4522 resultaten.
Volmaakt gerijpt ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Overstijgt gevoel, om een gelijke
horizon te zien, wat een begin – en
tevens eindpunt zou zijn, ook weer
vreemd en gênant als je die vrijheid
claimt, verwant aan gongslagen van
verandering zoals we die in elkaar
herkennen, om het mechanisme te
verleiden, de wijzers van het uurwerk
– tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden,
die van tijd en…
Een adem, een hartslag,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 We maken de eeuwen samen
door, vanaf begin der tijden, het
licht waarin we sliepen, in één
hartslag voor ons beiden, in één
adem zonder geluid, brak de dag
open in waaiers van perspectief
die voortvloeiden uit het ‘zelf.’
“ De liefde lijkt een paradox,
waarin twee gelieven versmelten,
maar toch autonoom blijven.”…
Mijn lot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
833 U bent mijn einde en was mijn begin, iedere keer trapte ik er weer in.
U bent mijn rechter en beul, de last die ik voor altijd met mij mee zeul.…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Zoals bomen hun blad verliezen,
ik, uit niets meer heb te kiezen,
vertel ik jou
bevangen door, te lange, winterse kou
met bevroren, pijn in mijn stem
waarbij ik al mijn blad verloren ben;
"jij was eens de zon voor mij"
maar het juiste weerspiegelde pad in zee;
in het begin keek je nog met me mee,
liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…
Achter de Waalkade
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Ik wist niet waar ik aan begon, ik wist niet wat ik deed,
maar dit leek het begin...
U leerde mij alles
bij gebrek aan mensen om mij heen,
ik kroop door gaten, holen, in kou en warmte,
drukte en eenzaam beleven, voor iedere keer,
dat ene volledige leven van mij.
Alleen door me te herleiden van lijden tot leiden.…
botersla
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
637 alleen de naam
al is een begin
van groentepoezie
vergeet gewoon
die nederige positie
van 'sla van m'n oma'
evengoed geen sla van de mode
niet annorexia in zakjes met
gemengde priksla of hooguit stiekem
nog malse vette pronte kroppen
die bijeengepropt liggen in
plastic kratjes op de groenteafdeling
zonder krullen of roodgekleurdheid…
De kleine tranen in het linnen leed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.283 Nieuwe geuren ademen in, ze glijden in vrije val, de kleuren van mijn nieuw begin. De geuren van mijn bemin
Het wijdse
Het zilte
Het zijn
Het is
Nieuwe geuren, ze kleuren nog wat vreemd.…
lente groet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 het zingen van vogels in de morgen
het is elke keer een wonder hoe de natuur
zijn gang gaat, belofte van een nieuw
begin.…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 een vloed van woest waas
een vaag beeld dat beslist niet weet
vernedering
boven opgehitste menigte
die nooit heeft geweten
Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt
Als vader van de moderne
wijsbegeerte
achtte ooit René Descartes
zijn twijfel als start
als ultiem begin…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 Gedempte stemmen die
zij wilde doen weerklinken
uit een gelinieerde schrift
van kristal verpopte vlinder
gedroomde aanzet tot
een nieuw begin in een
aarzelende kus in een zin
de lippen stijf gesloten
verdooft het denken.…
Grafbloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
521 Begin twintig kocht ik een retourtje
Bussum-Zuid om jouw graf te bezoeken,
gewoon omdat ik je wilde bedanken voor
al je wijze boeken,
die mij hebben verrijkt als een engelenkoor.…
Eenden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 De reactie van Alexander onder mijn versje ~Ochtendritueel~ bracht me tot dit rijmpje
Wel beste Alexander ’t is een waar gebeurd verhaal
Die eenden hadden het best naar hun zin
Er waren er maar drie in het begin
Doch na twee maanden telde ik er zestien in totaal
Een buitenstaander denkt wellicht: ~Maar dat is toch heel fijn
Je tuin lijkt…
Zweef
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.798 .
----------------------------------------------
Uit: 'Staat', verschijnt begin november 2015.…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Het had geen einde of begin.
Het was daar speciaal voor iedereen te verwelkomen,
dat had ik nooit kunnen dromen.
Een schilderij die mij zo inpalmde als deze.
De wezens, die gezichtsloos mij doorboorden.
Hier heeft de hand van de meester doordacht gehandeld,
heeft het pad betreden en met zorg het doek behandeld.…
onder de Doem
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 Begin nu al te beven...
Mijn leven is doortrokken van zuur- en zuinigheid.
Voeg daarbij Het Oog dat mij ziet schranzen, en u
snapt een fractie wat mij straks zal doen branden...
Een beetje vakantie plan ik in de buurt van een kerk-
een betrouwbaar baken mocht de Doem toeslaan.
Fietsen met een vriendje die onze kring niet kent?…
Pluk de dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.007 Pluk de dag
dicht het gat
verzin een begin
stap erin
samen in de ring
ieder doet z'n ding
de een danst, de ander zingt.
