3063 resultaten.
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van…
Mijn illusie
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
510 Ik sta in de schaduw van jouw schaduw en kijk naar je gezicht,
deels helder, deels duister, maar van binnenuit verlicht.
In mijn droom, droom jij van mij, toch ontwaak ik steeds alleen.
Alleen, maar niet eenzaam met toch jouw warmte om me heen.
Is jouw zijn, bij mij zijn of slechts zijn in de puurste zin?…
De Schaduw
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
768 Verenigd tot het duister je omhult
Licht bepaalt de scherpte van de rand
Het is je eerste vriend en blijft tot je leven is vervuld
Hij gaat voor niemand aan de kant
Je wordt achtervolgd en ingehaald
Soms gaat hij verloren achter iemand anders
Gebundeld wanneer omringd door medestanders
Hij is in elke taal vertaald
Bij een overdadige zon…
Waar vandaan toch al die tranen...
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
633 Waar vandaan toch al die tranen,
wat gebeurt er in mijn ziel;
‘k Weet niet wat er staat te treuren
waar het duister binnenviel,
maar ik wil de hoop bewaren,
licht zien in de dageraad,
mensen groeten in het donker,
weer herkennen hun gelaat.…
ANDERHALVE EEUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Het jaar achttienhonderdvijfenvijftig schenkt
de Papoease wildernis een lichtstraal;
daarin glanst Gods Woord vol onversaagde taal,
die het duister vorst, het verguisde wenkt.
De Blijde Boodschap wordt geweerd of gekrenkt...
Toverpriesters horen een nieuw verhaal,
willen strijd, sterken hun geheime zaal.…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
't GESCHIEDDE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
664 De strijd van redders en drenkelingen
woedt slechts weinig harde, duistere uren.
Men zal het eeuwen lang kunnen bezingen.
Die ondergang wil korte tijd duren,
omhelst waarschijnlijk meer ervaringen
dan heel een mensenleven kan besturen.…
VERVAL
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.480 Want nog mag het wijze duister weten
hoe vlammen hier laaiden bij kasteelbal,
waar feestangst steeds "trots der burcht" zou heten.…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 Duistere golven vloeien traag, maar dreigen
in de nacht vol onheilspellend gebroed.
Sterren verlichten het verdrukte gemoed,
dat voortdurend klinkt als gedempt hijgen,
een schuivend gekraak van brekende twijgen.
Plotseling klinkt een veelbelovend "toet!"…
AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.584 'k Werp van mij af alle persoonlijkheid,
Licht en duister van tegenwoordigheid,
Laat zinken van mij de verleden tijd,
En zie in 't gulden licht dat om haar breidt,
Alleen de nu- en toekomst-werklijkheid,
Alleen haar stil gelaat, haar heerlijkheid.…
Averechts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Gelijk een aal in slijmerig snot
zo glibbert hij langs duistere sporen,
het laag allooi behoedend voor een
welverdiend verblijf in het cachot.
Eén met hen betwist hij ieder ander
die het waagt aan duimschroeven te draaien.
Vrijheid eisend voor hen die snaaien
wordt hij geducht als tegenstander.…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 Al eeuwen staat het geschreven in kranten:
In dit land worden kleine meisjes groot;
Hier hebben vrienden ook duistere kanten
En het eind van de reis is hier de dood!
Beklonken schreeuwt men het uit bij de dromen
Die veel hebben verloren; ook hun zin –
Hier weet men: aan geluk moet een eind komen.…
Struikgewas des levens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 donker als de nacht
Takken en doorns op het pad van de dromen
Achter hem een bewandeld pad
Gemaakt door de droom van een enkeling
Bewandeld door de volgeling
Meegaan in een droom van de voorganger
Het aanbod is verleidelijk door eenvoud
Deze weg is hem niet gegeven,
De droom is persoonlijk, obstakels op de weg
Hij kiest voor de weg door het duister…
Nachtgezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Zou je mij willen beloven
dat de duisternacht verdraagzaam blijkt
voor alle mensen die lijden
in ontheemde landen in den verre
je doet geen oog meer dicht
als het duister volstaat in haar falen
iedereen in de steek gelaten
met meer wanhoop dan jou lief is
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als schemering de vormen doet vervagen
en kleuren hun helderheid ontneemt,
als uit de ruimte boven ons het duister neerdaalt,
nauw merkbaar de dag onder zijn hoede neemt,
dan komt de nacht tot leven.…
Voorbereiding.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.460 Lucifer verjaagt het duister,
Eer de schone Dageraad
Haar gespan ter heirbaan laat.
