Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

de ballade van George Stinney

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.129
de jongen, een kind nog kijkt met zijn kleine zus naar het schouwspel van de traag malende kaken de melancholieke oogopslag het hartstochtelijke loeien de jongen, een kind nog kijkt naar zijn kleine zus ze maakt bokkensprongen schatert en loeit het meisje ontlokt een glimlach aan het gezicht van grote broer de jongen, een kind nog…
J.Bakx20 december 2014Lees meer >

Caleidoscopisch

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
Als snelle haas knaag ik op de wortelvelden van trage boeren op ronkende tractoren, die met hun buksen meestal mis schieten. Als dolfijn in het heldere bassin te Harderwijk doe ik braaf mijn kunstjes en vul ik mijn maag met de haringen, die Babette mij toewerpt. Als mier klier ik mee op de mierenhoop.…

Tour de France 2016

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Weken heeft hij erheen geleefd naar deze belangrijke dag, voor hem- en velen een heel feest dat ie de Tour volgen mag. 2 Juli, de ochtend loopt traag moeten nog even weg vandaag wel op tijd terug zijn hoor want de Tour, daar leeft ie voor.…

Ochtendstond geeft

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Het is vroege ochtend de dag staat op het punt te ontwaken in een trage slow motion beweging, net als haar denken dat nog binnensmonds gaapt.…
Katty9 december 2016Lees meer >

Blijham

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Een flits, een klap rook uit de motor en traag, de koers corrigeren van alles proberen ze dalen, ze vallen omlaag. Noodlanding proberen, hoesten in de rook tasten in het rond bidden tussen hoop en vrees Holy Mary full of grace steeds dichter bij de zee, de grond.…

bedreigde stad

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
vreemd somber geduld over de daken en bewoners bijna uitgeslapen de dagen zijn voorbij waarin de dood uit gewoonte is overgeslagen ver buiten ligt het park met beelden bleek ongemoeid veilig verstomd in hun ijzig marmer de witte schilvers huid zijn van een mediterrane zomer een tuin overwoekerd buiten het seizoen de sculpturen met de traag…

Visioenen en dromen bewaak ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
De ene dag lopen we traag en dan soms even niet, kijken we naar buiten en voelen onderling stroom gaan als we elkaar aan kijken weten we waar we staan. Vroeger had je al honger en smulde van mij kleedde mij vaak blij met je positieve woorden aan met zij. Lief weet je bent gemaakt om je dagelijks te bewegen.…

Dauw robijnen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
In het traag ontwaken hoor ik de stilte achter mijn stem en overstijg de roes van mijn dromen. Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt haar zoete parfum tussen witte regen vervagend.…

in de lucht, zo ruim

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
gevoel het is ook als op een verleden wachten die blijvend wenkt een enkele ziel weet wat ik bedoel maar daar ga ik niet heen onder 't blauwe dak, wellicht grijs draag ik een symboliek in steen, wel op overdrachtelijke wijz' ik zoek in de lucht een brug met een verlichtende zucht blazend of in een gerucht het gaat over, ik noem dat de trage…

grieks vuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
grieks vuur in het dal een oude geschiedenis van gras de heuvels zijn traag gestrande schepen de lange droom is een middag oude rotsen als het versteende bekken van een offerdier Ik ben alom het wijde pad badend in de hemel ligt een verlaten fort.…

SIMSON

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Hij was voortaan gedoemd met trage voeten de tredmolen te treden van het lot en in den blinde, tastend naar 't verleden, te draaien rond Delila als zijn god. Toch kwam de dag dat hij zou zegevieren, want in hem groeide stil een grote kracht. Hij trok zijn godentempel in de dood en als een held herrees hij uit de nacht.…

Het Noorden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Dit vlakke land, weids, adembenemend leeg, altijd hangt er kille mist of nevel, vaak valt er trage regen, gaan de dagen in stemmig grijs gekleed.…

Wanneer licht zich opent

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Het water draagt de trage dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever, verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet. Geur van vochtige aarde stijgt op uit donkere voren in het land waar wortels zich rekken in hun slaap en wachten op opkomende zon.…
CB17 februari 2025Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Zon glijdt traag naar beneden, haar goud breekt in dui- zend vonken, en laat patronen dansen op de golfjes die zich bijna niet verroeren. Een vogel scheert laag over het water, de vleugels bijna stil alsof hij zich niet los kan maken van de betovering van de ondergang van de dag.…
CB21 februari 2025Lees meer >

In de adem van het bos

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Hier spreekt de stilte luider dan de stemmen van de wereld, in het trage ruisen van bladeren, het mysterieuze ritme van het woud. Onder mij dragen wortels eeuwen aan verborgen verhalen, voelbaar in elke vezel van mijn lichte huid.…
CB3 april 2025Lees meer >