Pluk de dag
puf de pomp
van licht en lucht
blaas je eigen leegte op
bol je wangen
laat je oren niet hangen
kijk omhoog...regenboog.…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Je ogen stralen, je kijkt naar je kroost
verpoost moe minutenlang zonder einde
of begin bij die ene zin, ja houden van.
En vader neuriet zachtjes toonladders,
liedjes met jullie drietal over 't kinderleven,
niet samen opvoeden is een wrang gegeven.…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Vragen over de zin,
over het hoe of waarom van het begin,
rijzen op bij het gloren van het einde.
Het werd een levensdoel,
het gooien van een keitje in de poel ,
waarvan de kringen steeds verder uitdeinden.
Het bedenken van een nut
bleek nodig omdat er moed uit werd geput.
.
Ik heb die behoefte verloren.
Ik word niet opnieuw geboren.…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Geeft een gegraveerde steen ons beelden,
iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied,
er zingt dagelijks met plezier nu een merel hier,
met verwondering die ferm levenskrachtig kan zijn,
echte troost mag geven bij nasleep en zielenpijn
Welk einde is toch ook weer anders een begin,
een zin bevrijdt van alle gedane moeite en druk
verwondering…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 De wind denkt na en sust vervolgens:
“Toekomst laat zich niet bekijken
maar ligt omhuld door tijd daar
waar bestaan niets weet van einde of begin
Al wat leeft en ademt
kiemt en keert.”
En ze liet los in vol vertrouwen…
Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 psychologen
Jean Fermate zou en moest snel geholpen worden en definitief
ik was volledig totaal kalm, rustig, geen rimpeling angst
ik legde me op bed en kromde me tot de foetushouding
de houding welke ik nooit had geambieerd, maar toch verkoos
voor de naald was ik niet bang, nog minder voor de dood
want die dood betekende voor mij een nieuw begin…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Dit zal de einde van mijn wereld
zijn, sluimerend en ontraadseld
in heimelijke trouw naar wat
vertrouwen gaf in een verloren
strijd, ontleent aan een herinnering
kijkdoos door een kinderraam wat
rest als vroegste grens, de tijd
ploegt de voren vlak in de muizentrap
van leven, elke dag draagt vroeger
sporen in een nieuw begin.…
Luister even.......... ja jij..............
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een punt zetten maakt wellicht ruimte
mogelijkheden voor een nieuw begin
edoch leven geeft eerst graag een komma in een zin.
En voor je nu spreekt, oordeelt en denkt,
opgeeft of het niet eens een keer probeert,
dat ene norse nog overheerst, luister even.…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Het begin is tevens het eindpunt
ik hoor in de groeven mensen krijsen
nergens wordt een rustpunt gegund,
tegenstelling als nooit te voren,
het zwartst zwart van fluwelen tijd
tot dat in het duister is versleten,
de meningen in de wereld draven door
details worden in herhaling verdraaid,
het zuiverste moment van oorsprong, het
eerste…
Uiteindelijk komt er een morgen…
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 Geen macht meer over dit proces, al in een
simpele omhelzing wordt het ademhalen gestuit
niet meer kan wat uit het vluchtigste in de kiem
ontstaat, in begin heel vaag, wordt de uitbraak
niet geremd, kan overslaan tot wereldbrand,
waar uiteindelijk iedereen aan aandeel
in zal moeten nemen, de tijd zich dood en
onszelf door omstandigheden…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Het begin is tevens het eindpunt
een oude plaat waarvan de groeven
krijsen nergens hun rustplaats gunt,
verdiept in namen van getrokken voren
het zwart van de fictieve tijd rent
door tot in het duister is versleten,
alle opinies van de wereld draven door
details worden in herhaling grijs gedraaid
in het zuiverste moment van oorsprong…
Grenzen verkennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Oké, terug naar het begin, de overvloed,
Tot overmaat van ramp
Is het hier
Te veel en nooit goed genoeg
Het motto van het westen
En het kost me een kop,
Want de balans is ver te zoeken
Net als mama zal ik boeten
Nee is nee
Wat is daar nou niet duidelijk aan
Je bereed de grens
Ook al gaf ik hem meer dan duidelijk aan
Nee is nee
Nog…
Dagboek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Ik had mijn dagboek afgepoeierd
Waarom weet ik niet precies
had 't te maken met een nieuw begin,
een oud verlies?
Ik was veslaafd geraakt aan die goeie goeierd,
schreef gedachten, wat ik deed en wat me speet,
kreeg heel vaak wel spiegelends terug.…
BUIGZAAM WILLEN ZIJN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Die zetten mij zonder
mogelijk tegenhouden tot een begin van
denken aan. Ben ik ermee op dreef dan
schiet in mij vanuit een waakvlam vuur op.…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 tot aan de hemel, ze zijn moe
de herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van de aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse dromendroom
maakt een begin…