2725 resultaten.
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 Een tedere stroom die zich hecht aan wat dichtbij
groeit, zoals herinnering zich hecht aan geur of schakering, en in rust verder leeft.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Niet slap hangt de broze
verbinding tussen ons, maar draagt
een stille belofte die teder glanst — een grens die je
niet dwingt, maar zacht herinnert aan wat mogelijk is als macht zwijgt.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Het licht van de toren draait,
traag en helder, snijdt door de nacht en
opent mijn teder hart. Ik voel de trilling in mijn borst,
een zachte zekerheid dat ook ik mag zijn: een licht dat niemand dooft.
Elke gouden straal reikt verder
dan woorden kunnen, een fluistering die
in mijn hele wezen zingt.…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Ik kijk, ik luister, ik voel — en
laat het tedere seizoen mij omarmen zonder
vragen, zonder haast, alleen dit moment dat groter is dan ik,
en toch in mij past: een dag die mijn binnenste met gefilterd licht vult, zoals ik ben.…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Zonnestralen dansen op
de regen die zacht van de bladeren glijdt,
een tedere stroom van licht. Elke glinsterende druppel
vangt het vloeiende zonlicht, en ik adem de tijd die stil in mij oplicht.
In het avondlicht lichten
sierlijke takken op, wiegende schaduwen
spelen langs mijn innerlijk pad.…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 En wanneer mijn reis de
laatste oever bereikt, hoop ik een hand
te voelen die mijn angst sust, die mijn kwetsbaar teder hart
geruststelt met stille verbondenheid, zodat mijn afscheid niet zwaar is, maar licht.…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 Ze drijft tussen nacht en dag,
alsof ze weigert afscheid te nemen van
de droom, haar bleke licht streelt mijn gevoelige huid
met een trilling van rust, alsof ze mijn wezen liefdevol en teder omhult.…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Zonlicht op de wei
bloem bloeit zacht tussen het gras
rust vult mijn ogen
Ochtend opent zich in
ruime kalmte; ritselen van bladeren
legt een teder ritme neer. Mijn zintuigen drinken de
stilte van dit moment, waar niets meer hoeft te zijn dan wat het is.…
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
717 Wanneer nacht en water
elkaar behoedzaam vinden en de kust
slechts nog een teder vermoeden blijft, valt alles samen
in een trage, open adem waar licht, zee en ziel vrij zijn van elke grens.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.
Zonnestralen breken voorzichtig
door de wolken, hun licht streelt bevroren
takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden
meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter.…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 In de duistere diepten der nacht,
waar winden wijlen
en sterren stil staren als stomme getuigen,
dwaalt de tijd traag en teder,
als een tijdloze tijding
door lege lanen van ’t leven,
vol leed en verlangen.…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Tederheid is iets geworden
dat snijdt waar ik geen huid heb.
Ik schop de dekens weg,
zoek koelte,
staar naar het plafond
waar een barst loopt
die ik al weken volg.
Jij kijkt naar mij
vanuit een afstand
die in dit bed is ontstaan.
Boven de deur
hangt een babyfoto achter glas.…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 Niet gebonden aan vorm, niet gebonden aan tijd,
slechts verbonden door pure tederheid.
Ik leid je door dromen, naar werelden ver,
waar wij samen zweven, ster na ster.
En als je ontwaakt, in het ochtendgloren,
weet dan, mijn liefde gaat nooit verloren.
Dus wees niet bang, lieve vlinder, zo fijn,
ik zal altijd aan jouw zijde zijn.…
Mens te mogen zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
149 Alles in harmonie ontwakend morgenlicht
van het leven geboren om vrij te
maken met elke vezel van ons lichaam
voelen en weten wat het is om mens te mogen
zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven
ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij
de grens van het denken met wortels diep
gepland tot bloei gekomen het tedere wit de
poëzie met…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Al vallen de bladeren nu ook van het kille hout,
en voelt het bestaan vaak zo hopeloos en koud—
het is de hunkering naar die ene, zeldzame tederheid,
die de broze ziel in deze frisse tijden warm houdt.…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Geen tederheid zonder de scherpe
rand van de waarheid, je tanden ontbloot voor de
burgerlijke hypocrisie. Je bent de reiziger die nergens echt
kon wortelen, altijd op zoek naar een horizon die verder reikt dan de rede.
