2623 resultaten.
Bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Zie niet hoe het blad aan de Linde zich ontvouwd.
Mijn hoofd zit vol.
Ik loop door zonder te zien.
Zolang als mijn voeten me nog willen dragen.
Had ik maar oog voor de vogels, symbool van vrijheid.
Verderop in de straat zie ik iemand met een blij gemoed.
Mijn God, dat is precies wat ik mis.…
Geloven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.237 Wanneer ik nu in de oude bladen lees
En zie het wonder beeld-werk van die tijden,
Die nog voor 't heil-begerig oog belijden
Een geloven, dat hoog boven werelds vrees
En hel en dood en wat het meeste dees
Tijden onteert: kil onverschillig lijden
Van weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden,
Des dervend nu doolt menig hart als wees;
Dan…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt in
een schaduw velt zich
rekt zich over alledaagse zaken
het zal mij niet meer raken
langzaam sluit ik alles af
mijn hopen, dromen, vergezochte idealen
mijn angsten, stiltes in
mijn levendige falen
weg, verdwenen,
het blad…
Allerzielen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
4.613 'k Heb bij woeste windgeweld
't geel gebladert dwarren zien
en onwetend op de knien
neergezakt en nagedacht
dat de dood met 't mensdom lacht
lijk de wind met 't dorre blad ...
Kranke mensdom, sta hier wat
bij de graven. 't Wormgekriel
knaagt aan 't lichaam; maar de ziel,
waar is zij?…
PS: Het wonder
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.156 In de kleinste kurketrekkert
een rankje omhoog, bloesemt een groen hoedje
ernaast, piepklein de druif, wordt dat een toetje
of zelfs wijn, trosjes overal rondom, merk
wit, onbekend, blad wijduit, een groots vlechtwerk
naar de zon, bol bladerdak dat zo zoetjes,
vol kietelende tentakeltjes, moet je
zien, wat een wingerd, weelderig, verlekkerd…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 Ze geeft zoals de vogel krijgt,
zoals de boom zomaar z’n blaad'ren.
Ze geeft me rust, en maakt me blij,
‘k zie haar mij omgeven,
mij doordringen,
ze is mijn wezen.
Hoe mijn leven reilt en zeilt,
wat zou ik hoeven vrezen.…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 de regen berijdt het blad waaronder
transparante vleugels geen houvast
vinden konden, tot in de lente zal zwijgen,
als een kale boom op een oude prent,
die zijn oude wortels voelt verstijven.
Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht
naar de zon gericht om die in te lijven op
een punt waar de horizon op het water rust.…
Diffuse?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 hierin zijn de
melancholieke glitters
niet weg te denken,
verstrooiing heeft zich in
formule van de taal vastgelegd,
Het zwijgt, maakt stil,
de duisternis wordt diffuse
en is mij kwijt, ik zie de schaduw
die met zijn ego vecht en bedriegt,
ik leg de huid af
maar dan ben ik een vreemde
voor mijzelf, een onwillig
en onbeschreven blad…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm zich ver weg glimlachend op
vogels en vlinders vragen asiel
onder dikke rieten daken die als mantels voor elk seizoen
om de schouders van hoeves en hofstedes hangen
een eerste blad…
Ouderdom (Thuiszorg 5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 De tatoe verrimpelt haar teen
in een herfstig blad.
Groeven langs haar neus
inmiddels diep genoeg
om alle zwarte puntjes
erboven te dragen.
Terwijl haar onderkin
altijd al haar mondhoeken
naar beneden trok,
hangt haar ooit anorectisch
afgetraind buikje
als een spons omlaag
waar het de driehoek afsopt.…
Novalis
gedicht
2.6 met 11 stemmen
11.766 Zijn ogen waren onnatuurlijk groot,
De bleke handen te roerloos voor daden -
Zoals een bloem uitbloeit met open bladen,
Droomde zijn leven open naar de dood.…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Hoogbejaarde woudreuzen, in blad of kaal,
zien eerbiedig neer, beschermen klein leven:
nietig -maar onblusbaar!- brandt hier jeugdtaal.…
Een nieuwe stilte ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
521 Op de rug van de geest
werd met zwarte inkt
geschreven als graffiti
op mijn verouderd hart en
op ongerept papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje en
een kortstondig leven had,
nimmer bleef het een
onbeschreven blad
waarmee de wereld
wordt volgeklad,
onverschillig voor het einde
en voor het “zijn”…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...
dan hangt het daar, als een bewijs
van een voorbije zomer.
