421 resultaten.
Opeens stijgt stof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
703 stijgt stof
in zonnestralen
zie hoe het
in culmineren
onze ruimte steeds
meer gaat beheren
het constant cirkelen
beperkt het zicht
vormt een oog dat
ongericht je warmte vreet
realiteit vergeet
en tot een hoos zal
leiden die ongekende
schade brengt aan beiden
kom laten we die wind
gaan temmen weer dwarrelend
tot een zachte bries…
lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 Lichte bries streelt jeugd van het jaar in bomen en over velden zacht.
Nieuw leven dartelt in weides, vogel zit op haar kostbaarste bezit en wacht.
De lentebloesems schitteren in het licht en tonen exhibitionistisch hun pracht.
En misschien is het allermooiste, fijnste, meest bijzondere gevoel door haar
nu in m'n hart gebracht...…
Knar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.095 (bis)
Wanneer je als boom
door menig teder kind
met zang en armen wordt omringd,
moeten je nerven zich beheersen -
ooit was jij een zaailing:
een sprietje met trillend blad
dat opkeek toen z'n moer
plezier voor twee had
terwijl een bries voorbijging.…
Met vlag en Wimpel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Hier was het gisteren een koele Koningsdag, met een noord- tot noordoostelijke boreale bries.
Je naamgenoot had het maar getroffen, met Maastricht...!…
Mei
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Tik tak tik tak, de dagen schuiven voorbij zoals dat wolkendek in mei
In mei toen alles weer ontdooid was en een zachte bries nieuw leven bracht
De zonnestralen voelden als een warme deken en bloemen dankten de hemel voor deze maand
En ik deed dit omdat ik jou had
Tik tak tik tak, de wijzers stonden stil omdat mijn tranen toen nog niet wisten…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 De bries van een
nieuwe kans wacht daar stil aan de oeverrand.
Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons
leidt, tegen de stroom van de tijd.
Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag
het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud.…
De Tijdmolen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
817 Liever gebroken door de storm dan in een zachte
bries door houtworm weggevreten
maal ik zolang ik sta en wind vang door
tot mij het uur aanwaait van weten
of ik tot stof uiteenval, werkend ben versleten,
dan wel tot de gebrokenen behoor.…
zomerzonde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.925 scharlaken tinten weerkaatsen in zee
ik huiver bij een bries
en voel bij elke ademtocht
de angst dat ik je ooit verlies…
Zorgeloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.212 Ik voel jouw lippen
wanneer de wind mij
zachtjes met haar bries verleidt.
Ik zie in een tuin wat een ander niet kan zien
en droom verder over klaverblaadjes
en vergeet-me-nietjes,
over je-houdt-wel-of-niet-van-me
en zorgeloze madeliefjes.
Mijn juichende hart verlangt
naar de zoete geur van seringen.…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 Geniet van
de azuurblauwe lucht
de vogels in hun vlucht
ruisende bomen
van liefde dromen
een steelse zoen
in het gras
zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat…
de stille herfstavond
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
622 de stille herfstavond
gaat aan tafel
snijdt de bleke maan aan
legt sterren op de borden
waar eerder de onrust
van een stormachtig verleden
op lag uitgestald
het brengt de mensen
buiten trotserend
de koeienkoppen boven de mist
zij waren nergens
zo thuis geweest
de stille herfstavond
gaat van tafel
boert een bescheiden bries
en…
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Onverwacht een hete dag,
de bries stond stil, zo ook
jouw vlag, de blanke schil
getekend in wolken van
stralend wit en hemels blauw,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,…
Buizerds
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Bedreven stevenend op de thermiek
Door een bries kwiek voortgestuwd
Mediteren ze als het ware laconiek
Op wat hen onzichtbaar aanduwt
En geen kik die hun blik niet betrapt
Zoals mijn kippen die voor galg en rad
Scharrelen in het grasland onverkapt
Waarop ze zitten te azen als een kat
En moeiteloos zwenkend,draaiend
Achtjes makend zonder…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Koele bries waait aan
Dromen weven stil hun web,
Tijd verliest haar kracht.
Licht breekt door het duister,
Vogels groeten zacht de zon,
Een nieuwe ochtend.
Van dauw naar middagzon
Hoog staat nu de zon,
Stralen kussen de aarde,
Schaduw krimpt getemd.
Warmte op de huid,
Bloemen openen hun hart,
Zoemen in de lucht.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Hoe het gezang van vogels aanhoorde,
hoe de odeur van bloeiende bloemen,
door een zachte bries werd meegevoerd,
hoe onze harten diep van binnen waren ontroerd.