Nu rust je onder de palmen van een
ver afgelegen eiland, maar je stem blijft echoën door
de grijze straten van Brussel.…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Ver gaat mijn blik, ver over de wolken
Uitziend naar de wind die daagt uit het dal
Zacht veegt de wind langs de hellingen omhoog
naar de toppen der heuvelen, zij staan daar rustend en stil
Dood moede heuvelen in nevelen gehuld
uitziend naar de morgen die God geven wil
Zacht waait de wind over berg en meer
kust heuvelen en bergen, in tederheid…
In de blanke lonken*
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.305 andere
engel doet)
spreken hoorde ik engelen
tot malkaar
en hun stemmen mengelen
altegaar
‘k zag de hemelbollen
op en neer
voor de voeten rollen
van de Heer
‘t zand en loopt zo licht niet
uit het glas
‘t glas en loopt zo licht niet
of zo ras
voorjaar 1859
------------------------------------------------
in de blanke lonken - in de tedere…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Brekend als kristal en krijsend
week je voor het duistere eiland
waar de rouw sluimerde
in een herberg van verlangen
in het snijpunt van strelingen
Woelig gretig vond ik de hitte
in versmolten lijven
de rare paring van mogen en opgetogen
happen naar tederheid
Vluchtig als zand in een vuist.
Jij bent bestemming en reis.…
Hoop
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.935 Een lach vol liefde en vol tederheid,
een lach die straalt in zijn oneindigheid.
Alleen die hoop die geeft me kracht,
alleen die hoop geeft mij de macht.
De kracht om nog op te staan,
de macht om nog verder te gaan.
In de hoop op een leven zij aan zij,
ik bij haar en zij bij mij.…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 dichterbij
je in het zand
ogen half geloken
stralen liefde
ik golf mijn benen
om de jouwe
verstrengeld ineen
voel ik mij intens mooi
jij en ik, samen
breekbaar in hartstocht
soms fel en opzwepend
verweven wij onze
lichamen als
goud gesponnen draden
tot een wellustig web
van verbonden zinnen
verloren in een cirkel
van eindeloos genot
teder…
Een reis door nacht en dag .....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
810 De hemel
Deze nacht bezaait met sterren
schitteren mijn ogen helderlicht
ik voel jouw warmte al van verre
lees de liefde op jouw gezicht
Eindelijk elkaar gevangen
in het warm doch donk’re duister
trillend vervuld wordt ons verlangen
hete zoenen, zacht gefluister
Kleine lettertjes die teder dansen
vlinderlicht over mijn huid
heeft onze…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 in uw tedere toon
Hoor ik een liefdesklacht.
Gij zucht uw koe-koe-roe-roe-roe
Zo innig smachtend uit.
Het galmt door 't hol en statig bos,
Een echo bauwt het na.
Ik luister, en ook in mijn hart
Roept nog een echo na.
Werd u uw gaaike ongetrouw?
Of nam een roofdier 't weg?
Zit gij op 't verlaten nest alleen?
Is uw geluk nu weg?…
Kikkerconcert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 De stoerste, allerluidste groene kwaker
heeft nu duidelijk beet en legt zijn
sterke, vliezen pootjes
teder maar dwingend om de schouders
van de mooiste froggie uit de sloot:
hij wil met haar naar bed...…
Hoogtepunt
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.303 Je woelt door mijn lange haar
Kust me teder in mijn nek
Als je aan mijn oorlel sabbelt
Word ik helemaal gek.
Ik kijk diep in je ogen
En bijt speels op je lip
Als je me passioneel zoent
Verlies ik alle grip.
Je handen gaan over mijn buik
Verdwijnen langzaam onder mijn shirt
Ik ga verloren in genot
Terwijl ik stiekem met je flirt.…
luister mijn lief
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.166 hou me wakker samen zingen bruisend in leven
zachtjes strelen innig kussen met poppen kroelen
in schoot geworpen dankbare gevoelens oproepen
geboren schoonheid Mozart laat klein groot klinken
kostbare momenten koestering intens genot
schat zo waardevol aan handje naar sprookjesbos
ongereptheid kort in jaren gelukkige ogen niets kapot
teder…
Het aards paradijs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.681 van zelfvertrouwen
Haak ik bewust af van deze trend
Bewust wil ik mijn handen in de jouwe verstrengelen
En mij laten dragen door jouw liefde
Wil mij volledig binden aan jouw zijde
In jouw schoot voel ik mij geborgen, wil je niet meer kwijt
Die zachte stem, die zoveel warmte en mij lieflijk kan bekoren
Klinkt als muziek in beide oren
Jouw tedere…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Mijn honderd tedere blikken. Zij voelde
niet gelijk vogelvrij, net. Ik streek
haar haren in het kort. Haar kasteel bleek
immers als een grote korrel zout
zand, of duizend, te verregen. Zo smolt ook
ik tot haar. Zij, in de verte buiten. staan.
Mijn honderd doorweekte benen. Ik zwom
zeven dagen.…
de VU podium Poëzieprijs
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
737 om het zekere voor het onzekere te nemen
elke schijn van mogelijk beter weten
in luim en schuim gemeden
de winnares was genesteld
patiënt in de tunnel
waar MRI wordt gescand
tweede werden zes Tedere Blasfemieën
het holle heelal kreeg daar klank
van aanwezigheid aan gene zijde
hierna kwam Verwachting
na meting van ruis in ’t hart
volgden…