Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Bevrijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 627
Zie niet hoe het blad aan de Linde zich ontvouwd. Mijn hoofd zit vol. Ik loop door zonder te zien. Zolang als mijn voeten me nog willen dragen. Had ik maar oog voor de vogels, symbool van vrijheid. Verderop in de straat zie ik iemand met een blij gemoed. Mijn God, dat is precies wat ik mis.…

Geloven

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.237
Wanneer ik nu in de oude bladen lees En zie het wonder beeld-werk van die tijden, Die nog voor 't heil-begerig oog belijden Een geloven, dat hoog boven werelds vrees En hel en dood en wat het meeste dees Tijden onteert: kil onverschillig lijden Van weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden, Des dervend nu doolt menig hart als wees; Dan…

De nacht valt in

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
'n schamper licht het heeft geen kleur geen geur het zal natuurlijk nooit echt duren de nacht valt in een schaduw velt zich rekt zich over alledaagse zaken het zal mij niet meer raken langzaam sluit ik alles af mijn hopen, dromen, vergezochte idealen mijn angsten, stiltes in mijn levendige falen weg, verdwenen, het blad…
John Kroos25 september 2013Lees meer >

Allerzielen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.613
'k Heb bij woeste windgeweld 't geel gebladert dwarren zien en onwetend op de knien neergezakt en nagedacht dat de dood met 't mensdom lacht lijk de wind met 't dorre blad ... Kranke mensdom, sta hier wat bij de graven. 't Wormgekriel knaagt aan 't lichaam; maar de ziel, waar is zij?…

PS: Het wonder

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.156
In de kleinste kurketrekkert een rankje omhoog, bloesemt een groen hoedje ernaast, piepklein de druif, wordt dat een toetje of zelfs wijn, trosjes overal rondom, merk wit, onbekend, blad wijduit, een groots vlechtwerk naar de zon, bol bladerdak dat zo zoetjes, vol kietelende tentakeltjes, moet je zien, wat een wingerd, weelderig, verlekkerd…

Aandacht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Ze geeft zoals de vogel krijgt, zoals de boom zomaar z’n blaad'ren. Ze geeft me rust, en maakt me blij, ‘k zie haar mij omgeven, mij doordringen, ze is mijn wezen. Hoe mijn leven reilt en zeilt, wat zou ik hoeven vrezen.…
Ralameimaar15 januari 2014Lees meer >

Waar de horizon op rust...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
de regen berijdt het blad waaronder transparante vleugels geen houvast vinden konden, tot in de lente zal zwijgen, als een kale boom op een oude prent, die zijn oude wortels voelt verstijven. Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht naar de zon gericht om die in te lijven op een punt waar de horizon op het water rust.…
Pama9 maart 2014Lees meer >

Diffuse?

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 389
hierin zijn de melancholieke glitters niet weg te denken, verstrooiing heeft zich in formule van de taal vastgelegd, Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt, ik zie de schaduw die met zijn ego vecht en bedriegt, ik leg de huid af maar dan ben ik een vreemde voor mijzelf, een onwillig en onbeschreven blad…
Pama3 september 2014Lees meer >

Als dagen breken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt het solide bladerdak sterft gestaag naar loszittende pannen met het zicht op dit speelgerei warmt een koude storm zich ver weg glimlachend op vogels en vlinders vragen asiel onder dikke rieten daken die als mantels voor elk seizoen om de schouders van hoeves en hofstedes hangen een eerste blad…

Ouderdom (Thuiszorg 5)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
De tatoe verrimpelt haar teen in een herfstig blad. Groeven langs haar neus inmiddels diep genoeg om alle zwarte puntjes erboven te dragen. Terwijl haar onderkin altijd al haar mondhoeken naar beneden trok, hangt haar ooit anorectisch afgetraind buikje als een spons omlaag waar het de driehoek afsopt.…

Novalis

gedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 11.766
Zijn ogen waren onnatuurlijk groot, De bleke handen te roerloos voor daden - Zoals een bloem uitbloeit met open bladen, Droomde zijn leven open naar de dood.…

Olterterper wapen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Hoogbejaarde woudreuzen, in blad of kaal, zien eerbiedig neer, beschermen klein leven: nietig -maar onblusbaar!- brandt hier jeugdtaal.…
Han Messie19 november 2015Lees meer >

Een nieuwe stilte ?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Op de rug van de geest werd met zwarte inkt geschreven als graffiti op mijn verouderd hart en op ongerept papier, ook wat de prullenbak niet vrat, ontdaan van alle franje en een kortstondig leven had, nimmer bleef het een onbeschreven blad waarmee de wereld wordt volgeklad, onverschillig voor het einde en voor het “zijn”…
Pama2 januari 2016Lees meer >

Zomer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Ik weet dat dit zo is, want strakjes als de winter komt, het blad verdwijnt door sneeuw en ijs... dan hangt het daar, als een bewijs van een voorbije zomer. Vol met zang en nieuw leven, en met een zekere belofte... Want die winter duurt maar even.…
Antje20 mei 2016Lees meer >

kringloop

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
de bladeren vallen in ontelbare kleuren vormen en getallen van bomen naar benee zij dwarrelen gedwee, nemen de zomer mee kleuren met hun kleed de grijze aarden wallen de tak, het blad, de steel, de nerf wurmen zich weemoedig in de aarde ondergaan het ondergronds bederf om verder nog dan ver te gaan in waarde vergaan, verlaten…

