Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Nu ben ik hier

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 33
De blonde duivel trok diepe voren in de tijd, maar de horizon roept om een nieuwe strijd. Geen fluwelen handschoen, geen buigend verweer, het zwaard uit de schede, ik aarzel niet meer. Nu ben ik hier. De wildernis zingt van gevaar en van jagen, geen rechter die straft, geen stem die blijft klagen.…

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Duizend keer heb ik De zon zien ondergaan Gloeiend purper in omarming Brandend rood in zwarte zee Giftige wolk over boze bergen Pluimen opgeblazen in oranje Gouden golven in verdwijnpunt Vage nevels in het niets Ontsluiting van de horizon Een sinaasappel in een sleuf Daar gaat het licht tenonder Kleuren vervloeien tot de nacht De laatste…

De noordenwind en de Ploegschilder

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 806
In het morgendauw, langs blauwgroen water graast stil zijn ezel, terwijl de schilder zijn ogen richt op scherpste einders, hij houdt zijn hoofd een beetje schuin, kijkt en kijkt, kijkt nog eens: hoe laat zo'n horizon zich vangen in schilderslinnen?…
Tjoke17 mei 2007Lees meer >

Lichte tred

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 776
Er is geen weg terug, haar rivieren zijn doorzwommen, haar groene heuvels zijn beklommen, ervaring hecht als klei aan kleine schoenen, loopt zij licht, waar de sporen haar gebieden, ontwaart een toekomst die zich strekt tot aan een oneindige purper horizon, om in verwondering te kijken, na elke tred, die verder reikt dan de schaduw…
pama9 december 2008Lees meer >

Moeizaam op zoek........

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel een zee vol herinneringen en vele frustraties hobbelige duistere wegen,oneindige velden grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop die mijn…
De Regge29 december 2008Lees meer >

Tussen hemel en zand

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 881
tranen zich met het zout van de zee tussen hemel en zand is er geen ja en geen nee geen vragen en geen antwoorden geen weten alleen maar voelen doch het voelen weet niet waarheen tussen hemel en zand botst het ongevoelige met het overgevoelige ogen die niet weten waar te kijken niet verder zien dan zichzelf of het zicht op de vage horizon…
Nadine16 juni 2009Lees meer >

Het jaagpad

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 625
Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon, vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon, ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
Custor8 april 2010Lees meer >

De tijd gaat door

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
voel ik me vrij van dag tot dag de natuur leidt me ook zonder jou ik zeg tot ziens op het ritme van de wind de tijd gaat door in een wereld vol realiteit laat ik je gaan, ik laat je los omdat ik om je geef ‘ons’ bestaat niet meer zo neemt ieder zijn eigen pad bij hoog en laagtij is er altijd wel een klein lichtpuntje aan de horizon…
Quicksilver31 augustus 2010Lees meer >

Verzuurd?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Vergeten tijd ligt achter ons, in angst baren we het leven, tussen geboorte en de eindigheid, we zijn schipbreukelingen van de hemel en de diepten van de zee, we zijn het ontgonnen land, borelingen uit de eierstokken van de zon en maan, de horizon lijkt verder, zeilen bollen minder, blouses minder wit, hét ontbrekende in de volheid…
Pama7 maart 2013Lees meer >

Kalme kracht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Aan de horizon drijven wolken voorbij, die naadloos aansluiten bij mijn dromerige toestand. Ik ben geboeid door haar constante verandering en daarmee tijdloze hemel. Met al haar zonsopkomsten en haar gouden zonsondergangen, dat zich aan mij als een schilderij openbaart.…

'k Stond midden in het land...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
'k Stond aan de horizon, ik keek erover heen. De bomen ruisten zacht: "Kom mee". 'k Hoorde toen je stem, je riep naar mij, nam mij mee, we vlogen weg. Een ogenblik dacht ik te weten wie je bent, maar toen was ook je beeld weer weg. 'k Stond midden in het land, alleen.…

de panter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
Als de zon verdwijnt achter de horizon, steekt hij zijn koplampen aan. Hij tuurt in de verte, daar komt wat aan. Neen, die is te groot zo’n bizon. Hij keert niet terug voor hij iets te eten heeft. Alles wat beweegt of leeft, verberg je niet voor zijn al ziend oog. Hij houdt de traditie van jager hoog.…

Elegie van de varkens

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.069
Soms staat er één, een oude beer onder de oude boom van de kennis, oud uitstervend appelras, doodstil en kijkt naar de wind op de horizon, door inzicht blinder dan van nature bijna.…

Vrede

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Vrede is voor mij een merel fluitend op het schuine dak en ergens ver een antwoord horen op een tak, een vlakke waterplas, plots rimpelig: een eendenechtpaar met kuikens achter zich, gemaaid gras ruiken aan een dijk het carillon dat speelt ergens tegelijk, een horizon te zien met huisjes, bos en kerk, of molen en de wieken aan het werk…
Ralameimaar12 augustus 2015Lees meer >

