566 resultaten.
Ach Europa...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
462 Wacht eerst nog even
de decemberstorm af
der enige echte
diehard idealisten
de fervente miljoenen
uit goud hout gesneden
roodgeverfde zwartharige blondkrullende
stedendwingend
bos en akkers besluipende
wolven en wolvinnen
megastallen vernielend
pfas verwijderend
van kankerveroorzakende
ziektekiemen
met één voet in het heden…
De wielen der vernietiging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
8 Springstaarten zijn de kabouters van het bos
de akker en het moeras, steppe en stad
Gulzig masseren ze de huid van de aarde
Ze poepen vruchtbare grond
waar afval ligt, ze zijn het machtige
geheime leger van de Zeven uit het Spel
ze zijn de zweep vanaf de Strijdwagen
hun wielen rijden door het leven
en verteren het dag en nacht
Willoos…
De voortplanting
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.706 Doet zo de rijke niet die veld aan akker
schakelt en 't grote goed met goed groot graan
Bezaait, en rijst en goede bomen plant?
Zaad is het kostelijk bezit des mans.
Veel zaad bezitten is veel zonen hebben.
Zaaien en oogsten is in Tao één.…
Avond
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.279 Soms klonk over de vallei het denkbeeld van een stem ten tijde van het avonduur
als de lucht al leeg was, het onderworpen land
waarin niets sprak, de weg die met de ogen volgbaar
liep in alle stilte langs loofbos van het buiten
en in de ruimte boven aarde - klokslag negen uit de toren van het gat
dat naast zijn akkers ligt en weiden
en zijn bongerd…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bomen fluisteren bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
Het gerucht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
674 Zo'n zomeravond, uithijgend
klam en nauwelijks gekleed nog
wegvloeiend naar nachtkoelte
waarin het trillen boven akkers
en velden wegsterft
de leeuweriken wegvleugelen
een maan aanzwelt
dralende slaap zich schuchter aandient
In die sluipende schemering
verschijnt ze, sluimerend
zonder uithalen of grootse gebaren
spreekt fluisterend woorden…
Anders dan in dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 gelijk een kloonspoor
snijdt de verharde weg
door diverse akkers
opweg naar de kim
achter haarscherpe bomen
waarvan tinten mij raken
de rust is zo hoorbaar
zelfs vogeltjes luisteren
onder hun kwelen door
zodat alles zichtbaar wordt
anders dan in dromen
die al vaak vergeten zijn
maar ik schrijf ze altijd op
voordat wakkeren volgt…
Ezelsporen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
728 Ik laat me gedwee voortbewegen
over akkers, velden, paden.
Mijn zintuigen verkillen in de wind
het is lente, maar de zon
laat zich niet verraden.
Stuur ik mijn gedachten
of word ik bestuurd?
Ik zoek mijn weg door ezelsporen
en als we stoppen, luistert de stilte stiekem mee.
Wie kan mij zien, kan mij horen?…
Ontgonnen velden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Ploegen van genadeloze hardheid
hebben de akker omwoeld.
De rangorde van aardse lagen
is resoluut doorploegd.
Door het kalme land zijn in
rekenschap diepe voren getrokken
en met de scheiding van lichaam
is zwijgzaamheid doorbroken.
Ergens begint te dagen,
het wie en wat,
over de vlakke grond
die geen heuvelen meer bevat.…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
WAARIN DE DUIVEL WAART
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 Stukje voor stukje
tracht ik na een woelige nacht
mijn denken te herplaatsen
waarin het landschap dat ik overzag
onthoofd uiteenviel
door duivelse geesten die zich hadden
vermomd als nederig godvruchtige lieden
onder giftig spuwende zwarte schaduwen
van dode akkers zocht ik
naar de laatste stukjes hoop
waarmee het beeld van de egaal bloedrode…
Hulpbloemen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
584 lucht,
Wachters over de waarheid
Die niet gezien mag worden,
Zwerk dat er duister uitziet,
Geen bal en geen bezem die
Hier nog iets aan verand'ren kan -
Dan is er uit het niets
Die lichtstraal die het
Onbreekbare breekt,
En ondenkbaar fel
Het wolkendek openscheurt;
Het hemelse licht valt
Op die ene zonnebloem
Die op de akker…
Boerenopstand
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
755 Het vee, de stal, de akker
heb ik altijd geëerd.
