3511 resultaten.
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Het feest van binnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
561 zij zat in de
schaduw van
het overvloedig
gouden licht dat
naar buiten viel
door de ramen
van het grote huis
rook de fijne
spijzen die
op de tafels
geserveerd
stonden zag de
rode twinkeling
in jaren oude wijn
nog waren er
geen gasten maar
het was een drukte
van belang
zij had nog wat
zwavelstokken voor
licht en warme hand…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 Nu je gevleugelde ziel de verre verte zoekt
nu jouw ruimte oneindig is - je hebt er lang op gewacht -
zal je dan nog één keer door het grote raam kijken?
de oude bomen van het park zien?
Nu ik de laatste keer aan je schrijf
nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft
zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?…
Schrijfparadijs
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 schrijft u rechts,
Schrijft u in het midden
Van uw eigen cabine
The entrance forbidden
Bewaakt door een schildwacht
Een links en een rechts
Een die op u lijkt
U aanbidt en begrijpt
De ander een deurpost
En toegang gelijk
Tot uw privé retraite
Uw schrijfparadijs
U sterft van de koude
In 't Huyze Behouden
Als op Nova Zembla
Op ramen…
In Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 langs lange trambanen
staren ramen als speurende ogen
kraaien wachten op kantelen
en op slanke draden
tot de laatste halte
die niemand ooit zag
soms klimmen woorden
als wollige dekens omhoog
langs gevels van huizen
en langs holle buizen
eens dacht ze dat hij het was
het rollen van het vehikel
deed het ovenrooster tikken
de kaarsen…
Niemand is een eiland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 het ‘alleen’ woont
prettig in het huis
gebouwd met
trouwe muren
en knusse hoeken
met ramen
dichtgeplakt voor
ogen die kijken
op de stoelen
zitten gedachten
te wachten
op hun beurt
ruziënde gevoelens
rennen rond de tafel
verschuilen zich voor
ogen die kijken
het ‘alleen’ woont
tussen klachten
krakende protesten
van ouderdom…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 kunnen kijken
fluister je langs de wind
van het naaiatelier
aan de gehorige kade
donder en bliksem
doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de deur dicht
ik draag een broek en ik sluit alle ramen…
Haar scherven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 uit hetzelfde glas is
ooit jouw spiegelbeeld
geboren dat na veel
oefenen en bewegen
ondanks kleine haperingen
in de motoriek bij
een onregelmatige
groei en incidentele
a- sychronie toch een
bewewgingspatroon
heeft ontwikkeld
in een dansant gaan
bijna los van de vloer
waar ooit haar
scherven vielen
juist met ogen
die als ramen
van…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
592 voor een moment zag ik haar
de zon door het raam
ze raakte me aan, ze raakte de zachte kant van mijn ziel
het heeft nog geen naam, maar het was een warm gebaar
een ander speelde met het hart van een kind
plotseling was ik even in de war
of was ik het die het verleden aanraakte
ja, dat moet het zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Door de week passeer ik 's avonds
ramen van mensen die van niets weten:
het paar dat al tien dagen kust
en overal wachtenden
Nergens vind ik de grootse schoonheid
waarvoor ik wil leven
Ik loop rond om mijn weemoed
te delen, herinneringen
aan mijn plannen en de jouwe
We amuseren ons
met gespeelde zelfgenoegzaamheid
en wijden ons aan het…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven
dienaar der duistere buitenissigheden
met schijt aan de b-b-boertige laarzen
gelapte ramen…
Meisje van lentetijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
316 Ze lacht niet luid, maar licht,
zoals regen op een raam.
In haar ogen danst het licht,
een glans die niemand schaamt.
Ze spreekt met handen, met gebaren,
meer waarheid dan geluid.
Wie haar ontmoet, vergeet zichzelf,
maar vindt iets nieuws, van binnenuit.
En als ze gaat — blijft iets bewegen,
een geur van hoop, van lentetijd.…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Bloem,
die achter zijn raam zingt:
“Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
en niet slapend denk ik aan de dood.”
Deze dagen,
steeds vaker,
wandel ik door mijzelf
en vind
de weg naar huis
niet meer.…
Toosten op ons geluk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 Pas nu
ik uit het raam kijk
en geen gracht zie
met zwanen, peddelaars
en mensen op het terras
voel ik dat het echt is
en ik niet logeer
in dit huis met een trap
en een vreemde wc
Zoë denkt aan vriendinnen
op de andere school
na de vakantie
Coco zet geurvlaggen om de tuin
Roesje mag nog niet naar buiten
en wij zien onszelf terug…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
261 u kijkt met grote ogen door het raam
terwijl u geniet van mijn Poëzie
het venster is van glas, spiegelend
ben ik dat, denkt u, het is een loser, die ik zie
met onkunde waarvoor ik me welllicht schaam
gelukkig weet u beter, uw ego is groot
dus aan geslepenheid geen gebrek
u geraakt niet snel uit het lood
maar wat de dichter in alle vroegte…
Het huisje aan de onderberm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
159 De oorlog stond al aan de horizon,
maar elke ochtend schoof de zon
het raam open, recht in mijn gezicht.
Nog te jong voor de schoolbanken –
de tijd had geen omheining –
speelde ik op de stille onderberm
bij de wagenmakerij.
Ik zag wilde duiven opvliegen uit de bomen,
konijnen schieten over de bleek.
