464 resultaten.
Doosje geluk
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.733 Om de hoek van het nieuwe jaar
Ligt een doosje geluk voor je klaar
Iemand dacht: ik leg het daar neer
Dan vindt je het wel, nieuwjaarsdag een keer
Misschien 's morgens al als je uit bed stapt
En met je voet bijna op het doosje trapt
Of misschien in de middag als je wandelen gaat
En bij die oude eik het geluksdoosje opengaat
Of misschien…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 Wat eens een eik was
ligt molm en plat, vol gaatjes,
begroeid met mos:
een heerlijk groot woonpaleis
voor het kleine kriebelvolk.…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
Waarvan akte
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
628 ik draag voor
in een ‘acte solitaire’
getuig met heel mijn lijf
van groen, van gras
van de lach, ginds ,
zo dromerig ver
in een gastvrij verblijf
mijn uitgestrekte handen
schilderen luchtcirkels vol
zover ik maar kan reiken
sluit velden daarbij in
en bosranden als kantelen
van burchten
opgetrokken in eiken
waarachter mijn…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven -
en wat geweest is
niet zéér blijft kleven
Dat elk seizoen
een nieuw gelaat weeft
van steen eik…
IJzeren klem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Onder een beschermende eik viel ik neer.
Ik likte aan mijn bloedende poot, terwijl
mijn bloedspoor mij verraadde en wrede
hondsdollen mij vermorzelden.…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 Er komen steeds meer kleuren in de vlag
tot het hele spectrum straalt als een zon
een baken
op de onrustige reis
Het is maar een vlag
geweldloze communicatie
in de wind
een zwijgende blik
De stok een toverstaf
een zieneres, baken
van geduld
uit goed hout gesneden
Eik en linde, vlier, vijg en kers
de bomen van Moeder Aarde
beuk en…
Wat was
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
217 De oude eik, stram gebogen,
Staat al eeuwen zieltogend
Op de kruising van zandwegen
Des akkers heer en meester.
Aan zijn wortels ’n kapelletje,
Met Christus aan het kruis,
Een kaarsje flakkert aan-uit,
Op ’t bankje ’n vrijend stelletje.…
Ochtendgloren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
291 Ik hoor zo graag de vogels zingen
in kruin van eik of den in het bos
barst elke ochtend hun concert los
ik geniet van al die mooie dingen.
Nachtegaal, fitis of wielewaal
in elke bos zijn ze te horen
ode elke dag in 't ochtendgloren
dank aan de schepper in eigen taal.…
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
401 van jouw bestaan
hoef jij nooit te gissen
de mens besteedt een leven lang
aan vissen naar de waarheid
hoopt die schromelijk te vinden
in het moment van doodgaan”
“rijkelijk laat”
repliceerde de verbouwereerde
vijver in de betrekkelijke schaduw
van een nauwelijks houdbare situatie
rondom de oude vertrouwde
tot aan vandaag onbreekbare eik…
verzameldrift
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.350 neem mij mee
van hier tot ginder
neem mij mee
naar jouw idee
boetseer, kneed mij
of beeld mij uit in zwart /wit
maak mij de David
van je ultieme dromen
naakt en honderd op een rij
genoeg om dagelijks
klaar te komen
stapel mij op
in glazen urnen
versier daarmee
het eiken dressoir
stof mijn potten
dagelijks steevast af
met…
Trapzilver
netgedicht
3.5 met 77 stemmen
955 Voortaan staan er geen ongeschuurde eiken klompen
in de gang. De laarzen gaan hoog gepoetst
op de plank naast de halflage bergschoenen.
Rijpe bloedblaren barsten in het
afvoerputje van het gebladderde spoelhok.
De loonslaaf ploegt blootsvoets de tuin,
spoelt de warme aarde van zich af.
Hij zeult het smeulend goud de trap omhoog.…
Mene Tekel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
764 Het bos verwordt tot zaagselvlakte, kaal
met enkel nog een eik waaruit gebogen
tak als vragend teken steekt en taal
van vroeger spreekt: gewogen en te licht
bevonden jíj die hier de winter ziet:
het oordeel over hinderlijke bomen -
maar uit de stobben zullen loten komen,
uit doodstil vlak weer nachtegalenlied.…
hand in hand
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.321 Hij voelt hoe haar
zachtheid strijkt langs zijn huid,
haar gloed diep binnendringt
Daar valt een bruin blad in haar
schoot - van een Amerikaanse
Eik. Lachend kijken ze ernaar,
dan naar elkaar, zo verliefd na
meer dan vijfenveertig jaar…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Wat eens een eik was,
ligt molm en plat, vol gaatjes,
begroeid met mos:
een heerlijk groot woonpaleis
voor het kleine kriebelvolk.