Vol met zang en nieuw leven,
en met een zekere belofte...
Want die winter duurt maar even.…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Het eerste blad dat valt
één enkel blaadje
ja, dat kan gemist.
Tot de herfst hen roept,
alle bladeren los te laten
nodigt kinderen zich te vermaken
met de droge kleuren vol geluid.…
Bloemkrans
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.010 rozenblad doet stijgen,
De Erinnring in 't vergeet-mij-nietje beeft;
Als Hope fladdert in de groene twijgen,
De Rouw in 't lover der cypresse zweeft;
Als Jaloezij de gele tulp doet hijgen,
De Glorie in de frissen lauwer leeft:
Dan diende ik U een bonte krans te schenken,
Waaruit ge U álle kleuren toe zag wenken
Op 't levendig fluweel van blad…
Waar twee zich kussen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
955 En de boom schiet vroeger in bot en blad,
of een zomerse regen geregend had;
luid schalt door de lovers der voog'len lied
alsof 't feestdag ware, - en dat is 't toch niet!
En, ware ook de zon al bij 't ondergaan,
de aard lacht, als waar' ze nauw opgestaan!…
Paradijs
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 met weinig bladeren
zijn gehuld in herfsttooi
Kijk rondom nog eens goed
zegt een stem in mij
ervaar wat je werkelijk ziet
en het is iets wat die stem
mij inderdaad ook doen doet
Ik ben misschien een beetje van de wijs
en op dat moment breekt de zon
door het wolkendek
trekt mij hoofd omhoog legt
hem voorzichtig in mijn nek
een enkel blad…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Op de rand van mijn
innerlijke beschaving
waarin ik zwelg, ik
leg mijn huid af maar
ongeacht de huidskleur
blijf ik een vreemde telg,
een dwarrelend blad
de wind wrikt vergeefs aan
de verandering van kleuren,
hoe spreekt men de taal uit waarin
de dichters zijn gestorven?…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Paars-rood kleuren de hortensia's de tuin,
die is bedekt met gevallen blad.
Koolmezen, roodborstjes en vinken,
klampen zich aan een vetbol vast,
die ik in de appelboom gehangen had.
In de vroege ochtend warmt de zon,
de wit berijpte bomen.
Alles lijkt in brand te staan zonder vuur.…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De jaargetijden geven ze kleur en kaalte
mijn nee wellicht ons positivisme leeft door
in elke scheut in elk blad en elke zonnestraal
blijft ook dat wat verankerd is steeds verlichten.…
Het geschrevene blijft?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Woorden wonen niet in boeken,
ze leven in mensenhoofden, onder
stenen, tussen rottend blad
witte sporen van paddenstoelen
wel gesponnen, net niet klaar om te
gebruiken, vervloekt door herkomst en
afkomst doorzichtig glas, onbreekbaar
als druppels regen in een schemerplas
hun gelijkenis met de maat der dingen,
ongenaakbaar als onvoltooide…
Stille uitbarsting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 Met denderend geraas rolt de traan
als een druppel van een blad
via een stromend beekje door het dal.
Langs rotsblokken golft het op en neer
het lot van een vrije val bergafwaarts
tijdens een bulderende waterval.
Geruisloos volgt de laatste traan de rivier
introvert gevuld met het souvenir
van een klevend heimelijk icoon.…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 als enig antwoord, dat ik vind en bedenken kon en
mij bevrijden zou, dan leg ik al het onmogelijke bloot
als in het verteerde blad de winter komt aangeslopen
aan de purperen horizon verschijnt een streepje rood.…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 schoon is het
om de blaad’ren te zien zweven in
de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind…
dichterlijke octrooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 de late gast
de winter loert vanuit het wolkendek
en bekommert zich alvast om een
nieuwe kou te schenken die deze bolling
van de aarde kan opslaan
in haar nog te schrijven kroniek
de geest is vluchtig en hangt binnenkort
als een ijzig schreien aan de vorst
die rijkdom verwart met liefde
struik en boom vasten en snoeien
hun laatste blad…
Clint Eastwood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
775 Cowboys die de koeien
Over eindeloze heuvels
En rotsachtig gesteente
Van de prairies lieten grazen
Zo'n bende die je kende
Van de boeken van Karl May
Met Winnetou, Old Shatterhand,
De bladen die we lazen
Ze kwamen in de jaren zestig
Op tv, nog in zwart-wit,
De helden van papier
Groeiden op het witte doek
______________________…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 als een baken voor de vele reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde…