7677 resultaten.
Zeven kikkertjes
poëzie
3.2 met 33 stemmen
4.057 Daar zaten zeven kikkertjes
Al in een boerensloot
De sloot was toegevroren
Ze lagen hallef dood
Ze kwekten niet, ze kwaakten niet
Van honger en verdriet
Daar zaten zeven kikkertjes
Al in een boerensloot.
De jongste, die een wijsneus was,
Zei tot zijn kameraad:
'Die malle nachtegalen,
Wat hadden die een praats!…
Jij sloot de deur
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
2.174 je liet mij buiten staan
niet meer opnieuw beginnen
maar onze eigen weg inslaan
Nog steeds kom ik jou tegen
in de donkere stilte van de nacht
dan kan ik stiekem naar je kijken
naar je ogen en naar hoe je lacht
Soms denk ik jou ineens te horen
of ruik zomaar spontaan jouw geur
ik kan jou niet uit mijn hart verbannen
maar helaas, jij sloot…
Slootmeermin
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.274 Kleine slootvenus, gekleed
voor de winter, omdat in de zomer
de sloot droog staat. Daar gaat ze
onder de brug: even onzichtbaar…
Kapotte pijpenstelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik was
groen aan
het scheuren
omdat het
groeien moet
maar kreeg het
rood voor de
ogen omdat
het altijd eerst
bloeien moest
ze zeiden
dat onkruid alles
snel overwoekerd
maar toch vond ik
daar de mooiste kleuren
klein
weggedoken
in de beschutting
van stallen boer
en boerderij
waar in de veelheid
van gewassen niet op
het…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 1
Riet, halsstarrig gras
de onbeweeglijke roerdomp,
een schreeuw ontmantelt de mist,
het water klotst zwartademend.
2
Op de plomp
volgen zilveren druppels,
een aardegroene kikker sprong
in de diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om…
Een traditioneel gedicht
gedicht
4.9 met 352 stemmen
11.879 Het braakland in de verte. Een woord oud als de weg naar Rome,
we hebben de verleiding niet weerstaan. Lijnen en plannen maken
dit uitdijende weiland. We zijn aangekondigd - houd je mond toch,
je ziet ons spoken, zoek een betrouwbare bron, huiverig voor iets
dat maar voorbij blijft gaan. Dan sta je recht en grijpt me beet. Nee,
het was…
klassenbewust
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 ik ben niet zo maar
een hangjongere beweert
het edelknaapje
dat in de hangkast achter
ridderslot en grendel toeft…
slootkant
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 Jonge meerkoetjes
kleine rode snaveltjes
een reiger zit stil…
Plons
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
909 Een plons in de sloot:
Portugese hondenpup
doet zijn naam eer aan…
koe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Mijn leven als een oude koe
wil ieder zo graag rekken,
want sta ik nauwlijks in de sloot,
wil men er mij uit trekken.
Hier in de sloot voelt ik mij thuis,
ik overdenk mijn zonden
en door het leven opgedaan
lik ik mijn vele wonden.…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen
gevoed door een seizoen en door zijn kleur,
is dit de kooi waarin ik ben gevangen,
waar is het slot en wie ontsluit de deur?…
Ode in de sloot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Ben ik nooit eerder in de hozende regen
aan de kant van een sloot neergehurkt
om te luisteren, echt te luisteren?
Zou ik al op weg naar verstilling zijn?…
VERBINTENISSEN-BRUG ROTTERDAM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
557 Met vele verbintenissen
zitten de relaties op slot!…
Het boek met de twee gouden sloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 och jij verdord blad
voortgestuwd door de storm
rollend over de straat
opgetild door de harde wind
je waait mijn brievenbus binnen
ik raap je op
je voelt hard en breekbaar aan
ik leg je in een boek
het boek met de twee gouden sloten
waar niemand wordt buitengesloten…
Energie (Senryu)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Na haar pirouette
vloeit vertraagt transpiratie
tot euforisch slot.…
Onwaarschijnlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 Ik ervaar het moment dat ik niet aan je denk
dat de meditaties de lege plaatsen niet opvult
een ruimte zonder illustraties van herinneringen
ben ik je nu werkelijk voor eeuwig kwijt.
