5142 resultaten.
en de merels zingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 hoe zoet zijn ze
de harmonieën van de ochtend
waar al de merels zingen
nog voor de zon op komt
de adem van vers hooi
stromend door het lenteblad
kust bruisend hun vleugels
terwijl zij hun hymne kwelen
zelf als in de late avond
de nachtegaal verleidelijk zingt
spelen nog de merels
hun buxushouten fluiten
verscholen in het struikgewas…
vele malen soms
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
677 dikwijls wil zij weggaan
als de duisternis
haar besluipt
vaak draagt zij met loden voeten
de verlatenheid
door de tijd
soms talmt haar hart
als de wind opsteekt
uit de woestijn
dikwijls ziet zij de schemering
als een loodkleurig onheil
dat de huizen binnendringt
vaak leunt zij
roerloos gelukkig tegen een boom
in de adem…
De try-outs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
519 je kon uit
haar woorden
de lach al
ontrafelen
als je in
gesprek
haar ogen
zag oplichten
door het
innerlijk plezier
dat het
schouwspel
haar bood
in het primair
beleven want
juist in de try-outs
vlamden de
meest curieuze
scenes heftig op
scheurden gedurfde
gezegdes uit hun
verpakking en
kwamen artiesten
adem tekort
dus…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 riet,
in de warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde koepel
De duistere adem…
laten we nog - ter herinnering aan Ryan Al Najjar
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.389 laten we nog
iets langer blijven
op het koude bankje
als het even niet lukt
om naar huis te gaan
waar de dreiging zo
hard binnenkomt
dat mijn adem stokt
tussen vier muren
ik snak naar lucht
naar wind en licht
ik zoek de ruimte
als een konikpaardje
op ruige grasvlaktes van
de Oostvaardersplassen
veel heb ik niet nodig…
RONDOM DE ETNA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 de ramen beslagen door hem
hoger te hebben gezet
omarmd door vaders
gemaakte droogrek
de klamme bedompte
lucht valt amper te
dragen en beneemt
ons de adem
het knettert achter
de mica raampjes
we gaan aan die lucht
nog net niet dood
en niemand heeft nog praatjes
ga dan maar gauw met een kruik
naar boven naar bed
de ijzige…
De laatste Pauselijke Franciscus zegen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
749 Natuurlijk is zijn bewegen
vaderlijk gesproken geschreven
Franciscus lied
in nachtelijke uren
vogeltjes in wandelen
armen bezoeken
Heilig jaar
Open deuren ademen
Zalig Pasen
De laatste krachten begeven
de zegen uitspreken
in ochtendgloren
Paasmaandag 't lichaam verlaten
huiswaarts varen
hemels ontwaken
bladeren die opwaaien…
Verbinding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Maar als jij mijn laatste adem hoort,
Luister ik naar die van jou in de troost.
Vriendschap werd een stil archief,
Iets wat geen ziel ooit begeert.
Maar als jij mijn naam nog schrijft,
Schrijf ik de jouwe in het zand, verweerd.
Lachen sluipen weg als schaduw,
Wat we samen niet voorzagen.…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 ik ben de trap
opgelopen
nog brengen de
bekende geluiden
mij boven
het zuchten
en kraken
hijgen om
weer bij adem
te raken
nog altijd
wenkt boven
de overloop
met zijn heerlijk
tuinuitzicht op
het water van
de poldersloot
waar seizoenen
zich herhalen en
zomers soms falen
in het voldoen
aan het menselijk
verwachten want…
wederkerigheid
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
462 in de omgang met de andere mens
vind ik meer onderscheidenlijke diepten in vertrouwen
het kent ook andere lagen van toegankelijk bestaan
waarop men het ademen kan bouwen;
.
wederkerige aandacht is dan een zuivere wens…
Maagdelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Jij bent te mooi
om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij
alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag
Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed
waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud
en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw…
Samen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Toen waren wij samen
in de nacht
handen en voeten
ogen en lippen
Toen waren we samen
één adem één ritme
in het hoge gras
uitgestrekt boven de wolken
tot in in diepte van de zee
Toen waren wij samen
de tijd vooruit gevlogen
hebben we veel gelachen
wijn uit de aarde gedronken
Toen waren wij samen
dag en nacht
dansend
moe geworden…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 De natuur verspilt geen adem,
geen druppel licht, geen schaduwval.
Uit één enkele oorzaak
weeft zij duizend stille gevolgen,
alsof eenvoud zelf
een meesterbrein bezit.
