2620 resultaten.
een beetje begrip
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.064 de man in het wit lachte in het geniep
vandaag is het mijn dag en het is zo gepiept
verdiende beloning wraak in mijner hand
de kans die het bood een pijnlijke tand
zo begripvol de amtenaar was in het verleden
mee denkend doch zonder de omstandigheden
dacht de tandarts echter vol begrip in het heden
dit is het moment hier heb ik om gebeden…
Een nieuwe start
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.681 Zolang ik blijf leven in het verleden
en steeds weer denk aan al die pijn;
mij niet kan richten op het heden,
zal er voor mij geen toekomst zijn.
Toch is er ook nu voor mij wel een lichtpunt,
omdat ik nog steeds achter mijn besluit kan staan.
En ik weet dat het ook míj is gegund,
in liefde en geluk ooit verder te gaan.…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 U van een volk dat
U zo diep veracht,
U graait in ons leven,
U plundert ons huis,
En wat U niet vindt
Begeert U het meeste
Ons hart krijgt U nooit in
Uw macht
Vroeger is nu een verre ster
een vreemd vijandig land
met vreemde harde mensen
harde stemmen,
harde hand
En de schatten van mijn
kindertijd als wrakhout op het strand
Het heden…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois gebied
alware God immer aanwezig
en tot op heden…
Haar laatste woning
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.551 (verhuisbericht van een oude moeder)
ik wil zo graag vertellen
maar wou dat ik het wist
ik krijg het niet meer helder
mijn geest verdwijnt - steeds vaker -
in dikke, grijze mist
de beelden van herinnering
en beelden van het heden
lopen in wirwar door elkaar
ik ben op reis in het verleden
en blijf steeds vaker daar
toch, soms ben…
Vergeefs
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.085 De toekomst vangt een tijd
van louter voltooid verleden
aan mij sleurt het heden.
Er is niets wezenlijks te zeggen
dat mij of een ander verder brengt
alleen van wat er niet toe doet
valt misschien iets uit te leggen
iets te duiden of aan te wijzen
maar telkens wist het vergeten.
Ik heb geen richting
ik tol om mijn eigen as.…
draalster (draaikont)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
987 ook al waart gij heden
de allergetrouwsten
en ditmaal wellicht
geen draalster
toch zijt gij een heuker
die als bij een
dompige neveling
aalwaardig
uw grei vergaart
genaak mij niet,
gij Brutus
gij onthoudt zich
van gemenstig gedrag
ik vertrouw nimmer
uw geplogenheid
slechts hervallen
in uw zwartigheid
is uw streven…
In een vriendenrol
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.032 In milde glans ontluikt voor onze treden
Een bloei, des nijvre plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voorbij 't Genoeg van Heden
Op 't Veel van Morgen staart.
Dat zó - mijn Vriend! - dat zó ons heil moog' duren!…
Zierikzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
871 Gebouwen nog in oude stijl,
Mààr…..denkend in het heden!
Neemt U soms eens een snipperdag,
Gaat U dan dààr eens kijken!
Die gevels…., poorten….., dat stadhuis,
Zullen Uw blik verrijken!
Dat stadje aan de waterkant,
Het blijft mij steeds bekoren,
Mijn leven lang, want ….”ik heb mijn hart
in Zierikzee verloren!…
Als een cactus
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
579 daar
in weerwil van je harde schermen
een bloeiend teder leven
voor wie volhardt is zonneklaar
jij kunt je hart wel voluit geven
je over de ander ook ontfermen
terwijl je meer nog naar verkwikking dorst
verzacht toch al jouw stekelkorst
met het vaardiger dragen van verleden
en een langzaam groeiend besef
dat je kunt schitteren in het heden…
Samen de toekomst in.
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.151 Één liefde, één leven
Één leven, één wereld
Één wereld, van ons allen
Wees bij mij, elke ochtend
Elke nacht, elke dag
Wees bij mij, hoor bij mij
Je bent niet alleen, niet nu
Niet morgen, niet heden
Bij mij ben je nooit alleen
Ik heb jou gemaakt, leren zingen
Leren dichten, leren lief te hebben
Vooral mij lief te hebben
Wij zijn…
Veendorp
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 schemer
hun loon halen in 't café duurt
al gauw een halve liter jenever
Jongens met kort geknipte haren
meisjes met een ernstig gezicht
op grafstenen lees ik hun namen
Ik leef me in, voel hun dromen
ken hun toekomst van armoe en plicht
het zijn sprookjes waarin ze geloven
Ze troosten mij zonder woorden
als ik bedroefd terugkeer in 't heden…
ik ga gebeden kraken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 explosies door de hel
strofen scherpten zich
aan glas, gebroken
rond een muf verleden
alliteraties groeven
gaten voor het graf van
zinnen die zijn overleden
omdat niemand om ze gaf
hoofden stil, gespitste oren
de koets was al verloren
de paarden zijn gemend
bagage is ons niet gekend
hoeven trappen desolaat
ik ga gebeden kraken
heden…
De oude speeltuin
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 Het zwarte heden balt zich samen
in het wit van de speeltuin uit mijn jeugd,
beelden van weleer vertalen zich
tot contrastvolle beelden die wederklinken
in zwart/wit op celluloid.
