3375 resultaten.
wie we zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 drie palen steken
uit een berg zand
aan weerszijden twee
vastgesnoerde vrouwen
in het midden zit
jij op een plank
hoofden handen en
voeten van lindehout
dezelfde gezichten
in berusting gestold
onthutsend ongeloof
over wie zij zijn
als in een stomme film
de weidse gebaren
de sprakeloze ogen in
het verstarde gezicht
het…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Er is niets dat je niet wilt
Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt
Niet in de lichtste sluimerslaap
Of uit de diepste bron gedroomd
Een geparfumeerde fantasie vervliegt
Of water dat naar ergens stroomt
Ver van meningen vanuit vooroordeel
Of een korrel zand die in de Sahara woont
Of als schelpen waar getijden, in voor
en tegenspoed…
Begraven geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Twintig treden, vijf voet
loop ik af, het duister in
van begraven geheimen
aan de rand van de oase
Twintig treden, vijf voet
loop ik in de opgraving
naast de ondiepe greppel
die ooit vijver was
Ontdekt vanuit de hemel
vaag aangestipt in het zand
door afwijkende meetwaarden
van de ondergrond
Het licht weer in
waar een man op de wortels…
Vasts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar al dat vervormt een keer,
laat los, je lijf, je cellen
in zand lossen ze ooit op
in as, in bos, in mos, in luchten ooit
En dan ineens is er een tros met vruchten
geboorte, je kijkt verwonderd
en zuigt je vast weer aan een warme borst
jouw handje houdt een grote hand flink vast.…
aan de voet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 prikkelend
je maant om partij te kiezen
nooit was ik van keuzes, filterde
het bedrog door een zeef zonder mazen
zodat de staken als dwazen door
mijn voeten priemden
ik zwaaide met een ruige lach, behaard
en ingetekend met inkt dat ver in mijn
spieren was binnendrongen ontheemde
ik mezelf van liefde en zelfrespect
nu de nacht als zand…
Verboden gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Iedere waarde werd een ding,
in iedere zin die ons toekwam
in korrels zand opgegaan, toen
de vloed onverhoeds binnenviel
ieder woord dat werd gewogen
stom werd tot beider
verboden gebied verklaart
elk verzwegen woord, zich
koestert in de late zon
maakt dat het bloed niet stolt
de klank vanuit het onbewuste
gehuld in het zwijgen,
versterkt…
Onze boom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 De massa's zand liggen buiten
jouw karavaanwegen en handel.
Jij vond een oase terwijl ik,
arme nomaad met schaapjes wandel.…
Voet-prints?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
366 Het zijn slechts voet-prints
die we achterlaten voor de
eerste stap nog onbedorven
zand, waren slechts een korter
leven beschoren dan gedacht
de bezem van de tijdswind
kwam eerder dan verwacht
als ik ergens anders aarden
kon ben ik rijk of berooid
door eigentijdse en vervlogen
symbolen gedwongen afwezigheid
dat er al iemand voor…
Wijkend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 Beklijft het schijnbaar lege
Ondefinieerbaar wijkend iets
Of is het leeg en inhoudloos
Maar qua vorm en in rapporten
ontegenzeggelijk aanwezig
Een onzichtbare kust
Een onwrikbaar hek
Een ongebonden uitstulping
In een kader wellicht
Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen
Noch voetafdrukken in het zand…
Openbaar kunstbezit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Openbaar kunstbezit:
de brandweermannen trainen
in de Seine, in het galante park
spelen veertig mussen
met zondagskinderen, en
olie en zand varen gestaag
door het dichte net
van krioelende mensen
Bij de nieuwe brug knijpt een schip
twee dekken scholieren uit:
een lang lint oranje petjes
golft boven de brugleuning
naar de overkant en…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van
levensenergie wel
actie en reactie in het
overweldigende spel
dat zand…
Brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Zo diep als de bodem gevuld met wier, zand en water.
Zie ik vrienden van vroeger daar maar geen toekomst of later.
Ik wil verder maar bewegen gaat niet, dus haast in paniek probeer ik te praten.
Maar voordat ik het doorhad liep mijn mond vol met water.
