Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

Kleine dingen die groot

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Ik dank dat ik denken, dat ik schenken mag dat ik schrijven en bedrijven dat er beschutting en schaduw onder boom, met daarachter man die altijd dat er weer bloesems en daaruit vruchten, dat blauw, vergeet me niet volop, dat er stronken liggen, staan, dat de sneeuwbal bloeit door de liefste tuinman ooit dat de regen voedt vandaag zoals…

Verre luchten

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 422
ik lachte betrapte mij er op dat ik de verre luchten dichterbij wenste alsof god in het diepst van zijn gedachten mij zijn handen ooit zou schenken toch voelde ik het bestaan dicht om mij heen ik was niet alleen in de mij toegenegen straling nooit is er het begrip om weer met dieren samen te kunnen praten of van vogels…

Zij is de vrouw,

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ze houdt haar hand onder haar gedachten ze steunt op de vogels en leunt op de zee haar oren laat zij hangen naar het wisselen van seizoenen haar haren naar de stem van de wind zij is de vrouw zij is het kind…

Boom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Ik wortel in mijn eenzaamheid dan is het zeker niet uit verveling geef gratis zuurstof schone lucht, statig sta niemand in de weg zorg voor wat schaduw Ik vertaal natuurlijke historie in een wereld van verwarde menselijke dromen Ik ben mezelf gebleven, ik groei boven de daken van de oude stad de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
mobar23 augustus 2021Lees meer >

November Natuurdecor

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
nootkleurige nukkige novembermaand najaarsschoon natuurlijk nokvol nevels nimbuswolken natten nieuwbouwgevels nagloeiende namiddagzon nuwt neergaand nachtvorst naakt nu novembernadag niettemin neuzelen nietsvermoedend neerfladderende nijlblauwe Nehalennia noegend nabij natuurgetrouwe natte neerslag…

Niets meer dan de grote zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…

Stel...

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Stel dat je eens heel alleen bent Met een zwoele zomerwind En het tsjirpen van de krekels En een rups die zijde spint Stel dat er geen mens te zien is Gul de zon die jou daar vindt En een roodborst met aubades En een haasje dat wat sprint Stel dat je daar niet vandaan kunt En de maan is goed gezind En een kelk schenkt volop nectar Van…

Zomer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
De grassen wuiven wit als in kant gestoken vrouwenhanden naar het lompe blad dat wat mismoedig dorst. De dag is al gespannen, verten liggen meer dan uren open. Overal kom je iemand tegen en sandalen, korte broeken, verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd. Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt haar vingers, verschoten kruit,…

Lentelied

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
hunkeren naar hun bloeiende bloesem en wachten waakzaam op hun beweeglijke blaadjes Vogels vliegen drukdoend en driftig af en aan zoekend naar veilige plekjes voor hun nieuwe nestjes Wollige wolken drijven dromerig voorbij op weg naar verre vluchtige oorden De zon zendt haar stralende stralen naar de ademloos wachtende aarde De natuur…

Pastorale

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
Zomaar een dag, leunend tegen een muur, genietend kijken naar een vredig stukje natuur. Een veld met klaprozen, zo prachtig rood. Daar huppelt een lammetje, dat voelt zich vast al groot. Dromerige koeien kijken tevreden rond. Vogels zoeken naar eten, hippend op de grond. Een vlindertje fladdert en kust voorzichtig een bloem.…

Dolen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Ik ging uit dolen dacht ik En ja, dat ging ik ook Diep in mijn jas gestoken Als mist- of ochtendspook De stad was nog verlaten De straat een leeg decor Niemand om mee te praten Dus doolde ik maar door Bij bomen zag ik toen een strijd Van merel fel en eekhoorn rood De pluimstaart schoot de kronen door Met in zijn oog de dood…

Speelsheid

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Het late zonlicht speelt een licht- en schaduwspel met de boomblaadjes…

Zonsopgang

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Vroeg in de morgen  glinsterende dauwdruppels  parels in het gras…

[ De berk kijkt me aan ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
De berk kijkt me aan met een goddelijke blik -- van milde ogen.…
Zywa30 mei 2022Lees meer >

In cirkeltjes wind

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 455
oranje rood boog klaproos en voor de indringend zacht harige stam stoof wind als cirkeltjeskind waar muziek in lieflijke composities en akkoorden van vroeger hedendaagse werkjes vertolkten nog kleppen de kerkjes warme nostalgie in bewierookte ruimtes roetten kaarsen een eeuwig verre pilaar…
wil melker14 augustus 2022Lees meer >