De seizoenen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voor een lente, een zomer Een herfst mondt uit in wat…

Herkenningspunten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Het eerste blad dat valt één enkel blaadje ja, dat kan gemist. Tot de herfst hen roept, alle bladeren los te laten nodigt kinderen zich te vermaken met de droge kleuren vol geluid.…

Bloemkrans

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.010
rozenblad doet stijgen, De Erinnring in 't vergeet-mij-nietje beeft; Als Hope fladdert in de groene twijgen, De Rouw in 't lover der cypresse zweeft; Als Jaloezij de gele tulp doet hijgen, De Glorie in de frissen lauwer leeft: Dan diende ik U een bonte krans te schenken, Waaruit ge U álle kleuren toe zag wenken Op 't levendig fluweel van blad…

Waar twee zich kussen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 955
En de boom schiet vroeger in bot en blad, of een zomerse regen geregend had; luid schalt door de lovers der voog'len lied alsof 't feestdag ware, - en dat is 't toch niet! En, ware ook de zon al bij 't ondergaan, de aard lacht, als waar' ze nauw opgestaan!…
Pol de Mont23 november 2017Lees meer >

Paradijs

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
met weinig bladeren zijn gehuld in herfsttooi Kijk rondom nog eens goed zegt een stem in mij ervaar wat je werkelijk ziet en het is iets wat die stem mij inderdaad ook doen doet Ik ben misschien een beetje van de wijs en op dat moment breekt de zon door het wolkendek trekt mij hoofd omhoog legt hem voorzichtig in mijn nek een enkel blad…
c. ale13 december 2017Lees meer >

Diffuse?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Op de rand van mijn innerlijke beschaving waarin ik zwelg, ik leg mijn huid af maar ongeacht de huidskleur blijf ik een vreemde telg, een dwarrelend blad de wind wrikt vergeefs aan de verandering van kleuren, hoe spreekt men de taal uit waarin de dichters zijn gestorven?…
Pama2 december 2018Lees meer >

De Mistral

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Paars-rood kleuren de hortensia's de tuin, die is bedekt met gevallen blad. Koolmezen, roodborstjes en vinken, klampen zich aan een vetbol vast, die ik in de appelboom gehangen had. In de vroege ochtend warmt de zon, de wit berijpte bomen. Alles lijkt in brand te staan zonder vuur.…

Weer even in die aula

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
De jaargetijden geven ze kleur en kaalte mijn nee wellicht ons positivisme leeft door in elke scheut in elk blad en elke zonnestraal blijft ook dat wat verankerd is steeds verlichten.…

Het geschrevene blijft?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Woorden wonen niet in boeken, ze leven in mensenhoofden, onder stenen, tussen rottend blad witte sporen van paddenstoelen wel gesponnen, net niet klaar om te gebruiken, vervloekt door herkomst en afkomst doorzichtig glas, onbreekbaar als druppels regen in een schemerplas hun gelijkenis met de maat der dingen, ongenaakbaar als onvoltooide…
Pama16 mei 2019Lees meer >

Stille uitbarsting

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Met denderend geraas rolt de traan als een druppel van een blad via een stromend beekje door het dal. Langs rotsblokken golft het op en neer het lot van een vrije val bergafwaarts tijdens een bulderende waterval. Geruisloos volgt de laatste traan de rivier introvert gevuld met het souvenir van een klevend heimelijk icoon.…

Herfstsonate

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
als enig antwoord, dat ik vind en bedenken kon en mij bevrijden zou, dan leg ik al het onmogelijke bloot als in het verteerde blad de winter komt aangeslopen aan de purperen horizon verschijnt een streepje rood.…
Pama3 oktober 2019Lees meer >

Herfst perikelen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
schoon is het om de blaad’ren te zien zweven in de wind opgetild oker goud of geel getint ik kijk naar de bomen en zie hoe de rode gloed van de late zon zich langs de hemel spreidt ‘t hart breekt van t ontroerd mensen kind bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid dat weet dat na dit najaarsspel van blad en wind…

dichterlijke octrooi

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
de late gast de winter loert vanuit het wolkendek en bekommert zich alvast om een nieuwe kou te schenken die deze bolling van de aarde kan opslaan in haar nog te schrijven kroniek de geest is vluchtig en hangt binnenkort als een ijzig schreien aan de vorst die rijkdom verwart met liefde struik en boom vasten en snoeien hun laatste blad…
elze6 november 2019Lees meer >

Clint Eastwood

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Cowboys die de koeien Over eindeloze heuvels En rotsachtig gesteente Van de prairies lieten grazen Zo'n bende die je kende Van de boeken van Karl May Met Winnetou, Old Shatterhand, De bladen die we lazen Ze kwamen in de jaren zestig Op tv, nog in zwart-wit, De helden van papier Groeiden op het witte doek ______________________…
Olean31 mei 2020Lees meer >

een lied voor de eik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 395
als een baken voor de vele reizigers statisch en fier zijn takken zwaaiend zijn wortels ankerend in de aarde groeide hij onwankelbaar ieder jaar droogte storm en regen trotserend mooier en machtig krachtiger weer terwijl zijn fluisterend blad luisterde naar dat wat de jaren hem vertelden over wie er in het heden passeerden wat hun gedroomde…