Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

mien, hoera!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 920
vannacht al aan de overkant hingen de slingers wie goed luisterde hoorde joop en zijn vrienden zacht nog neuriën mien waar is mijn feestneus mien waar is m'n neus waar toch is m'n feestneus ik zei onze joop ik moet 'm hebben als ik naar dat feesie ga nu het ochtend is jubelt uit de horizon hij zijn mientje zijn woorden…

Zwarte Pad

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
ik aan òns fietsen naar het Zwarte Pad ons praten, wandelen aan strand, uitzicht op Katwijk Noordwijk, ons liggen in een pan omringd door helm en wind geruis van golven, zee door halve koppen die door sprieten mee wilden genieten, en ik denk aan het terugfietsen weer naar de straat waar je woont, die heet als het plaatsje aan de horizon…

Dubbel herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
waar we ’s zomers zaten In de lucht meldt zich de gans als wintergast Van de takken dwarrelen nu de bladeren Als veel kleurige vlinders naar de grond Of drijven op ’t water alsof ze badderen Maar zwieren eerst nog op de wind in ’t rond Stil zit ik nog te genieten in de late zon In de late warme najaarsstralen Van de rode gloed aan verre horizon…

Schouwspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Eerst dient de horizon zich weidser aan, zo zonder bomen die het uitzicht zeven. Dit werd pas 's winters even vrij gegeven, om er dan snel een loofdoek voor te slaan. Een kleine bal, een zwarte volle maan, lijkt al wat in de verte is gebleven. De bomen zijn steeds ijler weggedreven. Van dichterbij zie ik een pony staan.…

Ongebroken wit?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
Het kleurde alles wit onaantastbaar, z’n hopeloze strijd tegen elk kleurloos tijdsbederf met een zelfde spiegelbeeld maar altijd in het voorste gelid, bleekt het de barrières weg op kaarsrechte wegen te verdwijnen als stip aan een ongebroken horizon in nog niet ontdekte dromen en het pas gevonden opnieuw begon een voorgeschreven optocht…
Pama15 januari 2019Lees meer >

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
onbevangen lichaam, alles afgewogen, verlaat als laatste passagier een voortdenderende trein op een onbenoemd station met een te nauw valies met niet gelabelde dromen retour-adres onbekend als ik die verlies het perspectief in de cadans van spoorrails in de verste verten opgaan in elkaar, tot aan de moegestreden horizon…
Pama19 juni 2019Lees meer >

Herfst zonder oogst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
jij hebt zomer gezocht waar kou klapperende tanden wit licht weerkaatsten einders gevonden die hitte trillend de verzengende horizon mismaakten hebt tal van verschroeide bladeren gekeerd maar het leven bleek al door de immense hitte te zijn verteerd in een herfst zonder oogst nog duistert het onder levenloos loof maar de koelte…

Zelf-loos gebied?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
De augustus-zon raakt de haartjes in je hals, daarachter rollen paarse schaduwen eindeloze lopers voor ons uit, terwijl ik je spoor nauwelijks volgen kan, wat over het inzicht van de horizon reikt geen woord over beide lippen, alleen zichtbaar op de tere huid, tinteling tot in het bot, plekje ingeruimd in ons heelal, hemel vol nectar…
Pama24 augustus 2019Lees meer >

jouw stad

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
stad, wat ze ook zeggen de stoeptegels zijn van jou de ramen, de kleuren, de geuren het bloed achter de ogen de geboorte, het kind elke straat, elke taal deze plek is van jou alleen van jou jij bepaalt met wie je deelt deze lucht is jouw adem dit cement zijn jouw poriën hier at je brood, dronk je verdriet huilde je vreugde deze horizon…
Iniduo11 oktober 2019Lees meer >

Stand houden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Kompas loopt uit het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, met de hakken in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verhaalt , de horizon eist de beeltenis…
Pama24 april 2020Lees meer >

Als een abces

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
het was jouw broedsel niet dat onder je vingers krioelde om een eerste glimp van buiten op te slaan van het tabula rasa bestaan geïnstitutionaliseerd hormoonde zorg een affectief en uiterst adequaat traject als een abces vermenigvuldigde zich het vreemde leven door angstimpulsen af te geven de vlek is al voorbij de horizon…

Even boom zijn

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 427
Gewoon op een dag in jaar als de zon vrolijk schijnt tot zij in de vooravond achter de horizon verdwijnt.…

Op zonnewind

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 447
wij zijn onverhoeds het luchtruim ingedoken met gedachten als vleugels en ogen al de horizon voorbij eindelijk totaal vrij alleen de lach legt beslag op de koers die wij willen aanhouden in de chaos die ruimte ons biedt met als baken ga en geniet vervluchtigd driften wij langs stelsels en sterrenhopen liggen lui op zonnewind…
wil melker28 oktober 2020Lees meer >

Een laatste oordeel

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 455
nog slaat mijn hart vrij op impulsen van een batterij weer schuiven de panelen we zijn in samen met te velen privacy slaat op hol zonder rust worden we dol we hebben de balans verloren oncontroleerbare energieën ondergraven met onbekende kracht ons geestelijk gezag aarde roert zich in een donker verontrusten dat aan de horizon…
wil melker1 februari 2021Lees meer >

