen, gesluierd door andere culturen, die het getij moeten keren, dan zonder enig erbarmen.…
pama1 februari 2008Lees meer >

Lentelicht

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 527
Langs de rivier glinstert het water als bewegend glas, maar aan de rand kleven de resten van regen en oude bladeren. Wat stroomt, herinnert zich toch wat het achterliet — de wind ruist, en neemt iets mee dat niet meer keert.…
CB16 mei 2025Lees meer >

Heerlijk relaxen aan het water

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 464
Water streelt de ziel golven nemen zorgen mee vrij in het moment De oever ontvangt mijn gedachten in een trage stroming, waar kleine rimpels spreken zonder woorden. Mijn adem die ruimte maakt, ik los op in de kalmte van het water. Wind en golven nemen de laatste spanning mee, als handen die zacht langs mijn schouders strijken.…
CB17 maart 2026Lees meer >

Beesten en mensen.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.093
De aarde brenge voort wat kruipt ofte wandert, In aarde zal het toch eens werden weer veranderd. Het water geve uit het slibberige vee, Het moet toch t’ zijner tijd vervuilen in de zee. De lucht belaste ik met vogelen te krielen, Want in de brede lucht verdwijnen hunne zielen.…

Aarde, wees niet streng

gedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.937
Aarde, hier komt een eenzaam lichaam aan waarin een koninklijke zon is opgegaan. Achter de ogen scheen een zomermaand, het middenrif liep vol zacht avondlicht en bij de hartstreek rees een tovermaan. De handen voelden water, streelden dieren, de voeten kusten stranden, kusten steen.…

Plens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Aarde verschuift, geeft dood en modderpoelen, hoog water in hartje zomer heeft ons verrast, Zijn we stomverbaasd dat het weer verandert? Verander dan zelf, klinkt al lang menig sermoen. Ja, dit jaar is het landschap fleurig en groen, maar voorkom dat je geest teveel meandert. Wie materie aanbidt, krijgt een tekort aan adem.…
René Roumen15 november 2021Lees meer >

Liefdesboeket

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.729
je niet meer los nooit het gevoel van muurbloem maar dansend als een blad in de wind - op jouw melodie die mij bindt gevoel gelijk bloemen der lente en blank als een lelie op water - voor jou, toen, nu en later liefde, indien hiertegen een kruid door mij stellig afgeslagen - tot in lengte van dagen…

En de branding

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 895
Lopend langs de vloedlijn Het schreeuwen van meeuwen en de stem van een kind verwaaien in de stormwind Schuim rolt golvend naar ’t land, bereikt donderend het strand Keer op keer landt de zee En de branding bruist De verre einder als een lint scheidt het water van de luchten Wolken vluchten voor de wind Lucht je hart maar in de storm…

Het liedje

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 911
’s Nachts fluit ik mijn liedje Ik kijk door het raam en volg de wind De wind die mijn liedje wegdraagt Mijn liedje over al het verdriet ’s Nachts fluit ik mijn liedje Ik sta bij het meer en kniel Ik kijk naar de rimpels in het water Naar de zorgen die worden weggespoeld. ’s Nachts fluit ik mijn liedje Ik luister naar de melodie En soms…

Oceaanspectrum

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
kon ik mezelf maar bevolken zonder mensen of adem te verliezen in een tekstloos rondeel kon ik maar ontwaken zonder grenzen daarvoor hebben alle dagen woorden teveel het lijkt dat de overvloed die ik ooit bezat al lang is vervlogen met alle winden mee de wind opent deuren naar het zwarte gat dat verschijnt aan ons geestesoog gedwee aan de…
Iniduo10 november 2013Lees meer >

Straks vieren we Zaterdagavond

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
Straks vieren we Zaterdagavond: Wind Bezemt en ragebolt met macht van water De luizen weg, en met rat'lend geklater Hagelen de eier, droogramm'lend als grind.…

DE MENS

netgedicht
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 605
en ijzer van de sterren je bent gemaakt van koolstof, water en supernova-atomen door een vonk ontstaan dieren zien jou als een dier om bang voor te zijn jij beschouwt dieren als voedsel laat het niet naar je hoofd stijgen, mens op deze aarde zul je op een dag niet meer rondlopen de tijd zal komen dat de mensheid niet meer zal bestaan en…
Simon K.7 december 2021Lees meer >

Eoolse harp

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.139
Als de hand zal zinken, Die het speeltuig heeft gevoerd, Zal de harp nog klinken Door de wind beroerd? Zal haar klank bewaren Van mijn ziel het kranke beeld? Of Hem openbaren, Hem wiens stem de snaren Aanroert en bespeelt?…

Kantjes

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.854
laat me maar wandelen in het zand op blote voeten witte, hoge wolken, zelfs de roze, zijn niets voor mij waar ik kan wortelen in stevige aarde ook al geurt het niet altijd fris de wind neem ik er wel bij laat mijn armen maar reiken naar kantjes rozen ijskristallen in mijn schoot zouden me niet lang bekoren waar…

Ave

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.399
lijnen van je ziel versomberen door uren, dagen, jaren van aardse wind het lied blaast na zomerweelde de herfstige pijnen doorheen het korenveld woorden ruisen en balsemen hongerdagen van stervende violen wanneer een steen wegglijdt uit je hand het wordt tijd om te gaan temidden van bomen en bloemenstilte het was een mooie…

duikend naar de diepte

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.374
wie heeft jou lief als je het daglicht klauwt met ongetemde slagen als je knaagt aan blootgelegde schedels in het land van schaduwgras je misleidt de dood hoog in het zuiden verstilt de aarde naderbij grijpt breed de blauwe lucht wijd uitgestrekt in ‘t zweven volg de wind, volg je vleugels in het dalen van de dag vlieg, volg…

herfst

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 825
Langzaam trekt de zomer haar groene kleed weer uit en verwelkomen we de herfst die zal schitteren als een prachtige bruid gehuld in goudglanzend rood en okergeel getint brengt ze ons in vervoering met haar kleurenpracht tot ze haar kleed voorgoed laat vallen dat verwaait in de wind en ze de aarde bedekt met een zacht bladerentapijt dan…
ria26 september 2009Lees meer >