294 resultaten.
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 wonen
op een plek net
naast het gaan
niet jij,niet zij
maar zij moet wijken
haar eigen zien
wordt vreemd en klein
ze durft haar voelen
niet te lijken
alsof ze niet meer
mag zijn
en toch onder breken
dragen
iets dat niet bezwijkt of valt
een stille kern voorbij
het vragen
waar iets zichzelf hervat
daar mag het wantrouwen verstillen…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Ik zal niet gaan roepen of je terug wilt keren
zal geen jager worden met jou als prooi
als gemis parten speelt, gedachten deelt
gekoppeld aan jouw brein, dan zal ik verstillen
met kleur oude vriendschap in letters gieten.…
Een, twee en drie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 We hebben allemaal de leeftijd van een mistige herfst,
wel nog opgefleurd met sterke tinten,
maar het gezwaai van de stokkendans zal verstillen,
dat is nog het ergst!
Chiquita, het ga je goed, ook in zuidelijk Afrika.
Agatha en ik zoeken nog even verder tussen de oogst.
Wij dansen als een kind, Chiquita, como una chiquitita.…
Versteend boswezentje
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 raken
het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren
Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken
bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren
snappen bos bewust van naaktheid en d`r vele volle gevaren
desondanks in het bloedstollen nog niet willig te ontwaken
Gespitst trillende puntjes horen vogelzang verstillen…
redundantie bij fruit
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.053 zij springt van levensvreugd in het rond
zingt van radijsjes mirabellen en bananen
knijpt in perzik cox conference pompoenen
vruchten zacht aan steeltjes om te zoenen
ziet haar mango's teer omzichtig wegen
die de stagiaire op schaal los vasthoudt
om te verstillen ze mogen niet bewegen
daar zij anders de uitkomst niet vertrouwt
hij denkt…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Nog even heerlijk genieten van de
heersende rust en verstilling die zich vermengen
met nieuwe kleuren in de vrije natuur waar men ook fijne geuren
kan ruiken of luisteren naar vogelklanken die stuk voor stuk warm aanvoelen.…
Pijn in hoofd en billen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Zonder de pijn daarin nog te verstillen.
Zijn kleding paste niet meer dus ging hij verder door het leven in een ton.
Met enkel nog zijn hoofd boven de ton en zijn voeten onder de ton.
En toen begon ook zijn hoofd te branden.
Zijn hoofd te zwellen, roodaangelopen van pijn en gezwellen.…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
80 Soms brengt een stroming mij even tot verstilling,
en voelt het verre verleden dichtbij in het heden.
In de vroege morgen ontwaak ik met verwondering,
en laat de natuur voorzichtig binnen door mijn zintuigen.
Ik adem inspiratie in, voel de stilte om mij heen,
en vind nieuwe ruimte in de veranderlijkheid van het leven.…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Hoe dan ook, ik wil meer weten over en merk
dat er verscheidene ramen op mijn pad zijn gedecoreerd met
ritme en metrum vloeiend in een bad van onbegrensde vrijheid van taalgebruik
van waar geen regels, richtlijnen of wetten zijn vastgelegd terwijl haar schoonheid doet verstillen.…
Poëziebeleving
netgedicht
2.0 met 18 stemmen
1.068 Minnen en zinnen kruisen elkaar
want hoe je het ook bekijkt, is het de kunst om er
elke keer weer andere betekenis aan te geven, hoe lyrisch uit het hart
of uit het hoofd een nieuw stukje poëzie is geboren van waar haar schoonheid doet verstillen.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 Groene stilte heelt
bomen ademen diep in
onrust waait voorbij
In het zachte ruisen
van tere bladeren opent zich iets
tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude
spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen.…
Dichterlijke ordening in verwarring
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.168 gebrandschilderde ramen
Of aan klokken van een zonnige witte kerktoren
Ontstaan gevoelens en emoties slechts in relaties
Of kunnen ze ook alleen in mij zich laten horen
Spreekt een geur een kleur en een emotie
Kun je ze werkelijk zij het slechts van binnen horen
Of kan slechts voelen en beleven je bekoren
Of moet ik volop zwijgen in verstillende…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 Bij dag en nacht
ontij en lust
waarachtig
er tussen zweven
en aan de zijkant lopen
op de rand van de wereld
in een hoekkamertje van mijn huis
dat steeds krommer wordt
want ik leef er steeds minder rondom
het is zoals een vis het vermoeden heeft
van veel water dat om hem heen wegzwemt
het er bij laat, het moet vloeien en niet verstillen…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 Al hun onverwachte prachtige rankere vormen
gaven me bij het hemelse blauw gedachtenstormen,
pas na enige zonnige verstillende ogenblikken
hervatte ik geheel opgetogen ’t ademen en slikken.
