8109 resultaten.
Kleine dingen die groot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 Ik dank dat ik denken,
dat ik schenken mag
dat ik schrijven en bedrijven
dat er beschutting en schaduw
onder boom,
met daarachter man die altijd
dat er weer bloesems
en daaruit vruchten,
dat blauw, vergeet me niet volop,
dat er stronken liggen, staan,
dat de sneeuwbal bloeit
door de liefste tuinman ooit
dat de regen voedt vandaag
zoals…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
567 Bloedrood vlamt ze op,
tussen de korenbloemen,
die ene klaproos.…
Verre luchten
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
422 ik lachte
betrapte mij
er op dat ik de
verre luchten
dichterbij wenste
alsof god in
het diepst van
zijn gedachten
mij zijn handen
ooit zou schenken
toch voelde ik
het bestaan dicht
om mij heen ik was
niet alleen in de mij
toegenegen straling
nooit is er het
begrip om weer
met dieren samen te
kunnen praten of van
vogels…
Zij is de vrouw,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ze houdt haar hand
onder haar gedachten
ze steunt op de vogels
en leunt op de zee
haar oren laat zij hangen naar
het wisselen van seizoenen
haar haren naar
de stem van de wind
zij is de vrouw
zij is het kind…
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken van de oude stad
de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
November Natuurdecor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 nootkleurige nukkige novembermaand
najaarsschoon natuurlijk nokvol nevels
nimbuswolken natten nieuwbouwgevels
nagloeiende namiddagzon nuwt neergaand
nachtvorst naakt nu novembernadag
niettemin neuzelen nietsvermoedend
neerfladderende nijlblauwe Nehalennia noegend
nabij natuurgetrouwe natte neerslag…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
Stel...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
635 Stel dat je eens heel alleen bent
Met een zwoele zomerwind
En het tsjirpen van de krekels
En een rups die zijde spint
Stel dat er geen mens te zien is
Gul de zon die jou daar vindt
En een roodborst met aubades
En een haasje dat wat sprint
Stel dat je daar niet vandaan kunt
En de maan is goed gezind
En een kelk schenkt volop nectar
Van…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 De grassen wuiven wit als in kant gestoken
vrouwenhanden naar het lompe blad dat wat
mismoedig dorst. De dag is al gespannen,
verten liggen meer dan uren open. Overal kom
je iemand tegen en sandalen, korte broeken,
verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd.
Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt
haar vingers, verschoten kruit,…
Lentelied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 hunkeren
naar hun bloeiende bloesem
en wachten waakzaam
op hun beweeglijke blaadjes
Vogels vliegen drukdoend
en driftig af en aan
zoekend naar veilige plekjes
voor hun nieuwe nestjes
Wollige wolken
drijven dromerig voorbij
op weg naar verre
vluchtige oorden
De zon zendt
haar stralende stralen
naar de ademloos
wachtende aarde
De natuur…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Zomaar een dag,
leunend tegen een muur,
genietend kijken naar
een vredig stukje natuur.
Een veld met klaprozen,
zo prachtig rood.
Daar huppelt een lammetje,
dat voelt zich vast al groot.
Dromerige koeien
kijken tevreden rond.
Vogels zoeken naar eten,
hippend op de grond.
Een vlindertje fladdert
en kust voorzichtig een bloem.…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 Ik ging uit dolen dacht ik
En ja, dat ging ik ook
Diep in mijn jas gestoken
Als mist- of ochtendspook
De stad was nog verlaten
De straat een leeg decor
Niemand om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood…
Speelsheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
410 Het late zonlicht
speelt een licht- en schaduwspel
met de boomblaadjes…
Zonsopgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
491 Vroeg in de morgen
glinsterende dauwdruppels
parels in het gras…
[ De berk kijkt me aan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De berk kijkt me aan
met een goddelijke blik --
van milde ogen.…
In cirkeltjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 oranje rood
boog klaproos
en voor de
indringend
zacht harige
stam stoof wind
als cirkeltjeskind
waar muziek
in lieflijke
composities
en akkoorden
van vroeger
hedendaagse
werkjes vertolkten
nog kleppen
de kerkjes
warme nostalgie
in bewierookte
ruimtes roetten
kaarsen een
eeuwig verre pilaar…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 de herfst grijpt me, begrijpt me
kleurt me. verkleurt me
voorzichtig blader ik tussen de bladeren
zij die gevallen zijn, hun laatste dans
hebben aangegrepen om moeders hand
eindelijk los te durven laten, loslaten,
de veilige hand die haar van jongs af aan
vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij
samen dansten, en sjansten met al…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 In de morgen
week het grijs al vlug
voor almaar uitgestrekter blauw.