De harde g klinkt zacht
in de speeltuin uit mijn jeugd,
lijnenspelen van het verleden
wederklinken tot oude mechanismen
die prachtige principes zijn.…
Vertrouwen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
6.441 Voedt je angst voor aanraking in het heden,
je vertrouwen in mannen lijkt voorgoed kapot.
Ik reik mijn hand om jou te helpen,
om je te bevrijden uit deze hel.
Laat míj je bloedende hart stelpen,
want vertrouwen kan je míj wel.…
De lengte van dagen
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.869 Even lucht tussen morgen en heden,
waken en dromen, dronken en gezond: boodschap,
vervolg en punt uit.
De firma List en Theater antedateert op carnaval,
levert op je schuiladres het bewijs af van
zijn onderkin leeftijd z'n goed fatsoen.…
Ik vlucht voor hen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
968 Door dagen, maar vooral door nachten
vlucht ik voor hen
schimmen uit verleden, heden mijn belagers
trachten me te achterhalen
door het wegenlabirinth van eigen geest
bevreesd, klim ik langs bange paden
blindelings tastend, zoekend naar
(ach, laat hij bestaan) die schakelaar,
barrierre tussen licht en duister
hees gefluister overspoelt mij…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Wij zullen iedre slag van 't Noodlot weren;
wij zijn de toekomst, 't heden en 't voorheen;
laat de eeuwen immer wentlen, gaan en keren:
slechts wij bestaan op aarde en anders géén;
en heel het leven zullen wij beheren,
want 't gaat uit ons en 't slaat in òns alleen.
1898…
SNEEUWDAG
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.318 ‘k Sta aan de grens van zijn verheerlijkt heden,
Maar wie durft ongeroepen verder treden?…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Ogen die elkaar niet zien,
hout op hout de woede van het lichaam,
draaiend in het cirucusspel van heden.
Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.…
Titelloos
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
861 mijn bijdrage van heden
houdt werkelijk niets in
kent geen verleden of morgen
het is als wakker worden
zonder zorgen
iets gaan ondernemen
heeft dan geen enkele zin
vandaar deze holle woorden
want die zijn in ons koude
kikkerlandje meer dan genoeg
het enige wat ik heb te vieren
is de zege op de laatste mier
die ik langs de achterkant van…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 Mogen we vergeten van het verleden
kunnen we het hoofd verwijten
dat het
of het heden vergeven
dat het
een hoofd heeft vergeten
het is een vraag geen vraag
vaagweg
heeft het een mond in de einder
een stilleven in lood gedompeld
vertraagd
met kiezels in de schedel
is het improviserende
met vlokken in de wimpers
de hoge noot van…
In een harnas van bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
873 Het is aeonen geleden
dat de hemel tot de aarde sprak
dat de wind
land en water brak in zeven zeeën
in een uitbarsting van hevige weeën
dat ieder elkaars taal verstond
en Orion de Schorpioen verslond
Zo is de tijd vergleden
lichtjaren verder naar het heden
Er woekert flora uit oeroude zaden
verspreid door weer en wind
die men op…
Gebed voor een kerncentrale
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
742 Onze Vader, die in de hemel zijt
* Wij hadden U liever op aarde gehad
Uw Naam worde geheiligd
* Awel, de zondeval moet Gij effectief toch hebben gewild
Uw Rijk kome
* Wij geven communicatief de voorkeur aan een republiek
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel
* België regeert heel goed zonder baas
Geef ons heden ons dagelijks brood…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Het blijkt een ervaring die al snel verveeld,
met alleen het heden als spiegelbeeld.
Geen enkel moment ontspringt aan de dans,
jager en prooi hebben elk maar één kans.…
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 Ik heb de dag van heden doorgebracht
zoals hij voor een oude vrouw kan wezen:
wat gewerkt, wat gewandeld, wat gelezen,
en over vele dingen nagedacht.
En verder heb ik met schaamte erkend
dat ik te snel naar de pen heb gegrepen:
had ik mijn oordeel wat fijner geslepen,
ik had mijn medemensen niet gekrenkt.…
Pastorale
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Uit de magistrale opkomst van de zon,
de pastorale dirigent zonder winstbejag
waar alles eindigt en begon, de opmaat
neemt in een vlammende paukenslag, het
veld bestrijkt van ieder instrument en de
liefde bespeelt, waar de zin z’n hoop aan
ontleent van het heden, maar ook postuum.…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Waarin het heden wordt gewist,
en het verleden verzonken ligt
als marskramer die zijn waren
reeds lang had verkocht boven een
wolkendek dat naar verdieping leidt.…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Tussen graven hangt het heden
hangend in een rauw gedicht
op de graven staan de namen
van wie om het leven kwamen
Elke steen draagt een verhaal:
opgegroeid
voortgebracht
neergelegd
en als het meezit,
generaties lang
herhaald
Al naar het noodlot
heeft bepaald.
Ja, stof genoeg,
maar wie wil lezen?
Ikzelf liever niet.…
Eerste vraag
gedicht
3.6 met 7 stemmen
5.187 ' Hoe ik ook geduldig probeerde het
haar uit te leggen, drie, vier keer, dat ze al
jaren geleden niet meer zelfstandig wonen
kon, niet goed ter been, mijn geboortejaar
wist ze feilloos, maar niet dat waarin we
heden leefden, dat 'diepblauw' de kleur
van de deur van haar grootouderlijk huis
was geweest, maar niet hoe de verpleegster
heette…