2490 resultaten.
Convulsies in rood fluweel
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
740 geworpen in een schoot met duizend vlekken
die yoghurt maakt op jeans en broek en zwarte pantalon
laat mij leven nog heel even ook al braak ik
steen geworden zaad in een hoerige salon
waar de nichten en de neven snijden in mijn rottend leven
dat, ze zeggen, mooi begon
beschuldig niet mijn stuurloos streven
haal de spijkers uit mijn hoofd
trek…
MIDDEL-EEUW
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.166 Op Mijner Wereld regel-rechte banen
Pronk-volkren trekken op ter Kathedrale
Kaproen, pij, toog; kazuifel, filigrane
Mijter; dorpers-rood, rood van kardinalen.…
VERSLAVING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 28 jaren ben ik oud
ik hijg en kots, voel me benauwd
de dood is niet meer af te wenden
wie zal er voor mij een rouwkaart zenden
herkennen zal men mij niet meer
niemand die van me houdt, dat doet toch zeer
ik voel de kou al in mijn lijf
mijn armen en benen worden stijf
de laatste adem blaas ik uit
lijkt net of ik van binnen fluit
ik trek…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 gloed,
achter de horizon
stort daar je mysterie uit in mijn wezen
en als je klaar bent, zal ik langzaam opkomen
terug, landen, op mijn eigen stranden,
ons zout, de zee snuiven, de teer van touw,
het man-vrouw-zijn beleven, geworteld,
weer voelen het noorden,
ons uiten, zo karig met woorden,
vergeven,
en de anderen voorbij zien trekken…
de ijssteden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 donkere hal nacht bedekt de aarde
door het schijnsel van een lamp wolkt
adem van mannen die wachten op trage
seconden kort door een explosie ontbonden
stort de troep uit de benarde ruimte
in het zwarte blok duister
langzaam klaart de verste rand
over een wijde baan trekken schaatsers
groepen lossen van trossen
schuiven zon aan de…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Een spiegel, die om zijn menselijke trekken niet verveelt?
Al spoedig verandert haar lach in een grimas,
Als zij merkt dat het haar laatste optreden was.
Is het de mens, die het hardste brult?
Die zich in dierenhuiden hult?
Is het de mens, die met zijn aardgenoten speelt?
Die van alles neemt en nimmer deelt?…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 alsof ik mijzelf wieg
in deze wereld hoort niets meer bij mij
mamma waar ben je
je woning is mij zo vreemd
al begrijp ik je steeds beter
het is nog karnaval
en ik weet mamma
jij hebt je masker allang afgezet
maar buiten voor de deur mamma
zitten drommen mensen
te wachten op de optocht
van de clowns mamma
die opnieuw voorbij zal trekken…
Slapeloosheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 Ik trek wat oude plunje aan,
riem de hond,
besluit dat die dan maar meteen met mij
naar buiten mag gaan.
Wat is het stil, wat is het donker
met hier en daar een lantarenpaal
die zijn licht laat schijnen
Ontelbare sterren die me begeleiden,
op mijn nachtelijke tocht.…
Op zolder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Het idee om die trap naar beneden te trekken
beangstigt me mateloos, net zo'n moordwapen,
dat genadeloos op je af suist.…
Veld.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Bouw nieuwe huizen
en trek rechte lijnen. Ik ben weids en eindeloos
in stil vergeven, in nooit vergeten.…
Chaos?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 ook woestijnzand loopt niet over water,
en stokt niet aan de groene
oevers van het beloofde land
het sluipt en stoft in de verste
uithoeken van onze kijkdoos, het
matte populisme gloeit door onder
de wimpers van een klinisch dak
moeten we een streep trekken
voor een denkbeeldige slagboom,
en zelfs een gewone mus niet meer telt?…
Tuinwerk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 Even lekker weg uit de gestoorde
hectiek van de stadsmensen, even
lekker met mijn klauwen graaien
in de modder en zoveel mogelijk
onkruid eruit trekken.
Lekker smullen van de eerste, rode
aardbeien en frambozen. De ringslang
aan de kant van de sloot een knipoog
geven en met veel genoegen de uien,
aardappels en courgettes poten.…
Sonnet op een pijp, die ik niet aan kon houwen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
949 wiens licht noch nooit is uit gegaan,
Maar die gedurig brandt bij ons, of d'antipoden;
Gij, die geen zwavelstok noch vuurslag hebt van noden,
Om (of gij wierd gedoofd) u weer in brand te slaan:
Gij van wiens vuur al de planeten en de maan
Haar leven trekken als de mensen van de broden,
Ja, zonder wie ons vuur geen pot zou kunnen zoden,
En…
Verslaafd aan jou.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 Romantiek ten top, al was je wat onwel
Kop op mijn klein lieveke, we trekken dat wel.
Op nog vele zalige jaartjes samen; mijn liefste dikke Vriend
Vlinderkind, Windekind, Minnekind.
