2249 resultaten.
de ballade van George Stinney
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.129 de jongen, een kind nog
kijkt met zijn kleine zus
naar het schouwspel
van de traag malende kaken
de melancholieke oogopslag
het hartstochtelijke loeien
de jongen, een kind nog
kijkt naar zijn kleine zus
ze maakt bokkensprongen
schatert en loeit
het meisje ontlokt een glimlach
aan het gezicht van grote broer
de jongen, een kind nog…
Caleidoscopisch
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
572 Als snelle haas knaag ik op de wortelvelden
van trage boeren op ronkende tractoren,
die met hun buksen meestal mis schieten.
Als dolfijn in het heldere bassin te Harderwijk
doe ik braaf mijn kunstjes en vul ik mijn maag
met de haringen, die Babette mij toewerpt.
Als mier klier ik mee op de mierenhoop.…
Tour de France 2016
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 Weken heeft hij erheen geleefd
naar deze belangrijke dag,
voor hem- en velen een heel feest
dat ie de Tour volgen mag.
2 Juli, de ochtend loopt traag
moeten nog even weg vandaag
wel op tijd terug zijn hoor
want de Tour, daar leeft ie voor.…
Ochtendstond geeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Het is vroege ochtend
de dag staat op het punt te ontwaken
in een trage slow motion beweging,
net als haar denken
dat nog binnensmonds gaapt.…
Blijham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Een flits, een klap
rook uit de motor en traag,
de koers corrigeren
van alles proberen
ze dalen, ze vallen omlaag.
Noodlanding proberen, hoesten
in de rook tasten in het rond
bidden tussen hoop en vrees
Holy Mary full of grace
steeds dichter bij de zee, de grond.…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood
uit gewoonte is overgeslagen
ver buiten ligt het park
met beelden bleek ongemoeid
veilig verstomd in hun ijzig marmer
de witte schilvers huid zijn
van een mediterrane zomer
een tuin overwoekerd buiten het seizoen
de sculpturen met de traag…
Visioenen en dromen bewaak ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 De ene dag lopen we traag en dan soms even niet,
kijken we naar buiten en voelen onderling stroom gaan
als we elkaar aan kijken weten we waar we staan.
Vroeger had je al honger en smulde van mij
kleedde mij vaak blij met je positieve woorden aan met zij.
Lief weet je bent gemaakt om je dagelijks te bewegen.…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 In het traag ontwaken
hoor ik de stilte achter mijn stem
en overstijg de roes van mijn dromen.
Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens
wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt
haar zoete parfum
tussen witte regen vervagend.…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik een symboliek in steen,
wel op overdrachtelijke wijz'
ik zoek in de lucht een brug
met een verlichtende zucht
blazend of in een gerucht
het gaat over, ik noem dat
de trage…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 grieks vuur in het dal
een oude geschiedenis
van gras
de heuvels zijn traag
gestrande schepen
de lange droom is
een middag
oude rotsen als
het versteende bekken
van een offerdier
Ik ben alom het wijde pad
badend in de hemel
ligt een verlaten fort.…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij was voortaan gedoemd met trage voeten
de tredmolen te treden van het lot
en in den blinde, tastend naar 't verleden,
te draaien rond Delila als zijn god.
Toch kwam de dag dat hij zou zegevieren,
want in hem groeide stil een grote kracht.
Hij trok zijn godentempel in de dood
en als een held herrees hij uit de nacht.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Dit vlakke land, weids, adembenemend leeg,
altijd hangt er kille mist of nevel,
vaak valt er trage regen,
gaan de dagen in stemmig grijs gekleed.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Het water draagt de trage
dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever,
verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet.
Geur van vochtige aarde stijgt op uit
donkere voren in het land waar wortels zich rekken in
hun slaap en wachten op opkomende zon.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Zon glijdt traag naar beneden, haar goud breekt in dui-
zend vonken, en laat patronen dansen op de golfjes die zich bijna niet verroeren.
