2600 resultaten.
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 De blonde duivel trok diepe voren in de tijd,
maar de horizon roept om een nieuwe strijd.
Geen fluwelen handschoen, geen buigend verweer,
het zwaard uit de schede, ik aarzel niet meer.
Nu ben ik hier.
De wildernis zingt van gevaar en van jagen,
geen rechter die straft, geen stem die blijft klagen.…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
De noordenwind en de Ploegschilder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
806 In het morgendauw, langs blauwgroen water
graast stil zijn ezel, terwijl de schilder
zijn ogen richt op scherpste einders,
hij houdt zijn hoofd een beetje schuin,
kijkt en kijkt, kijkt nog eens: hoe laat
zo'n horizon zich vangen in schilderslinnen?…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Er is geen weg terug, haar
rivieren zijn doorzwommen, haar
groene heuvels zijn beklommen,
ervaring hecht als klei aan
kleine schoenen, loopt zij licht,
waar de sporen haar gebieden,
ontwaart een toekomst die zich
strekt tot aan een oneindige
purper horizon, om in verwondering
te kijken, na elke tred, die verder
reikt dan de schaduw…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven
diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest
misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel
een zee vol herinneringen en vele frustraties
hobbelige duistere wegen,oneindige velden
grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad
geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop
die mijn…
Tussen hemel en zand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
881 tranen
zich met het zout van de zee
tussen hemel en zand
is er geen ja en geen nee
geen vragen en geen antwoorden
geen weten alleen maar voelen
doch het voelen weet niet waarheen
tussen hemel en zand
botst het ongevoelige met het overgevoelige
ogen die niet weten waar te kijken
niet verder zien dan zichzelf
of het zicht op de vage horizon…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon,
vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind
door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon,
ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
De tijd gaat door
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 voel ik me vrij
van dag tot dag
de natuur leidt me
ook zonder jou
ik zeg tot ziens
op het ritme van de wind
de tijd gaat door
in een wereld vol realiteit
laat ik je gaan, ik laat je los
omdat ik om je geef
‘ons’ bestaat niet meer
zo neemt ieder zijn eigen pad
bij hoog en laagtij
is er altijd wel een klein lichtpuntje
aan de horizon…
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 Vergeten tijd ligt
achter ons, in angst
baren we het leven,
tussen geboorte en
de eindigheid, we zijn
schipbreukelingen van
de hemel en de diepten
van de zee, we zijn het
ontgonnen land, borelingen
uit de eierstokken van de
zon en maan, de horizon lijkt
verder, zeilen bollen minder,
blouses minder wit, hét
ontbrekende in de volheid…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Aan de horizon drijven wolken voorbij, die naadloos aansluiten bij mijn dromerige toestand.
Ik ben geboeid door haar constante verandering en daarmee tijdloze hemel.
Met al haar zonsopkomsten en haar gouden zonsondergangen, dat zich aan mij als een schilderij openbaart.…
'k Stond midden in het land...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 'k Stond aan de horizon, ik keek erover heen.
De bomen ruisten zacht: "Kom mee".
'k Hoorde toen je stem, je riep naar mij,
nam mij mee, we vlogen weg.
Een ogenblik dacht ik te weten wie je bent,
maar toen was ook je beeld weer weg.
'k Stond midden in het land, alleen.…
de panter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Als de zon verdwijnt achter de horizon,
steekt hij zijn koplampen aan.
Hij tuurt in de verte, daar komt wat aan.
Neen, die is te groot zo’n bizon.
Hij keert niet terug voor hij iets te eten heeft.
Alles wat beweegt of leeft,
verberg je niet voor zijn al ziend oog.