Pareltje uit de hemel geplukt
.................... oh zo oprecht hondje.......…
Michel-Angelo
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.281 Geen traan vloeide immer langs uw bleke trekken heen;
Als Dante deed u nooit een glimlach de ogen blinken.
Ach, al te zwaar een melk deed u de Muze drinken!…
Levensconfetti
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Ik zou met slingers juist deze dag versieren
confetti strooien , fluisteren van harte we vieren
samen het nu leven, trekken de dag naar morgen.
Het heden voelt vandaag plotseling als
geen vlees geen vis laat staan als gele rijst
de kamers heb ik gelucht en mijn hart wuift.…
zo het is (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 unieke wijze wordt vertaald
soms denk ik, het is mooi geweest,
ik zit mijn de tijd verder rustig uit
in een ambivalente tevredenheid
immers ik heb geleerd dat het telkens
een stap achterwaarts is en twee vooruit
doch wel alllengs in aflatende
gedrevenheid naargelang de tijd vordert
wat komt is reeds in de het komende
geordend, daar trekken…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Ik wandel de wind in
Zo verlaat ik mijn jaloezie
Maar ook een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een…
Stand van zaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 trek je broek omhoog
(refrein)
Vraag het aan de stenen
waar de weg toe leidt
vraag het aan de wind
waar de tijd toch blijft.
Wat zeggen de sterren?
wat hangt er in de lucht?
hoe is het aan het front?
is er nog vrede op komst?
Wat staat er in het draaiboek?
maakt liefde nog een kans?
hoe laat is het aan de tijd?…
Oekraïne - Ukraine
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 Daar moet de mensheid met alle middelen tegen ten strijde trekken,
teneinde de moeder en het huilende kind een toekomst te geven,
dat de vader levend terugkomt om zijn gezin aan het gevaar te onttrekken,
en dat de mensheid in vrede met elkaar kan leven.…
Panta rhei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 Laten we nog eens door het water waden
En samen in het diepe staan
Waar langs geheime sleetse paden
De kiezels naar de zee toe gaan
Laten we in het wassend water lopen
Niet langer door het paradijs bekoord
Niet langer slaaf van lust of hopen
Gerust en in de stroom gesmoord
Kom, trekken nu
Verdriet heeft ons alweer de woordenvloed…
Onwalgvogelijk
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
436 Parbleu jongeheer,
mijn maag draait om,
ik trek mij even terug,
met uw welnemen,
duid u mij vooral niet euvel....…
Vogelgriep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Het nachtelijke zwart
maakt plaats voor ochtendgloren
Het haantje achter in de tuin
die laat zich alweer horen
Terwijl de wekker naast mijn
bed nog niet is afgegaan
Ik wil er nog niet uit
en trek de dekens tot mijn oren
De herrie die dat haantje maakt
kan me deze morgen niet bekoren
Nee sterker nog, het liefst
draai ik zijn nekje om…
Ultiem plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
467 gebakken
batterij op wieltjes
uitgelogd en wel
gaan wij als stel
de hort op en
bij aankomst geen
wachtwoorden maar
gezichtsherkenning
ja ze maken er wel
een bijzondere
show van want even
wennen is het wel
en mijn plezier
haal ik uit mijn
eigen verborgen
spiegel hier in
het huis dan kan ik
weer net als vroeger
de gekste bekken
trekken…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 De wind vlecht zich door mijn gedachten, als een
herinnering aan wie ik was voordat de wereld begon te duwen en trekken.
Wat jij leegte noemt is voor
mij precies een heilige ruimte, waar ik kan
ademen zonder verwachting. Ik sluit mijn ogen niet om te
verdwijnen, maar om te landen — om zacht te raken wat zich alleen in stilte laat zien.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 Ik zie verbanden
waar niemand ze legt,
trek lijnen door mensen,
door blikken, door stilte.
Zelfs toeval kijkt schuldig.
Angst draagt een logisch gezicht.
Ze praat rustig,
legt uit waarom dit klopt,
waarom ik dit verdien
Buiten rijden auto’s gewoon voorbij.
Binnen wordt elke gedachte
een kamer zonder ramen.
Ik ben niet gebroken.…
Jarig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
291 Vandaag ben ik jarig
en trek ik voor de zoveelste keer
de lappen stof die men,
eenmaal met zorg genaaid,
noemt: broek en hemd
keurig over mijn gladde huid,
om me te begeven naar een oord
waar precies zulk geklede mensen lopen.…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
392 Ik vloekte op de ecoline,
fel en luid,
omdat zij grenzen uitwiste,
kleur na kleur, uit mijn huid
waar ik een lijn wilde trekken
strak en klein,
liet zij haar waterige waarheid
door alles heen zijn,
de blauwe vlek zocht rood
een zwervend paar
verloor zijn naam in paars,
en werd iets anders daar
ik noemde het verraad,
ik noemde…