Groningen lijdt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
in een pracht als nooit tevoor landerijen haasten zich om de gewelven van mijnbouwschade te ontwijken, terwijl het grondwater zich meandert tot een bedding vol van verdriet, verlatenheid, verbittering en zelfs - liggen er nog vreugdevolle herinneringen in maatpak te drijven op veilige en dus betere tijden verbittering alom, doch onze horizon…
elze21 april 2018Lees meer >

Woud van twijfel?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
gedachten maskeert de wereld waarin we dwalen, trots voor zelfbeklag, onmogelijk te verdwalen in serene grond, luister naar de werkelijke verhalen die onder de oerwortels te schuilen waarin ik die met jou ruilen mag verwaaid het denken dat ik er morgen misschien net meer ben, trekt een vaag gevoel van pijn in ziel en over de horizon…
Pama18 mei 2020Lees meer >

Zomergasten, Carola Schouten voor en na een hartenkreet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Na de uitzending van zomergasten Zij, Carola Schouten, die van "Geloof, hoop en liefde" Zij is een leider zij bezit mijn punt, want zij zet een stip aan de horizon: Geloof, hoop en liefde zij is mens zij is vrouw zij is moeder zij is vriendin van zij is van de ChristenUnie zij is Minister van landbouw en natuur zij is Vicepremier…

Zonder enige voorwaarde?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 481
een handvol zwervende gedachten waarin we ons verbeurt verklaren, trots in eigen belang in elk beklag, onder de grondbeginselen te schuilen waarin ik die met jou in overeenstemming ruilen mag, in het verwaaide denken dat we er morgen misschien niet meer zijn, trekt een vaag gevoel van pijn in de ziel van het loslaten aan de horizon…
Pama24 september 2020Lees meer >

Paars 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Slapend in bed mijn hand in die van jou Ik apte je... om die laatste zin vooral, en 't herhalen, vertrekken naar de horizon van al…
Ralameimaar9 augustus 2022Lees meer >

Voor een hart

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 741
Aan de veranderlijke horizon verschijnen nu andere sterren, de ene als een momentopname terwijl een andere op lange termijn, de herinnering vanuit het verleden wordt nog even gereikt tot zowaar een stroom van traandruppels vloeit over de wangen bij het we(d)erzien.…
CB29 augustus 2022Lees meer >

Zonder dood en tijdgevoel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 505
verhaal stokt gaat automatisch over in natuur vol groene tinten het ruizelen van bladeren in de bomenschaduw van een parkachtig gebied waar wind en hoogte duizelen en vogels de bladmuziek fluiten van passerende seizoenen in het overgangsgebied kan ik wat transfiguraties waarnemen van stukjes huis bijgebouwen en het wegenplan naar horizon…
wil melker14 februari 2024Lees meer >

van oud naar nieuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 724
En uiteindelijk de stip aan de horizon.…
Riet30 december 2024Lees meer >

Vleugels van de nacht

netgedicht
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Toch vliegt hij verder, een reiziger zonder bestemming, verloren in het verlangen, waar de horizon verbleekt in dromen. De lucht opent zich, de nacht vervaagt, zijn ongekende vlucht eindigt in een laatste zucht, verloren.…
CB17 maart 2025Lees meer >

Waar het land nog luistert

netgedicht
2.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 516
Grutto op paaltje grasland fluistert zijn verhaal de horizon wacht In de wilde natuur, waar een ochtendmist het licht dempt, staat hij rechtop: de grutto, met zijn borst in de wind. Zijn roep snijdt door de stilte als een oude naam, een teken dat dit land nog leeft, nog luistert.…
CB7 mei 2025Lees meer >

Het innerlijk baken

netgedicht
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 747
Golven fluisteren licht danst op de horizon stil in mij weerklinkt Langs de kust blijf ik stil, mijn gevoelige huid vangt de adem van de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen, elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.…
CB20 augustus 2025Lees meer >

Wanneer de hemel ademt

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
Vogels trekken hun banen over de horizon, hoog en laag, in cirkels die een vloeiend ritme vormen. In hun vlucht herken ik de vrijheid van mijn aandacht, een ruimte die zich opent, zelfs als alles rondom verandert. Wanneer avond het zwerk kleurt in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even stil te staan of zacht te vertragen.…
CB1 oktober 2025Lees meer >

De oranje blauwe lichtbol

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 357
Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij En kust de horizon met een gouden gloed, De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal, Waarin elke hartslag zijn eigen deugde en moed.…

Wat schoonheid is

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 184
Oude vensterbank het stof vangt evenveel licht als de ochtend Laatste trein weg ik hoor mijn voetstap nog iets langzamer Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen, op de rand van de ochtend, in een verre horizon. Alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
CB30 juni 2026Lees meer >

Witte herfstvogel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 193
De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet, een schemering die de horizon genadeloos omsluit. Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek, die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt. Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen: de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.…