4130 resultaten.
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 mocht de zoveelste versteende traan
in de winter
hard en koud aanvoelen
schitteren als een diamant
dat dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister…
Te dicht op de huid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 voorbeschikt
Toen ik ontwaakte, was ik diep geschokt
De wereld bleek bezaaid te zijn met dorens
En prinsen woonden in ivoren torens
Ik leek wel in een hinderlaag gelokt
Het leven bleek geen liefelijk verhaal
Lang en gelukkig was een soort verzinsel
Van de romanticus een hersenspinsel
Ik weeg mijn woorden op een gouden…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Aanslag op Peter de Vries
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.278 de straat vult zich langzaam
met bloemen Hollandse vlaggen
en gedichten dat
dooft de herinnering niet aan
Peter die vecht voor zijn leven
rondom het duister van de nacht dat langzaam overgaat
in de dag de
mensen die op weg gaan om kaarsen te ontsteken en te bidden
onder het verder gaan
de Westertoren horen slaan
met gouden…
Het eigen gelijk
netgedicht
5.0 met 390 stemmen
504 dat
entropisch
woekert is het
eigen gelijk zonder
bijval hard als ijs
maar massaliteit is
geen bindende kracht
waar ieder voor zich gaat
en de god voor ons allen
helemaal niet bestaat
ook uniformiteit als
veel geprezen dwang
plakt al jaren achter
behang van lang
vervlogen tijden
het zijn vandaag de
hitters en fixers die
gouden…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 lucht kleurt blauw rood en geel
een hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken lijken soms
wilde verfstreken in goud…
EEN NITTE KERSTTUIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
788 waar alleen de merel en het roodborstje
gehuisd zijn,
zoekend naar mijn brood kruimeltjes…
In dit land van rijm en ijskristallen
wanneer de avond valt
spiegelen de gouden lichtjes
aan de dennenbomen
zich in het magische van een witte kersttuin
een ijskoude schoonheid die mijn ziel beklijft!…
Het feest van binnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
561 zij zat in de
schaduw van
het overvloedig
gouden licht dat
naar buiten viel
door de ramen
van het grote huis
rook de fijne
spijzen die
op de tafels
geserveerd
stonden zag de
rode twinkeling
in jaren oude wijn
nog waren er
geen gasten maar
het was een drukte
van belang
zij had nog wat
zwavelstokken voor
licht en warme hand…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
Barometer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 weinig wind
vormt nevel zich, laaghangende bewolking
het duurt een tijd voordat
het ochtendgrijs
van kruitdamp na het vuurwerk van de flanken
in roodgroenlinkse tint
is opgelost
Daarna vooral in 't westen
volop zon
den haag en de boerburger bollenstreek
in 't zuiden overheerst
bij mies en freek
bewolking tussen wilders'
gouden…
Cahaya baru
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
482 groot en wijds en onbestemd
in eukalypta's duisternis verborgen
zwijgend houdt de achterkant der maan
als nachtwacht moeder aarde in haar greep
als langs de zeeën tot de verre kim
er vonken gloeien bij de oosterpoort
die kale rotsen van takla makan
in lichterlaaie zetten, woeste hoogten
van lhasa, tibet en de himalaya's
in roze gouden…
Reisdoel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 _________________________________
Ooit voer men van het IJ
door Zuiderzee
Naar oost en zuid, langs Kaap
de Goede Hoop
Een half jaar in de baren,
knoop na knoop
En kust na kust, nam men
wat vrouwen mee
Doch 't ware doel dier
eindeloze reis
Was dat men 't volk bedient
met goud en spijs...…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb;
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt.…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
hartverwarmend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
435 speels en
toch elegant
kwam je lach
van de trap
naar beneden
waarbij een hand
aan de leuning
wegens lichte
onbezonnenheid
op joyeus niveau
zonder risico's
zij wisten van
jouw openheid
de wereld weer
omvattend met
een omhelzing van
24 karaat want
zo geef jij ons
de gouden glans
waarin wij ons
hartverwarmend
koesteren…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
Overdenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb:
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde die de wortels voedt en drenkt.…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond,
Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur,
En als ik aankom, zal ik op je graf
Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…
mijn doornroosje
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.205 mijn woede gesmeed
vergeef me liefste, ik ben
maar van vlees en bloed
mijn moeite scheurt
in het snijden van de pijlen
de brandgeur die uw vlees
mijn neus toe krijst
is een botte terugslag
die mijn glazen hartje
barst waar het nog lachte
liefste, zijn woorden wekten
de rovers in mijn struikgewas
leg de ketting aan het goud…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 Gebrand in 't glas met loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde…
Brief aan mijn moeder
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.822 als jouw ziel en de mijne elkaar tegenkomen
in de tijdloze ruimte van mijn dromen
zie ik weer even je ware gezicht;
stralend....in een zee van gouden licht.…
verloren-gewonnen
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.355 De tegenstanders springen gaten in de lucht
De natie juicht
Een gouden wissel
De coach is onze lieve heer
Zo ging het toen
Zo gaat het nu
Zo gaat het elke keer…
Stille getuigen
poëzie
3.9 met 28 stemmen
5.701 En schendt gij d'eed van liefde en trouw
Dan is uw rust verstoord;
Verwijt u 't reine hemelblauw
Het breken van uw woord,
Dan huivert ge als het koeltje zacht
Door 't lindelover stoeit,
En mijdt uw oog de gouden wacht,
Die aan de hemel gloeit!
----------------------------------------
uit: XL Gedichten (1882)…
Goede doelen maffia
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.613 Hypocriet belet straatmuzikant 't werk
hij intimideert volgens deze wanfiguur;
blind, door gouden kalf cultuur bewerkt.…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 vader,
die stenen herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een ieder die het wist, zweeg stil,
want zwijgen betekent veel goud…
Chinese Draak (2)
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
854 verschroeit hart, lever en nieren,
mijn bloed stroomt dik en traag
dodelijk gepunte pijlen,
gedoopt in lood en kwik,
vernietigen langzaam en geduldig
alle oorspronkelijke kracht,
die ooit veilig en diep geborgen
lag in mijn ruige middenrif
mijn ogen staan nog helder,
ik spreek een duidelijke taal,
en de wereld bedekt me met
al het goud…
Herfstkleuren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.159 Een vliegje zweeft geruisloos langs
Een vogel fluit zijn lied
De koeien grazen in het land
Enkel pracht wat je hier ziet
De kleuren van de herfst zijn warm
In rood en bruin en groen
Gouden muren van bladeren zo mooi
Alsof de zon zich met hen verzoent
De bergen steken af aan het licht
Ze beschermen dit prachtige beeld
Alsof ze laten beseffen…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…