7673 resultaten.
Vrede op aarde
snelsonnet
3.1 met 14 stemmen
403 We zaten aan een rijkgevulde dis
De boom versierd met kaarsjes en met ballen
We hielden het gezellig met z’n allen
Wat elk jaar weer niet vanzelfsprekend is
Toch zongen we van vrede hier op aard
Een onderwerp dat mij echt zorgen baart…
Vrijhei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Tussen de bomen of aan het water.
Mijn tenen laten krullen in een kabbelende rivier.
Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee.
Gewoon genieten.
En dit dankzij mijn mobilhome.…
Maan nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
132 De maan hangt stil te dromen
boven het slapend veld
zij fluistert aan de bomen
een zilver zacht verhaal verteld
De nacht houdt haar gevangen
toch straalt zij zonder spijt
in licht dat blijft verlangen
naar zon die 's nachts verdwijnt…
kraken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
188 in het zwarte water van verdriet
verdringt zich de taal van as
boven de bomen verwaait
het ijle lied van rouw
handen klemmen zich vast
aan de rand van de stalen brug
woorden willen weg
het hart kraakt
het kraakt van gemis…
langs het lover
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
123 langs stille bomen ging hij
in zichzelf verloren
in zichzelf alleen
alleen de regen ruiste
en dan
uit het niets
uit de nevels omhooggeschoten
langs het lover zweefde zij
de hinde
en hij
de voorbestemde dode
leefde hij toen
even
eindeloos
leefde hij toen
even
niet meer alleen…
ProRee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De stichting vlinderdas en
Pro talud
Pro ree, zandhagedis en rugstreeppad
Die hebben het met ProRail
wel gehad:
'Geef ruimte aan de das en
wel acuut!
We zijn niet tegen beter treinverkeer
Maar wel voor bosbehoud
en duinbeheer'…
DE WILDE WIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.466 Hij steent gelijk
een stier, die raast
en blaast;
die, al ten bloede,
zijn hoornen in
de bomen steekt,
en breekt,
van louter woede.
Hoe schommelt en
hoe rommelt hij,
voorbij
de bos, gebezen*!...…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 steeds komen
Het regent net niet te veel
Tussen die galerij van bomen
Ik wandel er net als jij
Met het eind op de hielen
Die duizend ogen eigen makelij
Om te doen bloeien te bezielen
Ik ben nog zo groen
En zo blij soms te vermoeden
Dat wie ik ben is wat ik doe
Springend in vallen die behoeden…
Piet's lijn zoek in Oele
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
709 moeilijk om je exact in te voelen
in de pijn van het Bos bij Oele
bekend en zeker een piet mondriaan
van vóór de lijnen en de vlakken
bomen duidelijk nog te herkennen
zijn natuurlijk nooit samen vergaan
dat bos moet dus nog echt bestaan
overal gezocht nergens te bekennen
vraag nu zaten ze niet te dommelen
die dikke lijn is echt de horizon…
Een kwestie van
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
1.141 opzetten
een boom optuigen
een vent aftuigen
naar RKHVVSVBO - Uithuizermeedenseboyscombinatie gaan
op de Dam je talen ophalen
of gewoon op de TV
die massale
knotsgekke
lijfbruine
lijf-aan-lijf files bekijken
door een zonnebril
met een hoogtezon
op je nek gericht…
boompje groot
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.400 toen ik als kind een eikel vond
heb ik die meegenomen
omdat ik wist dat uit zo'n vrucht
een eikenboom kon komen
ik plantte en verzorgde hem
waardoor hij goed ging groeien
doch toen mijn eik wat groter werd
vergat ik hem te snoeien
zodat mijn boompje ongeremd
snel hoger wist te komen
en hoger groeide dan mijn huis
en alle andere bomen…
Je liet de herfst komen
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.171 Maar langzaam zag ik de bladeren aan de bomen
veranderen van groen naar goud en geel
en toen begon het besef te komen
dat het einde naderde van dit mooie zomerse tafereel.
De warme luchten veranderden in kou.
De bladeren vielen van de bomen bruingekleurd.
De dagen werden grijs en grauw.
Het was nu echt met de zomer gebeurd.…
De moloch van Muk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Goed dat het in de lucht van wolken wemelt
om hem te schragen, anders viel hij om,
alsof een dikke sisser uit de hemel
ter aarde stort en inslaat als een bom.
