3375 resultaten.
HET en de ZEE
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
908 HET is zwaar
zuchtte zij
o ja - zei de ZEE
en verdrietig - snikte zij
en groot
en ook zo heel
veel te veel
ach welnee
zei de ZEE
leg maar neer
schuimde ze
en ze nam HET
met zich mee
op haar ziedende rug
rolde brullend en
proestend
en snel weer terug
dan sloeg zij HET
duizend maal
In druppels uiteen
op 't zand van…
Herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 HERFST
Het wordt nu herfst, de jaren zijn vervlogen,
als zand door onze vingers heengegaan,
jaren dat wij vaak bevlogen,
niet dachten aan ons zo sterfelijk bestaan.
Vervlogen zijn de jaren van weleer,
en aan je lot valt niet te ontkomen,
het einde komt, al kom je in verweer,
en is steeds meer nabijgekomen.…
Verpleegd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 Ik voel me een zak zand, zacht uitgedrukt
Is zij nou van de ondersteek gerukt?
Wat zit ze mij toch vreselijk te pushen
Het is een hijgend hert waarop zij jaagt
Ik kost veel geld, daarom word ik belaagd
Wie neemt van haar gedrag eens een biopt?…
FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.116 Of sliep hij toen ook op het barre zand
En in 't nat loof, door koude onaangerand
Of vocht, hij, die het alles kon verdragen:
De koele hoogt', de felle wanhoops-vlagen
Der Onbetembre, haar zo nauw verwant?…
groener gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Er was niets en niemand, behalve wat kiezels en zand.
Ik was jong en onschuldig.
Ik kreeg mijn eerste zoen
die creëerde voor haar een wereld van avocadogroen,
want jij liep over verser en groener gras,
in een pas gezaaid veld dat niet het jouwe was.…
Strandwandeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 We liepen en jij sprak mensen aan
iedereen reageerde als vriend
we lagen, ik ging de zee in,
koud vlijde ik me
tegen je warme lijf,
we aten en dronken en liepen weer
ik groette honden,
we praatten, vertelden wat we bedoelden
tot een duinpan, waar 't warm,
we spraken mensen aan
en we lagen en voelden
de zon en het zand, het helm en een veer…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Dank zand, dat je me wilt dragen
mijn voeten voelen een behagen in je zachtheid,
Wind in mijn rug, je steunt me als werd ik
opgetild, vooruitgeduwd,
Zandlopers, als kwamen jullie uit het niets..…
De zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Ik voel mijn voeten in het mulle zand.
De zon brandend op mijn huid.
Turend in de verte naar het water,
waar zeilbootjes het bevaren.
Helaas de zomer is voorbij,
alles heb ik opgeborgen.
Daar mijn gevoel er nog is,
heb ik het plaatje vast gelegd
met een laag vernis.
Ik liet mijn borstel het water golven.…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij nam de handen van 't gezicht,
En Mei liep lieflijk langs het land,
Er scheen een ander, reiner licht,
En groen ook werd het naakte zand,
Het leek eenvoudig wat hij zag,
Dat het een kind bedenken kon,
En toch, niet anders bleek de dag,
En zo was God, en zo de zon.…
Ja, duinen en dan ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Ik ploeter niet meer door het rulle zand
en de duinen zingen niet meer,
zielloos beademen de golven het strand,
diep in mij gaan hamers tekeer,
stampen weer beelden in mijn hoofd
van de drukke zonovergoten kust,
waar ik je eeuwige trouw heb beloofd.…
Stand houden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 Kompas loopt uit het verstand,
als de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
met de hakken in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verhaalt ,
de horizon eist de beeltenis…
Egypte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Pyramiden zijn er niet
wel grafkuilen uit Steentijd
farao's hebben we niet
de hoofdelingen Addinga
waren autoriteit
tempels zijn hier niet
wel het klooster Ter Apel
maar overal en altijd
bewerken boeren het land
kweken oogsten uit zand.…
SPEL DER JEUGD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Drieduizend jaren
terug blikken
het kind maakt geen gebruik
van allerlei speelgoed
maar houdt zich bezig
met wat stokken en stenen
die verbeelding en
daadkracht schappen
om zich voor te bereiden
op zijn verre toekomst
met werken en denken
van een volwassen mens
weer in het heden
gezamenlijk zand scheppen
al zingend en huppend
in…
Nachtgedachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Mensen zijn zo veel, van goed tot kwaad
in het museum van d' eerste kwarteeuw
levend in denkbeeldige spagaat
vol blauwe dromen in
memoriam
hier zijn echter geen zomervogels meer
De nachthemel glijdt met lichtheid beladen
en werpt een glans na natafelgebeden
op Allerzielen over 't hete
zand
een heksensabbat, pracht der volle maan…
de Ongewenste
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Hij was een point of no return, toen hij in de ijstijd
door gletsjers vervoerd, nu een heuvel in Emmen afrolde,
the Broken Circle binnendenderde en tot stilstand kwam,
zich toen onomkeerbaar positioneerde in de cirkel van zand,
Wat moest die zwerfkei nou in deze kosmische dualiteit
waar yin en yang het donkere en het lichte symboliseren?…
De kleine tuinman
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 In mijn hofje voel ik me vrij
van tuinieren word ik blij
het is hobby voor iedere dag
ik wroet in de aarde met een lach
ik werk met schep en heggenschaar
snoei een takje hier, een twijgje daar
net als mijn opa vroeger deed
die kon het goed, als je dat maar weet
ik hou zoveel van bloem en plant
ik graaf met mijn handen in het zand
en soms…
b d met d t
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 ze zwichtten
Voor het bestormen van het Capitool
Het had niet veel gescheeld of het symbool
Van Vrijheid in New York gaf zich haast prijs
Als 'Oude Wereld'beeld vanuit Parijs
D.T. wordt subversiviteit
verweten
De schanddaad van D.B. nimmer vergeten
Hoe krom het recht is toont hun beider band
De één een enkel-, d'ander stof en zand…
Glabella
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 GLABELLA, MY ONLY MASK
Geschiedenis
is schoudersmal en manshoog,
gestut door zand
dat steen zal worden.
