21146 resultaten.
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.
Laat dit pijnlijk lichaam in uw arm rusten
als het kind op moeders' schoot.
Laat mij veilig door de schaduw
uwer vleugelen gedekt slapen gaan
het moede oog gesloten.
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.…
Van duizend en één
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.071 Gezellig liggen zij hij-aan-zij
in het gloeiend-hete zand,
's nachts gaan zij wandelen
heel romantisch hand-in-hand.…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 de uren knallen nu champagne
flessen vol met schuldgevoel
het vuur loeit door de lichamen
de drank mist nooit zjn doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten…
Verzegeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
733 Later nog minder, de vederlichte last
van een handvol dagen, de kale gewaden
Van de rust in deze statige nacht.
Vrienden geven zich nooit over.
Wij vouwen de handen over onze bange buik,
happen gretig naar het licht
grommen van honger terwijl we praten.…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 En laat mij niet alleen, maar in de nacht
Daal in de schaduw van mijn koele borst,
Dan zal ik veilig slapen als een vorst,
Die rust in ´t midden van bevriende wacht.
Zo moge ik zijn als dun albasten vaas,
Boordevol bloed van uwe rode wijn.…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 en verte zien
op schemering wachten en op vloed
springend de getijden volgen
tot waar in donkere nacht
de lichtkegel van vuurtoren kruist
het golvend wiegen van de zee
en ‘t simpel heel gelukkig zijn.…
Strijden tussen licht en donker...
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.972 Nu zal de reis beginnen in het onbekende duister
"Lief mens, moge je ziel in vrede leven en rust zacht"……
De stilte
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.659 tot eindelijk de beelden
in duisternis vervagen
het schreeuwen in zijn oren stopt
pas dan is zijn herdenken
rust in vrede…
Pur et simple
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 dit licht, dit trillend licht
zegent het netvlies, doet
verlangen naar de avond en
de nacht, en weer de morgen en
nog meer van dit, en eindeloos
te grazen en te zweven,
te praten en te zwijgen en
te zwemmen in azuur…
In stilte
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.961 zich in stilte
niet in de schoonheid
van mijn uitzicht op de kalme zee
die de ondergaande zon omarmt
waardoor alle kleuren
in elkaar overvloeien
onontkoombaar
en toch zo natuurlijk
als de komst van nieuw leven
Kom stille nacht
de dood gaat weer voorbij…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
Het lied van Magdalena - Paassonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
731 Alvorens ik mijn hoofd te ruste leg
ga ik Hem zoeken in de stad, langs heg
en steg, bij nacht, als plots een zoete stem
mij roept: ’Maria, huil je?’ en ik klem
me vast aan Hem. Rabboeni, wat ik zeg:
Je nooit meer lossen, zal ik, Jij bent mijn,
Je brengen naar mijn moeder’s huis waar ik
geboren werd om daar van Jou te zijn.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 Vannacht was ik wakker, het waaide, regen
striemde de kastanje terwijl het al licht werd,
de nacht had geen rust gebracht. Ik wist
wel hoe dat zat, ging slapen en ontwaakte
in een stille morgen wit van verdriet.
Men kan niet blijven zeuren. De pruimen
ploffen rottend van de bomen, in de koude
tuin worden de kleuren snel ouder.…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 kristallijn
speelt vorst in hermelijn met licht en pijn
hij straalt intens zijn koude macht
speldenprikken zilver zonnen in het klein
sterren vriezen glitterfijn
het water in een nacht tot kracht…
Ik zou er nog maar eens over nadenken.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
675 en zal ik je verhalen vertellen
tot de Godin van de nacht je meeneemt
in een diepe, zorgeloze slaap
Ik zou er nog maar eens over nadenken,
als ik jou was.…
Inruilen...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.348 Met felle tegenzin ben ik bij je, enkele uren per nacht
Misschien ben je toch goed voor me, wel ben je vast niet zacht.
Je heftige rode kleur haat ik hartsgrondig, pijn en verdriet
We moeten nog wat samen blijven, lang, ik hoop het niet.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 in haar vochtige handen
ontnemen het zicht
van de nacht
in roodkastanje maandagen
ritselt de beuk
in zijn verloren blad
de winterkoning
schalt zijn hoorn
dwars door het herfstig bos
jaagt de witte sluier
op in bomen rijp
en oogst ijskoude vorst
in zijn jaargetijde.…
Bashio III
gedicht
3.1 met 22 stemmen
8.962 Zet je sandalen maar onder de boom, leg je penselen te rusten.
Berg je stok in je hoed, vervaardig het water in regels.
Het licht is van jou, de nacht ook.
Nog even, cypressehoed, en ook jij zult ze zien,
De sneeuw van Yoshino, de ijsmuts van Sado,
Het eiland dat scheepgaat naar Sorén over grafstenen golven.…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…
Naar de overkant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
549 voor mijn oog
nog onzichtbaar een zon
diep in de nacht
Opgenomen in Pontjespoëzie 2, uitgave van ‘Vrienden van de voetveren’,
€ 9,99, vandaag op de jaarvergadering gepresenteerd.
http://www.voetveren.nl/…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 de haard vertelde dat het vuur
door Finse handen was gebouwd
gerangschikt volgens oud gebruik stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 En als de smalle boot,
Waarin ik word gedrongen,
Van levens wal afstoot,
Hoe hoog de golven sprongen,
Van u komt heil en heul,
Mijn lamp blijft helder branden,
Uw olie drupt een geul
Van rust tot aan Uw stranden.
Het westen is al nacht,
Maar ’t Oosten vlamt van vuren.…
Gewone dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 zo zacht
in deze natuur gevuld met rijke gaven
het luisterrijk klankvol lied der vogelpracht
genot en rust waaraan ieder zich kan laven
geniet dagen in liefde en vree gekregen
elk van deze is gave gevuld met zegen.…
Hart in de kast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Niet dat ik als een dief in de nacht wegga bij jou,
er zal altijd blijven mijn uitgestoken hand,
tot de kast misschien eens opengaat en dan … wow!…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt
in de top van een hoge boom
en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Het nest is nu verlaten
en talmend valt de nacht
maar ik hoor je nimmer praten!
Hoe lang ik ook zoek en wacht,
ik vind nooit de plek waar we samen zaten.
Ik prevel aarzelend :”mijn broer rust zacht…”.…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Koele adem laat vredige rust komen
op het veld, waar elke levensvraag landt.
Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Het pure gevoel van toen
is nooit meer teruggekomen
er kwam bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar ging
door woelige stormen
vond in rust de luwte
hield zijn hart vast in de nacht
er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
weer terug geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm…
TERE HUID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.246 Een klein sierlijk huis
omsluit de gastenslaapkamer
van een koninklijk paleis
biedt onderdak aan
een zwerversmeisje
dat te ruste wordt gelegd
op een meer dan manshoge
stapel dikke matrassen
de jonge vrouw woelt klaarwakker
kreunt heel de nacht door
haar kwellende slaapplaats
schommelt heen en weer
luid kermend klaagt ze
bij…