Rimpelwoud

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
voor de verloren kinderen je laat mijn hand niet los peutert handig uit jouw neus roept wat vlinders om versterking en in het bij je zijn klinkt een lied over hoe jij jezelf bent gebleven onder het maanlicht van de nacht ben jij de mens die jij voor ogen ziet we huilen samen, drinken bier het gevoel wil maar niet wijken omdat de horizon…

Zwijgend leren leven

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Misschien mag ik alles verstaan begrijpen, dieper voelen lezen en de muren blijven zien de deuren en de ramen in het afscheidsgedicht dat jij schreef over de grachten in het niemandsland waar verdwaasde weeskinderen zoeken naar de spiegel van de kalme horizon en weet je, in mijn kleine wereld blijf ik in gedachten alles lezen wat jij…

Ijst het diepste blauw

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 423
ik zag je voorover buigen met lange vingers en gestrekte armen naar de horizon wuiven voor meer licht en helderheid de ochtend kleurde al zijn zacht pastel in voorzichtig schijnen waarbij de nacht zijn donker volume liet verdwijnen in een uiterst ludiek spel waar je lach de lange nacht verwarmde met haar verbonden zijn van liefde…
wil melker19 september 2021Lees meer >

Nergens zet je me neer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
In deze kille wereld van vervreemde planeten de wijsheid in een kan aan het glazen raam gezeten deze ronddraaiende aardkloot zonder dromenland achter de horizon heb je hulp nodig, vraag je me indringend nee ik red me wel, de wereld staat in brand nergens zet je me neer, ik verblijf in jouw leegte jouw schaakspel in een niemandsland onder…
mobar3 maart 2022Lees meer >

Hebben wij verkloot

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 605
wij hebben de wereld die wij op onze handen droegen kleiner zien worden in het langzaam verdwijnen van verten en horizon stiller in menselijk en omgevingscontact waar deuren sluiten ook vreemdelingen komen er niet binnen daar waar geen nieuw bloed elkaar ontmoet is de reis gedaan ook hoe vee en gewas de cirkel niet halen…
wil melker26 oktober 2022Lees meer >

Dauwdruppels

netgedicht
4.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.852
In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen waarachter geen plaats is voor het onbekende dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst.. alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid rekenen op onverdeeld geluk.…
Rob van Tol10 september 2024Lees meer >

De aromatische dood

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 448
stil deint de bloemenzee onder de zachte hand van de wind alleen de kleuren spreken met de oranje kant uit het harmonisch palet van door zon gebakken pigmenten komt de olie uit zaden van halfhoge struiken in de persen van horizon tot aan de andere trillende einder slaan de golven om in fel oranje rood als bloedige fibrillen…
wil melker21 januari 2025Lees meer >

Kerncentrale Dodewaard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Van wat ooit zoveel ophef gaf, verwacht je iets grotesks: een mausoleum à la Tsjernobyl dat in een bundeling van zonnestralen als een kwaad aanhalen verschijnt op de regel van de horizon. Maar al wat je ziet is een kleine kubus van beton met onthande ribben en met name zonder ogen.…

In oase frisgroen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 364
zij zongen het lied van lang geleden in de goudgeel brandende zon onder het voegen van de muur die met grote natte doeken goed werd afgeschermd tegen de te snel drogende wind en intense hitte aan de trillende horizon lijnden andere huizen en koepels zelfs een kleine minaret verhief zich in oase frisgroen daar donkerden…
wil melker5 februari 2025Lees meer >

Winterdag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
De nacht slaapt in het duister verdwijnt en de horizon bloost zonder enige schaamte. Langzaam werpt zij haar stralen over het sereen witte veld en in het woud staan de bomen met witte mutsen. In zilverschijn glanst de verstilde wereld.…

Aan zee

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 218
De dageraad splijt de horizon, en jij verdwijnt met niets dan een lach die achterblijft in mijn borst, zoutig en stil.…
Bex27 april 2026Lees meer >

Wat je In je handen houdt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 220
Wat je draagt in je handen was ooit een verre ster een fluistering achter de horizon een naam zonder gezicht je keek ernaar met honger met ogen vol misschien en noemde het geluk nog voordat het bestond nu rust het stil bij je gewoon geworden bijna alsof het nooit heeft gereisd om hier te mogen zijn pas op voor het zachte…

- Schemering sterft weifelend -

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
scheidt de nacht de sterren van jou, als verstrooiing van het zonlicht, dauw de zon, die recht onder de horizon verdwijnt vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd verkruld en lang overleden druisen 1000 ongestelde vragen dag vraagt vannacht terug wat blijkbaar…

Mijn Minnaar lonkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Mijn Minnaar lonkt als altijd aan de horizon, maar vandaag is het de vaart die mijn hart voor zich won - ook al voel ik mij bezwaard. Het is alsof ik vreemd ging op de fiets. Maar mijn Minnaar deert het niets. Het kabbelende water van de vaart voelt zich evenmin door mij bezwaard. Ik strek mij op de vlonder uit.…
Henri29 december 2019Lees meer >

Outopia

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Vervolg op mijn eerdere bijdrage van 16 juli jl., "Jupiter's Roos" _________________________________ DARK ROSE Nog even over de recentste versie Van 't altoos immer uitdijend heelal Het tijdloos eindeloos oneindig al 't Is iets van Webb dat ik nu van heel ver zie... Nu lees ik in mijn notapaperassen De infraroodopnamen van James…
Maxim3 augustus 2022Lees meer >