Alle inzendingen over storm

2556 resultaten.

Sorteren op:

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Er woedt een storm van ijzer bleek bacchanaal geknoopt om het roekeloos eiland lijnen dat als een zwaar lichaam zwijgt, verzonken in dronken slaap. Lange sporen omarmen elkaar onder licht van de maan. De laatste trein is ratelend in de nacht gegaan. Lege wagens zuchten, schuifdeuren half open.…

Verder Is Alles Rust

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Razende stormen geselen schuiten Vreselijk angstig is men in kajuiten Zo ver weg van de reddende kust Vuurrode hanen met oranje kammen Kraaien zo hard als sirenes bij vlammen Die laaien en niet willen worden geblust Van alle tijden de Amerikanen Nu strijdend met trauma’s als veteranen Geen vrede meer vindend bij ‘In God we trust’ Verder…
René Vis19 november 2016Lees meer >

Het Italiaans

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Maar meer nog u, o vaderlandse tonen, Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen; Die met de zang van Po en Tiber vliet, En godenlust door hart en aders giet, Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen, Met godenwil op 't menslijk hart bevelen, Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet, En donders voert, en bliksemend verplet.…

VADERS VIOOLSPEL

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Zelfs in regen en storm leek de weg mij niet lang — Waarom moet ik nu dromen van die viool En verlangen zo droef naar zijn kus op mijn wang? Ik was nog zó jong, een zó argeloos kind! 'k Had zózeer nog van node zijn liefde en zijn steun. 'k Riep, toen 'k hém niet meer had: — ‘Is er géen, die mij mint?’…

MIJN LIEF

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
ben jouw aapie en jij die van mij we zij elkaars ballast en toch ook elkaars slaapie nu en altijd zij aan zij ik ving je op toen je ooit viel en jij bewaart ons evenwicht – zo stabiel laat wolken maar vrij drijven aan een vredig blauwe lucht laat de zon al of niet uitbundig schijnen laat ze toch doen wat ze zo graag wil laat de wind storm…
catrinus1 oktober 2019Lees meer >

Oerbron

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 411
oerbron van het leven moederoog van de witte zon tegen de vernietigende stralen van de zon koester ik geen wrok meer nadat de twee zwarte raven neergezegen met een hoed op m'n hoofd laat ik me ontroeren in het groene landschap met de toren en de koeien wanneer de donkere wolken straffeloos overdrijven; aan komt stormen boven de korenvelden…

samen alleen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
vele landen tegelijkertijd voor iedereen die het horen wil ter bemoediging een oud lied dat ons helpt te navigeren door de dagen van isolement waarin wij op afstand slechts elkaar de handen reiken kunnen zacht of oorverdovend hard ieder op zijn eigen sterkte zingt of neuriet het bekende lied dat wij nooit alleen lopen zullen door welke storm…

BLIJE SPRAAK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Bij het grote Pinksterfeest te Jeruzalem laten Jezus' volgelingen woorden luiden vol laaiend vuur en wilde stormen Joden hierheen gekomen uit verre landen herkennen allemaal hun eigen taal horen eerbiedig verwonderd of spottend toe tijdens alleen afgezonderd bidden of luid tezamen God aanroepen kunnen gevoelens gedachten overtreffen woorden…

Voor mij...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Zijn lange armen zwiepen soms alle kanten uit, in hagel storm en regenvlagen. Nu staat hij rustig, wat verfrommeld uit te hijgen. Een eenzame tak bovenop wiegt zachtjes heen en weer, alsof hij zegt: “Och, och.” Alle jaren die ik hier woon, staat hij er al. In de morgen is mijn eerste blik voor hem.…
Antje12 juni 2021Lees meer >

Gevoelstaal

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
Naar wilde storm, die raast. Zien, hoe zonder grenzen, vrije vogels wegen vinden, naar een onbestemde horizon. Zien, hoe onze angst verdampt. Samen, hand in hand gaan zitten. Elkaars innige gevoelens delen. In de liefde die we zoeken. In de liefde die ons vindt.…

Wat Is Toch Die Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
soms zo ongewenst soms zo overdonderend zo aangrijpend zo verstommend die ons zo ontstemd soms is het dat ze ons verrast stilte die meedogenloos vertelt na weer een uitbarsting zo ongepast van zinloos oorlogsgeweld soms dreigend als de storm opkomt soms bedient ze je op je wenken biedt ze je de ruimte om na te denken en worden oplossingen…
catrinus2 januari 2022Lees meer >

Klaas Knot, president van de Nederlandsche Bank

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 855
Ik niet, passend bij zijn naam laat hij met zijn eiken kop iedereen verstaan hoe vast hij in financiële stormen recht overeind blijft staan Een golfbreker, een rots Voor de hardheid van de euro Neerlands houvast, Neerlands trots Ach, hoe kan een mens zich vergissen Die harde eikenhouten kop schoof hij gedwee in Draghi’s strop Klaas…

Rien du tout

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
Zelden riekt het onderwijsveld naar stinkende wonden zachte heelmeesters kent het niet Een onderwijskracht verdient er minder dan zijn laatste syllabe Juist in een stille kracht schuilt de kunst een vonk te laten ontbranden Zij verdient meer als kracht in de storm en rots in de branding de jonge docente Rijpend tot baken…
Max24 mei 2022Lees meer >

MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 585
ik heb inzicht mevrouw tegenslag, stoplicht, willekeur, ik laat me niet tot ongelukken verleiden niet vandaag meneer kan het, mag het, steeds wordt er in het brein gepleit, ik blijf de droommens behagen berispt door de chaos en de storm terug naar het begin de eeuwige rivier op zoek naar de zee, de mens bestaat in zijn droom van hoop…
Simon K.29 april 2023Lees meer >