Een vogel scheert laag over het water, de
vleugels bijna stil alsof hij zich niet los kan maken van
de betovering van de ondergang van de dag.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Hier spreekt de stilte luider dan de
stemmen van de wereld, in het trage ruisen van
bladeren, het mysterieuze ritme van het woud. Onder mij dragen
wortels eeuwen aan verborgen verhalen, voelbaar in elke vezel van mijn lichte huid.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 De zilveren stem van een mees roept
mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg
mee, nog even traag. Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een
diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
vergeet te sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 ochtendmist
‘n eerste turquoise lucht vergist
als ‘n prooi van ‘n primaire kleur
die verdichting richt op willekeur
verwijt minder dan ’t leven geeft
want weten wat je niet beleeft
en wat voor altijd de pijn blijft
de stem, ’t huis, ’t onmisbare lijf
ontkent volmondiger de verachting
dwars door de angstigste afwachting
zwijgt op hoorafstand, traag…
Onder moeders vleugels
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
378 En zo beweegt ze voort, traag als tijd,
zonder haast, haar elegante vleugels licht gespreid,
het kind veilig in haar armen. De omliggende ruimte mag wel groot
zijn, maar hier is het precies klein genoeg, voor liefde die niets vraagt — en alles draagt.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 Stil bos ademt mee
zonlicht raakt mijn open hart
ik word weer heel zacht
Traag loop ik door het gras,
de wind strijkt langs mijn huid. De bomen
ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept
iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte pad, mos en regen
mengen zich tot een diepe, zoete adem, ik hoor het druppen in
de verte, een trage cadans, alsof de tedere wereld haar hartslag zacht laat horen.…
Periodiek Systeem
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
328 handleiding voor deze tijd,
zeg me waar je blijft,
deze oneindig lijkende dagen
als wij niet samen zijn;
ik krijg geen grip
op te beklimmen bergen,
geen Olympus rijzend
voor mij vandaag,
geen tergend trage Helikon
waar het gemis ooit gelaagd
als zijn muzische prooi begon.…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Geen zuil meer, geen naam,
geen strijd die rechtop moet blijven —
alleen nog dit:
een trage, onzichtbare bloei.
Navond, navond,
eindige avond,
waarin zelfs steen leert ademen.…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Ik haatte plots de stilte en de nacht,
Die alle schoonheid traag had omgebracht.
Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd
De harde korst van angst en ijs aaneen.
Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd,
Geen weemoed meer die weent om kille steen.…
Geblakerde oerkrijger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
96 Kikkers, glad en traag,
kalmpjes bezwijkend,
door jouw ogen kijkend,
mij recht in het midden,
onder één lichtende komeet,
zomaar slapen wij in.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Tussen stammen
schuift zonlicht over het bosgroen
een blad blijft liggen
Traag wandel ik onder het dichte bladerdak,
waar de ochtendwind zacht de oude takken raakt.
De lucht draagt een milde geur van mos en aarde,
en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.…
ik ging naar aldi om wat wijn te halen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.136 en voor mijn oude hond die traag achter mij gaat
zich nauwelijks nog bewust is van zijn laatste dagen
wat frikadellen premium brand per tien verpakt.…
Berekende Gok
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.682 Dus moet ik wel gokken op dat ene paard
Dat stampt van onmacht in zijn stal
In jouw vingers is de weelde samengebald
Om van jouw vel nog maar te zwijgen
Alleen, het weigert mijn blos en zweet
Dus heb ik het luchtkasteel maar gesloopt
En de kwellende schim verdreven
Aan de feestdis
Maak ik mezelf wijs
Dat ik jou niet mis
Alhoewel
Traag…
het houdt niet op
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.078 de golfstroom
breugels alle schilderijen die vloeien
in elkaar over fanfares een droom
geen moment vast om ze te beschrijven
Jeroen Bosch blazers en droom
hoeveel gestalten gezichten ook
nimmer een stilte die verveelt
steeds die vertwijfeling en schroom
splijtend vol overtuiging een spook
dan opgebouwd door innerlijke stemmen
traag…
Sprietjes gras met druppels water op het groen
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.094 Van verre kondigt hij zijn aantocht aan
Koude lucht stroomt langzaam langs mijn benen
Tot er een korte stilte volgt
Met trage stappen komt hij dichterbij
Nog steeds roept hij: Ik kom eraan!…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 0, helpt mij de trage hemelen schragen.
Draagt ze met mij!
Laag hangen de wolken over de gronden -
Varen voorbij!
Houde' u de donkere steden gebonden
In hun galei?
Dof dreunt de zee onder de eenzame luchten
Aan Hollands zij!
Late' u die sterreke steden niet vluchten
Diep uit de wei?
Hoog gaan de schuimende kantlende golven.…