2435 resultaten.
vrije kerst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 juist na kerst echt meetelt
in je solitaire samenzijn met God
invul in die spirituele relatie
vier het met weeklijks eucharistie
Hij wil je in de kerk worden gespot
Slapende zieltjes wakker maken
we leven immers niet in Djakarta
waar ze dames bij uitstrijkjes eerst vragen
bent u nona (juffrouw) of nyonya
Atheïsme bestaat niet dat landschap…
Hemelse nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
776 Een uitgestrekt landschap voorbij alle schijn.
Durf ik te blijven nu het image verdwijnt,
in diep verlangen, om helemaal bij jou te zijn?
Ontdaan van alle drukte voel ik de pijn
en de angst voor dit uiterst zijn. Ik ben bang
om afgewezen eenzaam te zijn. Toch wil ik niet
vluchten maar blijven voorbij alle schijn.…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 Een zachte bries waait
over het matras,
een handdoek laten liggen
de vloer glimt tegemoet
de dekens van een zachte fleece,
schalen glanzend lijken na te galmen
het eenzaam landschap
dat nooit verveelt,
de oude planten, knoppen gevend en vers groen,
hoe kan het zijn dat deze plek
die al wat levens leed
zich ervan ontdeed en nieuwe liefde…
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.178 Met hart en ziel schrijf ik
de aaneenrijgende woorden,
tot één geheel met een speciale boodschap,
mijn eigen of over een landschap.
Het is altijd fijn om iets te lezen,
om dromend in een gedicht te kruipen.
Soms kan ik er zelfs in verzuipen,
omdat ik zonder adem raak,
als ik die wondere wereld maak.…
De schoonheid van de natuur
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
648 Ze blijven liggen tussen de plooien van de tijd,
tussen glooiingen van een ouder wordend lijfelijk landschap.
In traagheid wordt de nacht afgeschud
balanceert ze tussen
wakker wordend daglicht
beroofd van haar rust.…
Schemerlicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
480 Romantische sfeer in open hemel maakt het plaatje
compleet maar het zijn ook de wolken die als ware parade
van goed uitgebalanceerde variëteit, hoeveelheid, unieke smaken
de natuur en het landschap meekleuren, stad onder uitdovend avondlicht.…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Een gedachte
een eenzame wolk drijft voorbij
stilte in de geest
Hoe ik, alleen als een
wolk, door het glooiende landschap reis —
heuvels, rivieren die ik kalm ontmoet, en dan onverwacht:
witte madeliefjes, zuiver en zacht wiegend in de wind, aan het meer, onder de bomen.…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 Het is niet alleen gloed die me
aanspreekt maar ook voorbij drijvende wolken
creëren een ongekende harmonieuze sfeer tegelijk wordt het
omliggend glooiende landschap gesluierd in een adembenemend schouwspel.…
‘overwoeker mij!’
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
570 doet (of deed)
-sorry enzo- (me.. )
of ik herinner ‘t me niet
‘natuurlijk,
ik heb overal wel iets op aan te merken’
(minus) [‘de vlerken’ bijvoorbeeld]
ik heb overal kak* aan
maar ik ben ook veel te lief (geweest)
echt waar
dat is me al zo vaak verweten
ik ben ook veel te veel
vergeten
zogezegd
buien kwamen nogal heftig over
’t landschap…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Het zijn niet enkel tinten die
mij beroeren, maar ook wolken die traag
voorbijdrijven, weven samen met het dalende licht een
fluisterende harmonie die zich ontvouwt over de contouren van het landschap.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Koude lucht draagt geuren
van vochtige aarde, verre regen, en een
belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen
achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 De branding bedaart waar het
glooiende landschap jou ontmoet, een plek
waar zenuwen eindelijk mogen landen. In de spiegeling van
je kalme, diepe vloed stroomt de vrede terug naar mijn breekbare stranden.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 Pas als de breuklijn komt,
het landschap plotseling stilvalt
en het vertrouwde pantser van onze blik breekt,
staan we weer schuchter aan de rand.
Dan pas zien we hoe het water stroomt
omdat het niet anders kan,
hoe de rimpeling langs de oevers
de tijd met zich meedraagt.…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant.
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.
En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan
bij het vervliegen…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat gulzig de zalige warmte opneemt.
Alles is op het toppunt van ‘zijn’.
Maar elk hoogtepunt is ook een voorbode van het naderend einde.…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
In 't dorpje Deudesfeld...
