291 resultaten.
- Lieve grijsbruine kleine huismus -
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.364 Naar waarde weten zij te schatten
volle halmen met gele rijpe granen
verloren en achtergebleven op het veld.
Als je wat langer naar hen kijkt..
op wijde boerenvelden, in de aarde
de resten van vergeten patatten.…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
- Nocturne van mijn hart -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
554 Augustus, de zomer doet geen pijn,..zijn koren rijpt
want alle oudheid, alle gouden granen
gaan op in hun betoverende verlichting
en al de liefde, al het goede streeft in jou
en al het slechte, wilde met klanken betoverend zijn.…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 Het graan torent huizenhoog.
Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei
staan de blauw bevlekte schapen droog.
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei
onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft.
Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.
En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot.…
Molen De Regt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 De witte
De Regt
maalt weer graan.
Gerecupereerd.
Nieuwe wieken
nieuwe kap,
Zijn vernuft getuigt
van de jacobsladder.
Maalvaardig vooralsnog
alleen met motor.…
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
Rijmend dwalen
hartenkreet
1.0 met 10 stemmen
544 Dwalen in verhalen
uit andere landen, talen
die gaan over bergen en dalen
graan vermalen, hooibalen
kanalen, over belasting betalen
geheimen en gralen in duistere analen
over brengen en halen
over heel vlot en dan dralen
draaiend de pedalen
winnen en falen, diploma's behalen
gezondheid en kwalen
over eten grof of gemalen
borden garnalen…
- als nevel optrekt -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.248 als nevel optrekt
geeft de aarde schoonheid bloot
ontwaakt in mij heftig verlangen
mij neer te vlijen in haar moederschoot
deinend op het wuivend graan
een bloem om kleuren te bekennen
appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan
grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen
als nevel optrekt
krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de nacht
vogels ontwaken
Groene weidegrond
sloten doorsnijden het land
ver weg neurt een koe
Het gouden graan…
Kind van mijn hart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Je plukt het graan
dat staat te golven
zwerft eenzaam door het land
maar ik, ik kan je
echt niet volgen.
Ik begrijp niet veel
van wat je zegt
Kind van mijn hart
Kind van mijn leven met diep verlangen
nooit meer te stoppen hou ik van je
anders kan ik het je niet zeggen.…
De terugkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Later zullen we zeggen:
Hoe was het mogelijk dat we
zijn voetstappen niet herkenden
de tekenen niet doorgrondden
in het graan en aan de hemel
en nooit zijn blik lazen
in de ogen die ons aanstaarden
uit hongergebieden, oorlogen
na de bevingen te midden van het water.…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Een akker vol golvend graan.
Een schip vol specerijen.
Een in de woestijnnacht reizende karavaan, met sterren als decor.
Een toon gezet vormt zacht je oor.
Blijf, ik fluister blijf, met tonen zet ik je ranke lijf.…
Kind van mijn hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Kind van mijn hart
wat dool je rond
ik probeer je paden
te volgen maar
lieve God ik raak verward
je staat op met de zon
als de vroege bloemen
belovend open gaan
je plukt het graan
dat staat te golven
zwerft eenzaam door het land
ik begrijp niet veel
van wat je zegt
kind van mijn hart
kind van mijn leven
met diep…
Vlaanderen, o welig huis
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 - daar nu glooiend zijn de weiên
van zomer-granen, die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend Ooste' en statig dagerade-roden,
dewijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leië -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijên;
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden,
gelijk een beedlaar dankt om warme tarwe-broden?...…
Resurrectie ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 Mijn troubadour, mijn heraut, de zon,
geestdriftig krijger voor de deugd
en louter vreugd van velen, zuiverheid
als pas gedorst graan, jeugdigheid
uit de simpele eenvoud van het hart,
een verlosser en boodschapper
tegelijk, te zaaien om te oogsten, een
verlossende maaier in een wervelende
show van purper stralen, in een oceaan
van hoop…
DIE NIEUWE PANDEMIE DIE KAN NIET UITBLIJVEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Reis en aankomst van Nederland Amsterdam-Jordaan naar Gran Canaria; Playa des Ingles
De bus van de Marnixstraat zo vertrouwd
Schiphol opvallend rustig
TUI, de stoelruimte ruimer dan gedacht
de vliegreis korter dan op ingesteld
Tegenvaller, geen alcoholvrij bier
de touringcar, een hele rit met zovele stops
Maar dan
Dan het Hotel: het Eugenia…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 De zon, fel geel in hel blauw,
Schijnt op ’t wuivend koren geel,
’n Molen maalt graan in meel,
In ’t koele gras hipt ’n kauw,
Temidden van zwarte schapen,
Die grazen en af en toe blaten,
Als vliegen, horzels hen plagen,
Wat hen evenwel niet zal baten.…
Spraakwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.033 De blonde boerin zaaide graan
en met spraakwater ging ze 't besproeien.
