Alle inzendingen over kristal

383 resultaten.

Sorteren op:

Kleine orchidee

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.675
Lief kindje mijn je tere lach parelt dauw op orchideeën klinkt als het klateren van de waterval zingt zonnestralen in het helder kristal laat golven ruisend spelen in de zeeën je ogen glanzen als zwarte granaten schitteren sterren in oneindige nacht blozen de zon met ‘n stralende pracht beantwoorden vragen zonder te praten je mond als…
biba18 januari 2004Lees meer >

de Vlinder

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Daar midden op een witte roos zat een wezentje zo teer en broos, het had een lijfje rank en klein de vleugeltjes als kristal zo fijn en wat een wonderlijk schouwspel bood zij waren als karneool zo rood en daar als agaat een rand omheen het leek werkelijk een edelsteen.…

vierkant is de vlek op tafel van de fles van gisteravond

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
vlek op tafel van de fles van gisteravond waarin het maanlicht weerkaatste een laatste dronk van eenzaamheid die niet gedronken werd in spijt als ik de wijzers terug kon duwen deed ik dat toch zeker niet de gouden stralen van de maan zo warm toen dit begon vooruit met de tijd vooruit ik wist wel dat dat kon het whiskyglas van zuiver kristal…

Broos

hartenkreet
4.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 800
Broos...zo broos, breekbaar als ragfijn kristal. leven zonder echte verbondenheid! Geleefd wel, hier, daar! Grote stiltes, ze bevolken mijn dagen, grijs, somber. Nergens een bewegwijzering om langs de wegen nog te gaan! De ijle lucht van onmacht raakt koude harten niet, verwarmt geen ogentaal.…

tranen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Jouw leven in sterretjes in mijn ogen helder als kristal langs mijn wang breekbaar wanneer het de grond raakt. Een genoegen dat ik je heb leren kennen deze zegen draag ik mee voor mijn leven elke gevallen traan die dat gevoel losmaakt.…

Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
In lang vergeten kamer wacht een sombere eikenhouten kast heur arabesken nervenpracht door diepe tijd onaangetast Verborgen glazen ingewanden roemers, kruiken van kristal die in vergetelheid belandden en allen zwemen naar verval Kelken eeuwenlang gevuld met sanguinolente wijnen thans in dwarrelend stof gehuld aldus gedoemd om te verkwijnen…

Slapende kamer.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Door 't rietgordijn, dat in de kamercel Gevangen houdt warmgouden schemering, Zwevende en bevende als een goudkapel, Verdwaalde een zonvonk, uit een kamerding - Kristal of koper - toverende een wel Van kleurenvreugde en stralenflonkering.…

winters landschap

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
een dansende spreeuw die luidkeels krijst bij het zoeken naar voedsel, laat zijn wintervoetjes na op een wit kleed van kristal heldere sneeuw. een dennenbos in de buurt, bedankt,schaduw en zonlicht,die toveren de dennenbomen om tot sprookjesachtige figuren op een bouwvallige muur.…
metske17 september 2016Lees meer >

Verlatenheid hoort bij een droevig hart

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Gebroken en donker gekleurd is het glaswerk; wat eens kristal zuivere mogelijkheden had. Verlatenheid door het niet doorzien; dat een verlangen naar zuiverheid was op de weg naar een mogelijk misschien. Dat in een werkelijkheid de zuiverheid blijkt te zijn van de gemiste kansen.…

Levensgrap?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 344
hebt verteert, in een bekend gezicht dat tegen zichzelf en tegen de ochtendspiegel keert, heeft de dood zich al onderhuids genesteld, sijpelen de uren weg door de vragen, het antwoord opgevangen in wat nog niet geschreven of beluisterd werd als een misplaatste levensgrap, in alle leugens die ons verbinden, in de scherven van kristal…
Pama27 oktober 2019Lees meer >

Het gewicht van de veer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
Maar op de tafel ligt een wit kristal: een kale zin, ontdaan van elke praal. Hij wacht niet op de echo van de hal, maar trekt een spoor naar helder, open denken. De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag, wanneer het juiste woord de stilte splijt. Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten; slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…

binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden

gedicht
2.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 13.084
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden 's avonds eet hij kreeft van dik damast en heft zijn kristal naar niets dan kaarslicht in een spiegel. Op straat de lokroep van de haat langs gelaten tralies, ineengedoken Vietnamezen, de slagregen van de skins.…

requiem voor George W. Bush

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen van zand, woestijn onder een witheet licht bommen ontploften, helderder dan sterren over het stille zwijgen van de palmen oorlog verbrandt, en ook het fosfor het bloed, het vlees, het leven vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur kom…

Het pad der rozen

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.749
Het fraaie teken van een godin gehuld in naakte schoonheid Langs de weg van haar blikken vliegen kraanvogels, sneeuwwit Vergeefs zoek je het in haar ogen Zij volgt slechts het pad der rozen, de bloemen die zij deelt met engelen Zonder de geur van jasmijn schittert haar gelaat als kristal bespeelt zij de grasharp, de snaren van het riet…
troebadoer8 januari 2008Lees meer >

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen, Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed, Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…