Hij houdt de traditie van jager hoog.…
Elegie van de varkens
gedicht
2.0 met 1 stemmen
5.069 Soms staat er één, een oude beer onder de oude
boom van de kennis, oud uitstervend appelras,
doodstil en kijkt naar de wind op de horizon,
door inzicht blinder dan van nature bijna.…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Vrede is voor mij
een merel fluitend op het schuine dak
en ergens ver een antwoord horen op een tak,
een vlakke waterplas, plots rimpelig:
een eendenechtpaar met kuikens achter zich,
gemaaid gras ruiken aan een dijk
het carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk…
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 in een pracht als nooit tevoor
landerijen haasten zich om de gewelven
van mijnbouwschade te ontwijken, terwijl
het grondwater zich meandert tot een bedding
vol van verdriet, verlatenheid, verbittering
en zelfs - liggen er nog vreugdevolle herinneringen
in maatpak te drijven op veilige en dus betere tijden
verbittering alom, doch onze horizon…
Woud van twijfel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 gedachten maskeert
de wereld waarin we dwalen,
trots voor zelfbeklag, onmogelijk
te verdwalen in serene grond,
luister naar de werkelijke verhalen
die onder de oerwortels te schuilen
waarin ik die met jou ruilen mag
verwaaid het denken dat ik er
morgen misschien net meer ben, trekt
een vaag gevoel van pijn in ziel
en over de horizon…
Zomergasten, Carola Schouten voor en na een hartenkreet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 Na de uitzending van zomergasten
Zij, Carola Schouten, die van "Geloof, hoop en liefde"
Zij is een leider
zij bezit mijn punt, want
zij zet een stip aan de horizon:
Geloof, hoop en liefde
zij is mens
zij is vrouw
zij is moeder
zij is vriendin van
zij is van de ChristenUnie
zij is Minister van landbouw en natuur
zij is Vicepremier…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 een handvol zwervende gedachten
waarin we ons verbeurt verklaren,
trots in eigen belang in elk beklag,
onder de grondbeginselen te schuilen
waarin ik die met jou in overeenstemming
ruilen mag, in het verwaaide denken dat we
er morgen misschien niet meer zijn, trekt
een vaag gevoel van pijn in de ziel van het
loslaten aan de horizon…
Héél worden vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Onze zon stijgt boven de horizon.
Vandaag.…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Slapend in bed mijn hand in die van jou
Ik apte je... om die laatste zin vooral,
en 't herhalen,
vertrekken naar de horizon van al…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Aan de veranderlijke horizon verschijnen nu andere
sterren, de ene als een momentopname terwijl een andere op
lange termijn, de herinnering vanuit het verleden wordt nog even gereikt
tot zowaar een stroom van traandruppels vloeit over de wangen bij het we(d)erzien.…
Zonder dood en tijdgevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 verhaal stokt
gaat automatisch over
in natuur vol groene tinten
het ruizelen van bladeren
in de bomenschaduw
van een parkachtig gebied
waar wind en hoogte
duizelen en vogels de
bladmuziek fluiten van
passerende seizoenen
in het overgangsgebied
kan ik wat transfiguraties
waarnemen van stukjes
huis bijgebouwen en het
wegenplan naar horizon…
van oud naar nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 En uiteindelijk de stip aan de horizon.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Toch vliegt hij verder, een reiziger zonder
bestemming, verloren in het verlangen, waar de horizon verbleekt in dromen.
De lucht opent zich, de nacht
vervaagt, zijn ongekende vlucht eindigt in een
laatste zucht, verloren.…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Grutto op paaltje
grasland fluistert zijn verhaal
de horizon wacht
In de wilde natuur, waar een
ochtendmist het licht dempt, staat hij rechtop:
de grutto, met zijn borst in de wind. Zijn roep snijdt door
de stilte als een oude naam, een teken dat dit land nog leeft, nog luistert.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Golven fluisteren
licht danst op de horizon
stil in mij weerklinkt
Langs de kust blijf ik stil,
mijn gevoelige huid vangt de adem van
de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen,
elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Vogels trekken hun banen over
de horizon, hoog en laag, in cirkels die een
vloeiend ritme vormen. In hun vlucht herken ik de vrijheid
van mijn aandacht, een ruimte die zich opent, zelfs als alles rondom verandert.
Wanneer avond het zwerk kleurt
in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even
stil te staan of zacht te vertragen.…
De oranje blauwe lichtbol
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
357 Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij
En kust de horizon met een gouden gloed,
De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal,
Waarin elke hartslag zijn eigen deugde en moed.…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Oude vensterbank
het stof vangt evenveel licht
als de ochtend
Laatste trein weg
ik hoor mijn voetstap nog
iets langzamer
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen, op de rand
van de ochtend, in een verre horizon. Alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet,
een schemering die de horizon genadeloos omsluit.
Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.…