503 resultaten.
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Vleugels keren zacht
naar het nest vol licht en rust
stilte draagt hen mee
Hun sierlijke vlucht opent
de weidse lucht als een adem, een boog
van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend
ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.
Hun zwevende zang rolt over
de horizon, trillend in mijn ademende borst,
een taal…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt gezien:
het ruimen na een verwoesting
en de eerste terugkerende…
van Rups naar Vlinder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.078 Onzichtbare vleugels
hebben me meegenomen
In gedachten verzonken
staar ik naar het verleden
In trance laat ik het
over me heen komen
Langzaam terugkerend
naar het heden
Met nieuwe kracht
vul ik mijn longen
De verse lucht
laat mijn hart herleven
De pijn lost op
die ik altijd heb vedrongen
Na lange strijd
eindelijk opgegeven
Als herboren…
Mijmering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.132 Denkend aan hoe 't was vandaag
terugkerende beelden
als in een film, heel traag.
Bezoekje aan Jens en Lien
oma dit... oma dat...
waren die blij mij te zien !…
Stapje dichterbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
666 Zou wensen in jouw hart
waar je slaapt en droomt
een zingend leven dansend
misschien jouw stem horen
terugkeren, hoop bewerend
zal weer de grond omspitten
de zolder opruimen,
het jaar afserveren
een nieuw huis inschrijven
de bomen laten groeien
naar jouw hemel, de zoete stem
die naar mij roept, telkens
een stapje dichterbij
het nieuwe…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
Ik treur, maar misschien teveel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 Ik treur om vergane tijden,
die niet meer terug komen,
ik treur om verlorenen
die er niet meer zijn,
ik treur om de jaren die voorbij zijn
en nooit meer terugkeren,
ik treur om al die nutteloze acties
met zoveel doden tot gevolg,
ik treur, omdat er een vader
zijn kind liet sterven,
vergat het af te geven op de crèche,
ik treur,
maar…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij de zee
waar beelden ontwaken
terugkeer…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 met mijzelf
slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje…
De lange stad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
601 Ze is zo lang, deze stad
dat in de laaghangende mist
het lijkt alsof de huizen verdwijnen
en alleen ik hier blijf wachten
Zo lang is ze, deze stad
dat ik mij in de druilende regen
verlaten voel, en vertrokken ben
maar bij mijn terugkeer
nog steeds aan de bar zit
en weet hoe mooi de stad was
Maar nu is ze een lange stad
met neergelaten…
fata obstant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 door omstandigheden aangekomen
waar je niet wilt zijn en vertrekken
naar waar je nooit zult terugkeren
een richting kiezen die door duizend
anderen eerder is gelopen
te denken aan die ene kant maar
tegen beter weten in rechtsaf
waar de afgrond en links de vluchtweg
om te landen voor het hek met keus
er onderdoor of te klimmen, te verkolen…
natuurlijk
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.111 meeging
niet meer terug, maar hoog
de lucht in
als een langverwachte zucht
de wind en het blad
samen sterk en toch zo zwak
stralen geel kwamen door
waar wolken snel verdwenen
in het niets, op de vlucht
en met een laatste zucht
blies de wind z'n laatste adem
te zacht om het blad
te doen verdwijnen in het niets
te hard om te kunnen terugkeren…
Duisternis
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.658 Gevangen genomen in de duisternis
omringd door angst en pijn
geen trap om te beklimmen
om terug te keren naar de realiteit
vragen die bulderen in mijn lege hoofd
als een storm in de donkere nacht
geen lichtpunt zie ik op mijn weg
de weg waarop terugkeren niet mogelijk is
de kracht en energie verlaten mijn lichaam
geven mijn geest geen nieuwe…
Controlelijst voor reizigers
gedicht
3.6 met 46 stemmen
13.468 vertrouwen hebben
in de bestemming en onszelf, geen geschenken
kopen, herinneringen bewaren, verbroederen
met lokale bewoners, toeristen mijden,
ons ondergraven in het forse gewemel,
reisverzekering, landkaart opbergen,
ons redden met tandenborstel, nagelknipper,
gesprekken voeren over ons noodlot,
aantekeningen maken, verdwalen, verkeren,
terugkeren…
ochtend
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
919 loomzwaar van de slaap
je lichaam overal zacht
en gewillig
hoe je armen
opengaan voor mij
zonder vragen
je vaak verkeerd geïnterpreteerde
ochtenderectie
en hoe snel die van aard
veranderen kon
tot je ogen terugkeren
van ergens ver in je hoofd
focussen
en die staalglans krijgen
doffe platgeslagen herinnering
verzuurt de roze…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de dood.
Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.
August is zich bij nader inzien
een eeuwigheid aan het omkleden.…
Laat mij
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
530 Laat mij dan terugkeren
laat mij dan transformeren
laat mij in een fractie van eenduizendste seconde
belanden waar mijn thuis is,
waar de aarde wordt omgeven
door zeven manen en zeven zonnen:
daar is het waar ik wil herbronnen…
Een andere keer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
742 Geen stem laat spreken met weemoed of koude woorden bedekt met een eenzame echo of hand
die een richting geeft of verlossen kan wat
de tijd laat stilstaan met
gedachten aan een bevrijdende dooi of boodschap die ik begrijp
wanneer ik terugkeer met een lente
die ook jij wilt omarmen
omdat je niet meer twijfelt aan de volgende keer
dat ik…
OUDE SPOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Uit dat verre land
over het grote water
kwam ze
met niets in haar koffer dan in
een deken van zwijgen gewikkeld
dat wat ze nooit meer
een stem wilde geven
in een nieuwe huid
speelde ze vrouw en moeder
baarde haar kinderen
en beleefde haar dromen in stilte
later, veel later
zouden de spoken terugkeren
met alle beelden van weleer…
naar school
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Je leert het nooit af,
Als ouder,
wanneer je je duivenjong
kommerloos ziet wegfladderen:
die even begrijpelijke als zinloze bezorgdheid -
als ze maar heelhuids terugkeren.
Want dat het zal gebeuren,
dat staat vast.
En is het niet jouw kind,
dan is het wel het kind van iemand anders,
onder jouw auto.…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
Onderweg
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
587 liefde overwint de dood
wat ook dat moge zijn
het blijkt, zo lijkt,
terugkerend en voedend
soms al meer dan rouw en gemis
met verdriet of het gemoed,
woedend
liefde overstijgt soms de grens
van het bestaan
en vervangt al maar meer
in stilte, een mensen wens
ik wil met de onzichtbare
afstand leren omgaan
langs een duidend hart…
Wachten op de nieuwe maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
146 De oproepen kammen de wijken uit
Ze maken de huizen leger
en mensen incompleet
Ook zonder gesneuvelden lijden we
al verlies, laden we door
de dag seconden
met tijdloze verlangens
en blijven de nachten donker
hoeveel sterren er ook zijn
We wachten op de nieuwe maan
en het levend terugkeren
van de onzen en hun belagers
Geen gesloten…
lafaard, verman je
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 over moed en macht heen mag hij
op verzoek van zijn iele goden
niet langer de trom nog roeren
noch stil noch luid maar
zich bekeren tot de stilte
in hart en hoofd en
terugkeren naar het begin
hij nog een soort visje was
teveel al verspeelde hij woorden
aan de dove oren der toeschouwers
van zijn laffe daden daags
het gevlucht onder het…
De kortste dag - Deel 6
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.382 De nachtelijke hemel
Zwak lichtgevend
Onbewolkt bij heldere maan
De strepen op het wegdek
Die flitsend aan me voorbij gaan
Net als de filmbeelden
Waarin ik in gedachten
Terugkeer naar de afgelopen drie dagen
De tussenliggende nachten
Waarin we in elkaar’s armen lagen
De snelweg naar Nederland is leeg
Het hart is vol
En overschrijdt…
de fietser
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 geen schilder maakt ze zo
hij begroet de trage koeien
tijdloos herkauwend in ’t groen
in de schaduw van de meidoorn
in de verte de kalme stroom
de ijssel met daarover het pontje
naar de mooiste overkant
hij begroet de einderzoekers
en voorzichtig brengt hij hen
waar ze vandaan kwamen
de fietser een gelukkige zwerver
steeds weer terugkerend…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
967 weer gaan wij
deze kerst
in onze harten sluiten
uit het donker treden
naar zijn ster die
licht brengt in het heden
geboren uit
wat sprankjes hoop
restanten uit nabij verleden
stalletjes met vluchtelingen
zijn overal verspreid rond
het bethlehem van haat en nijd
zij wensen warmte
en koesterende handen
terugkeer naar de eigen landen…
De kracht van de liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
986 De werking van een eerste keer
kan telkens weer
terugkeren:
ik weet, inmiddels,
een ontmoeting... met wat,
wie, wanneer of waar ook;
blijft door enorme inherente
liefdescapaciteit: altijd
werkend tot in Eeuwigheid!…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd
vallend op spelende kinderen met sleetjes
die, volkomen logisch, geen enkel besef
hebben dat de atmosfeer bijna barst van
deze wonderlijke terugkeer…