Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Bij jou

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
bijeen en wij sliepen terug naar jou bij jou, bij jou, bij jou was er een andere horizon en minder ruimte voor twijfel bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud en had de vorm geen kans van slagen bij jou was alles anders en dat kon niemand begrijpen bij jou had het weer een andere betekenis liet de maan de nacht soms in een duister…
mobar8 september 2010Lees meer >

Blindelings ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Zomaar een morgen als alle andere in het vrome licht, aandoenlijk zonder stekeligheid van de nacht en nevel, waarin de dagen hun bitsheid hebben afgelegd en het duister zichzelf met zwart fluweel heeft gedrapeerd, waarin een minstreel zijn fluisterwoorden onbelemmerd uit zijn hart en luit laat stromen en in alle toonaarden, na jaren…
pama5 oktober 2010Lees meer >

Mysterie

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.321
En hetgeen in haar duister blijft hangen, Een levende smart schoon ze zwijgt, Is de snik van een eindloos verlangen Uit een droefheid die woordenloos hijgt.…

Getekende

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 571
jouw lach waarachtig reflectie door de nacht hangen gezonde wortels aan het boomgetekende organische ankers van de vrijgestelde ziel tussen bewegende delen elementen voor - en nadelen balans over emoties ziel over hart adem en vrede groeiend in vreedzaam respect voor al wat leeft ben je nachtglimlach glimlach van ‘t duister…
mobar22 januari 2011Lees meer >

Fantasievriendin

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.025
In mijn weke dromen kom jij me tehulp, als het dreigt mis te gaan met mijn bestaan, er duistere vijanden rondom zijn, die ik niet of nauwelijks herken, maar jij wel, vechtend voor mijn zieleheil, 100 % een vechtmachine vol liefde voor mij. O Uma, o ja, abracadabra!…

Minnen is beter dan bemind te worden

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Minnen is beter dan bemind te worden, Oneindiger en eeuwger als de grote Hemelen die de duistere besloten Tuin dezer aarde in hunnen luister gorden - Als ooit mijn hart tegen uw gulden orden Opstond en kreet zich uw enig verstoten Kind onder al zijn zalige genoten, Liefde, vergeef, als ooit mijn lippen morden...…

labyrint

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Hoe kon je dan toch zo verdwalen in een duister labyrint, van gedachten en van woorden tot je nergens meer antwoord vind? Hoe kon het dan toch zover komen jouw dolende ziel in lijdzaamheid en geen geworstel en niet vechtend maar verdwenen in gelatenheid.…

De gelukkigen

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Zij schrijden onder 't vaag geruis der blâren Door 't zwoele duister van een sombre laan Waar hier en daar een eenzame lantaren Het lover in een zilver licht doet staan.…
Johan Danser21 november 2026Lees meer >

De verdwenen reddingsboei

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 732
als ik in het donker stond tastend naar mijn reddingsboei van wit verdwenen zonder enige duiding ‘t gewicht van het leven niet meer vond golven van blijdschap of plezier die vanwege gewenning als vanzelfsprekend beschouwd werden noch de stormen die er waren behoren tot mijn werkelijkheid doch als mijn ogen het duister omhelzen en haar…
Robin20 januari 2012Lees meer >

HERFSTGROND

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het duister binnen de zachte wanden is al wat daar woont een vertrouwde wacht. Warme wil om te bestaan blijft branden!…

Mist

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
De dieren zweven op het witte deken alsof ze zitten in een nachtelijke trein waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn op ‘t moment dat die het duister breken. De adempluimen van ‘t grazend vee versmelten dampend met de mist zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…

Schemerende stromen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Geduldig blijft de deur gesloten waarachter onwetend het duister wacht.…

Vleugellam

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
de geschiedenis herhalen met gedichten over de dood en het verval en liefde die bleef zwijgen in alle talen zelfs hoop, toch ooit een vriend bevond zich dwalend in een dal waar het hart sprak als een mond en het brein zweeg over pijn sliep een taal zonder venijn vleugellam, hadden we willen beweren maar de mystiek bewees ons, in ‘t duister…

Perpetuum mobile zoektocht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
paden in cirkels gaan volg mijn leven in hoeken donker uit het licht blijf stug in schaduw zoeken naar zonneschijn en evenwicht geen wegen lopen recht, noch krom door vlakten of bergen en langs de waterkant kan niet de stroom verbergen dat diepte energie bepaalt ik loop mijn weg in lijnen ’t zij recht of krom dwars door licht of duister…

Een grote stilte

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.483
Wij kruisen de armen op onze enge borst, zwelgend het duister met de dikke dorst van wie om water kreunde eer hij verstomde. En deze vracht, dit groot benauwen wordt voorsmaak van het gebeente dat verdort onder het marmer, in de rèchte tombe.…

Het vege lijf ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ben ik te laf en moet ik opstaan als het duister de zon overstijgt? Laat ik mij uit dit lijden verlossen tot het pleit is beslecht? Ben ik de laatste vis in een lege oceaan? Saudãcoes de Lisboa (4) último.…
Pama13 december 2012Lees meer >