Nu kijk ik van bovenaf en heb ik mijn eigen gedachten in de gaten.…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 met een hart vol woorden
op de fiets van ergens naar hier
vragen in golvende regels
dwarrelen pen en schrift uit elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt…
lied van de kamsalamander
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 kwaak
kwaak
kwaak
ik waak niet
ik droom niet
ik slaap niet
ik wil varen in sara
onaanraakbaar
onhandelbaar
ondenkbaar
onuitspreekbaar
kwaak
kwaak
kwaak
weg van de maja
varen in sara
na de zee van het ene
gestrand op het zand…
Solar orchis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 violet scharlaken
Vonkenspetterende lentefeeën
Nachtvlinders als paasvuur torenbaken
Vuurvliegjes bevrucht door zonnedauw
Lucide colorieten bloedkoralen
Fonkelend lapis lazuli blauw
Flonkerend langs zacht glooiende dalen
Blinkend rood in groene spechtenveren
Vermiljoen in gele zomerdracht
Blaadjes thee in witte tropenkleren
Brandend zand…
Erg gezellig
netgedicht
1.0 met 141 stemmen
471 de laatste emotie
en gevoelens
sensoren
die in neurale
prikkeling en
enzymatisch
elektrische
geleiding hun
boodschappen
doorkrijgen
de bekende
afweerschermen
faalden volledig
dag volgers
zij hadden door
de lichtsnelheid
van berichten
alleen opslag en
verdeel ook die
drempel is weg
door met silicium
de opslag te nemen
zand…
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 plaat
Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag betreden
En wordt ik nu niet gekozen voor die volle werkweek
Waar ik zal 'moeten' werken in 't zweet des aanschijns
Dan wacht ik af, zoals het eiland al eeuwen wacht
Op de golven, op het zand…
Exodus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 hen die hem vertrouwden
En wrijf de deurstijlen aan de buitenkant
Zo weet Yaweh dat het lam is geslacht
Eerlang komt zijn tiende plaag eraan
Als jullie niet doen wat er wordt verwacht
Zal elke eerstgeborene doodgaan
Naar de vrijheid gingen ze wandelen
Door de Schelfzee, zij waren God's vrinden
Eerst veertig jaar in een woestijn van zand…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode avondzon
zilverwitte meeuwen krijsen
een wereld bij elkaar
een zwarte kraai
krast de verbazing
in het rulle zand…
SPOOKFESTIJN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
611 Binnen graasruimtes, luchtige stallen
en woningen van rovertjes klinkt dof
het rollen van lekkernij door zand en stof,
zal allerhande dieren bevallen.
Stokstaartjes of monsterhagedissen:
alles valt aan op die griezelkoppen,
zelfs de waterschildpadden en vissen.…
De Avonturen van Oek; verschrikkelijke zeestraat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
376 Ik zie hem nog staan,
met zijn tenen over de rand,
de boeg als springplank,
zingend:
‘Met zand kun je kastelen maken,
met water wolken;
we gaan dit land bevolken!’…
Oost-zuidoost
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
342 De weergoden, i.e. de nazaten
van Kroll
het weergilde, als daar zijn
Roosmarijn Knol
alsmede de molenaar in 't
midden des lands -
geen zei dat van Domburg tot Nieuweschans
de grens loopt der isothermen
en -topen
men dacht eer van Alkmaar en Hindeloopen
tot Denekamp, Tubbergen of Dinkelland
daarmee strooide men
in onze ogen geen zand…
Hoog geland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
310 kamer
...opgerold in de hoek
naast het logeerbed
ik kijk even om
...de deur is niet op slot
net als al de deuren
op deze hal, negentien hoog
...in de hemel ben ik een bang vogeltje
in een vreemd nest
dat wiegt in de wind
...Binnen ruist de lucht zacht
sensoren voelen wat ik wil
voelen met mijn eigen zintuigen:
...het seizoen, het zand…
De bron van de breuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
188 We zien scheuren in het ijs,
een droge bedding in het zand,
en noemen het een crisis van de tijd.
Maar de hitte schroeit vanbinnen.
Daar waar gedachten botsen,
waar angst zich vermomt als ambitie
en alle stilte is ondergesneeuwd.
Elke storm die over de aarde raast,
is slechts de as van een interne brand.…
VLIELAND...LIEF EILAND
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
249 staat het water me tot de lippen
dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets
dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok
en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan
Vlieland is het geworden...een lief eiland
zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand
even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan zand…
Eén volk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
112 Naar het echte paradijs wilden we
Weg uit de bedrieglijke droom
Maar we waren los zand
zoals in de woestijn
En we konden er niet heen
Het was al bezet
We zouden moeten vechten
mensen zoals wij
moeten vermoorden
Dus worden we gesmeed
tot bloedbroeders, één volk
van uitverkorenen onder het oog
van een god met dolken
in de handen van…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 in de zee
Wij kunnen niet aarden, niet aarden
Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga
Op zoek naar Mij
Want in Mij dragen de glooiende golven gebroken het zand…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Onder spotlights
waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van…
zomeravond
netgedicht
3.2 met 173 stemmen
43.672 Hoe lang is het geleden dat ik naar
Dezelfde wereld keek, hetzelfde zand
En zorgeloos hier speelde ieder jaar.
De zee schuimt eeuwig eender op het land.
Dit blijft door alle jaren heen een baken,
Een ankerplaats op een vergeten ree.
Als van dit leven niets meer is te maken,
Geef aan het eind dit eiland aan mij mee.…