Ik strijd zodat mijn vak
niet stikt in Haagse kak.
(Na rijp beraad met vakgenoten zijn r.4 en het distichon vernieuwd. Eerst waren die:
r.4 ben ik, zoals het moet.
Dit land stikt met gemak
het snelst door Haagse kak.)…
Pastoraal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Ze opende langzaam haar melkwitte, plompe hand
in haar palm lagen conflictstof en schaduwzaad
daarmee zaaide ze haar tuinen en wegen
die ze schonkig maar gestaag betrad
Kind van de boerenadel, meikever zonder humor
met gedachten die nooit verder zullen gaan
dan de gewassen van je volgende akker ..…
Stenen harten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Het moeten stenen harten zijn
en ogen zonder licht
niet meer in staat tot enig voelen
door de zucht naar vernietiging totaal verblind
geen dialoog meer mogelijk
hun taal spreekt slechts met tongen van haat
mens tegen mens, volk tegen volk
eens vruchtbare akkers met bloed bezaaid
talrijk reeds de neergestorte vogels
moeders in eeuwige rouw…
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 Ik voel opa/s ziel in mij
samentrekken van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
Niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
ode
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 de zon
is niet bescheiden
haar ontwaken
scheurt de hemel
in flarden van vuur
uit duizend vogelkelen
trilt een ochtendgroet
de zon
is een moeder
zij koestert en warmt
doet leven en groeien
zij voedt en maakt vrolijk
de zon wordt bemind
de zon
kent geen grenzen
geen wetten geen maat
zij brandt ongenadig
schroeit akkers en huid…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
kerkhofkruisen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 Kruisen op het koude kerkhof,
chrysanthemen op de graszoden
mensen denken nu aan de doden
aan pijn, lijden, as en stof
Een akker als tranenaarde
van tijd en dood ontdaan,
maar de eeuwigheidswaarde
blijft hier voortbestaan.
De oude treurwilgboom,
haar dunne blaadjes beven.
Zie hoe de levensdroom
hier is voorbij gedreven.…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
Wending
gedicht
1.7 met 3 stemmen
3.960 Laat mij vruchtbaar zijn, muze
zodat mijn woorden kunnen bloeien
op de akker van het klaar liggend blad.
Laat mij bundelen voor de lezer
zodat ook zij wordt losgewoeld.…
Kleur van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 jij ontvouwt
in een schitterend
perspectief de meest
mooie landschappen
uit elk natuurgebied
kleurt met
seizoengebonden kwast
de subtielste momenten
van het op de akkers
staand rijpend gewas
glooit bos
en weiderand
als gegoten langs
de speels meanderende
en fris kabbelende beek
draagt de
kleur van water
door het land
uitmondend…
regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 in mum van tijd, wat tellen later
als hemelsluizen opengaan
verlangen akkers drooggestaan...
naar bakken vol met regenwater.
de regen daalt nu heftig neder
het levensvocht voor vele dingen
laat dier en planten opnieuw zingen
met druppels nat, doch... zacht en teder!…
Sprinkhaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 mensen
de dorre aarde, het gestorven gras
uitgeteerd vee en als de goden het wensen
luizen en sprinkhanen op het gewas
De inmenging van de rijken der aarde
heeft het volk hier geen goed gedaan
als sprinkhanen roofden zij alles van waarde
en opgevet zijn zij weer verder gegaan
Hoor de sinistere tsjirpende kreten
de zwermen verteren de akkers…
De contente mens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 En de boer hij zaaide in het voorjaar
en maaide in augustus
met zeis en sikkel het goudgeel graan
bond de garven en zette ze op tot schoven
en de boer hij ploegde voort
niets dat hem stoort
als het angelus klepte schafte hij
met zijn makker op de akker
en de boer hij dorste ‘t graan
het kwam bij de molenaar aan
en later bij de bakker…
Als de wind niet meer is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
290 Als de wind niet meer is
zien we het graan
niet meer golven over de akkers
Als de wind niet meer is
voelen we niet meer
de streling van Gods hand.
Als de wind niet meer is
zweeft Gods Geest
dan nog over de aarde?
Als de wind niet meer is...
en Gods Geest is verdwenen.
Kunnen wij dan nog leven
op deze aarde?…