NUCHTERE LEIDING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
De Sadduceese Joden geven heden nog duistere woorden en gedachten, daar zij Christus, onze Heer, ter dood brachten, Hem leed, onrecht en verdriet aandeden. Die schuld van twintig eeuwen geleden kan men, ondanks vergeving, nooit verzachten. Niettemin wilde hun geloof trachten zich met onbaatzuchtigheid te kleden.…

Smeltwoorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
dan vloeibaar lichtende wolken trekken voorbij als hemel van een gesluierde maan die mij zwijgend gadeslaat huid van poriën die openstaan is ontvankelijk voor weldaad ieders blik is naar buiten gericht weg van het vergeelde papier de nacht toont z’n glimmend gezicht bezweet van broeiend vertier nagalmend met een klamme dreun warm duister…
Iniduo26 juli 2013Lees meer >

Tuinen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Tuinen, schemering van weelde, duister weg, mijn koninkrijk. Uw gestalten, marmerbeelden, nemen nachtelijk de wijk. Heug'nis die op 't verst bedacht zijt, weet gij nog van 't ijl foreest, van der voog'len schrille zachtheid - lente-uchtends teder feest?…

Vederlicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
passerende last - wat voorbijtrekt is vederlicht - ver weg blijft een illusie achter op zolder staan de schapen geschoren en dicht opeen vertellen wollige verhalen over muzikanten die bomen als podium benutten door het bos zwerven de ballades ze landen op kale takken begroeten met een zeemanslied de fluisterende lichtstippen voordat het duister…
Kees Keizer30 december 2014Lees meer >

er zij schaduw

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
of men wil of niet vaak blaast wind stof door het hart het bevuilt verlangen houdt het licht apart en maakt ogen dof, gevoelens blind soms ben ik stuurloos en weet niet waarom dan kiest de dag zijn eigen plan dat het verstand verre van volgen kan en mij verstookt van een enige lach of kieren dicht naar buiten met een duister gezag…

Aardedonker

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 405
tijd te gaan, toekomst te delen zonder omzien of omzichtig slaap af te wegen voor je het weet gaat het richting categorie voorbij voordat het goed en wel en zo goed en zo kwaad als het gaat, gebundeld in onbegrijpelijke codewoorden dan vallen de letters op hun plaats regel voor regel vullen de voegen zich met gewicht vormeloos duister…
Iniduo15 februari 2015Lees meer >

Droom

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Achter de schaduw van de zon glanst het duister gepolijst daar beluister ik weer jouw verhalen. Hoe jij je dag hebt doorgebracht wat jouw idealen zijn in de toekomst van mijn utopie. De dauw maakt het beeld onscherp aan de horizon vervagen de sterren waarin de merel ontvlamt in melodie.…

en nu?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
het luchtledige laat mijn snaren trillen ofschoon de zwaartekracht aan mijn voeten kleeft, de nachtelijke muziek maakt onwijze sprongen of ik deze dans kan eerbiedigen om mij te dragen door de poorten van de dood laat mijn lijf onzeker schudden in het duister dat me plooit er is geen verlangen zonder averij geen wal om aan te meren…
elze26 augustus 2015Lees meer >

ritueel

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
van wonderlijke luchten mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd nog ongevuld met mijn gedachten speelt zo tasten mijn ogen ook bij het nachtelijk uur de sterrenhemel af of er in het duister…

Deemoedig?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Wachtend op de morgenraad, dankzij haar penselen met wat verse streken verwaterde verf, ontsluit zich de intimiteit van het duister, rusteloos draaiend wiel op de velden van het canvas.…
Pama1 maart 2016Lees meer >

denken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
straten die ik veranderde, eens had je er juist door gewandeld en soms waren de spiegels duizelig van je aanwezigheid wie weet, misschien echoot de zelfde vogel door beiden van ons gisteren gescheiden in het duister van de avond…

Daglicht

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 455
Morgen die de kim doet blozen En straalt over ruime veld Weer verlangen doet naar geurige rozen Dauwdruppels aan de takken telt Verlicht het land bestrooid met parelen Over een deken van diep smaragd Nadat aan de hemel sterren fonkelen Als diamanten in duistere nacht.…

vrede ligt over de horizon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht Dat overal liefde en vrede brengt Zich zonder dat wij vragen tot ons richt En ons duister met zachte glans vermengt Een zachte stem die ons noodt te komen Roepend vanachter verre horizon Die ons vraagt om niet te blijven dromen Maar te komen tot de levensbron Laten we dan gaan in vast vertrouwen…

Voorbij mij

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
zult jezelf aanschouwen (als ooit het grijs jou bedekt dan wel eerder) het is een moment al dan niet door de ziel of het heelal of door eigen vlees opgewekt in een lach of blik een stap of woord soms middels een aanraking uit het onvervangbare niets dan blijkt dat mijn ware gestalte beschreven in een vredige tel of zelfs in het duister…