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
De zilveren stem van een mees roept mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg mee, nog even traag. Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
CB4 april 2025Lees meer >

vergeet te sterven

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
ochtendmist ‘n eerste turquoise lucht vergist als ‘n prooi van ‘n primaire kleur die verdichting richt op willekeur verwijt minder dan ’t leven geeft want weten wat je niet beleeft en wat voor altijd de pijn blijft de stem, ’t huis, ’t onmisbare lijf ontkent volmondiger de verachting dwars door de angstigste afwachting zwijgt op hoorafstand, traag…
R.E.N.S.13 april 2025Lees meer >

Onder moeders vleugels

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 378
En zo beweegt ze voort, traag als tijd, zonder haast, haar elegante vleugels licht gespreid, het kind veilig in haar armen. De omliggende ruimte mag wel groot zijn, maar hier is het precies klein genoeg, voor liefde die niets vraagt — en alles draagt.…
CB10 mei 2025Lees meer >

De band met de natuur

hartenkreet
2.5 met 274 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Stil bos ademt mee zonlicht raakt mijn open hart ik word weer heel zacht Traag loop ik door het gras, de wind strijkt langs mijn huid. De bomen ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.…
CB4 augustus 2025Lees meer >

Wanneer herfst ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 339
De geur van vochtige aarde stijgt op uit het gedempte pad, mos en regen mengen zich tot een diepe, zoete adem, ik hoor het druppen in de verte, een trage cadans, alsof de tedere wereld haar hartslag zacht laat horen.…
CB2 oktober 2025Lees meer >

Periodiek Systeem

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 328
handleiding voor deze tijd, zeg me waar je blijft, deze oneindig lijkende dagen als wij niet samen zijn; ik krijg geen grip op te beklimmen bergen, geen Olympus rijzend voor mij vandaag, geen tergend trage Helikon waar het gemis ooit gelaagd als zijn muzische prooi begon.…
Simone de B.28 februari 2026Lees meer >

Navond van de bouwmeester

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 229
Geen zuil meer, geen naam, geen strijd die rechtop moet blijven — alleen nog dit: een trage, onzichtbare bloei. Navond, navond, eindige avond, waarin zelfs steen leert ademen.…

De Wedergeboorte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 183
Ik haatte plots de stilte en de nacht, Die alle schoonheid traag had omgebracht. ​Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd De harde korst van angst en ijs aaneen. Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd, Geen weemoed meer die weent om kille steen.…

Geblakerde oerkrijger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 96
Kikkers, glad en traag, kalmpjes bezwijkend, door jouw ogen kijkend, mij recht in het midden, onder één lichtende komeet, zomaar slapen wij in.…

Bosfluisteringen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 23
Tussen stammen schuift zonlicht over het bosgroen een blad blijft liggen Traag wandel ik onder het dichte bladerdak, waar de ochtendwind zacht de oude takken raakt. De lucht draagt een milde geur van mos en aarde, en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.…
CB1 november 2026Lees meer >

ik ging naar aldi om wat wijn te halen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.136
en voor mijn oude hond die traag achter mij gaat zich nauwelijks nog bewust is van zijn laatste dagen wat frikadellen premium brand per tien verpakt.…

Berekende Gok

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Dus moet ik wel gokken op dat ene paard Dat stampt van onmacht in zijn stal In jouw vingers is de weelde samengebald Om van jouw vel nog maar te zwijgen Alleen, het weigert mijn blos en zweet Dus heb ik het luchtkasteel maar gesloopt En de kwellende schim verdreven Aan de feestdis Maak ik mezelf wijs Dat ik jou niet mis Alhoewel Traag…
Wim Veen11 januari 2005Lees meer >

het houdt niet op

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.078
de golfstroom breugels alle schilderijen die vloeien in elkaar over fanfares een droom geen moment vast om ze te beschrijven Jeroen Bosch blazers en droom hoeveel gestalten gezichten ook nimmer een stilte die verveelt steeds die vertwijfeling en schroom splijtend vol overtuiging een spook dan opgebouwd door innerlijke stemmen traag…

Sprietjes gras met druppels water op het groen

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Van verre kondigt hij zijn aantocht aan Koude lucht stroomt langzaam langs mijn benen Tot er een korte stilte volgt Met trage stappen komt hij dichterbij Nog steeds roept hij: Ik kom eraan!…

De eenzame schoonheid

poëzie
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.749
0, helpt mij de trage hemelen schragen. Draagt ze met mij! Laag hangen de wolken over de gronden - Varen voorbij! Houde' u de donkere steden gebonden In hun galei? Dof dreunt de zee onder de eenzame luchten Aan Hollands zij! Late' u die sterreke steden niet vluchten Diep uit de wei? Hoog gaan de schuimende kantlende golven.…