GROEN LICHT

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
ik heb inzicht mevrouw tegenslag, stoplicht, willekeur, ik laat me niet tot ongelukken verleiden niet vandaag meneer kan, mag of mag niet, steeds wordt er gepleit, ik blijf de droommens behagen berispt door de chaos en de storm terug naar het begin de eeuwige rivier op zoek naar de zee de mens bestaat in zijn droom van hoop en dood…
Simon K.4 januari 2024Lees meer >

pubers

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
zij rolt met haar ogen, haar blik op standje stil woorden stormen als wolken wild door de lucht ze woont met schuilend hart in haar kamer een wereld apart, vol dromen en geheimen een muur vol posters, een kast vol chaos de playlist een mix van verdriet en applaus de regels zijn rekbaar, de grenzen hun strijd en in die chaos zoeken ze ook veiligheid…

Moederdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
De dagen vlieden, maar jouw blik blijft, een licht dat nooit de storm vergiet. Jouw lach is water dat verdriet doorspoelt, jouw woord een zaad dat in mij groeit. Jij bent het begin en het slot, de hemel in een klein gebaar. Want tijd verstilt waar liefde spreekt, in jouw ogen lees ik heel het leven.…

Stilte na de drift

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
het bestaan zelf wordt er dun van nadat het lawaai wegvalt blijft alleen de kamer van jezelf het is vreemd hoe stiltes zwaarder kunnen zijn dan klappen soms denk ik dat de mens niet bang is voor pijn maar voor zachtheid want zachtheid vraagt meer moed dan slaan of schreeuwen ik heb geleerd niet te antwoorden op elke storm…

‘in de schatkamer van vrede en stilte’

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 337
Zijn geest mag dan geslepen zijn, hij blijft een rauwe diamant; zijn kern die tot citadel verworden was, gescherpt in historische stormen, brandt al naar gelang het voorgaande, zo zondig dwalend door lege valleien, de verlaten bossen, al loslatend, trots overblijvend, levend met het stille monster van deze tijd.…
Lorenzo M.24 februari 2026Lees meer >

Waar het woord mij voorblijft

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 242
Elke beurt een nieuwe golf, elke zet een kleine storm die mij dwingt rechtop te blijven. En ergens, diep in het getij van klinkers en medeklinkers, weet ik dat het spel kantelt. Dat zelfs jouw mooiste woord ooit zijn glans verliest. Dus leg ik neer wat ik heb, zonder bravoure, zonder spijt.…

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
Je handen waren als een huis met open deuren, een plek waar woorden mochten rusten en elke storm ging liggen, daar je zelfs in de diepste schaduw een lichtje wist aan te steken.…
CB10 mei 2026Lees meer >

De grens van het genoeg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 171
Niets behoudt zijn glans in de storm van het eeuwige méér. Zelfs de liefde, te strak omarmd, verandert in een kooi. Het is de kunst van het loslaten vlak voor de beker overstroomt. Weten wanneer de cirkel rond is, en het genoeg, in alle stilte, voldoende te laten zijn.…

Zangerige neurodiversiteit

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 250
Het ritme helpt mij om de storm te sussen, de prikkels te ordenen, tree voor tree mijn praten is muziek, een eigen kompas, en neemt de luisteraar in mijn melodie mee. Luister niet alleen naar de klank van de toon, maar hoor het verhaal dat eronder verschijnt want in de zang van mijn eigenwijze stem, is waar de ruis van de wereld verdwijnt.…
mobar2 juli 2026Lees meer >

Beelden zonder oorsprong

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 141
Wat rest van een kind wanneer de tijd zich verplaatst Een afdruk in het zand Wind heeft randen aangeraakt, stormen trokken heen stromingen verlegden het oppervlak Eb Vloed Niets bleef waar het was, een verschijning midden in het veranderde een lijn die bekend lijkt, geen afdruk van wat was maar het zand waarin tijd zichzelf…
Silann Nara17 augustus 2026Lees meer >

Voetafdruk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 143
Nu de storm in mijn hoofd is gaan liggen, blijft er slechts een ijzige stilte over. De aarde ademt door, traag en onverschillig, terwijl de klok de laatste uren weg tikt. Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los; als de menselijke voetafdruk vervaagt, wint de natuur haar eigen adem terug.…

De stem die bleef

netgedicht
2.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 137
De motor werd de storm die in haar woedde, zwart leer omarmde een lichaam, wild en vrij; ze raasde door een stad van liefde, leugen en verlies, steeds onderweg, geen stil compromis nabij.…
CB27 september 2026Lees meer >

Ongeschreven

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 242
In het hart een stem onhoorbaar, maar vol van kracht waar liefde stil leeft Er ligt een ongeschreven taal diep verscholen in kamers waar het ritme eindelijk rust, een zachte ademhaling na de zware storm die alle twijfel langzaam uit het donker draagt.…
CB4 oktober 2026Lees meer >

Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
De dikke schors getuigt van vele seizoenen, getekend door de stormen van het verleden, een levend pantser dat herinneringen bewaart aan elke winter en elke zachte lente. Omhoog reiken de jonge, buigzame takken als open armen naar het oneindige blauw, ze vangen het gouden licht van de ochtend en dragen de belofte van frisgroen blad.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

Natuur

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.185
De stormen veranderen het kleed van patroon In nuanceringen ongekend schoon Tot zo iets is geen mensenhand bij machte Dit mag de mens alléén van God verwachten.…

'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.805
Diep uit de wereld spoot in macht'ge stralen De kracht, die door de storm de schroef doet malen, Dat hij, wazige schijf, schijnt stil te staan; Mij, boven lichtende aarde in 't zwart verloren, Zal 't sterrenlicht groeten met meteoren. Het dreunt. - De aarde zinkt weg. - Vooruit, mijn zwaan!…