472 resultaten.
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
verzuiniging van talen en tongen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
590 Er is een woestijn
die hardleers voortschrijdt
het droogt je tong
tot op het bot
van moeizaam slikken
na jaren van leren spreken
aan de toog van het hoge woord
heb je ineens geen verhaal meer
je bent nog altijd diezelfde
alleen, je hebt hem ingepalmd
met een man die taalt
vanuit de diepe ervaring
het verdorsten en
het houden aan het…
- Vriendschapsspreuken -
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
1.757 Een kleine verzameling geluk
draagt de schijn op het gezicht
van zomersproeten
de wrange ingewikkelde smaak
gevoelig voor scherpe, bittere droogte
als gebarsten lippen
als smaak bloeddorstig en zoutig
verlangend naar meer
gekruid als een plechtig vormsel
en verzwegen voor de werkelijkheid
doet het zijn ogen dicht
overtreding in tegenspoed…
Vloek van het boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
684 De vlek van de pen
Gesticht in ‘t zwart
Met de leugen in de wind
Overtuiging vanuit het hart
Schreeuwen zal de leugen
Uit de passage van ‘t boek
De wind laait op
De letters vormen ’t aanzoek
Driftig schrijft de pen door
Met zwart over het wit
De inkt droogt op
Met de leugen, geen exit
Volgeschreven vol overgave
De leugen een souvenir…
Wipt boven rode lippen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
505 waar voorhoofd fronst
in peinzend denken
hoekt je mond in lach
het positieve schenken
geeft jouw innemendheid
een warme kracht
die straalt uit ogen
soms licht geloken
na een passievolle nacht
een kleine neus wipt
boven rode lippen een puntje
tong komt droogte likken
het kort uitstaande haar
oortjes als een zeldzaam paar
bekronen…
Een buitje doet wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Zo gebeurt alles met een reden,
al zien wij dat niet zo soms
Maar let op,
na regen komt de zon geheid
En zijn we de droogte voor eventjes
mooi kwijt!…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 met mijzelf
slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje…
Floralen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Hun schoonheid stootte op de leegte
van mijn afgematte ziel,
waardoor hun bonte kleurenveelte
op een dorre droogte viel.
Ik zag mezelf daar kijken
en vond mezelf wel lijken
op de bloemen aan de muur;
wel de fleurig felle kleuren,
maar plat en zonder geuren:
stilleven zonder vuur.…
dirk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 deze handen reikten en grepen het leven vast
alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven
we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten
want van binnen weten wij, jij komt niet terug
daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar
zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen
ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen
dan zegt zij,…
Oogcontact
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Beeldvorming als geheel
ieder deel blijft in essentie
individueel, droombeeld
die een eigen wereld beslaat
gevoel in ontijdigheid verpakt
waardoor een wederkerige
gevoelsmatigheid ontstaat,
ver van het fysieke ongemak
de perfectie van alleen het
visuele oogcontact tot zij
de wimpers sluit, vlinder
die haar vleugels vouwt
en droogt…
druppels vinden water
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.272 regen gaat
vaak langs je heen
zij stoort je niet
je leeft alleen
voelt enkel nattigheid
die droogt in tijd
maar druppels vinden
water in een plas
die jij pas zag
door natte voeten
nu is de regen straf en
moet je daarvoor boeten
waarom laat
water in de plas
jou regen voelen
merkte je het pas toen
je de nattigheid erkende
de druppels…
Noordparadijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 is te vol
voor een paradijselijk bestaan
De dorpen wapenen zich
tegen nieuwkomers
ze zijn niet nodig
Ze moeten verder, naar de harde grond
van de bergen, aan de rand
van het Noordparadijs
of in een bocht terug
naar het zuiden, nergens
welkom, nergens is er genoeg
melk en honing, genoeg plaats
zelfs als er grond vrijkomt
door droogte…
met scherpe punt geëtst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.504 niet geopend
het licht nog fel
een schets
met scherpe punt
geëtst om tekening
te geven met reliëf
dat roze scheurt
vulbaar openbloeit
en in contouren groeit
van pijn naar samenzijn
creatie roept
de schilder als hij
zijn model verkleurt
en wegzet in een hoek
waar op de grond
de druppels bloed
nog zichtbaar zijn
de maagd droogt…
VERKWIKKING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 De menselijke ziel
kan verdorren tot een vlakte
vol verbrokkelde stenen
waar geen boom of plant op groeit
slechts grauwe droogte heerst
zware lucht duwt je neer
om in doffe berusting