Leer ook eerst het valse kennen,
En uw hals het juk ontwennen,
Daar gij aan gekluisterd zijt;
Dat ge dan met vrijer zinnen
't Ware goed moogt leren minnen,
Van beneveling bevrijd.…
Prima Ballerina
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 Waarom ligt er een prima ballerina
op een dikke Duitser
Is de dikke Duister rijk, nee
Is hij een machtig man, nee
Is hij woest aantrekkelijk, nee
Kan hij haar muze zijn, nee
Waarom ligt er dan een prima ballerina
op een dikke Duitser
Heeft ze een afwijking
Wordt ze gedwongen, gechanteerd
Zoekt ze rijpheid en geborgenheid
Of wordt ze…
Verongelijkte engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Stel dat ik hemel en aarde
tot papier zo dun zou schaven
je lid zou niet meer plassen
geen hoon werd meer gehoord
Priem je tong
door je platgeperste lippen
tuit ze en fluit
maar een lasterlijke deun
Mijn haren vonken je
tot de komende nachtgestalten
als het duister
jouw licht komt doven
Ik zal over grauwbesmette
takken hangen
en…
Levenstriomf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 In verrassende vormen van velerlei pracht
schijnt het stralendste licht na duistere dracht.
O, zie al die kleuren en ruik ook die geuren!
Ze zijn weer gekomen de lente-lichte-dromen
de gouden beloftes van de eeuwige jeugd.…
Woordenschat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 De adelaar vloog weg
geen poëzie bleef achter
maar zoekt een nieuwe weg
Zijn roepstem klinkt
steeds zachter
Langs de weg
achter de heg
en verdwijnt dan
in de verte
in het duister
.…
Mijn hart ligt in deze woning
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
719 Het is, waar ál het kwade, wat donker
duister was en scheen... door mijn goede inborst
gezuiverd gaat worden!
Hier ligt mijn hart, mijn leven, geluk
ziel en zaligheid.
Hier wil ik wonen, ja
wél tot in zalige en eeuwige vergetelheid!
Mijn leven, mijn lust en goedertieren
ik ga ze hier simpelweg botvieren...…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.619 Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik,
vele huiden ver, in een beschuttend duister.
Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase
in de metagalactische astronautiek.
Nu ligt hij ineengedoken, slaapt.
------------------------------------------------------------
uit: 'Einde en begin', 1999.…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 De poëzie komt over me als een droom
Vol sterren en een lijfelijke nacht
Van duister, waar me een hel gelaat van licht
En vriendelijke ogen - enkel dat gelaat,
Want ál de rest is nevel zonder vorm.…
Verborgen stemmen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 kreunen van de vals gestemde instrumenten
de kraag opgestoken in het geschoren griend,
wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht
en met z’n zwaarste bas
recipieert het sluipend donker
zich op tonen dieper dan de diepste plas,
maar na vandaag worden de
octaven in een hand gebald
reactie op het duister…
Eigen evolutie ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 het licht wordt zwak omdat
het woord weer zwijgt,
ben ik te laf en moet ik opstaan
als het duister de zon overstijgt?
laat mij uit het lijden verlossen
tot het pleit is beslecht. Ben ik
de laatste haring in een lege oceaan,
gekaakt en in het brons te worden gelegd?
om in een eigen evolutie op te staan?…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 Ik denk aan Mithras, eens tot licht geboren
maar in de duistere crypt voorgoed bezworen,
en hoor de wind die door de spleten fluit.…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand
houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet
die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft
hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen
zijn winters en mijn slaap streelt de nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens…
vier en geniet - van harte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
933 vier met volle teugen
de gave van de jeugd
zoals de ouden beminnen
de gift van jaren
vier met volle teugen
de groei van de ervaring
de sprong in het duister
het spontane en het onopzettelijke
vier met volle teugen
de lust van leven
in de hartstocht zelf
met genot te betalen
vier met volle teugen
het heftige en het ergerlijke
want…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is
het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen door
de droogte van het hout, het duister…
Levend verleden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Mijn duistere wereld is
vol oude spoken. Het lijkt
zo lang geleden; toch de
deur ernaar staat nog open.
Ik treed naar binnen en
vind een wereld van weleer.
Voor het verleden dat zwijgt
leg ik mijn bloemen neer. ik zie
in de verte de contouren van een
graf. Een kruis door een leven,
dat nam toen het niet meer gaf.…