Alle inzendingen over verborgen

2287 resultaten.

Sorteren op:

DE WIJSGEER EN HET KIND

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.417
De wijsgeer, in gepeins verloren, Zwierf mijmrend langs zijn eenzaam pad: Hij zocht geheimen na te sporen, Die de Almacht hem verborgen had. Een strijdig twijflen en geloven Kruiste in zijn walend brein dooreen. Nu zag hij vragend op naar boven, Dan zag hij tastend om zich heen.…

Liefdes Hof

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.716
Nu zich dit paradijs mij eenmaal heeft ontsloten, nu ik zijn diep genoten verborgenheid doorreis, nu ik er talm en dwaal en telkens opgetogen mijne onverzadigde ogen op zijn wijd licht onthaal, beleef ik onbevreesd en zorgenloos het feest, waaraan zich elke dag mijn hart verheugen mag.…

Minnelied

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.163
Somtijds geloofd, somtijds gehoond, somtijds verborgen, somtijds getoond; Eenieder die door de liefde wordt gelaafd beleeft een groot avontuur, als hij wordt gegrepen en de smaak proeft van de ware liefde.…

(on)gewoon gedicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 655
Poëzie kan mij ontvoeren naar een wereld zonder zorgen, héél ver weg en diep verborgen voor het leed dat soms “de toekomst” heet of “morgen”. Taal blijft altijd een machtig ding. Een prachtige verzameling van letters, woorden, zinnen. Je kunt het spreken, zingen, schrijven betasten als in Brailleschrift.…
Zeni12 februari 2013Lees meer >

De bijen op de boekweit

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.158
Welnu, deze honig, dat manna der aard, Zo rijk in bet bloeisel der boekweit verborgen, Wordt dáár door de nijvere bijen gegaard.…

Tristan & Isolde - Een liefde die niet mocht zijn

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
haar netvlies was zijn beeltenis geschreven ze zou hem altijd missen elke dag van haar leven bij het wassen, bij het vissen Als hij is in Cornwall terugkeert is de vreugde groot Een snood en sinister plan wordt gesmeed een toernooi voor de vrede de winnaar krijgt de dochter van Donnechad dat die dochter Isolde is, blijft voor Tristan verborgen…

Gehersenspoeld

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Verborgen hints en berichten… En door naar de volgende CD! Het enige wat ze doen is je oplichten! De duivel regeert in de eindtijd… Hoe lang duurt dat nog? Mijn hele leven wordt geleid… Daar moet een keer een einde aan komen toch?…

muren van fictie, torens van kristal

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
Duister van hogere machten, die speelt met zijn krachten, verborgen in klauwen, getrouwen, die eerlijk en recht, met kromheid vereren. Zuchten, kreunen en steunen van lijdende geesten. Geknecht door de satan in hitte en pijn afhankelijk zijn van onschuldig vermoorden.…

Het Collectaneum van een Mens --Deel 1: Creatie

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 844
schepping van u en anderen maak nu zelf het beeld van zee en lucht en dieren we mogen hier en daar wat zichtbaars veranderen ik zag nog even het was heel goed zo te sieren Julius: Vitanova hfdst 2 vers 5 slechts jegens uw schepper bent u tot geringheid verplicht u bent immers in grootsheid geschapen blijf derhalve niet verborgen…

ach liefje wat blief je

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.709
avond aan iedere file of stagnatie het weer en de soap gaat met ons leven op de loop koetje boe, roept de ge-es-em oh, ben jij het alweer op je onnozel getetter zit geen rem maar aan mijn hand ontbreekt in de supermarkt een veer regeren is vooruitzien door de bril van morgen gebouwd op luchtvervuilende angsten en vijanden overal verborgen…

