337 resultaten.
LOFFIE 's ZAAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Witte room, gladgeschaafd, glanst op het huis
in Meersel-Dreef, waar blije geruchten
rondom de toog klinken, en drankkluchten
baas en klant één doen zijn in stemmengedruis.
Hier blijft herrie gemoedelijk en kuis.…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
157 Het plein van het spijshuis baadt in warme lucht,
terwijl mensen loom en tevreden smullen,
hun kleintjes in de speeltuin wild brullen,
elkaar overtroeven met zwellend gerucht.
Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht:
groene waaiers vol adem omhullen
de plaats van genot; in wijde krullen
zweeft en kringelt de frisse loverzucht.…
Veldslag
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.554 Een wolk
spreidt stikkend over 't veld
en duikt hetgene een ijselik
gerucht der wereld meldt.
Soms scheurt de wolk: een bende krielt,
het dondert uit de verten,
de bende sluit, verdund, en stormt
vooruit al lijken terten.…
Let's Go Brandon!
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
823 Joe Biden, even in het Vaticaan,
Bevuilde zich, al zijn er geen bewijzen,
Daarna kon hij gewoon naar Glasgow reizen,
En praatte over stikstof en methaan.
Maar kan hij niet veel beter eraan werken,
Om eerst z’n eigen uitstoot te beperken?…
Paniek
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.360 Hoor deze prachtige dieren rennen
hoor ze vluchten,
voor de duisternis,
die, met den avond
komen zal, magisch en mysterieus
die nacht vol geruchten,
dat ongetemd lijkt met sterren
door de toevoer van de heldernis.
Ze zijn pijlsnel.…
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.813 Voor Maria van Royen
Zij zeide langzaam verzen, en het was
Een zoet geruchten als van zomerregen
In windeloosheid, en het zeer genegen
Aarzlend verwelkomen van wachtend gras.…
Toen gij zijt heengegaan
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.391 Doch, toen de straatdeur achter U
in 't slot gevallen was met dof gerucht,
toen ben ik opgeschrokken, angstig, schuw,
en als een dwaas U nagevlucht.
En 'k heb uw stap aanhoord, heel lang
wegdomlend in de sneeuw, die 't al bedekte,
en plotsling nesten tranen mij de wang,
terwijl ik de armen naar U strekte.…
ONZE EERSTE NACHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
683 Grauwe wolken lagen boven ’t land
duisternis had al haar mantel gelegd
Samen wandelden wij, hand in hand
woorden werden met kussen gezegd
Duistere vrede hing over het gebied
waar geen enkel gerucht weerklonk
Zij die zich volkomen op mij verliet
was ‘t, die met mij van liefde dronk
Koele lucht maakte adem zichtbaar
in ‘t erg kort schijnsel…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 wanneer ik eenzaam geworden of geen licht meer zie
op de tast mijn schaduw in een andere kamer zoek
waar stofraggen mijn huid beroeren
je warm gebleven adem
aan mijn droge lippen hecht
is daar rumoer van motten
het gerucht over vallend pleister
zwijgen alle schilderingen
als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden
in een andere kamer…
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk de duinen en de zee,
een gevoel van oneindigheid,
goud en klaterend gerucht
in ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk, de duinen en de zee,
daarachter onbereikbaar land
en eeuwigdurend straalt het licht,
nooit ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…
Over de heuvels naar Bethlehem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
836 een flikkerende ster
en de moeder die door God was uitverkoren
vond geen plaats meer in de drukke herberg
Terwijl engelen aan de hemel ‘vrede’ zongen
baarde Maria haar Kindje in een schamele stal
Het had zo de liefde van iedereen gewonnen
Hij zou Koning worden over gans het heelal
Het Kind had heil en liefde op aarde gebracht
dit gerucht…
BINNENKNAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Atlantische Oceaan
zij verlangden steeds meer
te ontdekken bij het wrak
van de vergane Titanic
de speurlustigen
lieten zich niet meer zien
men zocht daadkrachtig
waar het eens aller trotste
zeeschip naar de bodem daalde
vanuit heel de wereld
ijlden gedachten hierheen
duizend maal sneller
dan zevenmijlsvleugelslagen
er klonk tenslotte gerucht…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten,
geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog.
Mijn pen, een scherpe snavel, laat vloeken vliegen,
als schreeuwende spreeuwen.
Hier sta ik, vandaag dichter, verankerd in mijn herinnering.…
Buiten Wester (Aangeschoten Wild(ers))
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
743 Hij stond daar buiten, leunend op de reling,
En wat Frits zei was moeilijk te verstaan:
“Niet sekur, niet plecies, Oe zawl ‘t gaan?”
Een wat onduidelijke mededeling.