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.078 Een dorpje, sluimert in het dal,
maar eens, was ’t vuur en vlam
Een vreedzaam landschap, stil en puur,
maar eens, was ’t boem, boem, boem!…
Mijn liefste Hen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.263 Mijn liefste
Een roosje achterlaten op de plek waar je as twee jaar geleden werd
uitgestrooid
Even stilstaan en aan je denken, kijken naar het landschap dat je zo
prachtig vond, het weinige dat ik nog voor je doen kan
mijn liefste.…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 . -
Zou het in de schone diepte
van het lager landschap zijn, -
in de heimelijke stilte
van een schaduwvol ravijn,
of in de verheven, kalme
verten van de avondschijn? -
Altijd, - altijd vloeit zij verder...…
herinnering in ochtendgloren
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
564 kuiltje in mijn hals
wijsvinger en ogen zoeken hun weg
je hoofd begraaft zich
in de welving van mijn buik
weldadig warm verlangen strekt zich in mij uit
vindt antwoord in versmelting
dan omzichtig kussend
in omgekeerde volgorde
wandel je terug
naar je hoofd op je hand
vanuit dat perspectief
koesteren je ogen
nog even je geliefde landschap…
R.E.D
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.422 tje
ja juh
de hip de hippie
de jippie
de dichters die verder kijken
j en k
ik ben jullie blijkbaar
nooit kwijtgeraakt
blijkbaar hebben jullie mij waar gemaakt
de hup de hip
de flow de dip
de schulden
de terugbetaling
de kleur de vraag
de woorden vaag
alleen de bloem in een zoen
alleen wij en hun
met de poen
alleen wij met het landschap…
neem het er van
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.042 mijn geliefde Here Jezus
we zijn nu 2000 jaar verder
en nog hang je daar
en kijk je uit over het landschap
het is een fraaie kerk
maar het lijkt me geen lolletje
één keer sterven aan zo’n kruis
dat is toch genoeg
al die graven / al die doden om je heen
waarom laten ze je in die waan
jij hebt je steentje toch al bijgedragen?…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 is - kan ik niet meer verlangen
en weer raakt mijn bewustzijn zoek in verre luchten
uit diepste bron herrijst Athena uit de dood
als duif verjaagt zij de geruchten
en legt zij veer voor veer onze essentie bloot
op vleugels van vertrouwen voel ik mij bevrijd
van hindernissen - naar stapelwolken laat ik mij vervoeren
waar ik in ander landschap…
Op doorreis door Vlaanderen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.592 Hier zijn middeleeuwse steden,
majesteitelijk en fier,
hier schiep Breughel zijn taferelen
van het landvolk aan de zwier,
hier schiep Rubens vrouwenbillen
die getuigen van plezier,
in het landschap van Stan Ockers
en van Peerke Pollentier.…
Een uur eerder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Als een dekbed strekt de avondschemering
zich uit over het eens zo klare landschap.
De geluiden buiten doven,
stilte maakt zijn intocht.
Nu en dan verdrongen door geluid,
een auto die over de stenen dondert.
De haan, altijd de eerste als alarmklok,
heeft zijn stem te slapen gelegd.
Ook voor hem is de avondklok ingesteld.…
Terug naar de hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Was eruit ontsnapt,
Jaren geleden toen
Ik behalve leraar
Ook nog jong was -
Onschuldig, goedwillend,
Op het naieve af
Mocht eruit, na vier
En half jaar buffelen
In het landschap gevuld
Met onwillige, altijd
Tegendraadse pubers,
Maar zij hielden van mij
Zoals ik van hen hield -
Erger waren de hatelijkheden
Van collega's die…
GEËTSTE PRENTJES.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.059 [Niets is nu aangenamer dan in 'n koele kamer rode wijn te slurpen bij kleine teugjes en met de pen op 't papier in 'n gearceerde schemering]
Met pennenkratsen op 't papier te teek'nen,
Als met een etsnaald op het harde koper:
Een veenplas op een landschap tegen avond
Of zielenbeeldjes, met een fijner lijn
Dan 't scheren van een strohalmpje…
vierkante horizon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 het water stroomt nog slechts
door kanalen van het internet
het is te veel en je kan niet meer
zelfs niet meer zonder het
met je ogen open voel je de zomer
echter je surft verder op het net
maar je voelt de warmte van de zon
voorbij je vierkante horizon
maar dan laat je het gebeuren
uit vage beelden zie je het landschap kleuren
waarbij…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en…