242 resultaten.
De buurtavond
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.505 Grata verklaard"
zei de met haar op de tanden uitgedoste kenau
de zaal kijkt haar verstomd doch vol bewondering aan
welke wijze woorden laat zij hier zweven
zelfs het nobele lokaal bestuur is het niet ontgaan
hier wordt nog eens verbale daadkracht bedreven
op het toneel, stilaan gevuld met gebroken meubilair
overgoten met zwarte koffie en lauwe…
fellatio
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.084 Ze spuwt de lauwe flodder In bet gras
staat moeizaam recht en knoopt de bloes dicht.
Onder de lamp verft zij haar rode mond weer rond.
Hij sluit zijn gulp en boert
tevreden naar de hemel en prevelt naar gewoonte:
Deo Gratias.…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Haar buik huilt om het veulen.
’s Avonds krijg ik lauwe melk, wit
brood met ham, een laagje Purol
op de rauwgereden randjes.
Het laken schuurt.
Ik droom dat ik een veulen ben
en pijnlijk wordt gemist.…
Dansen van weemoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 voorgezet
En zeker gescoord
Uit deze tijd zijn wij inmiddels teruggekeerd
Naar hier
Zeer gelukkig in de liefde, snijden en sorteren wij
De mooiste bloemen, kleurrijk geheel
Ongekend de vrouw die danste tot in eeuwigheid
Werkelijk waar ongekend, zij alleen die ons hart verblijdt
Met haar dansen van weemoed door koude nacht
Warmt zij muren lauw…
De hittegolfkomedie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
195 Het zwembad is onze oase, blauw en fris,
maar zelfs het water voelt lauw, wat is dit toch een gemis.
De avonden brengen wat koelte, dat is waar,
maar de muggen zijn weer terug, het is een jaarlijks gebaar.
We lachen om de hitte, wat kunnen we anders doen?
Met zonnebrand als parfum en hoedjes als kroon.…
Gerbera
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
141 In een goedkope vaas met lauw kraanwater sta je te kijk,
als een schreeuw om schoonheid tussen de resten van gisteravond.
Als gerbera in de verwijfde kroeg,
terwijl de wereld buiten barst van de zon,
en niemand het ziet.…
Goedemorgen, hemelse mevrouw Ping
gedicht
3.0 met 89 stemmen
21.305 Ja verdomd,
deze ziekte, lieve beklagenswaardige mevrouw,
is een wrede rakker en zoveel is wel duidelijk:
er valt niet tegenop te baren, waar zelfs het
begrafeniswezen, die intieme huisgenoot, die
zeer bekende schenker ook van lauwe melk,
op zijn verlengde achterpoten het ter
aarde bestellen welhaast niet meer bij kan
benen, nietwaar…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Nog even traag en stil mijn zwerven
onderdoor de wolken over water glijdt
de strakke zilver zee het licht zo
dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog
zacht en schoon met passie streelt
zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Rommelig plekje aan het raam, de koffie is lauw.
Veilig achter glas tuur ik naar The Needles in de verte.
Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen.
Alle contrast wordt zichtbaar, ik wil het licht tegemoet.
Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft?
Vooruit, kop in de wind!
Loop naar het leven gebogen.…
Tussen man en muis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.679 Voor de juf, een zoetzure non, is hij voorbestemd
Voor de lauwe kudde
Onzichtbaar in spijkerbroek, flanellen hemd
Blonk hij enkel uit in zwijgen
Ze noemde hem Grombelijn de prof
Om van te proesten
Zou je er geen suf punthoofd van krijgen
Zoals hij mijmerde over maanstof
Hoe hij het galgenaas aan de drieste degen zou rijgen
Ma staarde zuchtend…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 verlangen
komen velen door die passie tot `n heftig hijgen
De forsythia bloeit zijn kale takken in felgeel
voorzichtig landt `n vleugel met haar wederhelft
vlak erboven ‘n soortgenoot; de rug licht gewelfd
het zonschaduwspel slokt ze op in `t okergeheel
De vijver ontwaakt uit zijn zwart bevroren dromen
karpers breken riet om `t eerste lauw…
Ostrea Gigas
gedicht
3.0 met 14 stemmen
6.596 Een schim beproeft zijn rijk,
ik de snoekbaars die door appelketchup
lauw de cantharel passeert, gestoofd
het lichaam, en mij meevoert met zijn broed.
Ik proef natuurlijk jou, weersta mij niet
als ik je toebereid, je omsla, aantrek.…
grote kleine reus boaz
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 of verstopt
wanneer jij met opa wandelen gaat
ben jij slim en grappig tegelijkertijd
waar onze reus tomaten niet belieft
eet jij graag jouw buikje vol en rond
met knabbels kaas en komkommers
al pest jij graag oma bij het kaarten
als knakker bij jij vooral enorm aardig
als jij knuffelen wil of anderen dat laat
boaz is cool kicken lauw…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 Een schaterlach, zozeer in 't woud geducht,
Berst uit zijn ruige mond, waarin de tanden
Als van een roofdier staan: ivoor en lauw.
En nimf en faun stort heen in wilde vlucht!
Hij, een wijl verdwaasd, staat stil en snuift de lucht
En hoort terzij... het lachen van een vrouw.…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 Nu luistert hij naar de schipper van de Texel 10 die grappen en grollen ten beste geeft en eet hij garnalen, nog lauw van het koken. Hij snakt overal naar ruimte en vindt die bij het kijken naar de vuurtoren: links daarvan de Noordzee en rechts de Waddenzee.