Een bom ja, want hij blijkt bizar reusachtig
De kerktoren van Muk, die reikt maar net
tot aan zijn knieënknoest.…
Nakweekse opvang
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
769 In Cannes dit jaar
weer kilometers film
uit honderdtwintig landen
Tachtig procent van onze bejaarden
tellen nog echt weer mee
thuis met een eigen pc
In de Theems zwemmen weer vissen
in Nagasaki groeien bomen
uit radio-actieve deeltjes
gespleten tot hoog aan de hemel
Op Madagaskar is tachtig procent
van de bomen gekapt
tweehonderd…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 In mijn gedachten heb ik weer gewandeld
over de dijk langs het water van de rivier
met aan mijn linkerkant de uiterwaarden
en rechts van mij de bomen in het bos
genietend van de schepen die daar voeren
en de wind die zorgde voor een frisse blos.…
Een ster
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.310 – Mijn nachten waren ene mand vol droom aan droom;
mijn dagen, ’t vast getal der appelen die zwellen
in elke boom-gaard en aan elke zware boom.
Ik had geen vingren om mijn weelden aan te tellen.
Thans: ijlt’. De tijd is guur en onberoerd. De tijd
is als de kille en dorre zee, die zwoegt noch krijt.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Lenteraadselen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 Als bomen zouden vertellen langs het pad
wat ze hebben gezien in al die jaren
misschien goed dat ze zwijgen en dat
ze hun geheimen in stilte bewaren.
Wat heeft het gras langs het pad doen groeien
dan alleen regen of schaduw van die bomen
en kinderen, of mensen, die daarin stoeien?
Ach, laat het in stilte daarvan dromen.…
Lenteboomgaard.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.482 Bomen en bomen zover de ogen reiken
Doen takske aan takske in gulle blijheid prijken
Met bloesemsneeuw, sneeuwigste sneeuw van alle.
Is 't niet of uit zonhemel neer kwam strijken
Een vlucht van vlindertjes, zó neergevallen
In dromerig verpozen; duizendtallen
Van vlerkjes fijn, die vleugelbloempjes blijken?…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.
Nu maalt hij hout
en stof en steen
dooreen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
Amsterdam, rijk of arm?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 "
De Amsterdammers zijn het bos in gestuurd
het Amsterdamse Bos is overvol
de bomen kreunen van de ruggen die leunen
de struiken struikelen over de kinderen
de Amsterdammers zijn aan het (na)rekenen
Zijn ze nu arm of zijn ze nu rijk
of zijn ze ‘break even'
sommigen zien er geen gat meer in
zijn de bomen gaan tellen
het zijn er 200.000…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Waarin bomen blijven wortelen.
Waarin aarde zaden kiemen laat.…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 de donkere dagen zullen komen
met kale takken aan de bomen en
open armen
naar de hemel gericht
een wolk
van triestheid breekt
de weemoed van mensen
met hun pijn
in saamhorigheid richtend op de ander
vinden in liefde voor elkander samen
op weg naar
de gouden stad van de eeuwige vreugde…
Het hoeft niet zo te zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 En nu de zondagse zon alweer wil naderen,
mijn droomgedachten ook vandaag willen vaderen,
plant ik opnieuw een jonge scheut een boom naast jou
blijven we elkaar symbolisch zo door weer en wind trouw.…
Fantaserend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 In mijn gedachten heb ik weer gewandeld
over de dijk langs het water van de rivier
met aan mijn linkerkant de uiterwaarden
en rechts van mij de bomen in het bos
genietend van de schepen die daar voeren
en de wind die zorgde voor een frisse blos.…
Babyboomer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 't Is voor de goede orde
Hij/zij zal vast van 'n lila bloemblad dromen
Al is die minibaby nog zo klein
In juni kan hij/zij volwassen zijn
Maar moet eerst "boomen", hoger nog dan bomen
Zijn lichtpaars glanzend tooigewas laat zien
Dat met een agapanth niet valt
te spotten
- Het is een hij en haat die plantenpotten -
Zijn stamper rijst…
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Mijn vriend ik verloor je
Ze zijn bedolven de straten waar wij elkaar kenden
Verbladerd de bomen waaronder wij spraken
Vergeten de woorden waarin wij ons vonden maar eens
Komt het verslagene samen
Ik zag je vandaag in de ganzen
Ik hoorde je stem in de bomen
Ergens tussen de lelies
Bloeide het licht van je ogen
Zag ik jou echt of enkel…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 Dank de roodwitte schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je…