Ga jij het ze vertellen hoe het ooit was?
https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/796321371638026…
Zonneklaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
856 verzopen is
eelt op beide handen toont
het knokken tegen de stroom in
haar huid, inmiddels licht getint,
verbergt bont geslagen blauw
lippen gebarsten door verbijten
en pijnlijk bijtend zout trekken
een harde streep in het eens zo
helder en levenslustige gezicht
zonneklaar hoort zij weer die
ijskoude doch zware stem als
een kille bries…
Kruipruimte in Wallonië
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
788 Zuchtend dragen zware balken het plankier
waaronder een halfduister oplicht
muizen ritselen hun dag bijeen, een mier
heeft het dagelijks wonder weer verricht
Verpoederd stuift het vale zand
een kier verwelkomt een laatste bries
innig wikkelt de spin een hand
in draden van voorgoed verlies
Vond het maar ruimte om te kruipen
bedompt en verstomd…
Dat mystieke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 zij heeft de
magische kracht
om recht langs
oneffenheden te leiden
zonder zijn visuele
strakheid te verkleinen
waar lijnen elkaar
raken in de horizon
weet zij in licht de
ruimte nog te vinden
voor een zitje met
schitterend vergezicht
daar kaatst in
grijzig groen het
blauw van hemel terug
verwatert zon in een
heldere bries en…
Als een ster
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.215 maar vlotjes neemt ze
een octaaf met het gemak
van een appeltje schillen
zo zingt ze een baby in slaap
en wiegt hem verder door de nacht
mezzo, niet matig
maar zachtjes deinend op de
golven van een wiegelied
een diva in jeans en slobbertrui
met de verfrissende glimlach
van een dauwdruppel
en een stem die ontroert
als een zachte bries…
bruisende lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.184 als wij ons nesten bouwen
met liedjes en zoenen
getuimel en kozen
waarin ik je lief
vannacht, en jij mij
tot ademnood
lachend, onbegrijpelijk
terwijl jij als een stille bries
mijn lijf natekent
in mijn lenden verhalen schrijft
teder en licht als water
en jouw gestreel
mij branden laat
als laaiend vuur
waarin de dorst verdampt
wanneer…
de Vlinder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
775 Dan opeens wordt deze ban verbroken
een zachte bries is opgestoken
en de vlinder zo ontstellend licht,
is voor deze wind gezwicht.
Daar gaat zij, en wat is het nu nog in de lucht,
bijna niets meer dan een zucht.…
Precious (1987 L.D.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 over de straat
het dikste meisje van de klas
zelfs van het vervallen woonblok
in de kamer met geelbruin verkleurd, vettig behang
verzwaart de moeder
niet het schuim van de zee
- ze kan het niet laten -
de fragiele vleugels van het kind
traag, onverzettelijk pakt het meisje
met opgewonden blik
de veren beet die opwaaien in een lichte bries…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 Hij heeft het leven
in de keel
van een hond gelegd
het huigt er
in een grommen
het onmenselijke
schurkt er aan de waarheid
al de rest
zijn dode huidcellen
onder zijn vel
woont een porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook…
- De vermaarde rozentuin -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 De vermaarde beroemde rozen
wensen niet te wijken,
ondanks hun doornen niet
rozenvariëteiten
schitteren voorbehouden vol betekenis
in het avondlicht der zon
de koele frisse avondlucht, begon
zwijgend als een bries
met wereldallures,
de vele kleine webben van spinnen te tonen
de bijhorende kleine cirkeltjes
een voor een krachtige…
Bladeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 voorjaar
nieuwsgierig om zich heen kijkend
Zagen de bloesem al bloeien
voelen zich zelf nog klein
Doen hun best om te groeien
Ze hangen teer
Hun knopjes aan de tak en stammen
De zon geeft ze licht en warmte
De wind komt ze zacht kammen
De bloesem duurt kort
In tal van kleuren geschakeerd
om heester struik en bomen
Een zachte bries…
Zwaluw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.383 nu naar het zuiden
om jou te kunnen zoenen
helaas heb ik geen vleugels
alleen wat schrijfgerief
zo wordt het geen bezoekje
maar enkel deze brief
ik wens je alle goeds
nu jij verjaart vandaag
maar samen met de wensjes
zend ik ook een vraag
bewaar iets van de sfeer
stop wat zon in je valies
en van la Tramontane
een zwoele, zilte bries…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 De dag ontwaakt met een glimlach naar jouw
een warme bries strijkt neer vanuit het zuiden
ik voel de zonnewarmte op mijn huid
een moment een ervaring een tinteling
ineens kom jij tevoorschijn uit die fata morgana
jij streelt mijn hartstreek met heel jouw wezen
ik voel ons samen in heimelijke verbondenheid
een thuiskomen die haar weerga…
Met droge ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Volslagen aangeslagen door een koele bries wat als stormkracht aanvoelde.
De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel.
Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde?
Het totale plaatje komt langzaam op gang zoals de ochtend zich herpakt.…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 We hebben
alleen nog maar
een fotootje
van het autootje
nog in zwart-wit
Het was
een autootje
met pit
maar pet:de koeling
De zomerdag
deed ons smelten
de wind
niet meer dan bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm…
Betovering
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.213 Wanneer je zorgeloos
de wereld inkijkt
je niet bewust bent
hoe somber zij kan zijn
en het leven zo gemeen
is het net alsof een zwoele
bries door je lichaam ruist
schijnen de zonnestralen
dwars door je heen
Wanneer je daar zo staat
met het licht in je ogen
hemelsblauw en een
parelwitte tint inspireer
je een poëtisch hart
creëer jij…