2296 resultaten.
kus mijn tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Dan heb ik nog een laatste wens in mijn leven,
Om samen met jou te beleven,
Dat de neergaande zon in het verre westen de aarde kust,
En zegt, slaap wel mijn lief morgen ben ik weer terug, ben gerust.…
No-fight zone
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
478 Tabasaranen
Aguliërs, Koemukken en Avaren
En Lezgiërs temidden van Tsjetsjenen
De vechtersbazen van de Kaukasus
Het valt niet mee daar voor een doorsnee Rus
Te zingen lachen huilen werken samen
Met Taten en Azeri's en Tsjetsjenen
Lees Tommy Wieringa's 'Dit zijn de namen'
Geschiedenis...maar wat gebeurt vandaag
Ten noorden van de kust…
'Vaarwel!'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 als hij klaar is maakt hij armgebaren
Ik noem hem vaak meneer de ingenieur
een bouwmeester van zijn nog klein heelal
het schoolplein, atelier van poort tot deur
daar leest en schaakt hij, test een skippybal
Hij heeft het hoogste woord, kent duur noch rust
naar vaders voorbeeld, vol met grap en grol
en met een moeder die hem
's avonds kust…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 O, hoe verrast dit breken mij: geen zuivere dageraad, maar omgekeerd,
waar schaduwen dieper worden juist als zon de hemel kust.
De wind draait, brengt een geur van verre regen mee,
en laat mijn huid tintelen alsof hij rouwt om wat voorgoed verdween.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Ik hou van je als de wilde wind de aarde kust,
als de zee haar zout in mijn aderen giet,
als ochtendglans blijft hangen op wat zich opent.
Hoop is het ding met veren dat zwijgt en toch ontploft,
de bloem die in stilte explodeert tot oneindigheid,
in de kamer waar het licht alleen tot ons spreekt.…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 toe,
die door moerassige
Germaanse streken
door diepe rivieren,
de geweldige vaart der wolken
met kracht door de nabijzijnde noordpool
de schepen ijzingwekkender aantastte en uiteendreef
over de open vlakten der oceaan
of langs steile britse kliffen
en gallische rotsen of verborgen ondiepe banken van doggers
en wadden langs kusten…
‘Raad: laat mij maar’ (thuis blijven)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 Dan lig je liever aan de Noordzee-
kust te kotsen
(voor minder kosten nog wel!).…
VERWACHTING
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.317 klateren,
Met een onverduldig branden,
Met onwederhoudbre val,
Alle Wateren
Zich in ’t dal;
Daarop scheiden
Zich de vloeden
Om de landen door te spoeden;
Daarop spreiden
Zich de stromen
Langs verscheiden
Bed en zomen;
Daarop breken
Honderd beken,
Met een daverend geluid,
Haastig uit;
Zij doorkruisen
Zonder rust
Alle streken,
Iedre kust…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 ogen blonk
En zij bood mij vol alsem, die nog in mij brandt
De albasten kelk van haar holle hand
Maar toen ik daar stond bij mijn lievekens graf
daar knopte en daar bloeide haar zwarte staf
tot hij rozen droeg als een rozelaar
Vele blanke en veel rode bij elkaar
Zij slingerde van zich de gordelslang
En tranen besproeiden haar bleke wang
Ik kuste…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 met hemelen schip
hij had hen allen weggebracht
om nooit meer aan te meren
uit het duister van de nacht
Vermoeid zet hij zich neder
daar op die verlaten ka
daar hoort hij de zang
der meerminnen in zijn gehoor
zoet zalvend zijn de woorden
velen gingen hem reeds voor
Berustend glijdt hij in het water
omarmt door de nimf die hem kust…
Nooit meer....
hartenkreet
4.0 met 52 stemmen
1.722 Maar ik weet het, je doet
het niet bewust,
dingen zijn gewoon
zoals ze zijn,
maar de gedachte dat je
hem vol liefde kust,
doet mij inwendig zo'n
vreselijke pijn....…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 Volkomen verrassing slaat toe, hard en zacht,
zoals de zee met haar branding de kust wast,
zoals de bloem haar ogen opendoet voor de zon.
En het doet goed als een verouderde pelgrim,
die teruggekeerd is van een uitgeholde queeste
en uitgehongerd een zoete en sterke boterham eet.…
Verlangende lijd ik mijn gemis.
gedicht
3.3 met 24 stemmen
37.480 Wel menigmaal ontbond 'k mijn haar
en rusttë in een sterke arm,
en menig troostend lippenpaar
kuste mijn moeë voeten warm...…
oudjaar
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
2.619 een laatste vuurpijl
vonkenregen spat uiteen
inktzwart fluweel omfloerst het oude jaar
dat daag'lijks lied en luim alsmede
beleden zeer vergruisd tot stof en
mijmering vergaarde
een gouden ster
geheime gelofte in een flits naar de maan
kust in haar stervensuur beland uitgeblust
en moegestreden zwarte aarde die gewillig
gelijk een geduldig…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Daar weet geen één de stille troost,
Die door m'n kale kamer bloost,
‘t En is geen zonlicht van de Oost,
‘t En is geen lief dat kust en koost...
Het is een oude beeltenis
Van hem, die schoon van eenvoud is
en prachtig droeg z'n droefenis...