Vogelvluchtig
fluitend op de ademnood
van een gemaskerde wind
nadert het.
Stapels zandzakken
weren het niet, een lage streek:
hij is uit velen genomineerd
onder een druk bespikkelde hemel.
Een mum. Een tel.…
plafpiep
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
489 je riep iets in m’n sloopgehoor
een woord dat kraakte, zacht en door
ik wou het vangen in m’n hand
maar het gleed als zand in slaaplandrand
snak
snoef
je stem bleef groef
nu zingt de klok in plok en plin
alsof ik zelf een flinter ben
ik zwaai naar niks, ik zwaai naar toen
en fluister stil: misschien, misschien…
voltooide Tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 tussen de Tanden van ’t Heden
knarst ’t Zand van ’n Verleden
bij de Opgravingen kortgeleden
bleken de Kostbaarheden verdwenen
of ze hebben er nooit gelegen
ik zit om gedegen Onderzoek verlegen
op de Muur van Herinneringen
prijkten Schilderingen van fijne Tijden
de Zon en lachende Gezichten
ik had daar niet met grote Zoeklichten
op…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
Drentsche Aa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Ik stroom langs beide oevers
voorbij
heidevelden, hooilanden en houtwallen
metaalblauwe weidebeekjuffers
komen langszij baltsen
vrolijk als boven mij een woelmuisje
gespietst wordt waar
doornig struweel
gedijt
door een baars verstoord
dwarrelt en danst, als een wolk
het lemige zand, waarop
een zomerse bui tikt
en trommelt op mij…
kristallen klaagmuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 niet vandaag begroet ik mij
in de oase waar de nacht
de dag begroet, schuil me
in het zand en vergeef me
nog eenmaal, ik beloof dat
de stronken die me struikelen
worden geruimd, mijn adem zo
zacht als de flanken van een merrie
slechts aan mij wordt toebedeeld
dat mijn kinderlijk geklaag wordt
gesmoord in het nat van het laken
dat het…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
De catcher
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Uren gingen voorbij als zand in de vingers.
Het zand brandt onder mij, door de hitte
van de zon, de gehele dag op het frisse grasveld.
Mijn dagen liggen vooruit en zijn geteld.
Aan welke kant zit jíj, Petra?…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Ik tel de rimpels in het water
en laat de tijd weer spreken
over het ritme van het lied
over de sporen in het zand
over het samen lopen hand in hand.…
Guru Purnima 2022
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Wij tussen helm en halve tent
Waarom de spiegel van je bus
er afgeramd
Leve mobiele hulp,
marktplaats op het strand
Zee en zon en kinderstem
veel vlieggeronk
Zonlicht blonk op zweven
van meeuwen
Bescherming van droge huid met olie waarin weken rozeblad gedrenkt daarna innig scrub
van hand met zand op delen
En jij die hielp 't mobiel…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 de hemel staat blauw,
groot en onbedaarlijk in een nooit eindigende zee
luidruchtige kapers vinden bijna naakte meisjes
de bruin getinte dijen beplakt met zand natte lijven,
lange blikken omkeren liggen.…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 het linnen is te grof
in zijde zie ik iedere lijn
zo dicht wil ik graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid
je glijdt als zand…
MEER MIN
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.013 Oh, de wind en het stille, het wijde
En mijn vissenstaart die weer beweegt
Nu het zand van mijn huid is geveegd
En mijn haren weer glanzen als zijde
Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen
En het schuimende, speelse gespat
Dat ik door alle pekel vergat
Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen
Op het eiland van Groene Smaragd
Waar de wegen…