2296 resultaten.
vleermuizen
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
1.221 buitenwijk en dorpen
Om overal hun kostje op te halen
Als hij zijn werk beschouwend beziet
Dan moet er toch een lichtje bij hem opgaan
Hoewel geen van zijn vleermuizen hoe aangedaan
dat door zijn beperkte gezichtsveld werkelijk ziet
de samenstellers der natuur zijn het zich niet bewust
ze vliegen altijd haastig landinwaarts en weer naar de kust…
Hand van de zigeunerin
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
611 spel jij ook mijn naam
met de laatste letter als eerste
je maakt van rijken, arme mensen
en arme mensen rijk en dom
in het moedwillig verloren zijn
door afgestroopte wellust
van tedere gedragsnormen
je gelooft wat ze vertelde
en legt me een andere route uit
naar het droom verloren land
waarin verkoren onze normen
en waarden aan de kust…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 En, onbewust
Waar alles rust
Het huis, het dorp, in duister
Strek ik de biddende armen uit
En kus, als kuste ik U mijn bruid,
Der heil’ge starren luister.
II
De vleermuis zwingt om ‘t donker huis,
Ik moet mijn venster sluiten
Reeds menig vlinder op de vlam
Van nachtlijk licht naar binnen kwam
Of gonsde voor de ruiten.…
Jantje's Kerstfeest
netgedicht
1.1 met 8 stemmen
1.640 dan kuste zacht zijn moeder want
van hem hield zij het meest
op de Markt zou een kerstboom komen
vol met slingers en een ster in de top
Jan die wilde dat niet missen en was al heel vroeg op
de boterham nog in zijn hand klonken zijn klompjes
al op straat, schiet nou op kleine jongen
strakjes kom je nog te laat!…
- Lieve Vader -
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.492 Met ons vroeg verlaten stierf jij moedig,
niet eens belangrijk, pijn die je gevoeld moet hebben,
terwijl op blote voeten smekend, dood de mens verzoend,
de pijn je smachtend kust en zachte liefde je omhelst,
het huis gezalfd met zuivere hemelse verzoeningsleer.…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 jaloerse minnaar
je verjoeg de herfst met zijn warme kleuren
uit schrik dat hij me zou bekoren
je huilde in kale bomen
omdat ik sliep in je paleis van ijs
onder je witte deken
je zuchtte op plassen en beken
die onder je kille adem bevroren
nu je me wakker kust, hoor ik je vragen
of ik dit jaar de kristallen kroon zal dragen
die op de troon…
BLAUW
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.231 En neemt bij de linde het dansen een eind,
Dan schikt hij de krans van violen terecht
In 't maanlicht, dat zacht op de bloemekens schijnt,
En kust er zijn liefste, die fluisterend zegt:
"Mijn beste, bedenk toch, dat moeder mij wacht;
Een laatste goênachtkus, voor 't laatst nu goênacht!…
ze heeft een nietje door…haar navel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
657 beste komt van B en O
en als ze je dan vraagt
zeg je echt geen nee
Havana’s en wat kaviaar
een droefgeestig handgebaar
maar uitzonderlijk zo mooi
ze heeft een nietje door…
haar navel en haar mooie lach
alsof je dat nou net niet zag
gegarandeerd uit je dak
met gemak
aanbevolen nooit meer rust
is ze mijn absolute must mmm
zoals ze kust…
Dolleman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 maar gauw de borst, in de hoop op versoepeling
en als anarchist haatte je de Utrechtse braafheid,
waardoor je naar Schalkwijk uitweek, je eigen huis
bouwde, intieme contacten vermeed, Erika naar Marten
Toonder zag gaan, maar wel geëerd werd door de keizer
van het surrealisme, André Breton, die je werk in
Milaan exposeerde, waarbij hij je kuste…
Pastel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 Ik kleurde de kust in mijn droom in pastelteinten.
Ouderwetse gevels en zelfs moderne
Zag ik in een kleurenpalet welke mij rust bracht.
Met het zachte blauw, rood en geel
Herkleurde ik alles wat door anderen
Fel gekleurd en boos bedacht was.…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 waternimf werpt zich op uit de kust
met een zeer sterke natuurlijke levenslust
men ziet haar verschijnen in vele vormen
voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron…
keuzes maken zonder spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ze zit in het raamkozijn, amper zeventien jaar
het dikke golvende haar beweegt
zachtjes, oh zo zachtjes in de wind
de zon kust haar jonge huid
ze droomt haar leven spannend, waant zich
de dochter van een Arabische prins
zijn lieveling natuurlijk
ze is nog ongerept maar voelt zich toch al zo
vrouwelijk
veel klasgenoten hebben al een vriendje…
Denkbeeldig eiland?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
574 te vroeg te botten als je het
juiste woord niet vindt en
jij zult rotten, als de vermomde
wind jouw kust zal geselen
in het decor van de cipressen, in het
verlangend licht zich opent, voor
mij de hemel en voor jou de hel.…
De stilte trekt, op donzen voeten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.002 -
Gelijk de zeemeeuw, afgedwaald
bij 't wilde noodweer van de kuste,
waar zij, om te azen, nederdaalt,
op klamme, half doorweekte schachte,
dwars tegen wind en waterslag
in, door- en voortvliegt heel de nachte
en voort- en doorvliegt heel de dag;-
zo wou, wat haar te pletter drukke,
aan laag en grof haar kluistren moog,
mijn ziel het…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Gewoon een vrouw,
geboren bij de kust,
die als meisje speelde in ‘t duin,
met broertjes zwierf aan 't strand,
naar vuurtjes keek
en laat terugkeerde.....…
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 ik reisde naar de eilanden
blind stof aan de voet
over geschakelde vlekken aarde
kwam daglicht mij tegemoet
langs de hele horizon
werd het licht gespleten
door kreten van meeuwen
aandachtig bestudeerde
ik de omtrek
een gekartelde inham
de los lopende lus van
een wegbuigende kust
en als genadige inval
de witte rand
van het strand…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Het welig licht was afgekomen
En lei zich aan de kim te rust,
De grote zee begon te dromen
En spoelde haar rozerode zomen
Over de stil vergulde kust.