Ze nam als vanzelfsprekend aan,
dat ze spreekkoren zou laten groeien.
De oogst die ze binnen kon halen
en snel naar de molenaar bracht,
overdonderde hem bij het malen
door iets dat-ie niet had verwacht.
Hij zei d'r: 'Ik hoorde steeds: "Au!…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ontspannen mijmer ik en wandel mijn stappen in het landje apart
Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk
Wuivend gras in de wakkerende wind
Dorsende machines maaien het goudgele graan
Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde,…
VLAANDREN, O WELIG HUIS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 - daar nu gloeiend zijn de weien
van zomer-granen die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend ooste' en statig dagerade-roden,
de wijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leie -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijen,
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden,
gelijk een beedlaar dankt om warme tarwe-broden?...…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 Toch zal hij sluímren zacht en dromen,
Bij 't wiegend reuzlen van het graan.
Zijn geest nog zal het werk bestieren,
Zijn adem over d' akker gaan;
En dubbel zalig zal hij wezen
Zo de aarde, met zijn zweet gedrenkt,
Zijn kindren lief haar wondre schatten
Met moederlijke mildheid schenkt.
1890…
Toekomst?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De weiden zijn als steppen, al het groen is er wel af,
het graan verdort tot knikkend stro, de aren enkel kaf
en ook de suikerbiet en Bint die komen niet in blad;
de boer bidt tevergeefs zijn Heer ~Maak het vandaag nog nat~.
Het grootste drama speelt zich af in een verdroogde sloot:
daar sterven zeven kikkertjes -hoe triest- de hongerdood.…
De macht van de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Wat je schrijft onthult en verhult
De taal is net als een mens
die verslijt in de loop van de tijd
raakt hij stukjes kwijt, stukjes zin
En daartegenin vindt men toevalligerwijs
nieuwe zin, zoals een verdwaalde paardenbloempluis
De wind waait en de molenaar
maalt graan tot meel schuld tot onschuld en omgekeerd
En de verloren woorden tot…
Berusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 We hebben geen angst dat alles vergaat
ook de zomer straks niet in haar volle glorie
opstaat en graan als goud zo fraai verhult,
we betrachten geduld met dat wat vervult.
Ik voel me goed bij elk liefdevol woord
wat niets verstoort, alles is als een vrucht
die aan bomen prijkt en gestaag groeiend
rijpt.…
Hades en Persephone
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 onderwereld gevangen zaten
en at ze een oneven aantal
granaatappelpitten om te blijven
verhit werd ze gezocht tot een correctie
niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar
werd de rust uit
de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald
ze zou lang in
het verborgene blijven
II
ik wilde duizend bloemen
laten bloeien
druiven voor de wijn
graan…
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 Een zak graan
tegen een schouder.
Tarwe.
Uien.
Aardappelen.
Steeds dezelfde oversteek
tussen wal en schip.
Op vrachtbrieven
bleef soms een vak leeg.
De goederen gingen verder;
de handen verdwenen
in het lossen van de dag.…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 Een drassige delta vormt de kelk
In de stroom herken ik de steel
Daar bloeit het dorp
Drijven vijanden handel
In graan, uien, vijgen
In de rotswand is de steenbok uitgehouwen
Een uitverkoren prooi die briest
Resten van vroege jagers verzinken in het slib
Blootsvoets klimt de boer in dadelpalmen
Langs rafelig touw
Haalt hij de oogst binnen…
Nachtbloesems III
poëzie
2.8 met 14 stemmen
3.923 Ik ben zo bevreesd voor dien sater,
Dat satertje daar in het graan.'
We gingen zo gauw als we konden,
En hoog in de lucht zag de maan,
Hoe droeve ook in 't eerst zij staarde,
Ons vrolijk-spottend aan.…
Niets meer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 innerlijk verliefde is geraakt
Niets meer dan de kracht van een ademstoot
Is de macht om te zijn zonder ademsnood
Door diep besef van de aandacht voor schoonheid
Schiep zich de overdracht aan gewoonheid
Het heelal breekt los en is geaard
Als de chaos total loss is verklaard
Niets meer dan loslaten wat ons niet bindt
Is ten bate van buigen als graan…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 het goudgele graan toont
zachtjes op de wind haar sporen
bij het zaaien achtergelaten,
wuiven landelijke lucht in de longen
van de stadse fietser op het land.…