Mijn stilte omringt door één ademhaling
in een gevangenschap zonder jouw zuurstof
die kern beschermde altijd onze uitvlucht
wat nu het eindstation heeft…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
858 voor even thuis
op slot
de ophaalbrug
ging weer omhoog
ik was kapot
dwaalde hoog
langs de kantelen
torende in uitzicht
op zovelen maar mijn
hart ging naar de krochten
stille kelders waar
om leven werd gevochten
vastgekluisterd aan de
muren die hun zonden in
zwarte schimmels spochtten
toortste in
verlichten bracht
wat sprankjes…
Zeven sloten lopen langs de weg.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Totdat moment, dat breekpunt in je
leven; waarop de schimmen van oude
koeien in de zeven sloten uit baden
gaan; en je geen vanzelfsprekende
passage meer geven om op dezelfde
wijze voort te gaan.…
ruilverkaveling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 niet te weten met wie
eigenlijk niet eens waarom
nooit is het hier te vinden
altijd verder weg dan elders
in een heideveld met gras
akkers met doornige heggen
bij een hek, een sloot, een weg die
in de weg ligt
als onbegaanbare verte
en te zoeken wat je zou willen geven…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 De sloten snoeren dicht
het geschotste dodenkleed.
Een stervende stilte
dempt ieder doen.…
Etste juist contrast
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 ik golfde
op warm en licht
had mega zicht
met mijn ogen dicht
in zacht pulseren
opende en sloot
ik mijn interieur het
exterieur donkerde kleur
er was geen afzet
wel een incorporeren
het heerlijke verbinden
waar mensen van leren
licht getinte bleek
een regelrechte hype
door waarheid en tijd
raakten velen dat kwijt
kleur donkeren…
IK WILDE DAT IK....
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.201 Ik sloot daarom mijn ogen weer
terug naar de onwerkelijkheid
waarin ik dacht dat ik weer slapen zou
in mijn eigen eenzaamheid.…
Liefdesverdroot
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.705 Liggend in het licht van de warme zon
Die voelt aan als míjn warmte
Alleen voor mij, zacht brandend
Doortrekt mijn lijf als lief vuur
Ogen dicht…alle kou glijdt weg
De kou die jouw plaats innam
Als een sneeuwbui die binnen hing
Toen je je deur voor me sloot
Nu smeltend mijn verdriet, wegvloeiend
Mijn Hart klopt weer vol, je mág weg zijn…
Floraliënlaan
gedicht
3.6 met 14 stemmen
8.958 Teruggevonden, kale, onvast
neergekribbelde afnemende cijferreeks,
angstvallig genotuleerde afgelegde weg
verklapt ten slotte toch hoe iemand
het komen van zijn sterven verbergt, stiekem
zijn stappen telt, hoop
aftrekt, zijn laan in-
slaat, paniek
beaamt
met mijn ogen dicht:
verlegen verloren heer
aan de kant gewankeld
van zijn private…
Thuis “alleen” op de bank
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
972 Dicht geslagen gordijnen
Deur stevig op slot
Ramen vergrendeld en dichtgeplakt
De tuin verwoekerd bedekt het zicht
Thuis op de bank met een gedicht
En een kop koffie
Lege bank en stoel
Naast jou, niemand om je heen
Alleen het donker is trouw en blijft
Samen met de stilte
twee goede vrienden die het goed met elkaar kunnen vinden
je zucht…
Huis in mij
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.942 Behaagziek laat het deuren
in sloten vallen, slaat luiken open, klapt
ze weer dicht. Het diept vergeten licht
op uit zijn kelders, haalt op zolder bestofte
dromen uit het rag tussen de balken vandaan.
Vleermuizen of dode tantes worden wakker,
fladderen op, verschrikt maar koket.…
Vandaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.855 En toen sloot je
bijna de deur, maar er bleef een woord tussen-
hangen, dun als een blaadje en in ons als rook,
de zilte geur van je binnenste buiten
op mijn hand en achter je lippen het mijne.
Dat hielden wij vast, elk aan een kant,
en ieder zijn beeld van verdwijnen.…
Een goedaardige smid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 In het slot gegooid werd
Openen kan…
Bouwvergunning
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
886 Ik heb de blauwdrukken
in brailleschrift besteld
in cryptogrammen omgezet
en met geweld ontdaan
van wat de wet als richtlijn stelt
Komaan
laat ons een huis in vrijheid bouwen
met hoge ramen voor het licht
En zonder sloten
want in blind vertrouwen
doen wij geen enkele deur meer dicht
De kamers hebben ijle witte wanden
met een plafond…
Jorans bekentenis:
snelsonnet
4.0 met 53 stemmen
3.204 “Hebt u geloof aan mijn verhaal gehecht?
Wat dom van u! Er was geen woord van waar.
U kent me toch: ik ben een leugenaar
Die van zijn leven nooit de waarheid zegt.
Geloof me daarom op mijn blauwe ogen
Dat ik echt alles eerlijk heb gelogen.”…