3547 resultaten.
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken spreken in de verte
geven waarheid aan de nacht
laten mij de hoop bekijken
als het zwart
het wit verwacht…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Detaillist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 Nadat het paar zich heeft geamuseerd,
geschiedt, wat in de lijn ligt der verwachting.
Wat later blijkt het resultaat van 't paren.
Z'n echtgenote is gedetailleerd:
d'r middel kan het zijne evenaren.
_________________________________________
Noot:
- En ze leefden nog lang en gelukkig.…
Het
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
780 Ze ziet wezens als mensen, maar met
- wat je niet zou verwachten -
een drietal geslachten:
een 'hij' en een 'zij' en een 'het'!
't Is zo, dat een huw'lijks gezinde
twee partners moet trachten te vinden.
Een huw'lijk: daarbij
hoort een 'hij' en een 'zij'
en een 'het' om het stel te verbinden.…
Stakker
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
1.297 Maar ‘k weet nu waarom het kwam,
er was er één die mij de tien afnam,
haar beloning werd teniet gedaan,
door een vier, ik dacht, waar komt die vandaan,
Daarna ging de beloning weer naar de acht,
zij zei, dat had ik wel verwacht,
maar het is geen acht gebleven,
er was nog iemand die er niet mee kon leven.…
De toekomst
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
971 Die blijde toekomst mogen we verwachten
Om voor altijd bij God in de hemel te zijn
In het licht van een stralende zonneschijn
Die toekomst moet al ons leed verzachten.…
Minstreel
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.311 Mijn liederen schrijf ik hier op straat
Een stuiver voor een vel papier
Het zijn allemaal verhalen op maat
Ik verdien mijn bier en brood op die manier
Onverstoorbaar bekleed ik dit ambacht
Zonder aanziens des persoons
Ik doe slechts wat men van mij verwacht
Of het nu gaat om herders of vorstenzoons
Tomeloos tokkelend schik ik me in mijn…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje
schikte zwarte papavers
op een tafeltje
haar zolderkamertje
kleurde keurig in diverse onkleuren
Vandaag kreeg ze bezoek
van de lang verwachtte…
Het wachten moe
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
416 Als - in spot - uit de witte hemel een
meeuw op mijn schouder wil landen
en bezit neemt van mijn wezen - als
rover - die z’n naam nog moet planten
op nog niet ontdekte stranden, dan zal
een verlegen wind mij zeggen ook wanneer
dat niet meer wordt verwacht, om uit
het niets, alles te kunnen halen, en zal
ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt…
Bestaat God?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Velen geloven niet meer dat God bestaat
Maar geloven wel in een hogere macht
Waarvan dan het goede wordt verwacht
En waar men zich vaak op verlaat.
Bewijzen kunnen we niet dat God bestaat
Maar wel mogen we geloven dat Hij er is
Dat Hij de schepper is van licht en duisternis
Dat Hij boven al het wereldgebeuren staat.…
KREET VAN COR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.425 Over het bospad
de absolute stilte
van de verwachting.
Als hemel daar is,
dan blijkt-ie ook hier te zijn,
want hoop doet leven.
Soms is de hemel
voelbaar in hele wereld,
als er geen wolken.
Als er een handje
in het voorbijgaan mij streelt
en glimlacht naar ons.
Apotheose,
vergoddelijking voel ik
in mij en ieder.…
- Stiltegebied -
netgedicht
4.8 met 49 stemmen
1.272 Geluiden overheersen wrange gedachten
vragen verdringen wat mensen verwachten.
Stiltegebied onder begeleiding,
pijnlijke hartzone in vooropleiding.
Ruimte te midden van wat kon zijn
gewaarschuwd zit men in grelle schijn.
In stilte gebiedt hooggevoeligheid
verloren geluid van stil verwijt.…
- Zonder gedachten -
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
867 Zonder gedachten,
de constant opkomende gedachten
besparen met evident te zijn
maak ik mij geestelijk "leeg",
zonder verwachting
hecht niet aan exclusiviteit,
de constante gedachtestroom
met een basisgedachte,
teruggespiegeld door anderen
wenst men veranderd te zijn
als een mens zonder franje,
kaalgeschoren het wijze nederig gebogen…
Vanmorgen werd in onze straat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
715 Nog volop sneeuw
en ijs en gladde wegen, maar toch de harten alweer
vol verwachting naar de nieuwe lente.
