Alle inzendingen over najaar

311 resultaten.

Sorteren op:

een dag, zomaar zachter

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 808
vandaag wil de dag zich niet vertalen zelfs de wind lijkt niet te ademen ik wandel verder probeer de kleuren te begrijpen en hoe het kan dat ik besta nu wanneer het leven zich afkeert van toeval, de ronde van het najaar zich rijpt tot anker niets het tegenovergestelde staande kan houden en daardoor, even vreemd, een reden geeft tot verlangen…

Weerzien

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 814
Maar ik wou niet dat je verdween oploste in het nevellicht van het bleke najaar andere oorden zocht zeer lieflijk voor velen wellicht en ook voor jou misschien... Het werd winter in de wereld en in mijn hart grauw in de uren zonder jou De rivieren waren vol ijsbloemen De wolken broos en weerloos maar kleurloos zonder jou...…
Troebadoer15 december 2013Lees meer >

Met een ruitje van vijf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
Leeuweriken die hoog Aan de hemel staan Zingen hun hoogste lied Dat mensen vertroost Bij het harde werk Op het land in blakerende zon; Vader en moeder die zwijgend Hun handwerk doen, de basis Leggen voor de oogst Van komend najaar En ik die kind ben, Spelend in de droge sloot Naast de akker waar zij die Mij kregen hun werk doen…

Oktober-rozenknop.

poëzie
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
Eén knop alleen voorvoelt het herfstgebeuren En wil niet bloeie' in najaars tranendauw. Die bloem voorvoelt, in pronk van bonte kleuren Vermomd, verborgen, zwarten bomenrouw, In vleiend zoeltje, zoenend zonnelauw, Kil-wrede wind, die ruw haar zal verscheuren.…

Van zomerse winters

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Ergens in het reeds dichtbije verschiet zal onze zomer een strenge winter zijn Dan blaast een koude wind door ’t riet dan is er slechts winterse zonneschijn Ergens in het reeds dichtbije verschiet zal het voorjaar een rillerig najaar zijn Van zoveel najaarsstormen doelgebied want ons land ligt exact in de vuurlijn Ergens in het reeds…

Vangt tijd in jaren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
vingervlug De enthousiast sigaar-draaiende Cubaan zal misschien net weten te ke- ren het tij (want een tevreden roker is geen onruststoker) hoe gewend of gekeerd, maakt ieder blij Hoewel op veel feestjes rook zijn rondjes draait is er immer meer begrip zo af en aan zowel voor niet-roker als de Cubaan Cubaanse hoofdstad Havanna, najaar…

Spoor Weg

snelsonnet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 794
De wielen worden vierkant door het blad Met laserguns gaan ze de boel bestrijden Zo is het spoor weer prima te berijden Ook spuiten ze de rails nog lekker nat Met laser?...hopelijk verstand van zaken! Want anders gaan ze ‘t spoor nog bijster raken…
Nico Noorman15 augustus 2014Lees meer >

Zoals een fijn schommelende balans

poëzie
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.681
rechtvaardige kadans, Want de ene schaal ving op een muggendans, Of onder de and're woei een spinragdraad - Zo schommelden de schalen van mijn ziel, Hetzij in de ene een licht vermoeden viel Van blijdschap, ijl insekt, dat scherend aait, Hetzij om de and're herfstlijk zwevend rag Van lang verdriet om korte zomer lag, Tot winterbrengend najaar…

Zomertijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Het is weer zomer, het najaar nog ver hiervandaan……

Eens en Nu.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.366
Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven, Zie ik der jaren staêge wisselingen, 't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan, Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven, En of de storm'ge dagen, die vergingen Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…

Olterterper wapen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Op een rood veld buigen twee eikentwijgen met hun vrucht, zijn door schoon najaar gekleurd; daaronder een gentiaan, die zich beurt in zomers zonnig geel: sprekend zwijgen!…
Han Messie19 november 2015Lees meer >

Oud zijn

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.726
Oud zijn in het najaar. Het blad stort zich in een lijdzaam stuiven de twijgen fonkelen in het avonddonker door de regenplassen spiegels van mijn gezicht die kringen van oudheid verzinnen. Oud zijn doet zeer nu ik ongeëerd aankom bij de oerbron waar boete en schuld zijn geboren.…

herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
gezellig de volle oogst genieten korten zich dagen sneller naar lange nachten de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen tot zij in druppels zich traag dan vallen laat niet omdat zij mij de zomer voorbij verklaart wel omdat zij ons het verval zo kleurrijk kroont geniet ik vreugdevol het najaar…

Haiku (anno 2005)

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.014
rood en bruin de boom én de mens vandaag de dag in hartje herfst!…

De boom

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Het rafelt maar, het rafelt maar: De wol verlaat de bomen Iedere winter valt het zwaar Zo bloot erdoor te komen Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt Zijn armen zijn bevroren Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt De strijd lijkt hij verloren De draad herpakt, het lijkt een droom: Opeens staat hij te spinnen Er komt weer breisel aan de…