Hij was ‘heel moe’, maar verder pico bello,
Na veertien Rum, Tequila, Limoncello.…
de maat die u past
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
828 dat leeg en vol atomen scheen
verknocht aan domme machtssymbolen
speelt hij met pistolen telt het geld
nog maanden kan hij hokken in zijn holen
en zich verdichten tot beproefde held
in hem herleeft nebukadnezars ziel
hun gesten pronken op betonnen muren
een krachtig leider soms naar het geviel
verraders moeten het helaas bezuren
gerucht…
non met bronzen schedel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
881 1
De jonge non ging plotser dan verwacht
Een val uit bad
Zo zei moeder overste die geen spier vertrok
Op een overbelichte, korrelige krantenfoto
Toch hoorde een voorbijganger
Achter de blanke gevel van het begijnhof
Een loze noodkreet
Een gegorgel
Gesis als van schuimend bloed
Het bleef bij een gerucht
Dovend in de wandelgangen
Zo ook…
Zachte raadsels
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.979 dauwtrappend
proef ik het zachte serene gras
onder roze voeten, tuin geruchten stil
waar ik U voor de 'groene uitstraling' prijs
in de kern der zaden
die sprieten weelderig voort
op grote schaal
is de sleutelbron met eindeloos geduld
die van dag tot dag voortgaat
het groene gras is een lust voor het oog
ook de vele meizoentjes flora
is…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 Herfstbladeren zo bros, er
waren tranen opgedroogd,
strijden stralen in zeeën licht,
gericht op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn…
Dicht langs een bongerdhaag schichtte een pruimensnaaier
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.307 Dicht langs een bongerdhaag schichtte een pruimensnaaier,
De klepper vong de wind en joeg de vogel op,
Er gonsde een ver gerucht van tramp'len en geklop,
De garvenbindster zong op 't zoeven van de maaier.
Maar, de open lippen strak in zijn verdoolde kop,
sliep aan de lauwe berm een schuwe armoedzaaier.…
LEVENSLUST
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.733 Rond naar zijn baas, - in 't harlekijnspak springt
Een nar op 't koord, - een liedjesventer zingt
Mij vlak aan 't oor , - 'k ben duiz'lig en versuft:
Ik haat dit leven: - 'k wilde dat het was
Een stille straat, waar men alleen 't geluid
Van eigen stappen hoorde, en soms van ver
Luid lachen van een meisje of even 't ras
Gerucht…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Laat mij nog éénmaal met U gaan
En luistren naar dit teer gerucht,
Dat uit U schreit in traan na traan
Om 't leed, waarvan mijn peinzen zucht.
Laat ons nog éénmaal samenstaan -
De wereld wenkt zo grijs, zo wijd...
Geef mij nog éénmaal, vóór wij gaan,
Uw troostende barmhartigheid.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 De lucht vervullen blijder geen geruchten
Dan, uit een verre hofsteê, honden janken
En 't altoos eendre kling der paardenbellen
Versmelt met donker dodeklokken-luiden.
Maar 't somberst dunkt mij van die droeve klanken
De slag der bijlen, die de bomen vellen.…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 Zoals rivieren slingeren door het land,
en wind zich vrij lost in een open lucht,
zo is de liefde vergeving in ons bloed,
de rivier troost ons met haar klagend gerucht.…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Storm strijkt de flanken glad
Wist de hoefsporen van de steenbok
Die vlucht in de sparren
Voor de hefschroef
Een piloot in ademnood
De lens van 'National Geographic'
We verdwalen in geruchten.
De maalstroom van straten.…
Blind Date
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.834 kleeft aan zijn wimpers
De iris heeft een rand van violet
Dan heft hij een lillende arm
Lacht de brokkeltanden bloot
Als een dakloze die hoont om de goot
Hij vindt haar blik en slaat alarm
Verkrampt en doof voor de grondwet
De rechter die hamert in zijn bloed
Oordeelt dat je beter vecht dan vlucht
Maar liever dan luisteren naar dit hard gerucht…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 In een stille, haast heilige nacht
wordt het landschap in wit gehuld
onder een zware asgrauwe lucht
ontwaakt verbaasd het stille gehucht
en wordt een winterdroom vervuld
geruisloos, zonder enig gerucht.
Verwondering en bewondering
kindergejoel en klappertanden
op een maagdelijk wit tapijt.…
Cherubijn op de vlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 lukt ons nooit roept een pastoor
Ze is er al twee uur vandoor
Een zwaar gesteun een diepe zucht
Na uitvoerig rooms getreuzel
Leggen zij zich erbij neer
Dat het de wil is van de Heer
En iedereen lijkt opgelucht
Ze komt nooit meer naar de Sint-Pieter
Doch rond and’re basilieken
Ziet men haar soms fladderwieken
Althans zo gaat een sterk gerucht…
Ontwaken bij regen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.875 't Is regen, - 't regent aan mijn geest -
De regen wist wat is geweest
En laat maar een gerucht van leven:
Een zucht, een zweem van wat muziek,
De donzen vlucht van een wiek
Voorbij, voorbij mijn stille geest
0 — zo te mogen sterven!…
't I S S T I L L E
poëzie
5.0 met 7 stemmen
5.404 Ongebaand
en dood zijn weg en straat;
de voet alleen verwekt,
en ‘t stappen van die gaat,
een doof gerucht in ‘t loof,
dat, afgevallen, plekt
de grond, die ‘t in een spree
van doodse varwen dekt.
‘t Is stille.…
ontmoeting
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Windstil
een man loopt door de straat
onbestemde geluiden langs de ramen
windstil
in de verte vage geruchten
schaduwen verlengen.
Momenten van stilte
de straat
gewijde plaats waar de man loopt
het licht
gaat als een schuifdeur open.…