Speculaasgebak,
de lekkernij zonder tijd,
prijkt op kunstwerken
der Goudeneeuwse schilders,
belooft steeds weer iets voor straks!…
De zonde van vannacht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 dromen en steeds kijken
naar het statig groen
van eiken op de cour
de rust van studiezaal
voor het gezamenlijke eten
momenten om niet te vergeten
de avonden werden gerekt
na het gebed in de kapel
ging ieder naar zijn chambrette
dan kwam de angst
in passen surveilleren de hand
aan het gordijn het stil proberen
de fluisterstem die…
Even boom zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
427 Geen mens of serafijn maar gewoon eik of een den
ritselen op de wind, dat beschrijven met mijn pen.
Ik hoef niet zo nodig een hele hoge kroon
mijn benen als takken bewegen vast loom.
Ik wil wel dansen op de wind gelijk een klein kind,
ik heb geen behoefte als zodanig in een sprint.…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast met
herinnering er netjes ingepast
maar het bos is laag gebleven
storm en tijd hebben hun tol gekregen
de allerzwaksten knappen af
maar de oude eik…
Herfstgeest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
552 Nu de dagen kleurrijk korten
zwerft hij door halflege bossen
groet de eik, buigt voor de beuk
eet een overgebleven zoete bes
verzamelt een berg met nootjes
voor het wat luiere mededier
Zwaait naar overtrekkende vogels
met hun kompas richting zuiden
kijkt naar een fladdervlinder
die speurt naar een laatste bloem
Mijmert languit in een varenbed…
vlam des genode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 voor het aanstormend vuur zich
ontkreukeld voor het
komend lustig avontuur
en op de hoek van de mantel
floreert een fles wijn met twee
kristallen glazen, altoos gevuld
met een rode gloed die zich
spiegelt op een blinde muur
hij zal niet worden gestoord
onder het liefdesspel door de kou
en schuift met alle moed
en snakkend naar adem een eik…
De gehangene
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Ik hang hier aan een knoestige oude eik
want mijn schepper wil niet over me waken
uit zijn handen komen nu voorname zaken
die hem overbekend maken en zeer rijk
hij vulde mij op met hooi en wat takken
het land had zo zijn eigen geschiedenis
onder mij ontsprong een hele mooie lis
de natuur had het voorjaar al te pakken
de kerk bleek plots…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
227 Ik wil zo graag nog weer genieten
van de kleurige bloemen en planten,
van de uitbundige zangen in de eik.
In de lente weer het jonge leven
dartelend door de groene weiden
de zinderende lome zomer
luierend onder schaduwrijke bomen
en genieten van de pastel kleurende herfst.…
Winterdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 Kleumerig zitten kraaien
in naakte kruin van een eik
fel contrasterend tegen witte wereld.
Langzaam komt leven op gang
op nu verstijfde vaarten.
De dag neemt zijn eigen
winterse tempo aan
met uitgestorven velden.
Tot de avond het duister weer opeist
en het licht gaat slapen.…
De bladerloze rij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
30 De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt
en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken
woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang
als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid
De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt
de bomen staan als lege kooien…
TEGEN BOUWEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
90 Naast Breda 's
lange statige Burgstdreef
vol koele bedaagde eiken
liggen wijde velden
waarin hoge pluimen
en dichte struikenrijen
klankrijke poelen omgeven
daar zingt gemengd koor
van kikkers en watervogels
sterke paarden leven samen
in hechte broederschap
smullen naar hartenlust
van taaie plantenwarboel
de open wildernis
tussen…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Iemand moest de eer hoog houden
nadat
de eik opgevreten werd door de larven,
progressieve blaters die het niet kunnen
nalaten alles wat leeft tot pulp te kauwen.…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei
overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug
naar school moeten gaan om de lessen te geven;
na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius,
de taak overgenomen, en misschien zelfs nog
August, die toch al niet altijd de snelste was.
Ach,
zou het geen verademing zijn, een slim torretje
voor…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Maar hij had het nooit aan De Eik gevraagd.
Noch de zon, noch de maan, noch die wankele uilen, waagden
zich een buil te vallen aan deze “veel te hoog gegrepen materie!”,
zoals ieder volhield. En standvastigheid bewijst innerlijke kracht,
zo had To-To het geleerd en zo zou het ook zijn.
…