De dagen lengen al, heel kleine vonkjes licht
doen elke keer een beetje vroeger hun intrede.…
roveraar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
477 had nooit verwacht
dat je rauwe basstem
zo teder bewonderingen kon toefluisteren
dat je kolenschophanden
zo voorzichtig mijn gezicht zouden liefkozen
en je grof gegroefde gelaat
zo prachtig kon verzachten in geloken genot
ben doordringend geraakt
dat je volkse grote bek
zo verstomde in stamelende woordjes vol lievigs
dat je grote Vikinglijf…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op verwachtingen…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend licht zijn,
waken, slapen en sterven in elkaar
over gaan - dan zien we in dat later
geen verlenging van het heden is,
we ‘n ander persoon worden in een
andere wereld en ‘t sterven minder
pijnlijk als verwacht…
Een dichter vol zelfbeklag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 Ik verwacht niet dat
ik veel gelezen wordt, geen roem of
bekendheid, ik ben depressief en alleen
alleen alleen alleen het dichten verschaft
me nu en dan nog iets van een tinteling
geluk, daarom doe ik het ook en voor
de magie, ik hoop dat u het begrijpt.-…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 verraad mij niet
zwevende kleine stemmen
blijf zacht in het najaar
het water en de dagen voorbij
licht
als verwachting
of een groet in ieder oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun…
Bedankt.
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
4.341 En als mensen reageren, op mijn gedachten
is dat geweldig kan reacties altijd verwachten
en vergat ik U dan soms te bedanken
dan is dit geen onwil maar zit ik in gedachten.
Te broeden op een volgende hartenkreet
dus geen onwil of onmacht: ’t is maar een weet.…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 In de klimmende jaren
moet steeds veel worden
weggegooid, het idee dat
verwachting en geluk
mild en duurzaam zijn, een
subtropisch klimaat, een
omhelzing als warme deken,
in plaats van verzilting van
mentale aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
levenslang vragen bij zich
dragen en gekoesterde
littekens achterlaat in het…
er bloeit een laatste roos
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
741 de liefde is reeds lang vervlogen
verjaagd door heftig zwart,
heeft stil de wijk genomen
naar een diepe donkere kast
verzegeld en op slot gedaan
stil ligt het in een hoek,
wat geweest is voorbij
grijs kleurt het levensdoek
de nachten: donker, bevreesd,
wijl er geen hoop meer is,
geen liefde wordt verwacht...…
Eeuwige Vader, Vredevorst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.141 Uw ster straalt ons
van verre tegemoet,
lokt ons in gedachten
naar waar wij in ootmoedigheid
het heilig Kind verwachten.…
Ik ben verdrietig
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.593 een gemakkelijke prooi
En wat is de juiste keus
Er breekt iets van binnen
Maar mijn tranen moeten verstopt worden
Er is nu even geen tijd voor
Leven ten koste van iemand anders is niet meer nodig
En toch gebeurt het nog
Iedere dag
Conflicten in mijn hoofd en maag
Ik kan niet meer ja ik ben moe
Bang voor ieder geluid
Pijn kun je verwachten…
Onze boom
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 De boom en ik, wij hebben elkaar
heel lang omarmd, we misten jou
nabij, waren daardoor onverwarmd,
al dromen we van je terugkeer
in iedere trein die Gouda nadert
verwachten wij jou, gezien de
paranormale en normale tekenen,
we willen je zo graag weer omarmen,
kussen, strelen, diep beminnen, o
diepstbeminde, kom wortelen!…
neem me mee
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
781 “iedere droom stuurt me
naar de werkelijkheid
iedere werkelijkheid
stuurt me naar een droom”
neem me mee
de klok luidt nog meer dag
ik blijf achter, luister naar de herinnering
van mijn naaktheid waar echte vogels
de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren
uit nieuw geluid te winnen
ik verwacht de zee, wil de doofheid
uit mezelf wegduwen…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 Wanneer men ziek te bed ligt en de nacht
In slaaploze uren wegglijdt zonder dromen,
Als van de dagen die men heeft verwacht
Men zeker weet dat nimmer één zal komen,
Luistert men rustig naar 't geruis der bomen
En naar de regen.…
Jozef van Arimathea
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 Zie je de man,
zo geheel anders
die om het lichaam
van Jezus vroeg
het zorgzaam wikkelde
in linnen, naar een nieuw
uitgehouwen rustplaats droeg
gevolgd door
diep bedroefde vrouwen,
hij heeft voor Hem
een plaats bereid,
hij, levend in verwachting
van Gods koninkrijk,
het lichaam neergevleid
in het bijzijn
van de vrouwen.…
Stuifzand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 Ruist de mottige regen langs de schaapskooi
van mijn wollige verwachtingen, het priemend
daglicht is schreiend heengegaan,uit de sikkel
van de maan welt zijn allerlaatste traan.…
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van ver je stem hoorde
Waar je ’t alleen doden had getracht
de eenzaamheid van de ontspoorde
Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Van jou had ik toch nooit verwacht…