Een blad dat valt,
een golf die breekt,
een vogel die draait op de wind,
niets is toevallig,
alles is een fluistering
van een groter plan.…
Devoon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
437 welke weg kent geen vertakkingen
het pad, het spoor is van einde ontdaan
adem stokt en verstijft als hemelgewas
precies zoals eerder beschreven
er gloort een tijd met vissen op het droge
hun land uit mist gehouwen
dit staat naast een woord, zij aan zij
te betreden met een tijdperk als voorjaar
vrij van orde en toestand
om aldus het…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
Woordenas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
105 De adem -spagaat
verstomt.…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 ooit waren er veel
om over te gaan:
wegen, stegen en straten
nu is de situatie zó:
veel zijn er opgebroken,
een aantal lopen dood
nu zoek, bezoek ik de weinige
wegen die nog resten
loop daar, soms voetje voor voetje,
met licht gebogen hoofd
op weg naar de grens
als ineens ook achter mij
de weg wordt opgebroken
adem ik even diep…
Jouw fluwelen plooien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
36 Ik zal de nacht die we gelegen
hebben als een legende
optekenen, de hiërogliefen
inlijsten en de geuren
van ons amoureuze minnespel
bewaar ik in mijn kathedraal van
adem, de fluwelen plooien
van jouw huid, je gespreide
lendenen, je mond die mijn
lippen vroeg, je buik
die als een bedding golft
en zo de deining van mijn
dans als een…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 In stralenspel leeft met de jaargetijden
Mijn ademing, zwaar van de geur der aard'
En uit mijn borst gevloeid gaat blinkend glijden
Door 't lage land der stromen trage vaart.…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze wacht,
verlangt
een nieuwe huid,
een ander geluid,
die verre stip
uit handbereik
al een adem lang.
Ze luistert,
verdwijnt
in het lied van de wind.
Het levenslied houdt haar in de ban
al levens lang!…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Tevens is het een lekker gevoel om vroeg in de morgen
te ontwaken en proeven van een omliggende natuur met al mijn
zintuigen die enigszins beduusd tot verdoofd zijn van een afgelopen slaap
Adem nieuwe creativiteit en inspiratie in een klimaat van weelde en veranderlijkheid.…
Zomermens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
599 Steeds weer overvallen worden door bliksem, regen en de inktzwarte tunnel
Op zoek naar adem, op zoek naar die roze, wolkeloze, zoete lucht.
Ondertussen spartelend als een vis op het droge happend, happend naar een zucht.…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 De geur van natte aarde na een zachte
regenbui, geluid van druppels die als muziek vallen op
bladeren; wereld lijkt even in haar adem te staken, en ik adem mee
Voel hoe tijd zich uitrekt en alles om me heen zich opent in een fluistering van rust.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Bloemen fluisteren
glas vangt het prille zonlicht
de stad ademt mee
Vloeiende vormen trekken adem
langs gevels, krullen als klimop die zich om mijn
gedachten vlecht. Ik raak de stad aan met mijn ogen, voel haar
pulseren. Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonlicht drinkt.…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 De kleuren van de lente — pril groen,
bleekroze, geel als belofte — strelen mijn blik alsof het
leven opnieuw leert ademen, en terwijl een briesje me ontroert als een
eerste liefdesgedachte, besef ik hoe wonderbaarlijk het is om simpelweg geraakt te worden.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Kranten noemden getallen, maar
niemand kon ze voelen, de stad raakte haar adem
kwijt en leerde opnieuw te lopen. Bloemen werden gelegd waar ooit
struiken groeiden. De hemel kleurde wekenlang grauw, zelfs toen de zon weer kwam.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 De bomen
ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept
iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.
Zacht zonlicht valt gefilterd,
vloeibaar goud door het groen. De geur van
aarde stijgt op, warm en vertrouwd. Elk geluid, elke trilling
komt helder bij me binnen.…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 De beer in zijn hol,
diep onder de grond, ligt te soezen,
zijn adem traag en rond.
Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.
De tijd vertraagt,
het leven sluimert voort,
de zon komt traag,
haar licht is gesmoord.…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte pad, mos en regen
mengen zich tot een diepe, zoete adem, ik hoor het druppen in
de verte, een trage cadans, alsof de tedere wereld haar hartslag zacht laat horen.…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Met trillende hand
roer ik twee schepjes kamille
door het hete water,
adem in, adem uit,
en druk op verzenden.
Tussen papier en pijn
blijft één dunne lijn bestaan:
dat mijn liefde voor hem
groter is
dan welk dossier ook.…