Gezelle... m'n goede Gezelle!…
De Nacht
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.210 Mijn handen die jouw gezicht teder omhelzen
Mijn mond die jouw lippen kust
Mijn lichaam tegen dat van jou gedrukt
Omringd door het maanlicht van de opkomende maan
schrijf ik dit gedicht
Ik ben gezwicht
Ik geef me over
Mijn hart is veroverd
Je hebt me betoverd
Een tinteling was hetgene wat me tot beroering bracht
Een aangenaam gevoel, lang…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 schaduw
leven dicht
*
alsmaar door en door
drijvend op verleden tranen
van vreugde of verdriet
het is om het even
immers zaad sterft in groei
naar bloei
in wit en rood werd ik gewenst
mij groene rozen beloofd
met grijze gladiolen volgde ik
de ladder omhoog
of struikelde over de sporten
opdat mijn lippen zo vaak
de droge aarde kusten…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Ik vraag de winter om aan de kust te
zorgen voor witte kerst uit m’n jeugd.
Mensen als zandkorrels op het strand
op afstand lijken ze allemaal op elkaar
maar vergroot is geen korrel dezelfde.
Alle dagen zijn gelijk, ze trekken
naamloos aan mijn vensters voorbij.…
Als Pavarotti
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.365 waar je beter stil kon staan
want het olielampje viel
en alles stond in lichterlaaie
sneller dan ik zingen kon
zong ik - met één couplet te gaan
Naar de haaien - naar de haaien
lief - we gaan er naar de haaien
en mijn lief sprong in het water
en ik dook er achteraan
op mijn gitaar die ik toen vasthield
en mij verderop zou dragen
naar de kust…
De dood, dat is, niet meer de zon zien
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.359 De dood, met vreemde lach, heeft leven lief,
De dood, hij komt het goede leven halen
En kust het weg; geruiseloze dief,
Sluipt hij de poorten langs en de portalen.
De dood, gij wildet zijn gelaat niet zien,
Maar nu gij hem gezien hebt, werd gij stille,
En legt U heen, en lacht tot hem misschien,
En zijt geworden, tot een zonder wille.…
Hallo!
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
672 Je was nu eens niet vol fake, maar heel duidelijk
jezelf, ook dat waardeerde ik, maar engel van mij,
we zijn beiden teveel engel om in elkaar op te gaan,
zulke bovenaardse liefde ontploft nu eenmaal en je
weet zelf wel hoe destructief onze passie escaleerde,
ook al wensten we naïef het tegendeel, wonderwerken
van de goden en godinnen, kusten…
Babel
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.246 druiven hun vertrouwde huis
verlieten om door haastige of trage laarzen geplet
met Amsterdamse modder ongegeneerd naast alle
soorten schoeisel de laatste liefde te bedrijven
Sandalwood, olijven en geitenkaas omarmen
vriendschappelijk verse wafels van Goudse stroop
Schreeuwende bakbananen tussen bloedende mango's
Het alledaagse stadsrumoer kust…
ELLIE LUST, lust voor onze levens!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
988 ELLIE LUST, EEN KUST, "EEN MUST" KORTOM, EEN LUST VOOR ONZE LEVENS!…
De zang der zee.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.076 In paarlende randen
Langs fulpene stranden;
In kuivende branden
Op rotsige kust.
In zwijgende nachten
Van star'lende prachten
Vol donkre gedachten
Van godlijke rust.
In blauwende dagen,
Als dromende vagen
De golven, die dragen
Het zonnelicht mee.…
Handelsgeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Maar met takels en lieren,
is het dat de hijskraan zachtjes zucht,
zodra de lading krachtig met haar
lippen het grijs cement aan wal een welkom kust.
Grote schuiten lopen binnen.
Kolen, cokes en koffiebonen,
zo gek kun je ‘t niet verzinnen,
maar het moet wel de moeite lonen,
Valt er goed garen van te spinnen?…
De vrouwe en de jager
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
651 je me aan
Jouw pure schoonheid
Kan ik niet weerstaan
Vrouwlief, oh vrouwlief
Ik lijd diep en stil
Want jij bent al wat ik wil
(Instrumentaal)
Vrouwlief, oh vrouwlief
Ik lijd diep en stil
Want jij bent al wat ik wil
De vrouwe, geschrokken
Zwom snel als zij kon
Naar d' andere oever
Ver weg van de zon
De jager, de arme
Hij kuste…
Wiking Harald
poëzie
4.0 met 1 stemmen
988 Stout strandt de Wiking Harald
Op Vlaandrens grijze kust,
Met zijn ontembre Noren,
Op goud en wijn belust.
Doch Vlaandrens Grave, Baldwin,
Nog jong, reeds wijd vermaard,
Toont ras zijn heldendaden,
Zijn kloeke Vlaamse aard.
Hij rent door Vlaandrens wouden,
Springt over stronk en gracht...…
OP HET GEZICHT VAN TREKKENDE KRAANVOGELS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.441 Staar, vrolijk juichend, naar de Kust,
Waar aller Zorgen woeling rust;
Waar Smarte knaagt, noch Twistvuur brandt,
Noch Zinbekoring strikken spant!
Mijn Ziel - daar is uw Vaderland!
1818.…
AAN ZEE
poëzie
4.0 met 3 stemmen
991 Of, van Cythera losgewoeld,
Een eiland, dat naar hier gespoeld,
Het gloeien zijner lustpriëlen
In weerschijn op de zee doet spelen,
En vol van vogelstemmen
Groen naar de kust komt zwemmen?
Of roeien uit de mist meerminnen
Haar peerlend lijf op koele vinnen?…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 Dit kostelijke plekje is voor kinderen en ons een lust
'n uitzicht dat ons steeds met verse moed wakker kust.
De nevel maakt soms alles wit, toch blijven seizoenen
beslist niet in gebreke voor de ochtend is verstreken.…