Het laatste blad

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 510
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen. Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende landschap stormen van een woedende wereld…
CB23 september 2022Lees meer >

Adios

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.182
een levensteken in duisternis een sprankje licht gloeit op de mist verlaat de bergtop in verlatenheid belevenis hoop geeft weer vleugels al is de bergtocht zwaar toch klim ik er naar boven al voelt de weg nog naar links en rechts nog beren maar nauwelijks op de weg gelukkig is het nog najaar zodat de beer ongevaarlijk is voorlopig…
Rikus Kiers27 november 2006Lees meer >

Te druk

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 764
Waarom hebben wij geen tijd meer, waarom staan wij zelden stil bij paddestoelen in 't najaar, bij de bloesems in april. Hebben wij zo weinig oog voor al het moois dat ons omringt en zijn wij totaal vergeten hoe wonderlijk een merel zingt. Wie kan het nog echt waarderen, 'n kalfje dat in de weide stoeit.…

Compost van tijd.

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 792
Eiken roesten met bleke kroon, geteisterd in storm - doorweekte regennachten, reikhalzend over zwart satijnen grachten, waarin zomers licht onverbiddelijk voor het najaar zwicht, wacht - rood en geel - geslagen bladgoed op de laatste dolkstoot van de wind, onwetend hoe die op te vangen om naderend onheil te verzachten, de maan in…
pama18 september 2010Lees meer >

Humorloos gedicht

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.316
O minnaars, door dit najaar ondermijnd zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout maar staan als stammen, van hun kroon ontzet met smalle handjes, spin- en bladernaakt en loven, liefkozen en spelen wel en wentelen en strelen, eindeloos verstekt het tedere instinct, dat, winters al verpopt verstopt, hergeven paradijs verbeidt: maar ai…

Angstzweet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Angstzweet voorgoed Verankerd in lokaal 13 Van het gebouw waar Een goed deel van Mijn leven ligt Najaar twee-en-negentig Als zo opeens het angstzweet Me uitbreekt bij het moeten Voorlezen van zo maar Een onschuldig dictee Voor hen die nog een Her moesten doen - En opeens waren er Suizingen die zowel Mijn oren als mijn…

zielsverwacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
toont mij zoals de herfst de kleur van jouw bestaan in nu verscheiden licht zijn wij altijd samen nog briljant als nooit tevoren stil stromen de woorden naar de overkant van tijd die als dekens mij warmen ook als de dagen koud zijn zoals regenend mijn tranen de mooiste parels vormen die ik mij ooit wensen kan als bladeren in het najaar…

Edel zwijn

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.293
hem af Als hij langs de bast schuurt Een straf die zij stil ondergaan Met een taaie wintervacht Een speklaag onderhuids Daagt hij de vrieskou uit Door de lente uitgedund In een lichtere tint gehuld Speurt hij naar alles wat de tand verdraagt Van knol tot kadaver Van slak tot regenworm Beer zoekt zeug Ze vinden elkaar in het najaar…

waarom toch lief?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken op straat de mens kijkt naar donk’re luchten weg van den dromer wie ziet hem zuchten tergend traag zwaar…

Merwedebrug

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 344
Gedurende wegwerkzaamheden de komende vijf jaar in bittere kou ijzel en weder dienende regen in voorjaar en najaar in golven van zomerse hitte gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen hangt hoog boven water de infrastructuur van overheidswege te plegen ter verdediging van de merwede een bovendijkshollandse waterlinie…
MaXXim11 oktober 2026Lees meer >

Geluk een natuurlijke beloning

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 941
Mens en mensheid overleven door behoeften te bevredigen honger stillen, dorst lessen lust bevredigen, veiligheid creëren indien goed uitgevoerd beloond met gevoelens van welbehagen geluk genoemd, een beloning getriggert door lichaamsdrugs ik zag het bij m’n grootouders op ‘t Groningse land in ‘t najaar turf en aardappelen in…

Aan Oscar Wilde

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.424
Achter 't matte raam Een grauwe plek, eender of de zon straalt In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt. Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…

Schuilplaats ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Nu het najaar zich vernauwt tot in de zandloper van de kilte en verbale duisternis, rukt de kettingwind aan de lage tonen van de maanden als een roofdier zonder hol. Te wonen in voetsporen van de herfstviolen en hun muziek spint draden in een zilver mozaïek tot de stilte zich weer boven ons sluit.…
Pama22 september 2013Lees meer >

Levensles

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Er was zelden iets wat ik wilde ontvluchten kon zelfs stralen in het najaar bij regenluchten. Nu voel ik mij al maanden een soort bedaarde iemand die haar lot als weduwe nu deels aanvaarde.…

ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
het lijf of is het de geest welk ervan beroert de rem het meest alsof een zware slaap op mijn schouder drukt en de kracht van de dag onderdrukt is het bovenaards en onzichtbaar ik zoek en denk en ik verklaar dat het de blaren zijn die de zon verlaten en mijn zomer het najaar inpraten telkens is het onwennig gevoel ieder levend wezen weet wat…