Muziek die liefde speelt

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 869
bloemen op een ritme van de wind heen en weer in een eindeloos herhalen van geven en nemen donkere dromen met het zwart van de nacht gebulder van de wind in het onweer van krachten die strijden met bliksems regens in slagen en vlagen striemend wie waagt het weer te trotseren duister van hogere machten dat speelt met krachten verborgen…
wil melker30 oktober 2006Lees meer >

Kom droom maar mee

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 668
op het ritme van de wind heen en weer in een eindeloos herhalen van geven en nemen donkere dromen met het zwart van de nacht gebulder van de wind in het onweer van krachten die strijden met bliksems regens in slagen en vlagen striemend wie waagt het weer te trotseren duister van hogere machten die spelen met krachten verborgen…
wil melker16 februari 2011Lees meer >

1 mei

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 772
Ik zal je laatste zucht nooit vergeten, want er zat ontzettend veel verdriet en vermoeidheid in verborgen. Hoe nu verder? Hoe kun je leven zonder zuurstof? Zonder lichaam? In die volstrekte duisternis? Hoe graag zou ik je maar één dag weer terug willen, samen genieten van gebak, ijs, patat en rode wijn!…

Duizenden namen zijn er gewist

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.928
Ik omhels mijn verborgen plekken. De zoete herinnering aan de herfst. De zoete herinnering aan het land, aan de nacht, aan je aanrakingen. Langzaam vervagen Gruwelverhalen volgen, zorgen voor paniek. Verlaten steden branden. Vrouwen en kinderen gegijzeld. De laatste mannen meegenomen, leeftijd heeft geen tel.…

Valpolicella

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 641
't Zou me niets verbazen Kom, neem een tweede glas, 't is druivensap waarvan de diep verborgen eigenschappen tevoorschijn zijn gelokt, ja reuze-knap door 't fermenteerproces, nu niet verslappen! Een trage loomheid neemt van mij bezit een onverschilligheid: zal ik gaan pitten?…

De oogst

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.883
Bij d'Oogsttijd ligt die kiem in mij verborgen, Die kiem van bloei en eindeloze kracht: Dan vel me, o Dood! Na korte nacht Volgt immers licht, volgt immers de eeuwge morgen. 't Zal Oogsttijd zijn... Welk denkbeeld doet mij beven?…

Interieur

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.204
buren en zie het nu van dichterbij wil een keer niet naar binnen gluren wat ik normaliter doe als ik driemaal daags voorbij schrijd mijn hond draagt daaraan toe bij hij heeft zijn geregelde behoefte eigenlijk op vaste tij zodat ik noodgedwongen alle aanliggende huizen passeer en inhoud van het inpandige, zover niet achter vitrage verborgen…

's Levens Beker

poëzie
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.804
Ik, ik weet, wat wrede zorgen In die wellust zijn verborgen Die zijn eerste teug ons geeft! 'k Heb in maag en ingewanden 't Zuur vol scherpte voelen branden, Hetgeen zijn zoetheid in zich heeft!…

Roem.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.108
Een godengestalt Verbeeldt hij zich in de prachtgewaden Verborgen, die zwevend en lokkend van ver Zijn blikken met rijke glans verzaden. Hij droomt... hij dorst naar dat liefelijk beeld, Die schone gestalte - het ongekende! O, mocht hij 't bereiken! zijn boezem zwelt, Hij droomt, hij dorst...…

Sprookjesprinses

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
(voor Bernadette Gallis) Onder jouw lieftallige jurk van Laura Ashley verborg je een hunkerend lichaam, dat lief en zijdezacht langs de muren gleed, die van Boudewijn een muurklever maakte, een witte prins op een hobbelpaard.…