Iets van lente
zat in de lucht.
Mijn gemoed werd lichter,
energie voor een fikse wandeling
in het drooggelegde Breeven.
In de middag
haperde het hart
van een vriend,
onheil trof de oma
van mijn kleinkind.
Nevelsluiers legden zich
over de weiden van het ven.…
Taráxacum officinale
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 Als mijn oog in de verte verwijlt
Hoort mijn oor ademloos hoe
de wind
Saffraangele bolle mejoffers
In het groen van de weiden bezingt
Taráxacum officinále
Embryophyt asterale
Spermatòpsida pastorale
Stil de tijd, paardenbloem, windekind...…
Diepe vijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Een diepe vijver met groengrijs water,
in zichzelf rustend, bewegingsloos,
bladeren van een overhangende tak
drijven op het donkere oppervlak,
er is wat zwerfvuil ingewaaid.
Een windvlaag, die over het water strijkt,
het voorzichtig en heel zachtjes aait,
doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes,
opgelost voor ze de walkant hebben bereikt…
Diepe vijver
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
463 Een diepe vijver met groengrijs water,
in zichzelf rustend, bewegingsloos,
bladeren van een overhangende tak
drijven op het donkere oppervlak,
er is wat zwerfvuil ingewaaid.
Een windvlaag, die over het water strijkt,
het voorzichtig heel zachtjes aait,
doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes,
opgelost voor ze de walkant hebben bereikt.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Als de ochtenddauw de nieuwe dag omhelst,
en een deken van parels de aarde kust,
die het zonlicht in duizenden kleuren weerkaatsen,
en de natuur in volle schoonheid ontwaakt.…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Met fles en glas de trap afdalend,
loop ik langzaam de verwaarloosde tuin in,
ga zitten in de verweerde stoel,
vaag zichtbaar in de schemering.
Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.
Ik hoor hun inhoudend gefluister,
ruik de zware…
Boszicht
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
606 hier komen ik en het verleden samen
waar de wortels vertakken onder het zand
ik liep er vaak, en verafschuwde het land
dat zich schaamde voor sommige namen
in mijn bos zou ik weer worden geboren
het eerste als een onbeduidende knop
die zijn weg zocht naar de absolute top
waar alleen de harde wind kon storen
niet elke boom was een goede kameraad…
Niemandsland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
513 Ergens
buiten de bebouwde kom
buiten de bewoonde wereld
buiten de begane wegen
In stede
van de buitenplaatsen
plaatst het zich in volle steden
plasma dichtgegroeide vaten
Kringloop
tussen slib en ader
snelweg tussen de organen
chaos voor een buitenstaander
Ergens
in de koele luchtstroom
myriaden moleculen
ruisend langs het geitenpad…
Levende berm
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
420 In de bonte berm
wuiven bloemen vrolijk naar
een grauwe passant…
Lichtbrekende regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik heb
met jou de
regenboog
zien opgaan
in een door zon
verblinde bui
waarbij
donker zwarte
wolken de
horizon raakten
en met hagel
schade maakten
de volle kleuren
kregen nog een
schaduwboog
tot cumulus
de lichtbrekende
regen verschoof
en wij nog vol
ontzag voor dit
immens natuurlijk
gebeuren de intense
kleuren nog op het…
Levenspad
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Een verrassend pad
omgeven door natuurrust
verloren in moment…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Heerlijk buiten weer
warm en zacht vinden elkaar
zomerhemel heerst
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met enig klankenstroom.
Als echte en ware beminnaars verkennen…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 Hoe wij de slingerpaden
van de kommerkwel bewandelen, mistig en halfschaars verlicht
in okergele najaarszon
bloed rood door de aderen
als feuillemorte bladeren...
daar hebben wij het minste
noch geringst vermoeden van
raken wij het leeslint bijster
van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels,
ondergrond der 's herenwegen…