Dichter bij de elementen is hij. Meer lucht is hier en minder lawaai.…
SNEEUWVROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 smachten
en mag niet teveel verwachten, weet ik
toch wilde ik een vlotte vrouw voor de wintersport
en een gezellige après-ski
ik schonk mijn vorstin een hippe hoed
een troon, en een bed van sneeuwklokjes
het werd tussen ons een ware winterliefde
ik veegde het terras voor haar aan
maar de vrouw wilde niet binnenkomen
het werd daarom een lauwe…
Corrigerende tik
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
442 Dan kun je boos zijn
omdat intelligentie niet eerlijk verdeeld is,
maar je zou ook kunnen leren
van die veel grotere vissen,
in plaats van hen met lauwe pis
de maag om te keren.…
Götterdämmerung
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.936 huiverend
lof bewijzen lies het gulden godenkind
dat zich met haar honingblonde haren
een plaats verworven in de fraai gebonden bladen
van dag en wekebladen heeft
de gulle godin die woont
in de warme plekken van ons beschaving minnend hart
wij loven hen
en prijzen en
wij geven ons gewonnen aan de juistheid van het feit
dat goden als lauwe…
Begrijp me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 Begrijp me niet verkeerd
Ik heb mijn leven lang geleerd hoe ik moest voelen:
Ogen dicht, de rem eraf en
Keihard op mijn doelen af
Voelen deed je later maar
Al was je daar waar je moest zijn
- En deden dingen pijn en wilden
Tranen mij omhelzen, knelden woorden met mijn hart
En persten lauwe, grijze woorden zich een weg
Door mijn geweten…
maart
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.220 Maart nadert over de lauwe rivier.
Ze streelt de knoppen
verzadigt de ochtend die rinkelt
met vliegende pluizen
met de luwe beweging van de zon
die haar boogbaan rekt
tot in de top van het gewelf
Omkranst van glitter en gloeiend geel.
Kan je een straal proeven?…
HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.503 klonk als een zoet gefluister:
hoe anders is het Indisch licht
ik rook een geur van kruiden
de lucht was droog en warm
een om je heen geslagen arm
die je welkom in het zuiden
heet, en recht in je gezicht
zegt: je staat nu in de tropen
en in het helder Indisch licht
geen zomeravondluchten
de nachten vielen gauw
ik verfriste me met lauw…
steppegras
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.460 ze snikt nog tijdens 't gulzige drinken,
't water is smerig en lauw bovendien,
de vliegen zoemen onophoudelijk
ze kan nog nauwelijks haar handjes zien,
ik denk aan jou mijn allerliefste,
aan warm eten en wat wijn,
aan je warme lippen op de mijne,
dat doet nog de meeste pijn.…
afscheid van een zomerdag
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.613 spaarzame pracht theerozen majesteitelijk
haar illustere mededingster, de kardinaalroze acacia, naar
de kroon stekend
een volkomen dag op trage lome pootjes voortkruipend naar
de avond opent zo het bal voor
alras op het warme ligusterblad wiegende vuurvliegjes
elkeen pinkend wachtend op de eerste maten dansmuziek
ingeluid door ademtochtjes lauwe…
Was tandarts Velinga maar een schat !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
855 Mij aan het boren en mondspoelen met beker water lauw en een zeep.
Mensenkinderen zijn oude martelrommel kwam in die grijze miezerige dagen uit het plavond.
Hij was een nare Germaanse man met rode appels en een stoofpeer op zijn wangen.
En jagersokken aan.
Hij schoot de duifjes lief met zijn pistool uit de takken.…
Conatus Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Het bekampen van de hedendaagse vijand
En het ontwijken van mensen gaan hand in hand
De explosieve aanwas dezer pandemie
Eerst lauw onthaald op hoongelach en apathie
Het hing volgens virologen al in de lucht
Drie F-35’s meer blijkt nu pas spilzucht
Door onze grootheidswaanzin en arrogantie
Zitten we al vast tot na de paasvakantie
Ondertussen…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 En eer zij kon gedogen
dat iemand die vertrad,
ving zij de lauwe traantjes
in een koel rozenblad.
Wat geef ik om mijn rozen
of ’t maaksel van mijn krans;
ik zal gaan maken paarlen
van ongemene glans.
De tranen werden paarlen,
zo ras haar ’t woord ontging,
die zij met goud doorboorde
en aan haar oren hing.…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 't Ziet alles fris en fleurig
En bloost van kracht en moed:
De lucht is lauw en geurig
En 't ademhalen zoet.
De wei, vol grazend leven,
Gelijkt een groen fluweel,
Van 't koolzaadveld er neven
Bezoomd met goud en geel.…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.683 En 't liedje, dat die vogel zingt,
't is of 't mijn eigen ziel ontspringt
in 't lauwe duister!
'k Leef heel een eeuw in éne stond....
o Zoen mij, zoen mij wang en mond,
maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!
o Hart, wat zijt gij arm en bloot,
zie! 'k wilde wenen...
o Hart! wat zijt gij ruim en groot!…
De Velden van Verdun
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
767 Ik fietste door de Velden van Verdun op een lauwe zomermorgen
Door verstilde dorpen opgebaard in geraniums en kerken
Over zonbedekte heuveltoppen naakt geschoren van het koren
Stille velden vredige velden verlaten velden
Met boven mij de glans van zonneschijn
Ik fietste door de Velden van Verdun
Door groene velden met witte straten van kruizen…
Plakkage
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.539 Op een straathoek staat een publieke vrouw, -
Haar liefd' is kou,
Haar hart is rouw,
Haar lijf is lauw, -
Op een straathoek staat een publieke vrouw,
Ze houdt mij staan,
Biedt mij hare, - zeer flinke, zegt ze, - diensten aan,
En als ik verder loop, schreeuwt zij: ‘Hartvreter!’…