- Nacht zwijgt als kristallen inkt -

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
voorbijgangers hun naambordjes hangen nog aan gevels vol ontzag heeft ochtend het vele glaswerk van ontelbare lichten gedoofd gevatte koude adem vanbinnen, mijn inkt zou nog uren kunnen schrijven over losser gedefinieerde vormen van verlies interpretatiemogelijkheden die ik niet kies koude bloemlezingen sterven als schriftelijke vragen, late kristal…

gaf een hand en ogen vol begrijpen

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.091
in het kristal klonk feest de drank was langs geweest zacht roezemoesde overal gezelligheid tot zij de kamer binnentrad het was alsof de bloemen snel verkleurden in haar schaduwen bespeurden we het wit van dood ze lachte zacht de stilte weg wenkte om een glas er haperde muziek omdat de achtergrond van schrik aan het verbleken…

je huid is glas, fragiel,

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.038
we ontwaakten na de nacht waarin we beelden braken en ons verwondden aan de scherven die verleden spraken we koesterden kristal geluk in stralend vonken we spiegelden en jou vooral, mijn beeld was meer bezonken ik ken je pas, je huid is glas, fragiel, nog mag mijn adem je niet raken aan je ziel ik streel je met mijn woorden transparant…
wil melker18 februari 2004Lees meer >

gebroken val

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 922
boven de de boomgrens onder de azuren nok ligt de kroon te lonken ik ben gewapend met ijsbijl en zuurstoffles licht speelt met kristal op een gekreukte kegel van rots een baken van trots ik kruipklim op stalen stekels tegen een graat op over de wervels van de berg met blauwe lippen op bevrozen tenen een gordel aan de heup schroef…
Wim Veen13 maart 2006Lees meer >

nooit

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Het woord is als kristal zo broos breken doet het altijd met pijn en ongeloof! Ziektes, geweld, oorlog, durven jullie het nog gebruiken? Ik niet meer, gedaan, uit!…

Najaarsochtend

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.778
Wijd en wijder Wijkt de hemel zilverblauw; Om de morgen blijde glijdt er Door 't nog scheem'rig bos-gebouw, Waar de zon met lichte stijlen Straks de stammen schoren zal, Vogelkwinklen over 't ijle Lover schijnend als kristal.…

Een kat maakt rare sprongen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Mijn porseleinkast sculpturen breken er doorheen, in kristal en marmer. Jacht naar vette buit daar waken vleermuizen, dunt de speurtocht uit. Littekens van nagels ruisend glas van haren, tijger in gordijnen.…
Pama24 september 2013Lees meer >

DE IJDELHEID DER VEINZERIJ.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Doorzichtig als 't kristal is 't menselijk gemoed; 't Verberg' hetgeen 't besluit voor 't grijpen van de handen; De zonstraal dringt door 't glas dier ondoortastbre wanden Voor hem die de oogleên slechts aan 't daglicht open doet; Ga, stervling, waan in 't hart uw diepst geheim te smoren, Gij sluit die boezem nooit voor '…

Amazone

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Steeds als je mij met je ogen raakt wordt ik als kristal en doorzichtig transparant, waarin een regen van licht in mijn bloedbanen dromen, uit te monden in de delta van mijn amazone, in de rijke zuurstof van het regenwoud, slingert ze voorzichtig door de peilloze palm van mijn hand, kijk het water ademen waarvan we zijn gemaakt,…
Pama1 april 2014Lees meer >

Fabels?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
mijn kleren van herinnering verbleken aan de waslijn van eigentijdse wind, in dat prisma zie ik alle kleuren breken in het kristal van het ongebluste kind. de schors bewaart het hart dat ik ooit in bomen heb gekerfd, de levensringen blijven, de kern zo zwart als mijn gedichten vol fabels zijn geverfd.…
Pama14 december 2015Lees meer >

Overvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Als ik ooit uit een overvolle beker drink uit een glas het vloeibaarste deel beleef van kop tot aan de verdraaide voet druppels de lippen doen verbleken in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest weerloos in elk detail zonder inhoud weggesneden waarin ik naast schijnbare schoonheid een dreiging vermoed vervalt de levenszin tot splinters…
Pama4 februari 2016Lees meer >

Overpeinzing na het lezen van Einstein's theorie

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.977
I De drie laatste begrippen in 't heelal, Die nog vast stonde' in dat donker kristal, Tijd, ruimte, massa, zijn dat dus niet meer. Ze zijn beweeglijk en - als alles - teer. Welk een gedachte! Welk een nieuw geluk! Welk een bevrijding van een hoge druk! Welke slagen toegebracht aan een God, De laatste slag, vernietigende God!…
Herman Gorter3 september 2016Lees meer >

Droom

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Droom door de tijd Wandelend door het bos opziend naar alle bomen hoor ik hoe de wind speelt met hun gebladerte een klankrijke symfonie Ver weg hoor ik zingen over vrede en geluk mensen ontmoeten elkaar samen genietend van een zorgeloze tijd het wordt warmer bloemen met dauwdruppels glinsteren als kristal een lichte bries blaast al…

20.000 uren onder zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Stil stil stil stil De ruimte schiet weg over het panoramaraam Nevels om onze spiraalduik terug de oceaan in, Captain Colin zweeft ons door echos van leven signalen in de ronde salon 20.000 uur is ver, we liggen op zakken, drinken uit kristal en leven in eeuwigheid Nieuws is er niet Het meisje van…
Zywa15 januari 2026Lees meer >

Strik van Glas

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 916
dauwdruppels glinsteren op het gras mijn adem komt dampend uit mijn longen in een nieuwe dag terecht vol frisse lucht heel even heb ik de gedachte verdrongen aan jou; gevangen in een strik van glas hoe ik de tranen van je wangen streek zo helder als schitterend kristal huilend, snikkend, een diepe zucht ik brak de glazen strik van de val…