dan wel wanhoop te wachten
door de drukte van jouw wezen
op het troosteloze gruis
spuit ineens een springbron op
is een statige fontein
ruist onverstoorbaar…
kanteling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
153 vandaag zijn het vooral alle auto’s
en kinderen die zich laten horen
een enkel vogeltje piept verborgen
om de dag alsnog wat waardigs mee te geven
onder de rook voor reclamefolders
zijn de bladeren gevallen door de droogte
en dieren laten zich steeds vaker zien
vluchten in blinde paniek de wegen over
vroeger zag ik de bloemen zonder…
Een foutje
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
594 Natuurlijk, militairen moet trainen
Maar als dan door een fout met een granaat
Een heel natuurgebied in rook opgaat
Is alle goodwill snel totaal verdwenen
Zo’n tweehonderdenzestig voetbalvelden
Een brand van deze omvang zien wij zelden…
verdwijn bij het ontwaken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.034 wind door jouw haren
streling zo zacht
geschitter door tranen
gehuild in de nacht
verdriet door dromen
een wens in jouw ogen
elke ster droogt een traan
verdrijft stil verdriet
tot in het ochtendgloren
sterren zich verschuilen
de wereld stopt met huilen
jouw hart de vreugde voelt
van liefde ontluikend
warm als de zon
waar een…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven hoogten
Bergen heffen zich heel statig boven zee
Beekjes drijven weg in gele droogten…
de akker
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.192 Ik liep langs akkers van verlatenheid
Door dorre droogten vol met onbegrip
Gegroeid in jaren tijd
Ik zag geen kleur meer
Die mijn onrust kon verstoren
Slechts het grauw
Moest mij bekoren
En de strijd
De eigen innerlijke kracht
En soms façade
Waren broeders
Teer, hard en dan weer uiterst zacht
Die hielpen bij de ommekeer
Waar plotseling…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
Zweetsteen
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
3.050 de zweetsteen heeft het weer voorspeld
en gaf daarmee de tijd om nog beschut te vinden
tegen het natuurgeweld dat viel van grote hoogte
verdrink nu langzaam in de geur van
regen na een lange tijd van droogte
nu staan we hier en zingen
vanuit de waterwilg lekken de laatste druppels kringen
in de rivier flitst opnieuw de vissenhuid in opperste…
Our English Coasts
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
728 Droogte dwingt tot absurde
capriolen, hoog bewegingsloos
hangend aan een plantaardig
tandflos draadje
Bloemen zoet hart
magnetiseerde zeemlederen
maagwand, vervoerde zijn
geperfektioneerde reukorgaan
en dwong zijn grijze pudding
tegen beter weten in tot
het moedwillig negeren
van Darwins bewezen evolutieleer
Onheilspellend Engeland…
spinnendraad
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.304 niet zonder elkaar
dus laat ze hem gaan, breekbaar
vervuld van een langzaam zweven
waarom zou ze niet alleen
er is zo weinig in zoveel niets
eens schreef hij voor haar dat als je
"n" aftrekt van niets er altijd iets
in haar buik rollen de tonnen om
op dat geluid kuiert ze door het huis
van de muren schraapt ze woorden af
blaast ze droogt…
moderne tijden
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
681 tot zo en dan gewoon
puur op karakter zij
aan de vaat en hij
alleen met zijn verlangen
een droge vaatdoek in de hand
elk kopje een gedachte
nat achter het oor
zij alhaast in dromenland
de nacht alvast in het hart
vertederd door het keukenneon
hij droogt wel zijn verlangen
als een Robin-theedoek-Hood
tegen al het eigentijdse bloeden…
Nooit meer, morgen weer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
714 Afspraken zijn afspraken:
rampen als oorlog, honger,
droogte en watersnood
zouden nooit meer voorkomen
dat hadden we toch afgesproken.
De wind aan de speeltafel
overspeelt zijn hand
hij kan niet tegen zijn verlies
en verandert in een orkaan.…
Het laatste licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 in de duistere grot
Waarin mijn verkleumde
Voeten verstijven
En mijn verminkte ogen
Zoeken naar
De brandende toorts
Van de laatste lichtstralen
Misschien wacht ergens
Wel mijn droomvrouw
En baadt zij haar ranke
Lichaam in het diepe
Grotwater
Waar de stroming haar lichaam
Streelt en het laatste licht
De tranen in mijn ogen droogt…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
Nog voor hij viel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 zacht
vlaagde
wind in
warme
en koude
compromissen
zonder duidelijk
richting aan
te geven
hij stuurde
rafelende
wolken in
dreigende
kleuren
voor zich uit
nog voor hij
viel geurde
regen verfrissing
je zag het
landschap
opveren in
het snel tot
bloei brengen
van hun stukje
aarde na
verzenging
en droogte
de mens is die…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…