Dit gloren gaf me met een zachte glimlach en ‘n zucht
aan zee in dit gehucht als ‘n hemelse droom gedachtestroom.…
RELIQARIUM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 Zo dicht bij elkaar
Met het stadhuis om de hoek
Dat een huwelijkssluiting
Onontkoombaar is
Honderden uitgelaten scholieren
Verstillen tot bruidskinderen
Witjes daalt confetti neer op bagage
En gotiek, als we de trappen nemen
Naar het portaal waar het geestelijke wacht
Eenmaal buiten vang ik verrast het boeket
Van altijdgroene naalden…
Afreizen naar Hiernamaals
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
762 mij werd de weg gevraagd
ik wees met de wind mee
tot de nacht mij wakker blies
en ik in de richting doolde
de hand van een verlichte duivel raakte mij aan
en zette mij schaakmat op het veld van eer
daar zweefden nog de zielen der laatste dagen
door verstillend lawaai voortgetrokken
zij treurden om het gemiste aardse jaar
zelfs de dood…
De melodie van het leven
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
510 Al met al zijn ze onmiskenbaar en onmisbaar
daar ze ook nog eens een boodschap overbrengen aan ieder
die men niet zomaar voorbij laat gaan laat staan oplossen in het luchtledige
want het zijn kleine – en pure momenten uit het hart terwijl hun schoonheid doet verstillen.…
Als de herfst voorbij is
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
681 Winter komt op bezoek die me draagt op
zijn vleugels naar een wereld vol rust en verstilling waarin
ik ook herstel en me voorbereid op de wedergeboorte en groei in de lente
Hoe dan ook laat ik me bevangen zonder te worden op wat komen zal; een diep voelen nabij.…
Het geheim van geluk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
530 Het is een geheim dat zich niet laat vangen
door taal, maar zich verborgen houdt in kleine pure dingen,
in de momenten waarop alles lijkt te verstillen, en ik eindelijk voel dat
geluk altijd al in me was, klaar om ontdekt te worden, zodra ik het toesta om te zijn.…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Hun gouden rijen wiegen zacht
aan mij voorbij, in verstillende vreugde die spreekt, zonder woorden.
Zelfs golven vervagen in hun
vrolijk licht, en naast hen voel ik iets zachts
in mij ontvlammen — ik lach, ik zwijg, ik kijk — gevangen
door hun aanblik, de wereld valt stil, het hart gaat langzaam stil worden.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Een knik, een schema in verstillen,
iemand die luisterde naar wat nog niet durfde te bestaan.
Maar toen viel het oordeel –
één woord, oneindig zwaar,
uitgesproken door iemand
die nooit echt naar binnen keek.
En alles stokte:
de taal bevroren, de stem weer stil.
Vertrouwen verdampte,
verbinding versplinterde
als glas, dun en teer.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 Een klamme grauwsluier legt zich nu gelaten
over hen die maar blijven bewegen en praten
zoals een doodskleed dat de verstilling inluidt.
Als tenslotte het zaad door de wind is verstoven
en de gasten niet langer rechtop kunnen staan
maar heel spoedig tot vruchtbare grond zijn vergaan,
kan het voorjaar straks weer nieuw leven beloven.…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 Slanke vingers strelen zware oogleden zacht tot wimpersluimer
verweven droombeelden met wolken paarse wentelingen
tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen
de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen
Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten
die bundels maanstralen plooien tot…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Bovendien heerst indrukwekkende, intense
en verstillende kalmte die zich verspreidt over stad en land
Het werkt rustgevend, vermindert de angstgevoelens, ontspant de spieren
Op de achtergrond beginnen onbeschrijfelijke tinten blauw-zwart her en der te ontwaken.…
Als de lente ontwaakt
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
596 Bloemen ontluiken
blaadjes dansen in de wind
lentesymfonie
Hoe onverwacht en plots natuur
een einde maakt aan haar sinistere winterse
verstilling waarbij gefladder en gevlinder de plaats innemen
Dagen worden weer langer tegelijk laat de zon zich van haar beste kant zien.…
jij maakt mij man
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
4.868 scheuren
en innig zuigen aan je borst
willoos zelf jouw offer word
en in je blik wil ik verzinken
om elke druppel lust
tot op de bodem uit te drinken
en dat jouw zijn mij boeit
mijn hart zich legt op ‘t jouwe
en wij aaneen gesmeed, geklonken
ontwapen mij voorbij de schaamte
en neem me vaster in je arm
laat ieder woord teveel in lucht verstillen…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Noem mij een naam die niet verbonden is
met een onoplosbaar lijden, mens-zijn,
afdalen in een rampspoedige nasleep,
verstillen in een ademloze droefenis,
doornen slikken, stikken in azijn.…
De momenten van vertwijfeling...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 We vielen dan, alleen, stil in stilte en verstilling.
Het waren secondes van innig diep liefhebben.
Van houden van, ondanks en dankzij jezelf, en de ander.
We hebben elkaar nodig, hier op Aarde, wij mensen, komend,
en kruipend, zich ontworstelend aan de modder, uit het laagste slijk.…
Braille uit Brugge.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 De stenen geluiden langs de gevels verstillen mij.
Als ik bid in het binnenste van mijn binnenkamer
en het worden van woorden van dank in mij opborrelt,
zie ik een klein vonkje licht en voel ik mij veilig
geborgen in de palmen van Uw hand.
Here, Uw staf en mijn stok die vertroosten mij.
Moeder waarom wenen wij?…
Ik zal altijd van je houden
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
719 Wanneer grijze lage wolken een sluier van verstilling in
dichtheid en uitgestrektheid vormen waarin een zon verborgen zit
In verschillende karaktereigenschappen en als een waas hangt over stad
en land gedurende geruime tijd tot zowaar sporen worden afgedrukt op stukje huid.…