2556 resultaten.
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Er woedt een storm van ijzer
bleek bacchanaal geknoopt om
het roekeloos eiland lijnen dat
als een zwaar lichaam zwijgt,
verzonken in dronken slaap.
Lange sporen omarmen elkaar
onder licht van de maan.
De laatste trein is ratelend
in de nacht gegaan.
Lege wagens zuchten,
schuifdeuren half open.…
Verder Is Alles Rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Razende stormen geselen schuiten
Vreselijk angstig is men in kajuiten
Zo ver weg van de reddende kust
Vuurrode hanen met oranje kammen
Kraaien zo hard als sirenes bij vlammen
Die laaien en niet willen worden geblust
Van alle tijden de Amerikanen
Nu strijdend met trauma’s als veteranen
Geen vrede meer vindend bij ‘In God we trust’
Verder…
Het Italiaans
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.487 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.…
VADERS VIOOLSPEL
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.054 Zelfs in regen en storm leek de weg mij niet lang —
Waarom moet ik nu dromen van die viool
En verlangen zo droef naar zijn kus op mijn wang?
Ik was nog zó jong, een zó argeloos kind!
'k Had zózeer nog van node zijn liefde en zijn steun.
'k Riep, toen 'k hém niet meer had: — ‘Is er géen, die mij mint?’…
MIJN LIEF
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 ben jouw aapie
en jij die van mij
we zij elkaars ballast
en toch ook elkaars slaapie
nu en altijd zij aan zij
ik ving je op toen je ooit viel
en jij bewaart ons evenwicht – zo stabiel
laat wolken maar vrij drijven
aan een vredig blauwe lucht
laat de zon al of niet uitbundig schijnen
laat ze toch doen wat ze zo graag wil
laat de wind storm…
Oerbron
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
411 oerbron van het leven
moederoog van de witte zon
tegen de
vernietigende stralen van de
zon koester ik geen wrok meer nadat de
twee zwarte raven neergezegen
met een hoed
op m'n hoofd laat ik me ontroeren in
het groene landschap met de toren en de koeien
wanneer de
donkere wolken straffeloos overdrijven; aan
komt stormen boven de korenvelden…
samen alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 vele landen tegelijkertijd
voor iedereen die het horen wil
ter bemoediging een oud lied
dat ons helpt te navigeren
door de dagen van isolement
waarin wij op afstand slechts
elkaar de handen reiken kunnen
zacht of oorverdovend hard
ieder op zijn eigen sterkte
zingt of neuriet het bekende lied
dat wij nooit alleen lopen zullen
door welke storm…
BLIJE SPRAAK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Bij het grote Pinksterfeest te Jeruzalem
laten Jezus' volgelingen woorden luiden
vol laaiend vuur en wilde stormen
Joden hierheen gekomen uit verre landen
herkennen allemaal hun eigen taal
horen eerbiedig verwonderd of spottend toe
tijdens alleen afgezonderd bidden
of luid tezamen God aanroepen
kunnen gevoelens gedachten overtreffen
woorden…
Voor mij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Zijn lange armen zwiepen soms alle kanten uit,
in hagel storm en regenvlagen.
Nu staat hij rustig,
wat verfrommeld uit te hijgen.
Een eenzame tak bovenop
wiegt zachtjes heen en weer,
alsof hij zegt: “Och, och.”
Alle jaren die ik hier woon,
staat hij er al.
In de morgen is mijn eerste blik voor hem.…
Gevoelstaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
409 Naar wilde storm, die raast.
Zien, hoe zonder grenzen,
vrije vogels wegen vinden,
naar een onbestemde horizon.
Zien, hoe onze angst verdampt.
Samen, hand in hand gaan zitten.
Elkaars innige gevoelens delen.
In de liefde die we zoeken.
In de liefde die ons vindt.…
Wat Is Toch Die Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 soms zo ongewenst
soms zo overdonderend
zo aangrijpend zo verstommend
die ons zo ontstemd
soms is het dat ze ons verrast
stilte die meedogenloos vertelt
na weer een uitbarsting zo ongepast
van zinloos oorlogsgeweld
soms dreigend als de storm opkomt
soms bedient ze je op je wenken
biedt ze je de ruimte om na te denken
en worden oplossingen…
Klaas Knot, president van de Nederlandsche Bank
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
855 Ik niet, passend bij zijn naam
laat hij met zijn eiken kop
iedereen verstaan hoe vast hij
in financiële stormen
recht overeind blijft staan
Een golfbreker, een rots
Voor de hardheid van de euro
Neerlands houvast, Neerlands trots
Ach, hoe kan een mens zich vergissen
Die harde eikenhouten kop
schoof hij gedwee in Draghi’s strop
Klaas…
Rien du tout
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
596 Zelden riekt het onderwijsveld
naar stinkende wonden
zachte heelmeesters
kent het niet
Een onderwijskracht
verdient er minder
dan zijn laatste syllabe
Juist in een stille
kracht schuilt de kunst
een vonk te laten ontbranden
Zij verdient meer
als kracht in de storm
en rots in de branding
de jonge docente
Rijpend tot baken…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 ik heb inzicht mevrouw
tegenslag, stoplicht, willekeur,
ik laat me niet tot ongelukken verleiden
niet vandaag meneer
kan het, mag het, steeds wordt er in het brein gepleit,
ik blijf de droommens behagen
berispt door de chaos en de storm
terug naar het begin
de eeuwige rivier
op zoek naar de zee,
de mens bestaat in zijn droom
van hoop…
GROEN LICHT
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
609 ik heb inzicht mevrouw
tegenslag, stoplicht, willekeur,
ik laat me niet tot ongelukken verleiden
niet vandaag meneer
kan, mag of mag niet, steeds wordt er gepleit,
ik blijf de droommens behagen
berispt door de chaos en de storm
terug naar het begin
de eeuwige rivier
op zoek naar de zee
de mens bestaat in zijn droom
van hoop en dood…
pubers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 zij rolt met haar ogen, haar blik op standje stil
woorden stormen als wolken wild door de lucht
ze woont met schuilend hart in haar kamer
een wereld apart, vol dromen en geheimen
een muur vol posters, een kast vol chaos
de playlist een mix van verdriet en applaus
de regels zijn rekbaar, de grenzen hun strijd
en in die chaos zoeken ze ook veiligheid…
Moederdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 De dagen vlieden, maar jouw blik blijft,
een licht dat nooit de storm vergiet.