Het is lang geleden.…
smokkelroutes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 armen
uit
om
meer wind te vangen
zo
indringend de trekkracht
van
hun wortelstelsel
te testen
en wolken jagen
als haastige geesten
door
vrij
hoog spel te spelen
maar
baldadig én verdwaasd
net
als regenbuien
te breken
echter is
dat
niet wat ik zie
de wereld verschuilt
haar verdrietig gezicht
door
dit
raam…
De sneeuw door alle spleten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
21 De sneeuw door alle spleten
Titel: De heilige en de wijnkan
De heilige man stond bij het raam
en keek de ganzen na in sneeuw
de wind joeg naalden door de straat
het huis kreeg kou door elke spleet
Hij lachte zacht om al dat snaatren
toen kwam de wijnkan om en om
waar vrouwen lachten bij de kachel
hij nam een slok en werd wat dom
Drink…
Ik vloog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik zat er maar alleen naast het raam en ik kreeg van een zachtjes fluisterende wind de opdracht om naar het land van Kali te vliegen.
Daar ligt de eindtijdstad.
Het land waar de vulkaan stoom en zwavel uitspuugt.…
Lieve anne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.255 harten kil
doet molens twijfelen
en stilaan wachten we
wachten tot jij
jij ontwaakt en in het prille gras
met blote voeten boe roept tot de koeien
en de natte neuzen zoent
zomaar de liefde rond strooit als
kruimels voor de mussen
je lach in de ochtend waar de
leeuwerik op wacht
ja dan kruipt hier de nevel terug
komt zonlicht door de ramen…
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 De tijd kruipt aan haar pols voorbij
zoals het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met…
Verloren zaterdagmiddag
gedicht
2.5 met 23 stemmen
12.762 Ze heeft een tafel, een raam, een telefoon en een grote zwarte stoel.
Ze zitde hele dag naast een thermoskan koffie en
kijkt naar pizzeria Piccolini waar mannen met
tuinslangen stoelen schoonspuiten.
Af en toe haalt ze een kam door haar haar.
Ze werd ziek en kon een paar dagen niet komen.…
Een kort verblijf
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.778 zaten
Een kort verblijf, dat was het zeker
Maar daardoor zeker niet minder fijn
Je liet weer liggen, je aansteker
Een herinnering aan ons samenzijn
Je liet hem bewust achter voor mij
Ik gaf jou mijn sigaretten
Daarmee maakte ik jou weer blij
Een nieuwe ontmoeting, niet te beletten
Ik kijk al uit naar je wederkeren
Tuur nu al door de ramen…
Vinho Verde
gedicht
2.6 met 135 stemmen
44.910 zet dit, mijn wijnglas water, voor het raam
en laat het staan, laat het water staan
tot u er niet langer door kunt zien, daardoor
echter, in de welving van het glas
om het water, wel het herfstlicht zilveren ziet
laat het nog een wijle staan, nee, afblijven, laat het staan
tot u door het opgehelderd water opnieuw het glas
niet ziet en door…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 bespat
spiegelen de ramen het licht
dat zacht van binnen gloeit
en versleten zinnen boeit
maar tijdens deze
te korte dagen
zijn er geen mensen meer
om wat glans te vragen
zie!…
Gemis
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.367 De zonnestralen glijden naar binnen door het raam.
Ze verwarmen m'n hele huis.
Waarom dringen ze nu niet door in mijn lichaam?
De natuur wordt weer prachtig.
De lucht is stralend blauw.
Je hoort hier toch vrolijk van te worden.
Waarom voel ik dan nog steeds die kou?
Je ziet de mensen genieten van de lente.…
Plotseling
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
2.503 Als plotseling een deurtje opengaat
dat al die tijd gesloten was
Als je met iemand praat
die altijd zo dicht bij je staat
maar niet was te bereiken
Dan merk je pas
dat leven alle kant op gaat
en ook bij situaties zonder hoop
die wendingen kan maken
waardoor het kluwen wordt ontward
en je een zucht kunt slaken
Dan slaan de ramen van je…
Plezierstorm
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.151 Op de eerste oktoberstorm
bouwen we onze luchtkastelen
met glazen ophaalbrug
en doorzichtige kantelen
in ongrijpbare dimensies
in een door wind geboetseerde vorm
Boven de bodemloze slotgracht
wemelt het van herfstvertier
vliegende vissen van snippers papier
voortgedreven door windkracht acht
In de toren duizend ramen
al het buiten…
De achterdeur
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.028 genoeg had van mijn leven hier
Die deur naar vertrouwdheid
Naar huis, boom en beest
Ik wilde het niet weten
Maar die deur is er nooit geweest
Geen deur maar een muur
Van keihard beton
Waar ik nu tegenop knal
En niet verder door kon
Onwennig draai ik me om
Alleen en niet meer samen
De voordeur staat open
Kijk voorzichtig door de ramen…
Bol vol braille
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Ooit koloniseerde 'n blindeman
de werkelijkheid even
met zilverwitte tapis-plain
braille van deze bol
's Ochtends
vlak na de avond
kijk ik uit het raam
naar zijn jaarlijkse opmars
Naast m'n trein
rijdt puffend
het bedekte landschap
voorbij
Ondertussen blaast goddeloze inspiratie
witte letters weg naar de metropolen
m'n eindbestemming…