Wij vulden met ons beider leven
De dommelige avondlucht,
Tot wij verwonderd staren bleven: -
Een stip kwam naar ons heen gedreven -
Een nevelige vogelvlucht.…
Psalm 2 van David
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
570 Kust de Zoon van God, in Zijn Heilige Staat,
zodat uw leven niet al te vroeg vergaat!
Als u zo bij Hem schuilt in Eeuwigheid,
ontvangt u rijkdom eer en Zaligheid!
Bewerkt door Joop Gilhuis.…
Bezinnen bij het gloren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Ook troebel water geeft rust als je het niet wakker kust.
Is er niet altijd tijd voor strekken, goeds uit jezelf en anderen,
gedachtekracht om als brood bij 't gloren te verstrekken.
Gewoon die ene dag die je opstaande niet langer meer ducht
laat staan niet voluit vrij wilt beleven niet langer ontvlucht.…
Pythia, de profetes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
736 -
de roem reikt ver, tot Ispahan,
en trok de rijkste Perzen aan
bedwelmd door onderwerelddamp
voorzei zij tegenstanders' ramp:
offers voor Apollo's tempel,
schenkingen in zuiver goud
Delphi was destijds de navel
van de oude Griekse wereld,
later hadden de Etrusken
aan de kusten hùn idylle,
lezend in wel negen 'boeken'
van papyrus…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 de eik buigt zich naar mij
neen, het blijken zijn jaren
die mij echter groeten
fluisterend wel te verstaan
en spreekt in woorden die mij doen
bedaren, hou mij vast, omhels mij
ik zal je doen rusten en de loop
van de sterfelijkheid verklaren
ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap sust
ik bloei wanneer de zon mij…
Kwart voor vijven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
721 gewend
Dan gaan mijn zorgen weer weg
en aan jou ja jij hoef geen uitleg
Te geven want je kent mij
jij was altijd aan mijn zij
Maar ik kan je alleen in mijn gedachten voelen
en laat mijn gedachten even afkoelen
Ik zeg tegen mezelf ik kan zonder jou
maar jij weet dat ik nog van jou hou
En ik laat mijn gedachten rusten
weet nog goed hoe jij mij kuste…
Schoonheid van de maan
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
518 Bewust en in volle aanwezigheid tussen planeten en sterren
waar haar wakend beeld mij kust toverend een glimlach op het gezicht
Hoe prikkels van verliefdheid ontstaan, hevig maar o zo waar want ik wil alleen
nog maar bij haar in de buurt zijn, vaste stek om te ontsnappen uit de alledaagse drukte.…
Wintervogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Bovendien is het een knap staaltje zweefkunst
in het open hemelgewelf waar ze door elkaar vliegt en niet
in botsing komt met andere gevleugelde vrienden en vriendinnen terwijl
haar bedeesde, timide of bleue aanwezigheid heus wel opvalt wanneer zij kust bereikt.…
De vrijheid van een kokmeeuw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
456 Bovendien is het een knap staaltje zweefkunst
in het open hemelgewelf waar ze door elkaar vliegt en niet
in botsing komt met andere gevleugelde vrienden en vriendinnen terwijl
haar bedeesde, timide of bleue aanwezigheid heus wel opvalt wanneer zij kust bereikt.…
Schoonheid van een droom
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
507 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Het orgel gorgelt in het sprookjesbos
in de avondstond dwalen spoken rond
de zee kust het land en brengt schelpen mee
tussen de regenbuien schijnt de zon.
De huiskamer laat alle hoeken zien
woorden vallen geluidloos op de grond
er hangt een schaduw over de wereld
trage lichtpuntjes aan de horizon.…
Amerigo Vespucci
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
526 Kon hij niet eens een landkaart overleggen
En specerijen - slechts van horen zeggen
Geen schatten uit de goud- en zilvermijnen
De kerstening kastelen in de lucht
Als vreemde zou hij aan het hof
verkwijnen
Zijn naam niet voor het Zuidland
in 't verschiet
Die eer kwam toe Amerigo Vespucci,
Een Florentijn in Portugese dienst
Langs kusten…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Langs Frieslands kust
over de Waddeneilanden
waait door rollende golven
tussen wuivende zeedistels
het oude roerende sprookje
van het kind der zee en een mens
op het purperavondstrand
zingt een jonge kerel
over liefde die hij nooit vond
maar slechts duisternis der wereld
verbergen de baren vreugde?…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 -
de kust is ontbonden
van de zee
zout op de smalle rand
tussen de stenen
droogt het water op
Ik ben bij het wegstromen
in zilver gevat
over de rotsrug
lopen de golven terug
met het tij herstellen
zij het verband
gewikkeld in wit
het hoog gestemd ruisen
bergt mij in
het onbewoond huis
van de ruimte.…