Cahaya baru

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
nova schrikaanjagende gevaarten witte doeken als het uitspansel onvervaard langs rotspartijen diepe lonkende spelonken in des konings jacht in opdracht van aartsbisschop en geldmagnaten in de queeste naar de graal het nooitgeziene paradijs van kruidnagel en tropenvruchten kaleidoscopische figuren voorwereldlijke creaturen verborgen…
Maxim14 augustus 2025Lees meer >

leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 158
Haar hoofd, hoofd woog, woog aan mijn borst, borst zwaar van haar, haar viel, viel bezijden, glimlach mond, schromend, teer, teer en wee, wee mij, zonk beeld, dageraad véér, véér gescheiden, hart zei, zei verborgen brood, brood geurt zoeter, méér, méér mondt, rees ik, slaaploos bed, liefde leidt, leidt naar raam, peinzend beiden, kaars waakt…
dabda15 april 2026Lees meer >

Psalm 142

poëzie
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 6.706
Ik ben ten einde raad, u kent de weg die ik moet volgen, u weet dat op mijn pad een strik verborgen ligt. 5. Ik kijk ter zijde en zie niemand die om mij geeft, nergens een toevlucht voor mij, niemand die hecht aan mijn leven. 6. Ik roep tot u HEER: ‘U bent mijn schuilplaats, al wat ik heb in het land der levenden.’ 7.…

ENRICO

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
De meester-zanger verliest zijn theater, gaat met zingende zeelui naar de kust, reist op een zeilschip, dat eeuwen heeft gerust, als kaper over het wijde water. De ruige binken begaan een flater: voor een grote stomer galmen ze vol lust, maar verzuimen beroving onbewust. Orkaan raast, duwt hen voort met woest geklater. Schipbreuk bij een…
Han Messie14 januari 2023Lees meer >

DE GAAF DER POËZIE

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.441
De buit, die zicht haar kracht vergaart, Is, beide, Toekomst en Voorleden, Haar buit, natuurs verborgenheden, Haar buit, de hemelen en de aard! Des Dichters hand stort wel geen bloed, Hij is geen gruwzaam tweedrachtstichter! Maar echter is zijn wezen moed!…

Het kleine boompje

hartenkreet
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.255
Er was eens een heel klein boompje dat zich achter een huisje verborg, maar de tuinman, die het daar geplant had behandelde 't boompje met veel zorg. Als het warm was gaf hij 't boompje water en als 't stormde gaf hij 't boompje steun en het boompje dacht blij, ik kan niet vallen zolang ik tegen dat paaltje aan leun.…

CORONA-NARCISME, ja, ja, ik was al zo’n digitale narcist!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
of ik ga al in katzwijm en snotter genadeloos biggeltranen nu naar de hamvraag, ben ik ook een Corona-Narcist ja ik was al een digitale narcist, die zich graag spiegelt aan andere narcisten voor een beetje mondiale harmonie maar wat zou ik graag organist willen zijn als Geert m’n vingers op de toetsen m’n voeten op het pedaal ver verborgen…

EEN SCHOTEL VINKEN

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.754
blijde jongenshaast De vonken ketsend uit halfdonk're straten, Dank warm fabrieksgedoe nooit dóóds verlaten, Daar dampgedaante uit spleet en tooggat waast; En lekker koud voelt Wijnmaands laatste morgen, Holler weergalmt mijn draafstap door de poort, En witberijpt glimlacht het blozend oord - Waar 't jachtveld toch zijn Baan nog houdt verborgen…

PIETJE EN DE REUS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
weerhouden Hij rilde want hij had het wel koud en dacht: Straks ben ik verkouden Na een uurtje lopen door ’t woud schemerde tussen bomen ’t kasteel Vervallen was het en al eeuwenoud en weinige ramen waren nog heel Prima was dat het hek open stond en hij stapte door ‘t geopende hek Waar hij waarachtig de schel vond op een, een beetje verborgen…
Ton Rijkers19 augustus 2012Lees meer >

Odysseus’ verhaal; Kalypso

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 92
Het moet zichzelf met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid. Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt, als ik gebleven was, in de armen van zo’n ongekend schone vrouw die niet ouder bleek te worden, ongehoorde dingen met mij deed, zo ik dat wenste.…
R.E.N.S.3 oktober 2026Lees meer >