De herfst grijpt me

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
de herfst grijpt me, begrijpt me kleurt me. verkleurt me voorzichtig blader ik tussen de bladeren zij die gevallen zijn, hun laatste dans hebben aangegrepen om moeders hand eindelijk los te durven laten, loslaten, de veilige hand die haar van jongs af aan vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij samen dansten, en sjansten met al…
LadyLove28 november 2022Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
In de morgen week het grijs al vlug voor almaar uitgestrekter blauw. Iets van lente zat in de lucht. Mijn gemoed werd lichter, energie voor een fikse wandeling in het drooggelegde Breeven. In de middag haperde het hart van een vriend, onheil trof de oma van mijn kleinkind. Nevelsluiers legden zich over de weiden van het ven.…

Taráxacum officinale

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Als mijn oog in de verte verwijlt Hoort mijn oor ademloos hoe de wind Saffraangele bolle mejoffers In het groen van de weiden bezingt Taráxacum officinále Embryophyt asterale Spermatòpsida pastorale Stil de tijd, paardenbloem, windekind...…

Diepe vijver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 412
Een diepe vijver met groengrijs water, in zichzelf rustend, bewegingsloos, bladeren van een overhangende tak drijven op het donkere oppervlak, er is wat zwerfvuil ingewaaid. Een windvlaag, die over het water strijkt, het voorzichtig en heel zachtjes aait, doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes, opgelost voor ze de walkant hebben bereikt…

Diepe vijver

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Een diepe vijver met groengrijs water, in zichzelf rustend, bewegingsloos, bladeren van een overhangende tak drijven op het donkere oppervlak, er is wat zwerfvuil ingewaaid. Een windvlaag, die over het water strijkt, het voorzichtig heel zachtjes aait, doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes, opgelost voor ze de walkant hebben bereikt.…

Ochtenddauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Als de ochtenddauw de nieuwe dag omhelst, en een deken van parels de aarde kust, die het zonlicht in duizenden kleuren weerkaatsen, en de natuur in volle schoonheid ontwaakt.…

Zomeravond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
Met fles en glas de trap afdalend, loop ik langzaam de verwaarloosde tuin in, ga zitten in de verweerde stoel, vaag zichtbaar in de schemering. Een zoele wind houdt zijn adem in, ritselend klimop bedekt bemoste muren, donkere struiken voeren weemoed aan, zacht klinken de stemmen van de buren. Ik hoor hun inhoudend gefluister, ruik de zware…

Boszicht

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 606
hier komen ik en het verleden samen waar de wortels vertakken onder het zand ik liep er vaak, en verafschuwde het land dat zich schaamde voor sommige namen in mijn bos zou ik weer worden geboren het eerste als een onbeduidende knop die zijn weg zocht naar de absolute top waar alleen de harde wind kon storen niet elke boom was een goede kameraad…

Niemandsland

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
Ergens buiten de bebouwde kom buiten de bewoonde wereld buiten de begane wegen In stede van de buitenplaatsen plaatst het zich in volle steden plasma dichtgegroeide vaten Kringloop tussen slib en ader snelweg tussen de organen chaos voor een buitenstaander Ergens in de koele luchtstroom myriaden moleculen ruisend langs het geitenpad…

Levende berm

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
In de bonte berm wuiven bloemen vrolijk naar een grauwe passant…
CB7 juni 2023Lees meer >

Lichtbrekende regen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 416
ik heb met jou de regenboog zien opgaan in een door zon verblinde bui waarbij donker zwarte wolken de horizon raakten en met hagel schade maakten de volle kleuren kregen nog een schaduwboog tot cumulus de lichtbrekende regen verschoof en wij nog vol ontzag voor dit immens natuurlijk gebeuren de intense kleuren nog op het…

Levenspad

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Een verrassend pad omgeven door natuurrust verloren in moment…
CB7 augustus 2023Lees meer >

De kracht van buiten zijn

netgedicht
1.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Heerlijk buiten weer warm en zacht vinden elkaar zomerhemel heerst Wanneer in de vroegte blauwe losse puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met enig klankenstroom. Als echte en ware beminnaars verkennen…
CB16 augustus 2023Lees meer >

Feuillemorte rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Hoe wij de slingerpaden van de kommerkwel bewandelen, mistig en halfschaars verlicht in okergele najaarszon bloed rood door de aderen als feuillemorte bladeren... daar hebben wij het minste noch geringst vermoeden van raken wij het leeslint bijster van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels, ondergrond der 's herenwegen…