311 resultaten.
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 vandaag wil de dag zich niet vertalen
zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Maar ik wou niet dat je verdween
oploste in het nevellicht
van het bleke najaar
andere oorden zocht
zeer lieflijk voor velen wellicht
en ook voor jou misschien...
Het werd winter
in de wereld en in mijn hart
grauw in de uren zonder jou
De rivieren waren vol ijsbloemen
De wolken broos en weerloos
maar kleurloos zonder jou...…
Met een ruitje van vijf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 Leeuweriken die hoog
Aan de hemel staan
Zingen hun hoogste lied
Dat mensen vertroost
Bij het harde werk
Op het land in blakerende zon;
Vader en moeder die zwijgend
Hun handwerk doen, de basis
Leggen voor de oogst
Van komend najaar
En ik die kind ben,
Spelend in de droge sloot
Naast de akker waar zij die
Mij kregen hun werk doen…
Oktober-rozenknop.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
985 Eén knop alleen voorvoelt het herfstgebeuren
En wil niet bloeie' in najaars tranendauw.
Die bloem voorvoelt, in pronk van bonte kleuren
Vermomd, verborgen, zwarten bomenrouw,
In vleiend zoeltje, zoenend zonnelauw,
Kil-wrede wind, die ruw haar zal verscheuren.…
Van zomerse winters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal onze zomer een strenge winter zijn
Dan blaast een koude wind door ’t riet
dan is er slechts winterse zonneschijn
Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal het voorjaar een rillerig najaar zijn
Van zoveel najaarsstormen doelgebied
want ons land ligt exact in de vuurlijn
Ergens in het reeds…
Vangt tijd in jaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 vingervlug
De enthousiast sigaar-draaiende Cubaan
zal misschien net weten te ke-
ren het tij
(want een tevreden roker is geen onruststoker)
hoe gewend of gekeerd, maakt ieder blij
Hoewel op veel feestjes rook zijn rondjes draait
is er immer meer begrip zo af en aan
zowel voor niet-roker als de Cubaan
Cubaanse hoofdstad Havanna, najaar…
Spoor Weg
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
794 De wielen worden vierkant door het blad
Met laserguns gaan ze de boel bestrijden
Zo is het spoor weer prima te berijden
Ook spuiten ze de rails nog lekker nat
Met laser?...hopelijk verstand van zaken!
Want anders gaan ze ‘t spoor nog bijster raken…
Zoals een fijn schommelende balans
poëzie
4.1 met 18 stemmen
2.681 rechtvaardige kadans,
Want de ene schaal ving op een muggendans,
Of onder de and're woei een spinragdraad -
Zo schommelden de schalen van mijn ziel,
Hetzij in de ene een licht vermoeden viel
Van blijdschap, ijl insekt, dat scherend aait,
Hetzij om de and're herfstlijk zwevend rag
Van lang verdriet om korte zomer lag,
Tot winterbrengend najaar…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Het is weer zomer, het najaar nog ver hiervandaan……
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Op een rood veld buigen twee eikentwijgen
met hun vrucht, zijn door schoon najaar gekleurd;
daaronder een gentiaan, die zich beurt
in zomers zonnig geel: sprekend zwijgen!…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.726 Oud zijn in het najaar. Het blad stort
zich in een lijdzaam stuiven de twijgen
fonkelen in het avonddonker door de
regenplassen spiegels van mijn gezicht
die kringen van oudheid verzinnen.
Oud zijn doet zeer nu ik ongeëerd
aankom bij de oerbron waar boete
en schuld zijn geboren.…
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 gezellig de volle oogst genieten
korten zich dagen sneller naar lange nachten
de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten
gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen
tot zij in druppels zich traag dan vallen laat
niet omdat zij mij de zomer voorbij verklaart
wel omdat zij ons het verval zo kleurrijk kroont
geniet ik vreugdevol het najaar…
Haiku (anno 2005)
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.014 rood en bruin de boom
én de mens vandaag de dag
in hartje herfst!…
De boom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Het rafelt maar, het rafelt maar:
De wol verlaat de bomen
Iedere winter valt het zwaar
Zo bloot erdoor te komen
Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt
Zijn armen zijn bevroren
Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt
De strijd lijkt hij verloren
De draad herpakt, het lijkt een droom:
Opeens staat hij te spinnen
Er komt weer breisel aan de…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.
Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende
landschap stormen van een woedende wereld…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 een levensteken in duisternis
een sprankje licht gloeit op
de mist verlaat de bergtop
in verlatenheid belevenis
hoop geeft weer vleugels
al is de bergtocht zwaar
toch klim ik er naar boven
al voelt de weg nog naar
links en rechts nog beren
maar nauwelijks op de weg
gelukkig is het nog najaar
zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig…
Te druk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
764 Waarom hebben wij geen tijd meer,
waarom staan wij zelden stil
bij paddestoelen in 't najaar,
bij de bloesems in april.
Hebben wij zo weinig oog voor
al het moois dat ons omringt
en zijn wij totaal vergeten
hoe wonderlijk een merel zingt.
Wie kan het nog echt waarderen,
'n kalfje dat in de weide stoeit.…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 Eiken roesten met bleke
kroon, geteisterd in storm -
doorweekte regennachten,
reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 O minnaars, door dit najaar ondermijnd
zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout
maar staan als stammen, van hun kroon ontzet
met smalle handjes, spin- en bladernaakt
en loven, liefkozen en spelen wel en
wentelen en strelen, eindeloos verstekt
het tedere instinct, dat, winters al verpopt
verstopt, hergeven paradijs verbeidt:
maar ai…
Angstzweet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Angstzweet voorgoed
Verankerd in lokaal 13
Van het gebouw waar
Een goed deel van
Mijn leven ligt
Najaar twee-en-negentig
Als zo opeens het angstzweet
Me uitbreekt bij het moeten
Voorlezen van zo maar
Een onschuldig dictee
Voor hen die nog een
Her moesten doen -
En opeens waren er
Suizingen die zowel
Mijn oren als mijn…
zielsverwacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 toont mij zoals de herfst
de kleur van jouw bestaan
in nu verscheiden licht
zijn wij altijd samen nog
briljant als nooit tevoren
stil stromen de woorden
naar de overkant van tijd
die als dekens mij warmen
ook als de dagen koud zijn
zoals regenend mijn tranen
de mooiste parels vormen
die ik mij ooit wensen kan
als bladeren in het najaar…
Edel zwijn
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.293 hem af
Als hij langs de bast schuurt
Een straf die zij stil ondergaan
Met een taaie wintervacht
Een speklaag onderhuids
Daagt hij de vrieskou uit
Door de lente uitgedund
In een lichtere tint gehuld
Speurt hij naar alles wat de tand verdraagt
Van knol tot kadaver
Van slak tot regenworm
Beer zoekt zeug
Ze vinden elkaar in het najaar…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent
vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood
vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood
hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 Gedurende wegwerkzaamheden
de komende vijf jaar in bittere kou
ijzel en weder dienende regen
in voorjaar en najaar
in golven van zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie…
Geluk een natuurlijke beloning
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Mens en mensheid overleven
door behoeften te bevredigen
honger stillen, dorst lessen
lust bevredigen, veiligheid creëren
indien goed uitgevoerd beloond
met gevoelens van welbehagen
geluk genoemd, een beloning
getriggert door lichaamsdrugs
ik zag het bij m’n grootouders
op ‘t Groningse land in ‘t najaar
turf en aardappelen in…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Nu het najaar zich vernauwt
tot in de zandloper van de kilte
en verbale duisternis,
rukt de kettingwind aan
de lage tonen van de maanden
als een roofdier zonder hol.
Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.…
Levensles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Er was zelden iets wat ik wilde ontvluchten
kon zelfs stralen in het najaar bij regenluchten.
Nu voel ik mij al maanden een soort bedaarde
iemand die haar lot als weduwe nu deels aanvaarde.…
ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
583 het lijf of is het de geest
welk ervan beroert de rem het meest
alsof een zware slaap op mijn schouder drukt
en de kracht van de dag onderdrukt
is het bovenaards en onzichtbaar
ik zoek en denk en ik verklaar
dat het de blaren zijn die de zon verlaten
en mijn zomer het najaar inpraten
telkens is het onwennig gevoel
ieder levend wezen weet wat…