Jouw lach is water dat verdriet doorspoelt,
jouw woord een zaad dat in mij groeit.
Jij bent het begin en het slot,
de hemel in een klein gebaar.
Want tijd verstilt waar liefde spreekt,
in jouw ogen lees ik heel het leven.…
Stilte na de drift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 het bestaan zelf
wordt er dun van
nadat het lawaai
wegvalt
blijft alleen
de kamer
van jezelf
het is vreemd
hoe stiltes
zwaarder kunnen zijn
dan klappen
soms denk ik
dat de mens
niet bang is
voor pijn
maar voor zachtheid
want zachtheid
vraagt meer moed
dan slaan
of schreeuwen
ik heb geleerd
niet te antwoorden
op elke storm…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Elke beurt een nieuwe golf,
elke zet een kleine storm
die mij dwingt rechtop te blijven.
En ergens, diep in het getij
van klinkers en medeklinkers,
weet ik dat het spel kantelt.
Dat zelfs jouw mooiste woord
ooit zijn glans verliest.
Dus leg ik neer wat ik heb,
zonder bravoure, zonder spijt.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke storm ging liggen,
daar je zelfs in de diepste schaduw een lichtje wist aan te steken.…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 Niets behoudt zijn glans in de storm
van het eeuwige méér.
Zelfs de liefde, te strak omarmd,
verandert in een kooi.
Het is de kunst van het loslaten
vlak voor de beker overstroomt.
Weten wanneer de cirkel rond is,
en het genoeg, in alle stilte,
voldoende te laten zijn.…
Zangerige neurodiversiteit
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
250 Het ritme helpt mij om de storm te sussen,
de prikkels te ordenen, tree voor tree
mijn praten is muziek, een eigen kompas,
en neemt de luisteraar in mijn melodie mee.
Luister niet alleen naar de klank van de toon,
maar hoor het verhaal dat eronder verschijnt
want in de zang van mijn eigenwijze stem,
is waar de ruis van de wereld verdwijnt.…
Beelden zonder oorsprong
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
141 Wat rest van een kind
wanneer de tijd
zich verplaatst
Een afdruk in het zand
Wind heeft randen
aangeraakt,
stormen trokken heen
stromingen verlegden
het oppervlak
Eb
Vloed
Niets bleef waar het was,
een verschijning
midden in het veranderde
een lijn die bekend lijkt,
geen afdruk van wat was
maar het zand
waarin tijd zichzelf…
Voetafdruk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
143 Nu de storm in mijn hoofd is gaan liggen,
blijft er slechts een ijzige stilte over.
De aarde ademt door, traag en onverschillig,
terwijl de klok de laatste uren weg tikt.
Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los;
als de menselijke voetafdruk vervaagt,
wint de natuur haar eigen adem terug.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 De motor werd de storm die in haar woedde,
zwart leer omarmde een lichaam, wild en vrij;
ze raasde door een stad van liefde, leugen en verlies,
steeds onderweg, geen stil compromis nabij.…
Ongeschreven
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
242 In het hart een stem
onhoorbaar, maar vol van kracht
waar liefde stil leeft
Er ligt een ongeschreven taal diep verscholen
in kamers waar het ritme eindelijk rust,
een zachte ademhaling na de zware storm
die alle twijfel langzaam uit het donker draagt.…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 De dikke schors getuigt van vele seizoenen,
getekend door de stormen van het verleden,
een levend pantser dat herinneringen bewaart
aan elke winter en elke zachte lente.
Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 De stormen veranderen het kleed van patroon
In nuanceringen ongekend schoon
Tot zo iets is geen mensenhand bij machte
Dit mag de mens alléén van God verwachten.…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 Diep uit de wereld spoot in macht'ge stralen
De kracht, die door de storm de schroef doet malen,
Dat hij, wazige schijf, schijnt stil te staan;
Mij, boven lichtende aarde in 't zwart verloren,
Zal 't sterrenlicht groeten met meteoren.
Het dreunt. - De aarde zinkt weg. - Vooruit, mijn zwaan!…